Hoe je navigeert door de delicate kunst van niet alles weten als technisch projectmanager

Lees het transcript:

We proberen onze podcasts te transcriberen met behulp van een softwareprogramma. Vergeef ons eventuele typefouten, want de bot heeft niet altijd 100% gelijk.

Galen Low: SaaS. SOC2. ADA. Jenkins. Je dacht dat het songteksten van een nummer van Charlie XCX waren. Maar dat zijn ze niet. En aan de blik op het gezicht van je klant te zien, had je dat waarschijnlijk moeten weten — of op zijn minst iemand in je team moeten kennen die dat weet. Maar voordat je je laarzen aan de wilgen hangt en je droom opgeeft om een gerespecteerde leider in technisch projectmanagement te worden, moet je blijven luisteren.

We gaan onderzoeken hoe technisch je als technisch projectmanager in 2025 moet zijn — en hoe teamleiders impactvolle projectmanagers kunnen ondersteunen en ontwikkelen zonder hen een doctoraat in DevOps te laten behalen.

Hoi allemaal, bedankt dat jullie luisteren. Mijn naam is Galen Low van The Digital Project Manager. Wij zijn een gemeenschap van digitale professionals met als missie elkaar te helpen vaardigheden te ontwikkelen, zelfvertrouwen op te bouwen en verbinding te maken, zodat we de waarde van projectmanagement in een digitale wereld kunnen vergroten. Als je daar meer over wilt horen, ga dan naar thedpm.com/membership.

Vandaag hebben we het over het begeleiden, mentoren en leiden van een team technische projectmanagers om de juiste balans te vinden tussen technische vaardigheden en vaardigheden met betrekking tot mensen, en hen te helpen bij hun professionele groei binnen een omgeving waarin ze genoeg moeten weten, maar onmogelijk alles kunnen weten over de technologieën waarmee hun teams werken.

Vandaag is Kayla Keizer bij me, teamleider en senior technisch projectmanager bij Plank, een digitaal bureau dat gespecialiseerd is in web- en IT-projecten voor klanten in de kunst en cultuur, de non-profitsector en het onderwijs.

Kay, heel erg bedankt dat je er vandaag bent.

Kayla Keizer: Bedankt voor de uitnodiging.

Galen Low: Ik miste maar net je achtergrond in Costa Rica. Ben je vandaag, gisteren uit Costa Rica teruggekomen?

Kayla Keizer: Vandaag, vanmorgen.

Galen Low: Ik was zo enthousiast. Ik had deze afspraak verkeerd gepland, want we hadden een jungle of een strand op de achtergrond kunnen hebben.

Kayla Keizer: Ja, dat zou zo zijn geweest. Het is nog steeds groen achter me, maar het zou echte natuur achter me zijn geweest, de jungle.

Galen Low: Als je naar deze podcast luistert en niet kijkt, stel je dan nu prachtige natuur achter Kay voor.

Ik dacht dat we er misschien meteen in konden duiken en konden beginnen met de vraag waarop iedereen het antwoord wil weten: kun je doorgroeien als technisch projectmanager zonder technische opleiding? Of loop je tegen een muur aan als je een technisch projectmanager bent die bijvoorbeeld geen Python kan debuggen, niet met Git kan werken, niet door Laravel kan navigeren of geen CDN in AWS kan configureren?

Wat denk jij daarvan?

Kayla Keizer: Mijn gedachte is dat je deel uitmaakt van een team technische experts die uiteindelijk verantwoordelijk zijn voor het debuggen. En voor het configureren van AWS, dus het is beslist niet jouw taak om het daadwerkelijke stap-voor-stapwerk te doen. Maar het is altijd goed om het concept te begrijpen of over een basiskennis ervan te beschikken.

Als iemand Python tegen je zegt en je hebt geen idee wat het is, is dat niet geweldig. Maar daarvoor hoef je niet naar school of een speciale opleiding te volgen. Je kunt het opzoeken en een goed begrip of een basiskennis krijgen. Je kunt je teamleden vragen: hé, vind je het erg om wat extra tijd te besteden en me wat meer context hierover te geven, zodat ik beter voorbereid ben wanneer we hierover praten of wanneer we vereisten opstellen? Dan kan ik jullie de informatie geven die we nodig hebben.

De informatie die je echt moet kennen, draait om het begrijpen van de concepten en ook om het begrijpen van de vraag: welke vragen moet ik stellen om het ontwikkelingsteam, de ontwerper of het contentteam — wie dan ook — de informatie te geven die zij nodig hebben om het daadwerkelijk uit te voeren?

Galen Low: Boem. Daar hou ik van. Ik vind het geweldig dat het niet gaat om alles moeten weten en er een formele opleiding voor moeten volgen. De kunst bestaat er juist uit de juiste vraag te stellen, het inzicht te hebben om die vraag te stellen en vervolgens ook de juiste vragen te stellen, zodat jij de vertaler en het verbindingspunt kunt zijn waardoor een deel van deze informatie tussen je team en je belanghebbenden wordt overgedragen. Ik vind dat zo cool.

Ik vraag me af of we iets kunnen uitzoomen. Eerder in je carrière kwam je terecht in een rol als technisch projectmanager. En ik wil je geen woorden in de mond leggen, maar volgens mij was dat in een periode waarin je jezelf niet zo technisch vond. Het was echt technisch. Jij en ik hadden het er in de wachtruimte over.

Het ging om telecom, een sector vol afkortingen, technologieën en allerlei concepten die heel specifiek zijn voor die branche. En nu heb je dat gevolgd en je leidt inmiddels een team technische projectmanagers bij Plank.

Wat was de eerste grote hindernis waarmee je als niet-technische projectmanager te maken kreeg toen je een projectteam met technische specialisten leidde, en hoe heb je die overwonnen?

Kayla Keizer: Ik denk dat je jezelf een beetje moet overwinnen. Zoals je zei, zat ik er diep in. Ik werkte met mensen die al 10, 15 of zelfs 20 jaar bij het bedrijf werkten.

Mensen die niet alleen technische expertise hadden, maar ook een geschiedenis en achtergrond met betrekking tot de basis van het netwerk. Ik was toen coördinator en werkte ook nauw samen met de directeur. Ik hielp hem dus veel. Nogmaals, ik werkte met de directeur, een vijfentwintigjarige. Ik probeerde alles uit te zoeken.

Maar wat mij hielp om erdoorheen te komen, was dat je dingen niet uit de weg kunt gaan. Je moet jezelf een beetje overwinnen. En ja, het is eng. En ja, je weet het niet. Maar je zult het niet weten totdat je vragen stelt, totdat je erin duikt en de uitdaging omarmt. Ik merk dat dingen veel soepeler verlopen wanneer je ze omarmt dan wanneer je denkt: oh, dit is zo waardeloos.

Ik wil dit niet doen. En je stelt het uit. En je bent onzeker. Als je al die negatieve energie erin stopt, zal het altijd moeilijk voelen. Het zal altijd voelen alsof je in de modder zit en probeert eruit te komen. Dus ik denk dat het uiteindelijk om je mentaliteit gaat en ervoor zorgt dat je zelfvertrouwen uitstraalt, als dat nodig is.

Galen Low: Ik vind het idee mooi dat we zo vaak onze eigen barrières creëren door in ons hoofd vast te lopen. Terwijl wat het proces daadwerkelijk vooruithelpt, simpelweg de mentaliteit is van: weet je wat, ik moet dit doen. En ja, misschien doe je een beetje alsof, maar je doet alsof vanuit het standpunt dat je zelfverzekerd genoeg bent om het te vragen — zelfs nu nog, door zelfverzekerd te zijn en tegen jezelf te liegen dat je deze dingen wel kent.

Maar uiteindelijk gaat het er opnieuw om uit te zoeken wat je moet vragen.

Kayla Keizer: Als je vol vertrouwen vragen stelt, blijf je niet op de achtergrond. Je bent niet timide. Je stapt niet angstig of nerveus op degene af aan wie je de vraag moet stellen, want die persoon merkt dat. Als je in een klantvergadering zit, zal de klant inzoomen en merken dat je niet zeker bent van wat je vertelt.

Dus dat bedoel ik met zelfvertrouwen veinzen. Ook als je iets niet weet, is dat oké, maar wees in ieder geval open, eerlijk en zelfverzekerd. Mensen letten daarop, of verliezen hun vertrouwen als ze het gevoel krijgen: oh, die persoon heeft niet eens vertrouwen in zichzelf. Hoe kan ik dan vertrouwen in die persoon hebben?

Dat bedoel ik dus. En om terug te komen op de vraag hoe je eroverheen komt: zodra je je mentale barrières hebt overwonnen, moet je leunen op je sterke punten. Mijn kracht was dat ik heel goed ben in documenteren. Ik ben heel goed in het begrijpen van technische informatie wanneer die aan me wordt uitgelegd, en die vervolgens omzetten voor een klant, een ticket schrijven of vereisten opstellen.

Je hoeft niet technisch te zijn om te kunnen documenteren en vragen te stellen.

Galen Low: Dat vind ik echt goed, want als je erover nadenkt als een letterlijke vertalersrol — bijvoorbeeld bij een Algemene Vergadering van de Verenigde Naties — dan betekent het feit dat je vertaalt niet dat je ook moet weten hoe je een land moet leiden.

Maar jouw vaardigheid, toch? Waarvan je wilt dat mensen erop vertrouwen, is dat je de boodschap in een andere taal aan de andere kant laat aankomen. En ik denk dat dit een enorm sterke en waardevolle rol is in de technische, IT- en digitale wereld, waar mensen juist daarop vertrouwen in jou willen kunnen bouwen.

Niet op je vermogen om software te programmeren, debuggen of implementeren, maar op het feit dat je weet hoe het wordt gedaan en op zijn minst dat gesprek kunt aansturen en alles kunt coördineren, zodat het op een betekenisvolle en competente manier wordt uitgevoerd.

Kayla Keizer: Ja.

Galen Low: Mag ik je voor het blok zetten?

Kayla Keizer: Wat?

Galen Low: Mag ik je vragen wat volgens jou je engste ‘domme’ vraag was om te stellen in de wereld van de telecommunicatie?

Kayla Keizer: Ik weet niet of er één specifieke vraag was, maar ik geef toe dat ik in het begin niet genoeg vragen stelde. En misschien overschatte ik mijn vaardigheden.

Galen Low: Oké, ja. Je deed dus echt heel hard alsof.

Kayla Keizer: Ja, en ze vroegen me om een soort rapport. Ik ging dat rapport maken naar beste kunnen, stelde geen aanvullende vragen en vroeg niet hoe ze het wilden hebben of over welke gegevens het moest gaan.

Ik zei gewoon: ja hoor, dat kan ik. Ik maakte het rapport, gaf het aan de directeur en hij zei: nee, dit is niet wat ik heb gevraagd. Ik dacht: oh. En hij vroeg waarom ik niet meer verduidelijkende vragen had gesteld als ik het niet zeker wist. En ik dacht: oh. Dat had ik inderdaad kunnen doen.

Galen Low: Ten eerste juich ik dat toe, want het is behoorlijk dapper. Je benaderde het vanuit de mentaliteit: eigenlijk weet ik wel wat ik moet doen. En ja, misschien raakte het niet precies de juiste snaar, maar ik denk dat het qua niet blijven vastzitten in je hoofd en gewoon iets gaan doen, eigenlijk een behoorlijk moedige mentaliteit is.

Je stapt een branche binnen en bent min of meer nieuw in die rol, maar voelt toch: ja, ik kan dit. Maar eerlijk is eerlijk: verduidelijkende vragen en vragen om opheldering zijn nooit verkeerd wanneer je in een omgeving werkt waarin dingen in sommige sectoren op een bepaalde manier worden gedaan.

Kayla Keizer: En het werd ook van je verwacht dat je vragen stelde. Mensen verwachten dat je meer afbakenende vragen stelt. Voor mij was dat dus een enorme leerschool. Nu zeg ik: vragen stellen, vragen stellen.

Galen Low: Nu is het inderdaad je handelsmerk. En ik vind het mooi als hoeksteen van je aanpak: je kunt niet alleen niet alles weten, maar je weet waarschijnlijk op een bepaalde manier, vorm of gebied de meeste dingen niet, toch?

Ik beledig niemands intelligentie die luistert of kijkt, maar er is gewoon zo veel om te weten. Hoe kan iemand alles weten? De waarde zit in het uitzoeken. Ik heb op school filmwetenschappen gestudeerd. Ik maak er grappen over dat ik daar niet echt iets waardevols heb geleerd, maar ik heb zeker geleerd hoe ik met mensen moet omgaan en moet samenwerken, hoe ik een antwoord kan vinden als ik het niet weet en hoe ik dat vervolgens kan omzetten in een gedachte die ik in actie kan omzetten.

En ik denk dat niet alleen mensen die naar de universiteit zijn geweest, maar iedereen die vaardigheid zou moeten aanscherpen. Juist in deze tijd, omdat er eerlijk gezegd te veel is om te weten.

Kayla Keizer: En je raakt een heel belangrijk punt. Ik denk dat we onze zachte vaardigheden soms onderschatten.

Als de organisatie een technisch projectmanager met een technische achtergrond wilde, hadden ze die persoon aangenomen. Als je een niet-technische projectmanager in een technische rol bent, komt dat waarschijnlijk doordat je sterke sociale vaardigheden hebt. Je bent georganiseerd en ze zien de waarde die je naast technische expertise meebrengt. Je kunt met klanten praten, met het team praten en het team motiveren. Dat is ontzettend belangrijk voor een projectmanager: kunnen motiveren en leiden zonder directe leidinggevende bevoegdheid.

Galen Low: Ik vind dat een enorm goed punt, want in veel gesprekken die ik met mensen uit mijn gemeenschap voer, is de insteek bijna altijd: wat heb ik niet? Welke vaardigheden mis ik die ik nodig heb om technisch projectmanager te worden? Er wordt te weinig nadruk gelegd op: als je die rol überhaupt overweegt, beschik je waarschijnlijk al over enkele van die zachte vaardigheden en kun je die waarschijnlijk nog verder ontwikkelen. Dat is juist het inhoudelijke hart van de rol: het leiderschap en de communicatie.

Kayla Keizer: Ja. En ik moet zeggen dat ik net klaar ben met aannemen. Een van de dingen waar ik naar zocht, waren mensen die konden uitleggen hoe ze informatie gingen vinden en hoe ze iets aanpakten. Ik zocht namelijk een projectmanager met een technische inslag en stelde de vraag: wat is jouw methode om nieuwe concepten te leren? Ze konden uitleggen hoe ze de informatie zouden vinden, en dat is waardevol. Je hoeft het niet te weten, maar als je een methode hebt en die methode om informatie te vinden kunt uitleggen,

is dat goud waard.

Galen Low: Wat is jouw favoriete antwoord daarop? Of misschien gewoon jouw aanpak om antwoorden te vinden, vooral omdat jij en je team werken aan projecten rond cyberbeveiliging, gegevens, privacy en toegankelijkheid? Wat is een goed antwoord op de vraag hoe je te werk gaat wanneer je iets moet uitzoeken dat je niet weet?

Kayla Keizer: Ik ben altijd erg nieuwsgierig en probeer eerst zelf onderzoek te doen, al is het maar om op zijn minst de definities te achterhalen. Zodat ik de termen ken, toch? Daarna ben ik erg gericht op persoonlijk contact. Ik zoek uit wie de expert in het team is en vraag die persoon: hé, wil je dertig minuten met me gaan zitten om een paar dingen door te nemen? Kun je me helpen, zodat ik tijdens de volgende klantvergadering of wanneer ik de volgende taak voor je schrijf precies weet waar je naar op zoek bent?

En natuurlijk willen ze daar tijd voor vrijmaken, omdat je het presenteert als: hoe kan ik beter worden zodat ik jou uiteindelijk beter kan helpen? Dat is hun voordeel. Voor mij werkt het om zelf wat onderzoek te doen en de experts om hulp te vragen. En je hoeft geen dertig uur aan YouTube-video’s te bekijken.

Galen Low: Dat is juist zo prettig. Ik ken mensen die zeggen: ik moet bijvoorbeeld cyberbeveiliging leren. En dan zijn ze bijna zover dat ze een SOC2-compliance-audit zouden kunnen uitvoeren. Dan denk ik: volgens mij ben je te ver gegaan, toch? Wat ik zo goed vind aan jouw model, is dat het heel praktisch is.

Je hebt als projectpersoon geen dertig uur om te gaan zitten en YouTube te kijken. Maar het is wel een krachtig onderwijsmodel: lees zelf wat, blijf zelf nieuwsgierig en praat met iemand die het weet. En ik vind de nuance mooi dat er ook iets voor die ander in zit.

Het gaat niet alleen om het strategisch inzetten ervan. Je bouwt ook vertrouwen op met je team, omdat je nieuwsgierig bent naar wat zij doen. En projectmanagers — zelfs technische — hebben eerlijk gezegd soms de slechte reputatie dat ze alleen maar de zweep laten knallen: het maakt me niet uit wat er moet gebeuren, je moet het op deze datum af hebben.

Praat niet tegen me over al die afkortingen. Maar als je binnenkomt met: kun je me uitleggen waar deze afkorting voor staat? Dat helpt mij. En daardoor helpt het jou ook. Dat is volgens mij een heel krachtige waardepropositie.

Kayla Keizer: Ja, want je bouwt niet alleen relaties op met klanten, maar ook met het team. Precies dat.

Galen Low: Inderdaad, twee vliegen in één klap, om een PETA-metafoor te gebruiken.

Je zei eerder iets waarvan ik dacht dat we er dieper op konden ingaan. Het ging niet alleen om buiten een vergadering om met je team voorbereiden, maar soms ook tijdens een vergadering zelf. Je leidt een team technische projectmanagers. Wat adviseer je hen te doen wanneer een klant of teamlid hun tijdens een vergadering een technische vraag stelt en ze het antwoord niet weten?

Kayla Keizer: Ik zeg altijd dat het oké is om te zeggen dat je het antwoord niet weet. Maar ik zorg er wel voor dat ze weten wie het antwoord heeft. Dat is belangrijk. Het komt weer neer op het begrijpen van de concepten en weten wie in het team wat doet: wat is een front-endprobleem, wat is een back-endprobleem en wat is een SEO-probleem?

Als de klant iets vraagt en je het antwoord misschien niet weet, kun je zeggen: weet je wat, ik weet het niet. Mijn persoon voor X, Y en Z in het team beschikt over die informatie. Ik noteer dit nu en waarschijnlijk geef ik je binnen 24 uur antwoord. Maak je geen zorgen. Dat straalt veel zelfvertrouwen uit. Ze weten binnen welk tijdsbestek ze de informatie krijgen en wie over die informatie beschikt.

Waarom zouden ze dan beledigd zijn omdat jij op dat moment niet meteen het antwoord hebt?

Galen Low: En het benadrukt juist de waarde van jouw rol. Je kunt het opnieuw als een combinatieaanval gebruiken: ik weet het antwoord niet, maar ik weet wel hoe alles hier werkt. Ik ken het team en weet aan wie ik het moet vragen, omdat ik je vraag begreep.

Ik weet alleen het antwoord niet. Mijn taak is om jou met dat antwoord in contact te brengen. Dat is een deel van wat ik hier doe: het voor je vertalen. En ik voorkom ook dat ik vooroordelen in stand houd dat jij technischer bent of het orakel voor alles bent.

Want dat schept een vreemde verwachting van je rol. Begrijp me niet verkeerd. Heb je iemand in je team die bijvoorbeeld ingenieur of ontwikkelaar was, of iemand die vanuit een technische achtergrond in projectmanagement is terechtgekomen in plaats van andersom?

Kayla Keizer: Niet echt. We hebben wel mensen die zich er een beetje in verdiepen, maar ze zijn sterk gericht op hun eigen vakgebied als ontwikkelaar en op technische ervaring. Maar ik heb het gevoel dat je, als je de omgekeerde route hebt afgelegd en vanuit een technische achtergrond in de wereld van projectmanagement terechtkomt, in de val kunt lopen dat je niet genoeg vragen stelt en de vereisten invult omdat je te veel kennis hebt. Je stuurt de klant of het project dan onbedoeld in een richting die misschien niet de juiste is, omdat je een aanname hebt gedaan in plaats van een vraag te stellen. Dus ik denk dat er uitdagingen en valkuilen kunnen zijn wanneer je die technische achtergrond hebt en probeert over te stappen naar een rol als projectmanager.

Ik merk dat ik het soms zelf doe, omdat ik inmiddels genoeg weet om gevaarlijk te zijn. Soms probeer ik dus zonder het te beseffen een vraag te stellen die het gesprek een bepaalde richting op stuurt. Dan zit er een van de teamleden bij de vergadering en zegt die: oh nee, zo moeten we het niet zeggen. Zo moeten we het vragen. En dan denk ik: oh, oké. Juist.

Galen Low: Dat is wel een interessante draai, want daar gaat het konijnenhol naartoe — of in elk geval het gebruikelijke pad van projectmanagement naar een meer technische projectmanagementrol. Je begint vrijwel niets te weten en voelt je een bedrieger. Je hebt geen zelfvertrouwen of het gevoel dat je iets mist.

En vervolgens leg je een reis af naar het punt waarop je denkt: eigenlijk heb ik veel geleerd. En ja, volgens mij weet ik nu het antwoord. Maar soms is dat misschien niet de juiste manier om het aan te pakken. Genoeg weten om gevaarlijk te zijn, blijkt soms juist een probleem.

Kayla Keizer: Ja.

Galen Low: Hoe zorg je ervoor dat je jezelf daarop betrapt? Dat je denkt: volgens mij weet ik het antwoord, maar ik zou waarschijnlijk niet moeten antwoorden, omdat deze persoon het antwoord moet geven of omdat ik het antwoord bij hen moet ophalen?

Kayla Keizer: Bij mij gebeurt dat wanneer ik meer uitleg of een uitgebreider antwoord moet geven. Dus: nee, oké, nee, wat je vraagt is slechte UX.

Ik kan je niet vertellen waarom het slechte UX is, maar ik weet dat het slechte UX is. Op zo’n moment denk ik: oké, ik moet een vraag stellen of een van de teamleden erbij betrekken. Ik kan op dit moment niet meer dan een ja- of nee-antwoord geven.

Galen Low: Ik vind die aanpak geweldig. Het is: ik heb een mening. Ik kan je een ja- of nee-antwoord geven, maar ik kan niet uitleggen waarom. Oké, dan geef ik deze door.

Kayla Keizer: Precies.

Galen Low: We hebben een deel hiervan besproken in termen van zachte vaardigheden, maar ik wilde toch een vraag stellen: is een technisch opgeleide projectmanager volgens jou misschien beter geschikt voor de rol van technisch projectmanager dan een niet-technische projectmanager, wanneer je het vanuit die richting benadert?

Maar vooral wil ik vragen: welke waarde brengt een projectmanager die niet technisch is mee naar de tafel? Misschien moeten we het anders formuleren. We hebben het gehad over zachte vaardigheden en dergelijke, maar hoe zou je het formuleren als je een baan als technisch projectmanager probeerde te krijgen zonder al die platformcertificeringen en zonder alle afkortingen te kennen?

Kayla Keizer: Als je op sollicitatiegesprek gaat, moet je volgens mij je huiswerk doen en de branche en de technologie begrijpen waarmee dat bedrijf werkt. Ook als je er geen diepgaande kennis van hebt, heb je je best gedaan, wat onderzoek verricht en je voorbereid. Je kunt dan op hoofdlijnen over bepaalde concepten praten.

Je kunt ook uitleggen hoe je dieper zou kunnen gaan of hoe je meer zou leren, zodat je het team nog beter kunt helpen. Voor mij is het ook nuttig geweest om processen te kunnen volgen. We hadden het over zachte vaardigheden en dergelijke, maar als projectmanager breng je ook structuur in het project.

We zien het voortdurend: er zijn geen projectmanagers betrokken, alles gaat alle kanten op en niets wordt afgerond. Een proces bewaken en de verschillende poorten begrijpen om van A naar B en uiteindelijk naar de lancering van het project te gaan, is een enorme kwaliteit waarvan we vergeten dat we die bezitten.

Wij sturen het project aan. Ook als we niet technisch zijn, kunnen we het project vooruithelpen.

Galen Low: Daar hou ik van. De waarde is dus dat we structuur bieden. En je maakt een goed punt: als je in een sollicitatiegesprek zit voor een technische projectmanagementrol, zouden ze het gewoon een projectmanagementrol hebben genoemd als ze geen bepaald kennisniveau verwachtten.

Doe dus je huiswerk. Ga er niet zomaar van uit dat je kunt zeggen: ik kan goed met mensen omgaan, dus dat is waarschijnlijk perfect voor deze rol. Er zit namelijk een bedoeling achter de titel technisch projectmanager. Er wordt een bepaald niveau verwacht. Het is goed om dat voorwerk te doen voordat je naar een gesprek gaat, want raad eens? Dat is waarschijnlijk ook wat je in je baan zult doen: een beetje volgens de aanpak van Kay lezen, slimmer worden, met iemand praten die meer weet en daarna aan de slag gaan.

Kayla Keizer: Ja.

Galen Low: Misschien rond ik hiermee af. We hebben het gehad over technisch projectmanagement en volgens mij zijn we uitgekomen op een punt waarop je nieuwsgierig moet zijn, maar niet per se ontwikkelaar hoeft te zijn. Je hoeft zelf niet noodzakelijk diepgaande technische kennis te hebben. Maar als je iemand in je team had, of iemand kende die projectmanager was en overwoog zich verder te specialiseren als technisch projectmanager — met andere woorden, die persoon is echt gemotiveerd om meer te leren — welk advies zou je dan geven?

Zou je adviseren om certificeringen zoals AWS te behalen of een cursus webontwikkeling te volgen? Of zou je dat zien als iemand in de verkeerde richting sturen?

Kayla Keizer: Als ze dat overwegen, moeten ze volgens mij eerst bepalen waar ze hun carrière naartoe willen brengen en in welke richting.

Als je bijvoorbeeld echt geïnteresseerd bent in beveiliging, haal dan zeker certificaten voor webbeveiliging en verdiep je daar goed in, zodat je erover kunt praten en de concepten begrijpt. Als je echt geïnteresseerd bent in toegankelijkheid en daar een voortrekkersrol in wilt spelen, begrijp dan wat de kernprincipes van toegankelijkheid zijn en hoe je ermee aan de slag gaat.

Wij programmeren niet. Ik ken in ieder geval geen projectmanagers die programmeren, dus je hoeft niet te kunnen programmeren. Maar als je een specifieke branche in wilt, zijn er misschien certificaten die je voor die branche kunt behalen om je kennis op te frissen en mee te nemen naar een sollicitatiegesprek.

Galen Low: Ja, dat vind ik mooi, want soms vergeet ik dat specialisatie draait om specificiteit. Begrijp je wat ik bedoel? Terwijl ik naar je luister, denk ik: ja, misschien is het verkeerde om honderd specialisaties te hebben, want dan vragen mensen zich af: wat doe je nu eigenlijk? Maar als je één diepe niche hebt waarin je gepassioneerd en geïnteresseerd bent — bijvoorbeeld cyberbeveiliging — dan kun je zeggen: ik houd van projectmanagement en cyberbeveiliging.

Als je mij ooit zou aannemen of promoten naar een rol, weet je precies wat je krijgt, omdat ik beide beheers. Dat is iets anders dan je in te veel dingen specialiseren en te veel op een manusje-van-alles lijken. Dan krijg je die reactie dat je overgekwalificeerd bent. Eigenlijk bedoelen ze daarmee: het lijkt niet alsof je kunt beslissen wat je doet of aan mij kunt uitleggen wat jou bijzonder en anders maakt.

Kayla Keizer: En ik denk dat mensen niet beseffen hoeveel richtingen je tegenwoordig op kunt met het web, internet en technologie. Ik werkte in telecom. Er zijn mensen die projectmanager in de telecom zijn en dat is wat ze doen. Ze begrijpen de hardware en weten hoe ze een netwerk moeten opzetten. Dat is hun specialisatie.

Als je je wilt specialiseren, bepaal dan in welke branche je wilt werken: cyberbeveiliging, telecom, webontwikkeling. Er zijn zo veel verschillende niches en er liggen veel kansen.

Galen Low: Daar hou ik van.

Misschien verbind ik het helemaal terug met het begin, want we hebben het over het leiden en mentoren van een team technische projectmanagers. Veel van die individuele teamleden leren sommige van deze dingen gaandeweg. Hebben jullie bij Plank een mechanisme of oefengemeenschap waarmee jullie onderweg opgedane kennis tussen projectmanagers kunnen delen?

Kayla Keizer: Ja, ik spreek ongeveer één keer per week met mijn team en dan bespreken we allerlei zaken. Maar één keer per maand komen we ook allemaal samen.

We praten over uitdagingen, de voortgang van projecten en processen. We hebben ook een privé-Slackkanaal waar we onze frustraties kunnen uiten. Zo communiceren we met elkaar. Ik gebruik ook veel van DPM. Ik doorloop het samen met een van mijn medewerkers, om die persoon een betere basis of op een andere manier meer informatie te geven.

Je kunt de PMP- of CMPM-certificering behalen en vervolgens, vooral in de digitale wereld, bij webontwikkeling uitkomen zonder te begrijpen hoe het een en ander naar elkaar wordt vertaald. Extra inhoud waarmee je principes naar uitvoerbare acties kunt vertalen, is dus heel waardevol.

Galen Low: Ik ben blij dat je het gebruikt. Bedankt daarvoor. Maar je hebt gelijk: er zijn zo veel richtingen op het web. Het zou in sommige opzichten onredelijk zijn om te verwachten dat een organisatie zoals het Project Management Institute het perfecte antwoord kan creëren dat alle vragen van de wereld beantwoordt.

We begonnen met het idee dat je niet alles kunt weten. En ik denk dat het mooi en bijna poëtisch is om daar te eindigen: verdiep je in wat je interessant vindt, waar je passie ligt en waar je nieuwsgierig naar bent. Begrijp de wereld waarin je werkt en blijf vragen stellen en nieuwsgierig.

Kayla Keizer: En ik vind het belangrijk om ook te erkennen waar je staat. Als je net begint, dan begin je net. Niemand verwacht dat je op dag één al tien jaar ervaring hebt, en dat is oké. Voel je geen bedrieger. Wees niet nerveus. Erken waar je staat en mensen zullen je tegemoetkomen op dat niveau.

Dat is een van de dingen die ik mijn team meerdere keren herinner wanneer ze het gevoel hebben dat ze iets hadden moeten weten. Je bent vandaag waar je bent. Over tien of vijf jaar sta je op een andere plek en zullen de verwachtingen anders zijn.

Galen Low: Daar hou ik van. Dat is echt goed advies.

Kay, heel erg bedankt dat je vandaag tijd met me hebt doorgebracht. Ik heb het enorm naar mijn zin gehad.

Kayla Keizer: Geweldig. Bedankt voor de uitnodiging.

Galen Low: Ja, het was een genoegen. Echt een genoegen.

Goed, mensen, daar hebben jullie het. Zoals altijd: als je wilt deelnemen aan het gesprek met meer dan duizend gelijkgestemde voorvechters van projectmanagement, sluit je dan aan bij onze community! Ga naar thedpm.com/membership voor meer informatie. En als je het leuk vond wat je vandaag hebt gehoord, abonneer je dan en blijf in contact via thedigitalprojectmanager.com. Tot de volgende keer, bedankt voor het luisteren.