Waarom vrijwilligerswerk voor mij belangrijk is (en waarom het dat ook voor jou zou moeten zijn)

Lees het transcript:

We proberen onze podcasts te transcriberen met behulp van een softwareprogramma. Vergeef ons eventuele typfouten, want de bot heeft niet altijd 100% gelijk.

Galen Low: Hoi allemaal, bedankt voor het luisteren. Mijn naam is Galen Low van The Digital Project Manager. Wij zijn een community van digitale professionals met als missie elkaar te helpen vaardigheden te ontwikkelen, zelfvertrouwen op te bouwen en contacten te leggen, zodat we de waarde van projectmanagement in een digitale wereld kunnen vergroten. Als je daar meer over wilt horen, ga dan naar thedigitalprojectmanager.com/membership.

Goed, vandaag praten we over hoe vrijwilligerswerk je een oneerlijk voordeel kan geven in je carrière als projectmanager. Ook gaan we enkele mythes over vrijwilligerswerk ontkrachten die je waarschijnlijk tegenhouden. Vandaag deelt bureau-expert, oprichter en fervent vrijwilliger, de heer Karl Sakas, enkele persoonlijke verhalen met ons.

Karl, bedankt dat je vandaag bij ons bent.

Karl Sakas: Galen, fijn om hier te zijn. Fijn om terug te zijn.

Galen Low: Ik was zo enthousiast over deze aflevering, omdat we eerder samen een andere aflevering hebben opgenomen, die ik afzonderlijk zal publiceren. Maar toen ik me in je achtergrond verdiepte, dacht ik: hier zit ontzettend veel vrijwilligerservaring in. Ik heb je gekscherend een fervent vrijwilliger genoemd, wat overigens geen echt woord is, maar je hebt serieus zoveel vrijwilligerswerk op je cv staan, vanaf het begin tot vandaag.

Ik wil je graag vragen: wat drijft je om zoveel van je tijd aan vrijwilligerswerk te besteden, los van misschien iets terugdoen voor de maatschappij? Zie je mogelijkheden om dingen te verbeteren als geld geen beperkende factor zou zijn, of is het iets heel anders?

Karl Sakas: Ik bedoel, iets terugdoen voor de maatschappij is belangrijk. Ik doe al vrijwilligerswerk sinds de eerste klas, toen ik begon bij de Cub Scouts en Boy Scouts, en later bij 4-H en in verschillende functies. Dat was tijdens mijn jeugd een belangrijke prioriteit.

En in mijn familie waren mijn beide ouders beroepsmilitairen. Het idee van een soort grotere maatschappelijke plicht was dus altijd belangrijk. Maar als iemand overweegt vrijwilligerswerk te doen, kun je ook kijken naar de directe persoonlijke voordelen voor je loopbaanontwikkeling. Je kunt kansen krijgen in je carrière die je misschien niet via betaalde banen zou krijgen, en die je vervolgens kunt gebruiken om een betaalde baan te vinden.

Een deel ervan gaat dus over iets terugdoen, maar ik heb zeker allerlei ervaring opgedaan door vrijwilligerswerk die ik anders misschien niet zo snel in betaalde functies zou hebben gekregen.

Galen Low: Daar hou ik van.

Je vertelde me in de wachtruimte enkele behoorlijk interessante verhalen over wat je door vrijwilligerswerk aan ervaring hebt kunnen opdoen. Ik zou graag op die verhalen ingaan. Ik wil het benaderen vanuit de vraag: wat kan iemand door vrijwilligerswerk krijgen wat misschien niet alleen via betaald werk te verkrijgen is?

Karl Sakas: Een van de belangrijkste dingen is dat je, wanneer je een vrijwilligersteam leidt, geen salaris of loon hebt als manier om mensen te motiveren. Ha, je vrijwilligersteam is er omdat de mensen er willen zijn.

En als ze er niet willen zijn en niet de beloningen krijgen die ze zoeken, vertrekken ze. Mijn ervaring met het leiden van bijvoorbeeld een afdeling van een beroepsvereniging voor marketing was dat die afdeling 700 leden had, van wie er honderd vrijwilliger waren. Vijftien van die mensen zaten in het bestuur. Als voorzitter van een organisatie waar niemand betaald werd, behalve een medewerker voor verenigingsmanagement en administratieve ondersteuning, was dat behoorlijk zwaar.

Ik moest voor mijn bestuursteam begrijpen wat hen motiveerde. Waren ze bijvoorbeeld op zoek naar hun volgende baan? En wat was het belangrijkste dat kon helpen om dat mogelijk te maken? Zochten ze voldoening buiten hun werk die ze misschien niet uit hun werk haalden?

Dit was een kans. Begrijpen wat mensen motiveert en hoe ik onze missie kon verbinden aan wat de vrijwilliger wilde, zodat ze het voor zichzelf deden en niet alleen omdat ik wilde dat ze het deden, is echt moeilijk. En als je dat kunt, stel je dan voor dat je motivatie en overeenstemming vindt met teamleden die betaalde werknemers zijn, terwijl je hen bovendien betaalt om er te zijn. Mensen managen in een vrijwilligersorganisatie is echt heel moeilijk. Maar als je dat kunt, zal je betaalde baan in vergelijking eenvoudig lijken.

Galen Low: Ik had er niet eens aan gedacht dat de financiële stimulans wegvalt.

Wat je zei over het begrijpen van de motivatie van mensen is zo'n geweldige vaardigheid om als projectmanager te hebben, wanneer je misschien geen formele autoriteit hebt en dus moet managen door invloed uit te oefenen. Ook het besef dat mensen om verschillende redenen meedoen: niet alleen voor het salaris, niet alleen omdat iemand hun baas is en niet alleen omdat je het projectplan kunt tonen en zeggen: ik bepaal wat je doet.

Je hebt die autoriteit, maar het werkelijk begrijpen van mensen en relaties met hen opbouwen om hen in een andere context te motiveren, is waardevol. Je noemde ook dat je vrijwilligerservaring je voor een uitvoerend comité bracht. Dat was een van je functies. Ik dacht meteen: vrijwilligerswerk betekent niet noodzakelijkerwijs dat je onderaan de ladder vervelend werk doet.

Het valt me op dat je een vrijwilligersfunctie had waarbij je te maken kreeg met behoorlijk senior mensen die in hun betaalde banen of eerdere loopbanen grote spelers waren. Waren dat intimiderende bestuurders met wie je in het begin van je carrière niet echt leert praten?

Was dat een vroege vrijwilligersfunctie voor je, of moest je je daar geleidelijk naartoe werken?

Karl Sakas: Ik heb in drie besturen van non-profitorganisaties gezeten: als bestuurder in twee besturen en uiteindelijk als voorzitter van een derde. En eigenlijk was er nog een vierde, dat was ik vergeten. Daar was ik vicevoorzitter.

Het bestuur van de alumnivereniging. Bestuurswerk is interessant. Mijn ervaring met bestuursfuncties was dat ik begon als vrijwilliger in de frontlinie, steeds meer verantwoordelijkheid op me nam en vervolgens werd uitgenodigd om tot het bestuur toe te treden. Ik zat bijvoorbeeld in het bestuur van een andere beroepsvereniging voor marketing. Dat was ook de manier waarop ik mijn baan als directeur klantdiensten bij een bureau vond.

Een van mijn medebestuurders, met wie ik medeverantwoordelijk was voor de programmering van die specifieke groep, zei tegen me: Karl, ik weet niet of je op zoek bent naar een nieuwe baan, maar ik vind het geweldig hoe georganiseerd je bent en hoe je dingen gewoon voor elkaar krijgt. Het zou geweldig zijn om iemand zoals jij bij ons bureau te hebben.

Ik zei: nou, ik zou daar eigenlijk graag meer over horen. Ik ontmoette zijn zakenpartner, die ik nog nooit eerder had ontmoet. Ik nam zelfs een uitgeprinte versie van mijn cv mee naar het gesprek. Ik dacht: ik heb niet gesolliciteerd. Ze hebben behalve misschien LinkedIn niets van mij gezien. Misschien willen ze wel een cv zien.

Stel je voor dat je op gesprek wordt uitgenodigd zonder überhaupt te hebben gesolliciteerd. Als je een geweldige vrijwilliger bent, merken mensen dat op. Of je nu in een bestuursfunctie zit of niet, het kan leiden tot nuttige kansen. Mijn ervaring was dat ik als vrijwilliger in de frontlinie werkte en uiteindelijk voor het bestuur werd gevraagd.

Sommige mensen kunnen worden gevraagd voor een bestuur vanwege bijvoorbeeld een leidinggevende functie, zonder eerst vrijwilligerswerk te hebben gedaan. Maar bedenk wel dat je de organisatie en de cultuur ervan wilt leren kennen voordat je een grote verbintenis aangaat. Is het een organisatie die mensen waardeert omdat ze dingen voor elkaar krijgen, of zijn ze misschien minder dankbaar?

In een van mijn vicevoorzittersfuncties bij een afdeling van de American Marketing Association stuurde ik teamleden bedankbriefjes voor de dingen die ze voor elkaar kregen. Als een teamlid bijvoorbeeld een evenement organiseerde, stuurde ik natuurlijk een bedankbriefje. Ongeveer een week later kreeg ik een e-mail van dat teamlid. Ze zei: ik werk al twintig jaar in marketing.

En dit is de eerste keer dat ik ooit een bedankbriefje van een baas heb gekregen. Als je kiest voor een leidinggevende functie, kun je het soort manager zijn dat je wilt zijn, in plaats van de manager waartoe je misschien wordt beperkt. Er zijn nog steeds beperkingen bij vrijwilligerswerk. Je hoeft als vrijwilliger ook geen leidinggevende functie te hebben. Dat bepaal je zelf.

Galen Low: Ik vind het idee interessant dat de muntsoort anders is. Begrijp je wat ik bedoel? We hadden het er eerder over dat mensen niet worden betaald. Het is dus niet de financiële stimulans waarop je eenvoudig kunt leunen, wat vaak de reden is dat bazen niet per se bedankbriefjes sturen.

Ze denken: je wordt betaald om dit te doen. Maar zelfs in een situatie waarin iemand een salaris én een bedankbriefje krijgt, zou dat nog steeds veel betekenen. Wat een geweldige manier om je als manager te onderscheiden en je waardering te tonen. En ik vind het mooi dat dit zich als vaardigheid ontwikkelt. In een vrijwilligerswereld zou je zeggen: ik kan je niet betalen, maar ik kan je wel bedanken.

Karl Sakas: Ja. Bedanken is gratis. In mijn advieswerk ontmoet ik af en toe bureau-eigenaren, tegenwoordig niet meer zo vaak, die zeggen: wat moet ik ze geven, een trofee alleen omdat ze komen opdagen? Nou, nee. Maar wat jij ziet als alleen maar komen opdagen, heeft het teamlid misschien veel moeite gekost.

En nogmaals, zelfs als ze alleen maar komen opdagen, maken ze je leven gemakkelijker. Zie dat niet over het hoofd. Het is belangrijk om daar rekening mee te houden.

Galen Low: Ik zie vaak dat dankbaarheid wordt gezien als iets waardoor de lat op de een of andere manier lager komt te liggen. Alsof je zegt: ik heb je daarvoor bedankt, en nu denken ze dat dat alles is, of dat de verwachting iedere keer is dat ze hun werk doen.

Het doet me denken aan mensen die klappen wanneer een piloot het vliegtuig veilig aan de grond zet, en aan mensen die een hekel hebben aan degenen die klappen omdat de piloot het vliegtuig veilig aan de grond heeft gezet, want dat is nu eenmaal zijn werk.

Karl Sakas: Uiteindelijk heb ik volgens mij alleen geklapt na een bijzonder uitdagende vlucht, toen iedereen dacht: eindelijk, het is voorbij.

Volgens mij klapte men omdat het voorbij was, niet per se voor de daadwerkelijke landing. Maar wat maakt het uit als iemand na een normale vlucht klapt? Bedanken is gratis. Een van de bands die ik leuk vind heet The Wailin' Jennys. Dat is een woordspeling op Waylon Jennings. Alle drie de bandleden zijn Canadees, dus er is inderdaad een Canadese connectie.

Tegen het einde van de show, wanneer ze afronden maar vóór de laatste paar nummers, pauzeren ze om iedereen te bedanken die in het theater en op de locatie werkt. Zelfs mensen die in marketing of op kantoor werken, noemen ze bij naam.

Het herinnert je eraan: er staan drie mensen op het podium, maar er zijn nog ongeveer twintig andere mensen die het mogelijk maken.

Galen Low: Ja. Daar gaat achter de schermen zoveel aan vooraf. En als ik erop terugkom, vind ik het geweldig dat je door vrijwilligerswerk de kans krijgt om je eigen stijl te ontwikkelen. Niet uitsluitend door vrijwilligerswerk, maar het kan daar zeker bij helpen, in plaats van simpelweg mee te gaan in de cultuur van de plek waar je werkt.

Het is een geweldig voorbeeld van: ja, wij zijn onze eigen band als geheel. Dat is de groep die we willen zijn. Niet elk concert eindigt met de aftiteling van iedereen die betrokken was, maar wij kunnen dat wel doen. Je ontwikkelt zo je eigen stijl buiten wat, vooral in een bureauwereld, een zeer sterke en voelbare cultuur kan zijn.

Je wordt verwacht de bedrijfsboodschap volledig over te nemen en de partijlijn te volgen. Ervaring opdoen waarbij je buiten die context je eigen stijl kunt ontwikkelen, kan echt bijdragen aan waar je naartoe gaat en hoe je je loopbaan doorloopt.

Karl Sakas: Ja. Het is ook minder ingrijpend om een paar verschillende vrijwilligersfuncties uit te proberen en daarna misschien enkele ervan te kiezen dan om je volledige baan te veranderen.

Galen Low: Ja. Dat is eigenlijk een heel goede.

Ik vraag me af of we daar wat dieper op kunnen ingaan, want voor veel mensen met wie ik praat lijkt het soms zo zwart-wit: wel of geen vrijwilligerswerk doen. Wat daarbij soms verloren gaat, zijn de verschillende vormen die vrijwilligerswerk kan aannemen. Het is een kunst om de juiste vrijwilligersmogelijkheden te vinden die goed passen bij je vaardigheden, je agenda en je doelen.

Heb je advies voor mensen die de juiste vrijwilligersmogelijkheid proberen te vinden? Het kan intimiderend zijn. Ze denken: ik weet het niet, het is zo'n grote verplichting. Naar welke opties kunnen ze zoeken?

Karl Sakas: Ik zou beginnen met nadenken over de doelen die belangrijk voor je zijn.

Als je van dieren houdt, is iets dat met dierenwelzijn te maken heeft waarschijnlijk een goede plek om te beginnen. Er zijn non-profitorganisaties voor vrijwel alles. Je kunt ook kijken naar beroepsverenigingen in je vakgebied. Dat kan de American Marketing Association zijn, de American Advertising Federation, AIGA, IABC of PRSA. Dat kan een goede plek zijn om te beginnen. Begin met doelen die je belangrijk vindt en organisaties die ertoe doen.

Je kunt zoeken naar zulke organisaties bij jou in de buurt. Er zijn waarschijnlijk groepen waaraan je ooit geld hebt gedoneerd en die vrijwilligers hebben, of misschien een lokale afdeling waar je vrijwilligerswerk kunt doen. Er bestaan ook diensten die vrijwilligers en organisaties aan elkaar koppelen. Zoek bijvoorbeeld online naar mogelijkheden voor vrijwilligerswerk en vind websites met overzichten van vacatures en organisaties.

Dat is een andere plek om te beginnen. Het belangrijkste is dat je, voordat je contact opneemt met groepen, nadenkt over het soort vrijwilligersfunctie dat je wilt. Wil je bijvoorbeeld iets waarbij de rol doorlopend is? Waarbij je in feite voor een functie wordt benoemd en die taak een jaar of iets dergelijks uitvoert?

Het kan ook wat flexibeler zijn. Of zoek je iets dat meer op evenementen is gericht? Misschien help je bij een evenement en doe je meer als het bevalt. En als het niet bevalt, blijft het daarbij. Of misschien iets op basis van diensten. In mijn vrijwilligerswerk voor de USO, een liefdadigheidsorganisatie met banden met het leger, heb ik bijvoorbeeld veel functies gehad waarbij je in het bestuur zit.

Dat lijkt bijna op een deeltijdbaan. Bij mijn vrijwilligerswerk voor de USO vind ik het prettig dat ik een dienst van vier uur draai in de reizigerslounge op de luchthaven. Ik help onze gasten en draag bij aan de algemene missie. Daarna ga ik naar huis. Verschillende functies hebben voor- en nadelen. Ik heb in het verleden veel zeer intensieve functies gehad. Die zijn bevredigend, maar soms ook vermoeiend. Je hoeft dus niet te beginnen met een enorme verplichting.

Misschien bouw je bijvoorbeeld één huis met Habitat for Humanity en kijk je of het je bevalt. Wil je meer betrokken raken? Als je wilt, kun je daarna nog verder gaan. Via ander vrijwilligerswerk ontmoette ik iemand die met een camper door de Verenigde Staten trok en overal in het land meewerkte aan bouwprojecten van Habitat for Humanity.

Uiteindelijk zeiden haar kinderen volgens mij dat hun ouder nu in de zeventig was en misschien niet meer op daken moest staan om huizen te bouwen. Maar er is voor iedereen iets te vinden. En wees vooral kieskeurig. Sta open voor mogelijkheden, maar wees kieskeurig. Misschien heb je een vaardigheid die je niet wilt gebruiken, waarna de organisatie zegt: o, jij weet hoe je dit of dat moet doen. We willen dat jij dat doet.

Dat hoeft niet. Als je projectmanager bent, betekent dat bijvoorbeeld niet dat je projectmanagement voor de groep moet doen. Misschien wil je iets anders doen. Misschien wil je leren hoe je marketing via sociale media bedrijft. Misschien wil je iets met fondsenwerving doen. Misschien iets anders. Jij kiest en kunt grenzen stellen aan wat je als vrijwilliger doet.

Galen Low: Dat vind ik geweldig, want ik denk altijd aan zitting nemen in een bestuur: doorlopend, en je neemt het mee naar huis. Mijn vrouw zit in een paar besturen. Ze beantwoordt om middernacht nog e-mails. En ik denk: dat zou ik niet kunnen.

En dan is er ook de angst om in een bepaalde rol te worden vastgezet. O, fijn dat we een projectmanager in het bestuur hebben. Jij krijgt alle projecten. Je kunt nee zeggen en als doel hebben: de vaardigheid die ik echt wil ontwikkelen is iets waarvoor niemand me nu zou betalen.

Maar omdat ik kan helpen en bereid ben om te leren, heb ik de motivatie en energie om het voor deze groep uit te zoeken.

Karl Sakas: Zoek het uit en zorg er ook voor dat je een behoorlijke mate van creatieve controle hebt.

Galen Low: Ah ja, oké.

Karl Sakas: Je kunt dingen opbouwen zoals jij dat wilt. Het moet natuurlijk aansluiten bij de missie, maar daarbinnen is er veel flexibiliteit. Het is een kans om nieuwe dingen uit te proberen en dingen op jouw manier te doen, zolang ze aansluiten bij de missie. Dat is prima.

Galen Low: Dat vind ik goed. Ik vind het ook mooi dat je begon met: zoek iets waar je gepassioneerd over bent. Eerder viel me iets op: je zat in een bestuur en toevallig hielp iemand die bij een bureau werkte je aan een baan. In mijn hoofd dacht ik: moeten mensen dan strategisch uitzoeken in welke besturen iemand zit bij het bedrijf waar ze willen werken, om vervolgens vrijwilligerswerk te doen, die persoon bij een evenement tegen te komen en dat als strategie te gebruiken?

Maar dat is niet echt hoe jij het zou aanpakken. Jij zou het benaderen vanuit: ik ben hier om ervaring op te doen.

Karl Sakas: Je zou een zeer machiavellistische aanpak kunnen volgen, maar dat klinkt vermoeiend en waarschijnlijk werkt het niet erg goed. Niemand zal graag met je samenwerken, omdat ze merken dat je een agenda hebt, als ze dat al niet meteen duidelijk zien.

Doe vrijwilligerswerk omdat je vrijwilligerswerk wilt doen. Begin met meer vrijwilligerswerk in de frontlinie om te ontdekken of je de organisatie leuk vindt. Ik zou de machiavellistische aanpak niet kiezen. Het kan, maar ik raad het niet aan.

Galen Low: In zekere zin past dat niet bij de geest ervan, toch? Je zei eerder dat je werk als vrijwilliger soms voor zichzelf spreekt en dat dit is wat wordt opgemerkt. Ik vond het mooi dat je aangaf dat het misschien heel duidelijk is dat je een agenda hebt.

Karl Sakas: Precies. En natuurlijk denken we bij vrijwilligerswerk vooral aan vrijwilligerswerk voor non-profitorganisaties. Er zijn andere manieren om vrijwilligerswerk te doen, zoals mentorschap, loopbaanadvies geven en dergelijke. De ontvanger is dan niet noodzakelijkerwijs een non-profitorganisatie, maar het is fijn om bijvoorbeeld een student aan het begin van diens loopbaan te helpen.

Galen Low: Ik vind het geweldig dat je niet per se een non-profitorganisatie hoeft te zoeken om voor te werken. Dat kan, maar je kunt ook gewoon je tijd aanbieden.

Dat is eigenlijk een mooie overgang, want wanneer ik kijk naar hoeveel vrijwilligerswerk je doet, hoeveel inhoud je produceert en het feit dat je je eigen bedrijf runt, denk ik: hoe heeft Karl daar tijd voor? Heb je een strategie om je tijd voor vrijwilligerswerk te organiseren? Volgens mij houdt dat veel mensen tegen. Ze denken: ik zou graag vrijwilligerswerk doen, maar ik heb er geen tijd voor; het leven is zo druk. Hoe maak jij tijd voor vrijwilligerswerk?

Karl Sakas: In mijn huidige werk is mijn vrijwilligerswerk voornamelijk gebaseerd op diensten.

Ik reserveer een tijd in de vrijwilligersagenda, kom opdagen, doe vrijwilligerswerk en dat is het. Daar valt ook mijn vrijwilligerswerk voor de USO onder. Ik geef ook gastcolleges of gastlessen voor studentenafdelingen van mijn beroepsvereniging voor bedrijfsleven. Dat is Alpha Kappa Psi, een gemengde professionele bedrijfsvereniging. In dat geval plan ik het in en doe ik mee via Zoom of ben ik ergens persoonlijk aanwezig.

In principe kan ik het inplannen. Het zou moeilijker zijn als ik meer een deeltijdfunctie zou vervullen. Bijvoorbeeld als adviseur van een afdeling of als manager van afdelingsadviseurs. Of als verkozen voorzitter die onze conferentie organiseert en daarna voorzitter wordt. Dat was twintig uur per week gedurende twee jaar.

Ik raad niet aan daarmee te beginnen. Eigenlijk past dat niet goed bij de meeste mensen. Aan de andere kant kostte mijn functie als vicevoorzitter programmering bij de AMA-afdeling AMA Triangle ongeveer twintig uur per maand. Het grootste deel daarvan concentreerde zich rond ons lunchprogramma en de maandelijkse bestuursvergadering.

Het ging dus om het lunchprogramma, de maandelijkse bestuursvergadering en daarnaast een extra teamvergadering voor het programmateam. Ook dat was ingepland. Er waren tussendoor nog zaken en ik wist dat ik de dag vóór of de dag van een lunchspreker geen bijzonder intensief werk moest plannen. Daarna nam het werk meestal weer af. Hoe beter je bent in delegeren en opbouwen, en in een leidinggevende functie het juiste team samenstellen en hun prikkels afstemmen op die van jou, hoe gemakkelijker het wordt.

Aan de andere kant: als je een groep onervaren mensen aanneemt als team, zoals we in onze vorige aflevering bespraken, maak je veel extra werk voor jezelf.

Galen Low: Ik vind het geweldig dat je een bedrijf hebt opgebouwd dat ruimte biedt aan je vrijwilligerswerk. Niet per se andersom. Ze staan niet volledig los van elkaar. Door je doelen voor vrijwilligerswerk te kennen en de juiste mogelijkheden te kiezen, kun je het inpassen. Op dit moment heb je behoefte aan meer voorspelbare tijdsblokken die je niet noodzakelijkerwijs mee naar huis neemt, omdat je ook andere dingen doet.

Maar je kunt ook op je team leunen. Je hebt een team aangenomen en werkt met mensen die je vrijwilligerswerk kunnen ondersteunen, zodat het belangrijk voor je blijft en je er daadwerkelijk tijd voor kunt maken.

Karl Sakas: Dat sluit aan bij je andere verplichtingen. Als je kinderen hebt en je agenda bijzonder vol zit door hun activiteiten, ga je misschien geen vrijwilligerswerk op locatie doen. Maar misschien kun je van acht tot negen uur 's avonds op afstand vrijwilligerswerk doen. Er zijn veel mogelijkheden. Zorg ervoor dat je iets vindt dat bij je past. Je kunt ook een beetje vrijwilligerswerk doen bij een paar organisaties, of met één organisatie beginnen, later een paar toevoegen en vervolgens beslissen welke organisaties jouw hulp het meest verdienen.

Je mag ontslag nemen uit een vrijwilligersfunctie. Ik zou niet zomaar verdwijnen, maar het is prima om te gaan zitten en te zeggen: hé, mijn leven is druk met andere dingen en ik kan niet doorgaan. Dat is oké. Mensen begrijpen het. Ze vinden het misschien niet geweldig, maar het is normaal.

Galen Low: Ik ben blij dat je dat noemt, want aan het begin beloofde ik dat we de mythes rond vrijwilligerswerk zouden onderzoeken. Ik heb het nog niet scherp geformuleerd, maar volgens mij hebben we er al een paar behandeld. Ik denk dat dit de grootste is. Veel mensen kijken naar een vrijwilligersfunctie en voelen, omdat er geen geld wordt uitgewisseld, een schuldgevoel wanneer ze ermee stoppen. Mijn vrouw werd bijvoorbeeld erg druk in haar betaalde baan en moest daarom aftreden uit het bestuur waarin ze zat.

Bij haar was het minder sterk, maar bij anderen zie je veel schuldgevoel en weerstand om dat te doen. Ze voelen alsof ze de organisatie in de steek laten die hun hulp nodig had. Nu wordt het lastig voor de organisatie om iemand anders te vinden voor het bestuur, om de vergaderingen voor te zitten of wat dan ook.

Uiteindelijk mag niet worden verwacht dat je er voor altijd bent, alsof je een vast onderdeel van de organisatie bent. Dat hoort bij de afspraak. Het is niet de bedoeling dat je andere delen van je persoonlijke of professionele leven opoffert. Het gaat erom bij te dragen en ervaring op te doen. In de meeste gevallen vinden ze ook iemand anders.

Karl Sakas: Dat doen ze. Er was iemand vóór jou en er zal waarschijnlijk iemand na jou zijn. Als je de verschillende bewegende onderdelen bekijkt, is het beter om te zeggen: ik houd vol terwijl mijn hart er niet meer in zit, of om op te stappen terwijl je nog goed werk levert? Het is beter om op te stappen en hen iemand nieuws te laten vinden.

Bij vrijwilligerswerk bestaat de grap dat je belangrijkste taak is om je opvolger te vinden. Het idee is: als je geen vervanger hebt, kun je nooit vertrekken. Ik heb over opvolgingsplanning geschreven en ik schrijf momenteel over opvolgingsplanning in mijn komende boek uit 2025 over leiderschap en management bij bureaus.

Opvolgingsplanning geldt voor elke functie, niet alleen voor jezelf in een meer senior functie, maar voor iedereen. Denk bijvoorbeeld aan mensen die doorgroeien van projectcoördinator naar projectmanager, of van accountcoördinator naar accountmanager. Het wordt gemakkelijker als je hebt gewerkt aan de ontwikkeling van anderen, maar het is aan de organisatie om dat uit te zoeken.

Galen Low: Ja. Ik had een baas die op mijn eerste werkdag zei: het is jouw taak om jezelf overbodig te maken. Ik vond dat erg verwarrend. Het was mijn eerste dag, maar daar ging het om. Je creëert een structuur waarmee je het stokje kunt doorgeven als dat nodig is, omdat wat je nu doet belangrijk is.

Iemand zal het moeten doen als jij verdergaat met iets anders. Dat vind ik goed. En volgens mij sluit het ook aan bij mentorschap: je kunt vrijwilligerswerk doen en iemand begeleiden naar de vrijwilligersfunctie die jij vervult, zodat je een andere rol kunt aannemen en verder kunt gaan.

Dat is echt mooi.

Karl Sakas: Onlangs was ik aanwezig bij de tweejaarlijkse bijeenkomst van mijn beroepsvereniging voor bedrijfsleven. Daar is een evenement waar mensen over hun ervaring binnen de groep kunnen vertellen. Ik moedigde de studenten aan om, wanneer ze alumni worden, vrijwilligerswerk te doen. Ik vertelde dat een van de vrijwilligers die later voorzitter van de hele organisatie en de eerste vrouwelijke voorzitter van de hele groep werd, tegen me had gezegd toen ik in New Jersey was: Karl, jij zou een geweldige vrijwilliger zijn.

Ze koppelde iets aan mijn interesses en eerdere ervaring. Dat was de perfecte functie. Maar zoals ik voor de studenten zei: achteraf gezien heeft ze dat waarschijnlijk tegen iedereen gezegd. En het grappige was dat ze erbij was en zei: ja, dat heb ik inderdaad gedaan.

Galen Low: Ze wist de boodschap goed te brengen.

Karl Sakas: Het werkte. Ja, ja.

Galen Low: Daar hou ik van.

Misschien is dit een goede manier om af te ronden. Rond vrijwilligerswerk hangt een soort vaagheid. Het is alsof we het zouden moeten doen, maar het is niet opgenomen in de carrièrestrategie of loopbaanreis van iedereen, of zelfs in ieders levenspad.

Wat vind je van vrijwilligerswerk? Zou het meer genormaliseerd moeten worden in de manier waarop we naar werk kijken, naar betaald werk en loopbaanopbouw? En zo ja, waarom? En zo nee, waarom niet?

Karl Sakas: Als mensen effectief worden gedwongen om vrijwilligerswerk te doen, is het geen vrijwilligerswerk meer. Dat noem ik vrijwillig verplicht. Maar iedereen die luistert en nog geen vrijwilligerswerk doet, of dat al een tijdje niet heeft gedaan omdat het leven ertussen kwam, moet weten dat je op elk moment kunt beginnen. Begin met nadenken over een doel dat je belangrijk vindt. Zoek een lokale organisatie die daarop gericht is, ga naar de website en kijk wat ze over vrijwilligerswerk zeggen.

Als ze geen informatie over vrijwilligerswerk lijken te hebben of niet geïnteresseerd lijken in vrijwilligers, zoek dan een andere groep en neem contact op. Kijk wat het verhaal is. Als het antwoord je niet bevalt, probeer dan iemand anders. Je hoeft niet voor de eerste organisatie te kiezen die je vindt. Begin met zoeken naar organisaties bij jou in de buurt die zich richten op een doel dat je belangrijk vindt, en bekijk hoe ze vrijwilligers werven.

Galen Low: Dat vind ik geweldig. Ik hou ook van het idee dat vrijwilligerswerk geen monolithisch iets is dat je moet doen, anders ben je een slecht mens. Het moet aansluiten bij je interesses en kan veel verschillende vormen aannemen.

Karl Sakas: Ja. Omdat veel mensen geen vrijwilligerswerk doen, vraag je je misschien af of je eraan moet beginnen. Waarschijnlijk wel. Je kunt de ervaring vormgeven zoals jij dat wilt en het geeft je een voorsprong. Ten eerste kun je extra ervaring opdoen naast je betaalde werk. Dat heb ik zeker gedaan en het is zeer nuttig geweest. Ten tweede geef je iets terug. En ten derde is het prettig om iets buiten je werk te hebben, zodat je niet volledig op je werk gefixeerd raakt.

Werk is belangrijk, maar het is niet het enige. Het helpt om te beseffen dat er ook andere prioriteiten en andere dingen gaande zijn.

Galen Low: Boem. Volgens mij vat dat alles samen.

Karl, heel erg bedankt dat je vandaag tijd met me hebt doorgebracht en je verhaal over vrijwilligerswerk hebt gedeeld. Dit was ontzettend leuk.

Karl Sakas: Heel erg bedankt.

Galen Low: Goed mensen, daar hebben jullie het. Zoals altijd: als je wilt deelnemen aan het gesprek met meer dan duizend gelijkgestemde voorvechters van projectmanagement, kom dan bij onze community. Ga naar thedigitalprojectmanager.com/membership voor meer informatie. En als je het leuk vond wat je vandaag hebt gehoord, abonneer je dan en blijf in contact via thedigitalprojectmanager.com.

Tot de volgende keer, bedankt voor het luisteren.