Ik heb ooit bij een bedrijf gewerkt waar regelmatig grenzen werden overschreden. Zo was het bijvoorbeeld heel gewoon dat bepaalde teamleden screenshots van privé-sms-berichten met elkaar uitwisselden. Het was ook normaal dat leidinggevenden persoonlijke informatie die in vertrouwen was gedeeld, publiekelijk bekendmaakten.
Cultureel gezien waren het idee van privacy en psychologische veiligheid nu ja, onbestaand.
Toen we jonger en onervarener waren, dachten we dat dit gewoon de gebruikelijke interne politiek was. Maar later beseften we dat dit veel ernstigere gevolgen had.
Naarmate de tijd verstreek, realiseerden we ons dat het geïnstitutionaliseerde gebrek aan respect voor privacy ook de creativiteit verstikte. Teamleden deelden geen nieuwe ideeën meer omdat ze eerlijk gezegd niet zeker wisten of hun ideeën tijdens de volgende algemene personeelsvergadering zouden worden aangehaald en afgekraakt.
Dat afnemende gevoel van innovatie en creativiteit begon zichtbaar te worden in het werk. Mensen namen minder risico's. Ze schrokken terug voor grotere doelen. Ze hielden hun beste ideeën voor hun nevenactiviteiten buiten de muren van het bedrijf. Kortom, het verminderde het potentieel om goed presterende teams op te bouwen.
En je raadt het al: het bedrijf werd bekend om zijn middelmatige, kleurloze oplossingen.
Ja, dit is misschien een extreem voorbeeld, maar in dit nieuwe tijdperk van hybride werkomgevingen is het idee van psychologische veiligheid belangrijker dan ooit. Elk teamlid zou stiekem een vertrouwelijke vergadering kunnen opnemen, een screenshot van een privégesprek kunnen delen, een beledigende meme kunnen maken en verspreiden waarin de fauteuil op de achtergrond van de woonkamer van een teamlid belachelijk wordt gemaakt…
Als projectleiders kunnen we binnen onze invloedssfeer enkele eenvoudige maar belangrijke stappen zetten om de balans te doen doorslaan. Hier zijn drie beste praktijken uit mijn gesprekken met mensen die veel meer kennis hebben dan ik over het creëren van psychologische veiligheid en het aanpakken van giftige werkculturen:
1. Herhaal de basisregels regelmatig
Projecten vormen vaak hun eigen ecosystemen met ongebruikelijke combinaties van mensen die niet altijd samenwerken. Juist daarom is het belangrijk om duidelijk te zijn over de zaken die binnen dat ecosysteem niet worden getolereerd.
Zelfs als je denkt dat ze voor de hand liggen (geen haatzaaiende uitlatingen, niet pesten, respectvol zijn enzovoort), moet je tijdens je interacties met het team tijd vrijmaken om ervoor te zorgen dat iedereen de basisregels en de gevolgen ervan begrijpt.
2. Verwacht moeilijke gesprekken te voeren
Als leidinggevenden zullen we te maken krijgen met teamleden die bij ons komen met uitdagingen en problemen waarmee ze binnen het project of het projectteam worden geconfronteerd. Dit kan ook zwaardere zaken omvatten, zoals seksuele intimidatie, discriminatie en verbaal geweld. Als je, net als ik, een reputatie hebt opgebouwd als de aardige, altijd opgewekte DPM, zal het niet prettig zijn om teamleden hiermee te confronteren.
Maar het moet gebeuren. Het is ook belangrijk om ervoor te zorgen dat je teamleden begrijpen dat je waarde hecht aan hun mentale gezondheid en welzijn, en dat je er voor hen bent om te helpen dergelijke zaken te escaleren als ze zich voordoen.
3. Neem een houding aan van "bedankt, maar nee bedankt"
Als een teamlid je een screenshot of opname van een privégesprek stuurt, laat dan weten dat je liever niet wilt dat die deel uitmaken van jullie gesprek. Meestal kwam dat simpelweg doordat ze gemakzuchtig waren en niet beseften hoe glad de helling was. En voor die andere keren weten ze in ieder geval dat je niet medeplichtig zult zijn aan dergelijk gedrag.
Maar ik denk dat hier een nog grotere vraag achter schuilgaat: hoe creëren we psychologische veiligheid specifiek in gedistribueerde werkomgevingen?
Dat is precies de vraag die we onlangs bespraken tijdens een live Ask Me Anything-sessie met voorvechter van diversiteit & inclusie en kersverse DPM Expert Samantha Schak. Tijdens dit evenement voor leden deelde Samantha haar visie op hoe psychologische veiligheid innovatie bevordert en beantwoordde ze vragen over hoe je die psychologische veiligheid kunt vertalen naar je werkomgevingen op afstand.
Als AMA-sessies interessant en relevant voor je zijn, overweeg dan lid te worden van onze community. Als lid kun je deelnemen aan gesprekken zoals deze, zodat je door complexiteit kunt navigeren en voortdurend kunt groeien als digitale leider.
Wat vind jij?
Dit is dus onze uitdaging aan jou: welke stappen zouden we moeten zetten om in dit post-pandemische tijdperk van werken een psychologisch veilige omgeving voor onze teams te creëren en te versterken?
We horen graag wat je ervan vindt! Deel je gedachten hieronder! Je kunt ook meer lezen over het verschil tussen projectleiders en projectmanagers.
En vergeet je niet te abonneren op de nieuwsbrief van The Digital Project Manager, waarin we meer tips delen voor virtueel werken in de context van projectmanagement.
