İlgili Bağlantılar:
- Liderliğin Temelleri
- Ekibinizin Verimliliğini Artıracak En İyi 10 Scrum Aracının Listesi
- Projelerinizde Yüksek Performanslı Ekipler Kurmanın 4 Yolu
- Nasıl Yapılır: Uzaktan Çalışan Bir Proje Yöneticisi Olarak Akıl Sağlığınızı Koruyun
- Müşterilerin “Hayır” Diyemeyeceği Bir Teklif Nasıl Yazılır?
- Dijital Proje Yöneticisi Podcast’i – Apple Podcasts
- Proje Yönetimi Eğitimi
- Proje yöneticileri Slack ekibimize katılın
- Digital Project Manager Topluluğuna Katılın
Deşifreyi Okuyun:
Podcast'lerimizin deşifresini bir yazılım programı kullanarak oluşturmayı deniyoruz. Bot her zaman yüzde 100 doğru çalışmadığı için lütfen yazım hatalarını mazur görün.
Ben Aston
Toplantınıza bir şekilde gizlice giren ve tasarımı değiştirmek hakkında müşteriyle konuşmaya başlayan genç tasarımcınızı dondurup kalmış hâlde izliyorsunuz. Yüzünüzden soğuk terler akıyor, panik başlıyor. Ne söyleyecek? Kapsamı, bütçeyi ve zaman çizelgesini bilmiyor. Her şeyi mahvedecek.
Ama gerçekten öyle mi? Eğer siz de benim gibiyseniz, ekibinizi müşterinin karşısına çıkarmaktan biraz çekiniyorsunuzdur. Dinlemeye devam edin; çünkü bugünkü podcast'te bunu nasıl işe yarar hâle getirebileceğimizi ve ekibimizi müşterilerimizin karşısına çıkarmanın faydalarını konuşacağız.
Bizi dinlediğiniz için teşekkürler. Ben The Digital Project Manager'ın kurucusu Ben Aston. DPM podcast'ine hoş geldiniz. Proje yöneticilerinin başarılı olmasına ve proje yöneten insanların daha iyi işler teslim etmesine yardımcı olma misyonuyla çalışıyoruz. Proje yönetimindeki becerilerinizi bir sonraki seviyeye taşımanıza yardımcı olmak için buradayız. Sunduğumuz eğitimler ve kaynaklar hakkında bilgi edinmek için thedigitalprojectmanager.com adresine göz atın. Bu podcast, kurumsal proje ve portföy yönetimi yazılımlarında lider olan Clarizen tarafından hazırlanmıştır. Daha fazla bilgi için Clarizen.com adresini ziyaret edin.
Bugün aramıza Michael Luchen katılıyor. Michael, bizim yerleşik DPM uzmanlarımızdan biri.
Crema'da ürün koçu olarak çalışıyor. Crema, web ve mobil uygulamalar geliştiren bir dijital ürün ajansı. Michael Washington DC'de çalışıyor ve insanların iş birliği yapmasına, karmaşık sorunları analiz edip çözmesine yardımcı oluyor. CallawayGolf, Tilla ve önde gelen küresel bir danışmanlık şirketi gibi müşterilerle de çalışıyor. Michael, bugün bizimle olduğun için çok mutluyuz.
Michael Luchen
Burada olmak harika.
Ben Aston
Bu programı kaydetmeye başlamadan önce onunla konuşuyordum ve seni YouTube'da takip ettiğimi söylemiştim. Michael'ı YouTube'da takip etmediyseniz gidip bunu yapın. Eğlenceli. Videolardan birinde, sanırım bir kaplama metninde, Michael'ın Yunanca ve geekçe konuştuğu ve iyi dans ettiği yazıyordu. Bize bu üç şeyden bahsetsene. Geek olduğuna kesinlikle inanıyorum. Bunu anlayabilirim. Ama Yunanca konuşma konusu doğru mu?
Michael Luchen
Bu üç şeyden ikisi doğru, ama üçüncüsü değil. Evet, kesinlikle çok büyük bir geek'im. Biraz Yunanca konuşuyorum ama iyi bir dansçı değilim.
Ben Aston
Bu hayal kırıklığı oldu. Belki başka bir özellik olarak birlikte küçük bir dans gösterisi yaparız diye umuyordum. Bunu başka bir zamana bırakacağız. Yunanca öğrenmeyi nasıl başardın? Aile meselesi mi?
Michael Luchen
Evet. Eşim Yunan. Ailesinin tamamı Yunan.
Eşimle hayatım temelde My Big Fat Greek Wedding filmi gibi.
Ben Aston
Filmi izlemedim ama farkındayım. O zaman kolay gelsin. Peki Yunancanın dışında, ilham almak için nereye gidiyorsun? Krammer için çok fazla içerik ürettiğini ve insanlara ilham verdiğini biliyorum. İlhamını nereden alıyorsun?
Michael Luchen
RSS konusunda büyük bir bağımlıyım. Çeşitli DPM bloglarına ve sitelerine, ayrıca genel teknoloji haber bültenlerine abone olduğum bir besleme hesabım var. Substack şu anda gerçekten yükselişte. Oradaki bazı bültenlere de abone oluyorum. Twitter'da da bulabildiğim ürün liderlerini takip etmeyi seviyorum. Tüm bunları bir araya getirmek çok fazla olabilir ama alanımızın nasıl sürekli ilerlediğini ve bir sonraki yeniliğe nerede katkıda bulunabileceğimi anlamamı sağlıyor.
Ben Aston
Şu sıralar özellikle keyif aldığın biri var mı?
Michael Luchen
Silicon Valley Product Group'u gerçekten seviyorum. Marty Kagan'ın şu anda düzenli olarak yayımladığı harika bir bülten var. Twitter'da John Cutler'ı ve içgörülerini takip etmeyi de seviyorum.
Ben Aston
Güzel. Benim okumaktan her zaman keyif aldığım bir şey de The Hustle. Bir bültenleri var. Onu takip ediyor musun bilmiyorum ama dünyanın nasıl geliştiği ve değiştiği hakkında daha makro düzeyde içgörüler sunuyor. Teknoloji ağırlıklı olsa da dünyanın nasıl değişip geliştiğine dair okunması kolay içgörüler üreten çok sayıda analistleri var. Henüz göz atmadıysanız The Hustle'a bakın. Eğlenceli bir okuma.
Peki kendini nasıl geliştirmeye çalışıyorsun? Yakın zamanda bir podcast'te ürün koçu rolünü üstlenmenden bahsetmiştik. Kişisel olarak neyi geliştirmeye ve daha iyi yapmaya çalışıyorsun, bunu nasıl gerçekleştiriyorsun?
Michael Luchen
Koçluk alanında, rehber ve lider olmakla koçluk yaptığım kişilerin kendi başlarına biraz tökezlemelerine izin verecek kadar geri çekilmek arasında doğru dengeyi bulmaya çalışıyorum. Böylece kendilerini toparlamayı öğrenebiliyorlar. Özellikle müşteri hizmetlerinde, yön bulmanın çok zor olduğu belirsiz bir gri alan var. Ama bu konuda daha iyi olabilirsem gerçekten benzersiz bir değer yaratabileceğime inanıyorum.
Ben Aston
Güzel. Koçluk yaparken veya yeni şeyler keşfedip ilham alırken hayatını kolaylaştıran bir şey buldun mu? Belki uzaktan proje yönetimi alanında ya da koçluk yoluyla. Uygulayabildiğin ve senin için gerçekten iyi çalışan bir şey keşfettin mi?
Michael Luchen
Şu anda iş birliğine dayalı beyaz tahta aracı Miro'nun büyük bir hayranıyım. Özellikle bunu kaydettiğimiz sırada yaşanan COVID krizi ve herkesin uzaktan çalışmak zorunda olması nedeniyle çok faydalı. Ekibimle birlikte gerçekten aynı odada iş birliği yapıyormuşuz gibi hissetmemizi sağlıyor. Bunun da ötesinde, üzerinde çalıştığım bir projede son birkaç haftadır ortak bir Miro beyaz tahtasında devam eden tasarım iş birliği görüşmeleri yapıyoruz. Bu, haftada yalnızca bir kez yaptığımız tasarım toplantısına kıyasla büyük bir verimlilik artışı. Pek çok açıdan harika.
Ben Aston
Güzel. Bağlantıyı program notlarına ekleyeceğiz; adres Miro.com. Ücretsiz denemeler sunduklarını düşünüyorum, göz atmaya değer. Şimdi ekibinizin doğrudan müşterilerle konuşması konusundaki yazına dönelim. Bu ilginç bir konu çünkü benim deneyimimde ekibin müşteriyle doğrudan iletişim kurması çoğu zaman tam bir felaket olabiliyor. Hatta ekibinizi ve müşteri toplantılarını yönetmek için İletişim Kuralları adında bir rehber yazdım; bunu Üyelik alanımızda bulabilirsiniz. Ekibiniz çizgiyi aşmaya devam ediyorsa müşteri iletişimi kurallarına göz atın.
Bunu bir süre önce dijital proje yönetiminin durumu hakkında bir vaka çalışması olarak ele almıştık. Ancak Michael'la bu konuyu felsefi ve pratik açıdan yeniden konuşmak istedim; çünkü bunun ne kadar iyi çalıştığı konusunda belki farklı görüşlere sahibiz. Önce benim itirazlarımla başlayacağım: bunu yaptığımızda yanlış giden şeyler. Ardından bunun neden hâlâ değerli olduğunu düşündüğünü anlatabilirsin.
Benim sorunum şu: Genellikle ekibime veya müşteriye doğru şeyi yapacağı ya da söyleyeceği konusunda yeterince güvenmiyorum. Rolümde, insanları bir arada tutan ama birbirlerinden birbirlerinden nefret etmeyecekleri veya ilişkiyi sabote etmeyecekleri kadar da ayrı tutan hassas bir yapıştırıcı olduğumu düşünüyorum. Sıkça gördüğüm şey, ekibin aslında ajansı temsil ettiğini unutması. Canlarının istediği her şeyi söyleyemezler. Bir müşteriye "Markanız gerçekten berbat" ya da "Fikrinizden nefret ediyorum" diyemezler. Ekiplerin toplantıya hazırlıksız geldiğini de sık görüyorum. Belki bizim ekip müşteri geri bildirimleri yüzünden kırgın olduğu için yeterince nazik davranmıyor. Bir müşteri "Bu tasarım gerçekten berbattı" dediğinde tasarımcı bunu kişisel algılıyor, kırılıyor ve konuyu geride bırakamıyor. Belki ekip gerçekçi değil; yerine getiremeyecekleri taahhütlerde bulunuyorlar. Yaptığımız hatalardan, belki konuşmamaları gereken şeylerden veya kapsam, bütçe ve zaman çizelgesinden söz ediyorlar. Ama yazında bunun iyi bir fikir olduğunu varsayıyorsun. Felsefi açıdan sanırım ben de katılıyorum.
Öyleyse bunun neden iyi bir fikir olduğunu düşündüğünle başlayalım.
Michael Luchen
Bence bunun basit nedeni, müşteriler ekiple doğrudan iş birliği yaptığında sonuçlara çok daha verimli ve etkili bir şekilde ulaşmalarına yardımcı olması. Söylediğin noktaları tamamen anlıyorum. Aynı şeyleri ben de birkaç yıl boyunca içimde tuttum: Ekibe gerçekten güvenirsek ve müşteriye liderlik etmesine izin verirsek ne olur diye düşündüm.
Benim için bu yolu izlemek ve bugün hâlâ sürdürmek inanılmaz derecede zor. Çünkü APM olarak kontrolün bende olmasını istiyorum. Rolümdeki temel itici güçlerden biri bu. Ancak ironik olan şu ki, kontrolden vazgeçip insanlara değil, müşterinin de dâhil olduğu iş birliği ortamına odaklandığınızda, sözünü ettiğin sorunlar potansiyel sorunlar olmaktan çıkıyor.
Ben Aston
Bunu gerçek hayattan örneklerle konuşalım. Bu iş birliği senin için pratikte ne anlama geliyor? Birbirinize e-posta göndermek mi, Slack'te aramak mı, toplantılarda birlikte olmak mı? Bence yoğunluk ve sıklık burada önemli; çünkü ne kadar serbestlik vereceğimizi ve ne zaman biraz daha kontrol sağlayacağımızı belirliyor.
Michael Luchen
Temel bir bakış açısıyla, Scrum'ı bir kılavuz çerçeve olarak kullanıyoruz. Genellikle EXPERIENCE adı verilen bir yapı içinde çalışıyoruz. Bu yapı; bir Sprint retrospektifi, ürün iş listesi incelemesi ve Sprint başlangıç planlama oturumu yapacağımız anlamına geliyor. Müşteri bunların tümüne dâhil oluyor. Müşteriden bunları yapmasını özellikle istiyor ve güçlü biçimde öneriyoruz. Bunun nedeni, retrospektif sırasında ekip müşterinin duymak istemeyebileceği şeyleri de söyleyebiliyor. Bu konuşmayı yapmak ve güvene dayalı, güvenli bir ortam yaratmak değerli. Ürün iş listesinde de müşteri herhangi bir keşif, fikir üretme veya araştırma yapmadan büyük bir yeni özellik için öncelik istiyorsa ekip "Hayır, bunu neden şimdi yapmalıyız? Teknik keşfi değerlendirmemiz, kullanıcıyla doğrulamak için bir tasarım prototipi oluşturmamız gerekebilir" diyebiliyor.
Kısacası, bu dünyada müşterilerimizi ürün sahibi rolünde görüyorum. Bazen bunu hemen anlıyorlar, bazen deneyim yoluyla ne anlama geldiğini kavramaları zaman alıyor. Geçmişte bunu kesinlikle yaşadık. Ancak bu tür çalışmalarda biraz zaman geçtikten sonra yaklaşım kök salmaya başlıyor. Düzenli toplantıların yanı sıra müşterilerimizle Slack kullanıyor ve müşterilerimizin ekibimizle aynı kanallarda yer aldığı ortak kanallar oluşturuyoruz. Böylece bu değere gerçekten odaklanabiliyoruz.
Ben Aston
Bence klasik bir senaryo ortaya koyayım. Yaratıcı yönetmen ve tasarım ekibi mükemmel olduğunu düşündükleri bir tasarım hazırlamış olsun. Bu tasarım, içgörüler veya testler yoluyla bir şekilde doğrulanmış ve müşteriye sunulmuş olsun. Müşteri ise "Hayır, bunu istiyorum. Logomu büyütün, şunu yapın, bunu yapın" diyor. Sonuçta müşteri bunun parasını ödüyor; dolayısıyla ne olacağına karar verme hakkı var. Müşteri dönüp "Bunu yüz kez söyledim, artık sadece istediğimi yapın" demeden doğru olanı yapmakla müşterinin istediğini yapmak arasındaki dengeyi nasıl kuruyorsun?
Michael Luchen
Bu iyi bir soru ve tekrar tekrar karşılaştığım bir senaryo. Bence ilk yapılması gereken şey, müşteriye eğitim verme yaklaşımını benimsemek.
Tasarım örneğinde, bunun neden kullanıcılar tarafından doğrulandığını, inşa ettiğimiz şeyin ve dolayısıyla müşterinin sonuçları açısından neden önemli olduğunu açıklamak gerekir. Müşteriye nedenini anlatmak ve göstermek, hemen geri adım atmamak önemli. Bunu yapmak zor olabilir ama "Müşterinin iyi ve bilinçli bir karar vermesine yardımcı olmak için işe alındım" yaklaşımıyla pratik yaptığınızda bunu başarabilirsiniz. Elbette müşterinin arkasında, bir nedenden dolayı görünür kılmadığı güçler olabilir. Bu mutlaka kötü bir şey değildir; bu duruma esnek yaklaşmak gerekir. Müşteri ısrar etmeye devam ederse önerdiği yönde ilerleyebilirsiniz, ancak bunu yalnızca önce konuşmayı yaptıktan sonra gerçekleştirin. Böylece daha sonra değerlendirebilir ve iş listesinde ileride yeniden ele alabilirsiniz.
Ben Aston
Ekibin müşteriyle tartışmaya dâhil olmasından ve müşteri kötü kararlar verdiğinde ona itiraz etmesinden söz ettin. Peki ekibini, insanların üzülmesine veya ilişkiyi sabote etmesine yol açmadan bunu uygun şekilde yapmaya hazırlamak için neler yaptın? Benim yaptığım gibi İletişim Kuralları belirledin mi? Toplantıya gelebileceklerini ama bazı kurallar olduğunu mu söyledin? Ekibini müşteriyle ilişkiyi koruyarak ama ne yapılması veya yapılmaması gerektiği konusunda dürüst olacakları şekilde nasıl eğittin ve hazırladın?
Michael Luchen
Bu konuda çok derine inebilirim ama en basit çıkarım şu: Ekipten düşüncelerini şeffaf biçimde paylaşmasını, niyetlerinin yanlış anlaşılabileceğini düşünseler bile bunları dile getirmesini istemek. Buradan, müşterilerle sürekli iletişim kurma ve potansiyel olarak hararetli görüşmeleri yönetme konusunda ekibi geliştirmek için fırsatlar doğuyor. Sadece şunu söylemek bile yeterli: Bir yaklaşım benimseyin, düşüncelerinizi ifade edin ve bunları toplantı sonrasına bırakmayın. Bu, çok büyük bir değer yaratabilir.
Ben Aston
Ekibin çekingen olmasından bahsettin. Proje yöneticileri olarak biz de çekingen olabiliriz; çünkü "Ekip, lütfen toplantıda aptalca bir şey söylemeyin, bu bizim için gerçekten önemli bir iş ve önemli bir müşteri" diye düşünürüz. Aynı şekilde ekip üyeleri de "Müşteriyle konuşmak istemiyorum. Bu müşteriyi sevmiyorum. Sinir bozucular. Benim dilimi konuşmuyorlar" diyebilir. Zaman içinde ekipteki değişimden söz ettin. Bu çekingenlikten daha fazla güvene nasıl geçtiler?
Michael Luchen
Bence bunun aşılması zaman, rahatlık ve deneyim gerektiriyor. Scrum yöneticisi bakış açısından da biraz şöyle düşünebiliriz: Scrum yöneticisi bir koç olarak hizmet eder. Bu benzetmeyi seviyorum. Bunu herhangi bir proje ekibine uygulayabilirsiniz. Ekipten biri bir fikir veya müşterinin bir şeyi algılayış biçimiyle ilgili bir hayal kırıklığı getirdiğinde, proje yöneticileri olarak hemen "Tamam, bunu seninle ben ele alayım, müşteriye ben götüreyim ve sonra sana döneyim" demek kolaydır. Ancak bu bir darboğaz ve potansiyel bir çeviri sorunu yaratır. Bunun yerine konuşmayı doğrudan müşteriye taşımalarını önermek daha iyidir: "Neden bu konuda Slack'te müşteriye ulaşmıyorsun?" veya "Bunu bu görüşmede neden gündeme getirmiyorsun?" demek gibi. Ayrıca ekip üyesine bir destek sunmayı seviyorum: "İstersen bu konuşmayı kolaylaştırmana yardımcı olabilirim; bunun biraz zorlayıcı olabileceğini anlıyorum." Çoğu zaman bu teklifi kabul etmiyor ve müşteriyle konuşmaya kendileri devam ediyorlar.
Ben Aston
Pratik açıdan diğer tarafta ne oluyor? Bu en iyi senaryo. Peki müşterinin ekibi sürekli rahatsız etmesini ve işlerini bölmesini nasıl önlüyorsun? Büyük bir ekibin olduğunu ve tasarımcıların, geliştiricilerin müşteriyle konuştuğunu düşünelim. Herkes ürün sahibiymiş gibi konuşuyor. Bu konuşmalar senin çevrende gerçekleşirken ve sen merkezde değilken nasıl kontrol duygusunu koruyorsun?
Michael Luchen
Bence bu, kolaylaştırılmış bir hizalamaya dayanıyor. Aklıma gelen benzetme sessiz bir rehber el. Kontrol eden bir el değil, rehberlik eden bir el. Her sprint'i ve her sürümü, ulaşmaya çalıştığımız ortak bir sonuç ve paylaşılan bir vizyon etrafında düzenlemek gerekiyor.
Her sprint için bu, bir sprint hedefi belirlemek ve herkesin bu hedef üzerinde hizalanmasını sağlamak olabilir. Kullanıcı hikâyeleri yazarken, çok özel tasarım kabul kriterlerinin nasıl görünmesi gerektiğinin ayrıntılarına gömülmek yerine, ekibe en iyi çözümleri bulup yol boyunca iş birliği yapabilecekleri alanı açan sonuç odaklı kabul kriterleri belirlemek anlamına gelebilir. Genel olarak mesele, kontrol sahibi olmakla sahip olmadığınız belirli bir kontrol düzeyi konusunda rahat olmak arasındaki belirsiz gri alanı bulmak. Sonuçta sonuçları elde etme konusunda kontrol sahibi oluyorsunuz. Bu garip ve her gün benim için bile zorlu bir kavram. Ancak kaygıya rağmen bu yola girmek, ekip için harika sonuçlara yol açıyor.
Ben Aston
Bunun bazı müşteriler ve ekip üyeleriyle diğerlerinden daha iyi çalıştığını gördün mü? Anlattığın şey benim açımdan bir ütopya: Onları serbest bırakıyorsun ve herkes birbirine nazik davranmaya başlıyor. Peki bu gerçekten her durumda geçerli mi?
Michael Luchen
Kesinlikle zorlayıcı müşteriler ve etkileşimler olacak. Kişiliklerin, ekip üyelerinin ve müşterilerin uyuşmaması gibi durumlar yaşanabilir. Bunun yine rehberlik eden koç ekip üyesi rolümüze döndüğünü düşünüyorum. Bu konuşmaları yaparken müşterilerin bir şeyi anlamamasıyla ilgili hayal kırıklıkları yaşayabilirsiniz; hatta müşteri size ekibiniz hakkında bazı şeyler söyleyebilir. Burada mesele, "Böyle hissetmemize neden olan şey ne? Daha verimli konuşmalar yapmak için nasıl ilerleyebiliriz?" diye konunun içine girmek. Sadece müşterinin proje yöneticisiyle iletişim kurduğu ve herkesin geri kalanından izole olduğu bir düzene dönmek yerine, ortaya çıkan sorunlardan yola çıkarak ilişkilerin gelişmesine nasıl yardımcı olabileceğinizi düşünmek.
Ben Aston
Bence bunun senin senaryonda bu kadar iyi çalışmasının bir nedeni de temel iş modeliniz. En iyi müşterilerinin seninle çalışma biçimi, ilk aşamada belirli bir güvene dayanıyor. Çünkü genellikle müşterilere belirli sayıda sprint için bir ekip satıyor ve teslimatları oldukça esnek tanımlıyorsunuz.
Yani çalışma modelinin içinde zaten bir güven düzeyi var. Bu da proje işleyişine yansıyor olabilir; müşteri ekibin kendi çıkarlarını gözettiğine güveniyor. Ekip de müşterinin kendisine güvendiğini biliyor çünkü her şey değiştirilebilir durumda. Bu, müşterinin ekibin kendisini bir şekilde istismar edeceğinden endişelenmemesine yardımcı olabilir. Ekip de "Bu müşteri bize çok fazla serbestlik ve kapsam tanıyor; her şey değişebilir" diye düşünüyor. Bu, sabit bütçeli, sabit kapsamlı ve sabit zaman çizelgeli, herkesin teslimat için mücadele ettiği ve kârı artırmak ya da işleri mümkün olduğunca ucuza tamamlamak için köşeleri kesmeye teşvik edildiği daha katı projelerden farklı.
Michael Luchen
Evet, kesinlikle. Sahip olduğumuz Süre ve Fiyat sözleşme modeli, müşterinin ve ekibin doğal biçimde iş birliği yapabileceği ortamın yapısını oluşturmaya yardımcı oluyor. Zaman zaman müşterinin bunu sabit kapsamlı bir çalışma gibi ele almaya çalıştığı zorluklar yaşanıyor. Ancak bu konuşmaların yapılabilmesini sağlayan şey de yine bu çerçeve. Bu modelde iki tarafın da seçim yapabilmesini ve çalışma biçiminin onlara bırakılmasını seviyorum; çünkü bu, benim koç ve ekip üyelerine mentor olarak yaklaşmamı gerçekten mümkün kılıyor. Müşteriye de iş birliğinin neye benzediğini ve her çalışma ile kişiliğin farklı olduğunu bilerek oraya nasıl ulaşabileceğimizi gösterebiliyorum.
Ben Aston
Deneyiminde işler iyi giderken bunu konuştuk. Peki işler senin için dağıldığında ne oldu? İşe yaramadığında ne yapıyorsun? Başarısızlık hikâyelerin var mı?
Michael Luchen
Elbette çözüme kavuşmuş pek çok örnek düşünebilirim.
Ben Aston
Evet.
Michael Luchen
Çünkü yine bunun doğal olarak nasıl kurulduğuna dönüyoruz. Bir örnekte işler iyi gidiyordu ve müşteri eski Şelale beklentilerinden uzaklaşmış, daha çevik bir anlayış geliştirmişti. Ancak bir nedenle, paydaş baskıları veya başka faktörler yüzünden müşteri eski yaklaşımına döndü. Bu durum ekibi hayal kırıklığına uğrattı; ekip kendini tükenmiş ve duyulmamış hissetti, projeden kopmak istedi.
İşte bu noktada işin psikolojik boyutu devreye giriyor. Örneğin Slack'te bu konuşmaların yaşandığını gördüğümde, ekiple konuşmadan önce bilinçli olarak geceyi bekleyebilirim. Ertesi gün bir Zoom görüşmesinde "Dün ne oldu, ne düşünüyorsunuz?" diye sorarım. Bunu konuşmak ve aynı zamanda müşterinin bakış açısından konunun diğer tarafını göstermek ekibin yeniden canlanmasını sağlar. Bu örnekte ekip yeniden iş birliğine girmeye, olumlu bir şekilde ilerlemeye ve diğer bakış açısını anlamaya istekli oldu. Zorlayıcı ama aynı zamanda ekibi bu tür senaryolarda ilerletmek için dolaylı fakat rehberlik eden bir el rolünü üstlendiğinizde çok daha iyi bir iş birliği ve sonuç ortaya çıkıyor. Amaç müşterinin istediği şeyi inşa etmek.
Ben Aston
Bunu nasıl çerçevelediğin ilginç. Bana göre senin rolün bir empati koçuna dönüşüyor. Çocuklarınız varsa onlarla çalışırken yaptığınız şeye benziyor: insanların diğer kişinin bakış açısını, nasıl hissedebileceğini veya düşünebileceğini, neden böyle davrandığını ya da böyle konuştuğunu anlamasına yardım etmek. Olayları olduğu gibi kabul etmek yerine biraz daha derine inerek tepki vermeden önce anlamaya çalışıyorsun.
Ama bu konuda yeni olan, geçmişte bir tasarımcının bütçe veya kapsam olmadığı hâlde müşteriyle tasarımı değiştirme hakkında konuşması nedeniyle eli yanmış biri olarak bana ne önerirsin? Müşterilerinizin ve ekibinizin bir amaç doğrultusunda daha doğrudan iletişim kurmasını, süreci hızlandırmasını ve ürettiğiniz şeyin kalitesini ve değerini artırmasını sağlamak için nereden başlamalıyım?
Michael Luchen
Deneylerle liderlik etmeye odaklanırdım. Örneğin "Önümüzdeki birkaç hafta için daha çevik bir yaklaşım deneyelim. Müşteri, ürün sahibi rolünü üstlensin; ekip de müşteriyle doğrudan iş birliği yapsın. Bu tür konuşmalarda kolaylaştırıcı olarak ben de burada olacağım. Sprint sırasında tasarım odaklı düşünme çalışmaları veya benzeri bir şey yapmamız gerekirse bunu gerçekleştirebiliriz" diyebilirsiniz.
Bu deneysel yaklaşımı kurmak, bunu ilk kez yapan biri olarak kendinize anlayış göstermenizi sağlar; bu çok önemli. Çünkü bu yola girdiğinizde bazı günler duygusal olarak zorlanacak ve "Bu gerçekten çok zor" diyeceksiniz.
Bence çok az ürün liderinin bunu yapmasının nedeni de bu. İşimizin zor kısmı yalnızca kullanıcı hikâyeleri yazmak ve sırada ne inşa edeceğimizi belirlemek değil. Bunlar öğrenilebilecek taktikler. İşimizin gerçekten en zor kısmı, sözünü ettiğin empati koçu yaklaşımını benimsemek. Bu yaklaşım ekibimizin yeteneklerini çoğaltmamıza, sonuçları daha etkili ve verimli biçimde elde etmemize ve herkesin birlikte iyi çalışmasına yardımcı oluyor. Bunu yapmak çok zor çünkü kontrolden vazgeçiyorsunuz. Ama aslında kontrolden tamamen vazgeçmiyorsunuz; bir bowling salonundaki kenar bariyerleri gibi dikkatle yönetilen sınırlar oluşturuyor ve bunları sürekli geliştiriyorsunuz. Kötü bir benzetme ama işe yarıyor. Kendinize deney yapmak için zaman verir, hatta ekibinize ve müşterilerinize bunun bir deney olduğunu söylerseniz, başlamak ve bunun sizinle ekibiniz için nasıl göründüğünü anlamak adına iyi bir adım atmış olursunuz.
Ben Aston
Michael, bizimle olduğun için çok teşekkürler. Bugün seni ağırlamak harikaydı.
Michael Luchen
Teşekkür ederim.
Ben Aston
Ekibinizin müşteriyle konuşması sizin için nasıl çalışıyor, bunu bilmek isterim. İşe yarıyor mu? Yaramıyor mu? Deneyiminiz Michael'ınki gibi mi; güzel bir sinerjik ilişkiye dönüşüp harika şeylerin ortaya çıkmasını mı sağlıyor? Yoksa tam bir felaketle mi sonuçlanıyor? Sizin için neyin işe yaradığını ve neyin yaramadığını bilmek isterim. Başarısızlık hikâyelerinizi ve bunun işe yaradığı durumları aşağıdaki yorumlarda paylaşın. Daha fazla bilgi edinmek ve işinizde öne geçmek istiyorsanız DPM Üyeliği ile topluluğumuza katılın.
thedigitalprojectmanager.com adresine giderek Slack ekibimize, şablon ve örneklere, atölyelere, danışma saatlerine, e-kitaplara ve daha fazlasına erişebilirsiniz. Bugün duyduklarınızı beğendiyseniz lütfen abone olun ve thedigitalprojectmanager.com üzerinden iletişimde kalın.
Bir sonraki bölüme kadar. Dinlediğiniz için teşekkürler.
