Audiotranscriptie:
Hallo allemaal, en welkom bij de allereerste podcast van The Digital Project Manager. Bedankt dat je luistert. Laat me eerst iets vertellen over wat we vandaag gaan behandelen. Daarna gaan we meteen van start. Ik ga je wat vertellen over The Digital Project Manager. Ik ga wat vertellen over mezelf en over wat je kunt verwachten van deze podcast over digitaal projectmanagement. Maar om heel kort te beginnen: ik ben Ben Aston. Ik ben de oprichter van de website The Digital Project Manager, en dat is thedigitalprojectmanager.com.
Laat me dus iets vertellen over The Digital Project Manager als je luistert en nog nooit op de website bent geweest. Dit is slechts een kort overzicht van waar The Digital Project Manager over gaat. Wanneer ik het heb over The Digital Project Manager, omschrijf ik het eigenlijk als projectmanagementbegeleiding voor het digitale Wilde Westen, en ik noem het digitale Wilde Westen omdat het de wereld van bureaus en studio’s is waarin de gewone regels van projectmanagement niet goed lijken te werken. De klassieke methodologieën lijken gewoon niet te passen. Dus moeten we eromheen werken. De website die ik heb opgericht, The Digital Project Manager, omschrijf ik als de thuisbasis voor inspiratie over digitaal projectmanagement. We hebben handleidingen, tips, trucs, tools en grappige content, en we hebben ook vacatures. Daarnaast introduceren en ontwikkelen we trainingen.
Het is dus projectmanagementbegeleiding voor dit gekke digitale Wilde Westen, waar we te maken hebben met gekke klanten, piepkleine budgetten en belachelijke deadlines, en waar we proberen projecten te leveren te midden van dat alles.
Wat achtergrondinformatie over de website. We hebben … Wij — dat ben ik, mezelf en ik — hebben de website in 2011 opgericht. Inmiddels heb ik een man genaamd Gui die me helpt de website te runnen. Maar sindsdien, sinds we in 2011 zijn gestart, zijn we nu al meer dan vijf jaar actief en is het uitgegroeid tot een van de grootste en meest geloofwaardige platforms voor informatie over digitaal projectmanagement en opinieleiderschap. Er zijn niet veel websites op dit gebied. Een paar zijn gekomen en gegaan. Maar we krijgen ongeveer 55.000 weergaven per maand, dus bedankt aan iedereen die alle artikelen leest. En het is echt een snelgroeiende sector. Digitaal groeit natuurlijk erg snel, waardoor ook de vraag naar digitale projectmanagers toeneemt. Daarom wilden we echt een website creëren die projectmanagers daarbij ondersteunt.
Onze visie voor de website The Digital Project Manager draait om het naar een hoger niveau tillen van het gesprek over digitaal en projectmanagement, maar ook over leiderschap. Bij het creëren van het platform proberen we digitale projectmanagers echt een stem te geven, en dat doen we gedeeltelijk via de website. We publiceren artikelen van verschillende digitale projectmanagers, maar ook van mensen die dat niet zijn en die een interessant perspectief hebben op onderwerpen die ons mogelijk interesseren. We willen dat gesprek ook via deze podcast naar een hoger niveau tillen en daarover debatteren en discussiëren. Daarnaast hebben we een Slack-team. Dus als je je nog niet bij ons Slack-team hebt aangesloten, ga dan naar thedigitalprojectmanager.com, klik op Community en dan kun je je aanmelden voor onze community voor leden. Dat is volledig gratis en we brengen daar helemaal niets voor in rekening. Kom dus meepraten.
Zoals ik eerder al zei, merkte ik toen ik meer dan tien jaar geleden begon in digitaal projectmanagement dat de klassieke projectmanagementmethodologieën niet erg goed leken te passen. Op internet is ontzettend veel algemene kennis en zijn er veel hulpmiddelen voor projectmanagement te vinden, en veel daarvan is echt nuttig en kan worden toegepast op IT-ontwikkeling, grote IT-bedrijfsprojecten of softwareontwikkeling. Maar de dingen die we leken te doen bij de bureaus waar ik werkte en de studio’s waar ik deel van uitmaakte, konden we niet goed met dat soort methodologieën en processen … We konden ze niet echt gemakkelijk toepassen. We werkten aan deze eigenzinnige, snelle en los georganiseerde projecten. Dit waren de dagelijkse campagnes, de dingen waar digitale projectmanagers dag in, dag uit mee te maken hebben, en deze standaardmethodologieën werkten niet zo goed. Dat was dus echt de aanleiding om The Digital Project Manager te starten.
Toen ik begon, vond ik het erg moeilijk om hulpmiddelen te vinden van mensen die het hadden over of uitleg gaven over andere manieren van werken dan de klassieke projectmanagementaanpak. Het idee is dus om een community in staat te stellen van elkaar te leren, voortbouwend op de bestaande raamwerken die er zijn, zoals PRINCE2, waarvan ik vind dat het geweldig is, Scrum, dat geweldig is, en PMBOK, dat geweldig is. Maar denk na over hoe we dat aanpassen. Hoe ontwikkelen we het zo dat het werkt binnen het Wilde Westen van digitale marketing en communicatie? En vooral: hoe kunnen we dat laten werken binnen bureaus en studio’s?
Om van start te gaan, dacht ik dat het misschien interessant zou zijn — misschien ook niet — om iets over mijn verhaal als digitale projectmanager te vertellen. Eigenlijk is het een behoorlijk omwegachtige route geweest, zoals ik zeker weet dat dat voor veel mensen geldt. Toen ik opgroeide, wilde ik gevechtspiloot worden. Ik hield van vliegtuigen, ik hield van Top Gun, dus het was natuurlijk een logische keuze. Maar op school, na een paar jaar en een soort beroepentest die ik volgens mij heb gedaan, kreeg ik loopbaanbegeleiding en stortten die dromen om gevechtspiloot te worden in duigen.
Ik herinner me nog dat ik, eigenlijk behoorlijk levendig, naar mijn schooldecaan ging en daar enkele nogal vernietigende resultaten over mijn carrièrevooruitzichten voorgeschoteld kreeg. De functie waarin ik qua combinatie van vaardigheden, interesses en capaciteiten eigenlijk heel hoog leek te scoren, was vuilnisophaler, of vuilnisman, zoals we dat in het VK zouden noemen. Dat is natuurlijk prima, maar voor mij voelde een vuilniswagen besturen toch niet als hetzelfde als een vliegtuig besturen. Het was niet echt wat ik voor ogen had of waar ik naar streefde, maar dat was volgens de loopbaanspecialisten waar ik goed in zou kunnen zijn.
Dus gedurende het grootste deel van mijn middelbareschooltijd had ik geen idee wat digitaal projectmanagement was. Ik was gewoon een jongen die voorbestemd was om vuilnisophaler te worden. Ik dacht niet eens … ik wist niet wat het was, ik wilde het niet worden en om eerlijk te zijn: als iemand zou zeggen: “O, wil je later, als je groot bent en oud bent, digitaal projectmanager worden?” dan zou ik waarschijnlijk denken dat dat nogal saai klonk.
Dus hoe ben ik er dan een geworden? Nou, sinds we onze eerste pc kregen, en dat was heel, heel lang geleden. Voor degenen onder jullie die oud genoeg zijn om het zich te herinneren: het was in de tijd dat een 386-pc de eerste computer was die ons gezin bezat, met een inbelmodem van 33K, wat in die tijd behoorlijk indrukwekkend was. Maar ik ontdekte al snel dat ik licht verslaafd was aan het internet. Je kreeg tijdschriften met cd’s waarmee je minuten toegang tot het internet kreeg. En ik begon mijn eerste websites te bouwen, en ik was verkocht. Ik maakte een aantal websites; een van de eerste die ik creëerde heette Seuch Times, en dat was een satirische onlinekrant, een beetje zoals The Onion, eigenlijk vrijwel gekopieerd van The Onion, zou ik zeggen. Ik had ook een site die heel origineel The World of Ben heette, en dat was een prikbord en een site met profielen van vrienden, uiteraard later gekopieerd door Facebook. Aan Google had ik nog niet gedacht voordat het bestond, maar afgezien daarvan liep ik in die tijd, eind jaren ’90, behoorlijk voorop.
Dus de websites die ik maakte — laat ik het zo zeggen: ze waren niet erg goed — maar ik hield van het idee van de wereldwijde verbondenheid van het web. En vanwege dat technologieniveau en het bouwen van websites dacht ik: nou, dan is computerwetenschappen studeren het verstandigste wat ik kan doen. Ik was echter eerlijk gezegd een beetje nerveus om computerwetenschappen te gaan studeren, omdat ik nog nooit echt serieus had geprogrammeerd. Ik had wat frontendwerk gedaan. Dus dacht ik: ik weet het, ik ga een jaar in het bedrijfsleven werken, ik word frontendontwikkelaar en kijk hoe het is. Maar al vrij snel in dat jaar besefte ik dat de hele dag voor een computer zitten en alleen maar coderen behoorlijk saai is. En ik was er ook niet erg goed in.
In plaats van een opleiding computerwetenschappen te gaan volgen, dacht ik: oké, laten we gewoon iets anders studeren. Dus deed ik een bachelor in Internationale Betrekkingen en Politiek en schreef ik heel veel lange essays, maar ik besefte dat ik eigenlijk geïnteresseerd was in marketing en reclame. Maar nadat ik stage had gelopen bij traditionele reclamebureaus en bij andere publiciteitsbureaus, kreeg ik te horen dat ik te veel ijzers in het vuur had, en die ijzers waren voornamelijk digitale. Ik was een beetje te eigenzinnig voor een traditioneel bureau dat alleen maar tv-reclames, gedrukte advertenties en radioreclames probeerde te maken.
Toen ontdekte ik dat er zoiets bestond als digitale bureaus, waar ik mijn digitale kennis goed kon inzetten. En ik besefte dat ik hier thuis in mijn vrije tijd eigenlijk met plezier mee bezig was, en dat er daadwerkelijk mensen waren die dit beroepsmatig deden. Dus werd ik accountmanager, of klantenbeheerder, bij Wunderman Interactive. Ik groeide door tot accountmanager en besefte toen dat ik, omdat ik behoorlijk praktisch was ingesteld als het om mijn digitale kennis en expertise ging, waarschijnlijk een goede projectmanager zou zijn. Tenminste, dat dacht ik destijds.
Dus maakte ik die overstap. Ik vervulde een soort hybride producentenrol bij een bureau genaamd Dare in Londen, en dat was erg leuk. Ik won daar veel prijzen terwijl ik aan enkele grote accounts werkte. Daarna werkte ik bij een ander bureau in Londen en klom ik op tot directeur projectmanagement bij een bureau in Londen. Daar bouwde ik echt een projectmanagementteam en de discipline van digitaal projectmanagement binnen het bureau op. Vervolgens werkte ik enige tijd als freelancer bij DDB.
Ik heb dus ontzettend veel ervaring opgedaan met het creëren van allerlei verschillende dingen voor een zeer uiteenlopende reeks klanten: automerken, waaronder Land Rover, Volkswagen en Honda; nutsbedrijven, waaronder BT, British Gas en Exxon; snel roterende consumentengoederen, zoals Unilever; en consumentenelektronica, waaronder Sony. Sinds ik naar Canada ben verhuisd — ik woon momenteel in Vancouver — doe ik voornamelijk veel werk voor de publieke sector, en werk ik veel samen met overheden.
Wat de wereld van digitaal projectmanagement betreft: ik heb het nodige meegemaakt en gedaan, en dat is echt de reden waarom ik dit initiatief zo’n vijf jaar geleden wilde beginnen. Toen ik begon, kon ik eigenlijk niets nuttigs vinden dat me hielp leren hoe ik dit moest aanpakken. Toen ik de overstap maakte van accountmanager naar producent en vervolgens naar projectmanagement, ging ik min of meer blind te werk. Ik wilde dus vooral mijn ervaringen en wat ik onderweg had geleerd met anderen delen, zodat zij een kleine voorsprong konden krijgen.
Dat is dus mijn verhaal. Ik hoop dat het enigszins interessant was. Het geeft in elk geval wat context bij waar The Digital Project Manager voor staat en bij de achtergrond van deze website.
Dus, wat kun je nu precies van deze podcast verwachten? Dit is natuurlijk de allereerste podcast over digitaal projectmanagement, dus het is nog vroeg. Wat kun je verwachten? Nou, dat weet ik zelf ook nog niet helemaal. We gaan samen een beetje op dit avontuur, maar ik dacht dat het misschien een goed idee zou zijn om een podcast te beginnen. Om nog even terug te gaan naar de visie van wat we proberen te bereiken op het gebied van het naar een hoger niveau tillen van die discussie, terwijl we mensen de kans geven om artikelen te schrijven en op de site te delen. We hebben inmiddels een mailinglijst met een paar duizend mensen. Wat ik daar echt mee wilde bereiken, was die discussie nog verder naar een hoger niveau tillen en de mensen die artikelen schrijven de kans geven om hun gedachten erover wat uitgebreider te delen wanneer ze die schrijven, en om erover te debatteren en discussiëren.
We gaan de podcast dus gebruiken om het blogartikel van die week te bespreken en, wanneer dat mogelijk is, de auteur live bij ons te laten aanschuiven om diens ideeën te bespreken en erover te debatteren. En we zullen ook delen wat er deze week in de wereld van projectmanagement gebeurt. Dingen om te bekijken, bespreken wat er verder speelt bij PM-blogs en Meetups en dat soort zaken. Ik hoop dat we een aantal interviews met experts kunnen houden, enkele rondetafelgesprekken — we hebben er binnenkort al één gepland — en ook tools kunnen bespreken. We zullen onderweg dus veel plezier hebben.
En daarmee is eigenlijk alles voor deze week wel gezegd. Blijf luisteren naar onze volgende aflevering en bekijk alles waar we het vandaag over hebben gehad op thedigitalprojectmanager.com. Bedankt voor het luisteren. Tot snel!
