Krijg inzicht in een nieuw project (met Joanna Leigh Simon)

Lees het transcript:

We proberen onze podcasts uit te schrijven met behulp van een softwareprogramma. Vergeef ons eventuele typefouten, want de bot heeft niet altijd honderd procent gelijk.

Ben Aston:

Bedankt voor het luisteren. Ik ben Ben Aston en dit is de podcast van The Digital Project Manager. Vandaag praat ik met de geweldige Joanna Leigh Simon, beroemd … in feite wereldberoemd vanwege de geweldige pennenactie van 2017. Blijf luisteren. Ik hoop waarschijnlijk dat Joanna vandaag iets heeft om weg te geven. En ze heeft altijd iets spannends met ons te delen. Dus welkom, Joanna.

Joanna:

Hoi Ben. Heel erg bedankt dat ik er weer bij mag zijn.

Ben Aston:

Mooi. Vandaag gaan we bespreken wat er gebeurt wanneer we op een nieuw project worden gezet. Soms is het een goede zaak wanneer we op een nieuw project terechtkomen, maar vaak kan het behoorlijk lastig zijn. We gaan dus praten over een aantal dingen die we kunnen doen om inzicht te krijgen en de projecten op orde te brengen, zodat we ze daadwerkelijk kunnen gaan managen.

Ik denk dat het overnemen van projecten van andere mensen, en soms zelfs het starten van projecten, behoorlijk stressvol kan zijn. We gaan praten over manieren waarop we orde op zaken kunnen stellen en het geheel minder stressvol kunnen maken. Maar voordat we daarin duiken, Joanna, vertel ons voor degenen die je nog niet eerder hebben ontmoet iets over jezelf. Wat doe je en wat is jouw verhaal?

Joanna:

Zeker. Ik ben producent en projectmanager, momenteel gevestigd in Philadelphia. Ik werk nu ongeveer acht jaar bij kleine bureaus. Eerst bij brede public relations- en reclamebureaus, daarna in videoproductie en meest recent bij een grafisch ontwerp- en merkbureau. Elk van deze functies had uiteraard een sterke digitale component, want het is de eenentwintigste eeuw. Op dit moment ben ik aan het uitzoeken wat mijn volgende functie wordt. Ik overweeg mogelijk om uit Philadelphia te verhuizen.

Ben Aston:

Spannende tijden. Als je een baan hebt voor Joanna en je luistert hiernaar en denkt: “O, ik wil dat meisje aannemen”, neem dan contact met haar op. Joanna is beschikbaar voor opdrachten. Vertel eens, nu je wat vrije tijd hebt, waarmee houd je jezelf bezig? In je biografie vertelde je over een aantal dingen die je in je vrije tijd graag doet. Ik ben benieuwd hoe je dat proces aanpakt: jezelf bezig en betrokken houden wanneer het zo gemakkelijk zou zijn om te zeggen: “Ik ga gewoon ontspannen.”

Joanna:

Zeker. Omdat het vakantie was en iedereen vrij had, heb ik mezelf absoluut veel tijd gegeven om te ontspannen. Dat was geweldig en ik raad het iedereen aan die het geluk heeft die kans te krijgen. Maar verrassend genoeg ben ik ook erg druk gebleven.

Ik heb veel freelancewerk gedaan, wat erg spannend is. Vooral merkstrategie, wat ik graag doe. Dat was geweldig: werken met mensen hier in de buurt, maar ook met klanten in Californië en overal elders. En ik probeer eigenlijk gewoon alle dingen te doen die moeilijk zijn wanneer je een fulltimebaan hebt. Dingen zoals naar de dokter gaan, sporten, boodschappen doen en reparaties in mijn appartement uitvoeren. Het is erg prettig geweest om al die administratieve zaken te kunnen regelen.

Ben Aston:

Grappig is dat, hè? Dat gewoon leven eigenlijk een fulltimebaan is.

Joanna:

Dat is het echt.

Ben Aston:

Dingen doen zoals naar de tandarts en de dokter gaan en jezelf voorbereiden op je volgende grote stap. Ik ben echter benieuwd: een van de onderwerpen die vaak ter sprake komen in ons Slack-team zie ik in het Remote PM-kanaal. Ik zou graag jouw perspectief horen. Mensen vragen: ik denk erover om als freelance- of contractprojectmanager te gaan werken, maar hoe krijg je opdrachten? Het lijkt erop dat mensen die goed zijn ingevoerd hun eigen opdrachten kunnen krijgen. Het is geweldig dat jij werk hebt kunnen vinden. Hoe vind je dat werk?

Joanna:

Heel eerlijk gezegd ben ik niet per se op zoek gegaan naar deze opdrachten; ik denk dat ze mij hebben gevonden. Ik vind het werk gewoon geweldig. Dat is iets wat ik de afgelopen jaren over mezelf ben gaan accepteren.

Ik gebruik liever het woord carrière dan de term ‘workaholic’, maar noem het zoals je wilt. Ik vind het werk gewoon leuk. In gesprekken met vrienden en kennissen vertelde ik dat ik wat vrije tijd zou hebben terwijl ik op zoek ging naar een nieuwe fulltimebaan. Mensen zeiden dan: “Ik ken iemand die net haar eigen bedrijf is begonnen. Ze kan wel iemand gebruiken die haar helpt organiseren of een strategie te bepalen.” En dan vroegen ze: “Wil je haar ontmoeten?” En ik zei steeds: “Ja.” Omdat ik het werk fascinerend vind.

Ik nam ook contact op met mensen die mogelijk baat konden hebben bij de diensten die ik aanbied. Ik zei dan: ik heb wat tijd beschikbaar en zou graag met je werken. Niet per se omdat ik geld probeer te verdienen, maar omdat ik dit soort werk echt leuk vind en het mis wanneer ik het niet fulltime doe.

Ben Aston:

Dat is goed. De sleutel is dus dat je mensen kent en hoopt dat ze werk voor je hebben. Ik heb het gevoel dat dit voor de meeste mensen geldt. Je persoonlijke netwerk is zo belangrijk bij het vinden van werk. Het is niet alsof er ergens een geheime voorraad contractbanen voor projectmanagers ligt te wachten om opgehaald te worden. Persoonlijk netwerken lijkt echt belangrijk te zijn.

Joanna:

Absoluut. Het is een cliché, maar het is waar. Dit soort dingen gebeurt meestal heel natuurlijk, wanneer je er niet eens actief naar op zoek bent. Ik zal heel eerlijk tegen je zijn: het idee om fulltime freelancer te zijn, vind ik angstaanjagend. Ik houd niet van het voortdurend moeten zoeken naar opdrachten. Dat past gewoon niet bij mij. Ik ben niet zo goed in mezelf op die manier verkopen. Maar ik heb gemerkt dat wanneer je eerlijk bent tegen mensen over wat je zoekt en wat je kunt bieden, dingen vanzelf ontstaan.

Ben Aston:

Dat is interessant. Vandaag gaan we het over een paar dingen hebben. Eerst wilde ik praten over het artikel dat je onlangs hebt geschreven. Het gaat over vragen die je moet stellen wanneer je aan een nieuw project begint. Als je het nog niet hebt gelezen, vooral wanneer je aan een nieuw project begint en je je voelt als een hert dat door koplampen wordt verblind, dan is dit artikel iets voor jou.

Ik denk dat het beginnen van projecten ontzettend intimiderend kan zijn, vooral wanneer we met een nieuwe klant werken, nieuw zijn bij een bureau of het gevoel hebben dat we op een project zijn gezet en te horen krijgen: “Dit is nu jouw project; jij bent verantwoordelijk.” Dat kan behoorlijk beangstigend zijn. Vooral omdat de persoon die het project aan jou overdraagt er meestal niet meer om geeft. Vaak wordt alleen gezegd dat het project zo eenvoudig is dat er geen overdracht nodig is. Iedereen weet wat hij doet en er zijn geen notities nodig.

Dat is mijn ervaring wanneer ik op projecten word gezet. Niemand weet echt wat er aan de hand is. Er zijn geen notities en geen overdracht. Wat doe je dan? Daar gaan we het vandaag over hebben: vragen die je moet stellen wanneer je aan een nieuw project begint. Joanna, vertel eerst eens: wat zijn jouw ervaringen met het overnemen van projecten op deze manier? Lijken ze op die van mij, waarbij je het gevoel hebt dat je in het diepe wordt gegooid en moet zien te overleven, of heb je betere ervaringen?

Joanna:

Ik denk niet dat ik echte horrorverhalen heb meegemaakt, maar dit is zeker een situatie waarin ik vaak heb gezeten. Mijn duidelijkste herinnering is toen ik bij mijn vorige baan begon. Er was al een tijd geen projectmanager geweest. De creatief directeuren beheerden alle projecten en er waren op dat moment ongeveer twintig projecten binnen het bureau. Toen ik kwam, eiste ik dat we elk project afzonderlijk zouden doornemen en al deze vragen uit het artikel zouden stellen. Het was behoorlijk eentonig, maar ook geweldig om al die informatie in één keer te krijgen.

Dit klinkt misschien erg nerdy, maar als je echt van projectmanagement houdt, zoals ik aanneem dat de meeste luisteraars doen, is het eigenlijk fascinerend om halverwege een project te stappen en die uitdaging aan te gaan. Ik denk dat veel mensen daar echt boven zichzelf kunnen uitstijgen. Persoonlijk vind ik het op een nogal narcistische manier spannend.

Ben Aston:

Ik denk dat het spannend kan zijn. Belangrijk is echter wat je in het artikel beschrijft: een plan hebben voor hoe je het overnemen van een project aanpakt. In de opwinding van het starten van een nieuw project kun je er gemakkelijk meteen induiken. Maar in je artikel bespreek je vier gebieden: inzicht krijgen in het projectmanagementplan, het team leren kennen, de klant begrijpen en het werk begrijpen.

Je bespreekt eerst vragen over de werkopdracht: wat leveren we daadwerkelijk op? En, heel belangrijk, wat leveren we niet op? Joanna, vertel eens hoe je inzicht krijgt in de werkopdracht.

Joanna:

Absoluut. In het artikel ga ik wat dieper in op de vragen die je aan het begin moet stellen en aan wie je ze moet stellen. Ik denk dat projectmanagers erom bekendstaan dat ze de pret bederven, vooral in een creatieve omgeving: mensen die zeggen dat iedereen even moet kalmeren en zich niet moet laten meeslepen. Hoewel ik die persoon nooit graag ben, is dit essentieel voor wat we doen. Daarom is de vraag wat we niet opleveren zo belangrijk. Wanneer ik die vraag stel, krijg ik vaak veel rollende ogen, gezucht en opmerkingen als: “Daar komt de projectmanager weer die onze vleugels wil knippen.”

Soms moet je gewoon de slechterik zijn. Die vraag is zo belangrijk omdat je iedereen beschermt tegen verwarring en verspilling van tijd, energie en geld. Ik ben in het verleden vaak in situaties terechtgekomen waarin klanten, creatieven of accountmanagers naar de maan wilden reiken en zeiden: “Waarom zouden we ons beperken? Laten we gewoon alles doen.” Als projectmanager moet je ervoor zorgen dat mensen eerlijk antwoorden op de vraag wat we niet horen op te leveren. Daarmee bescherm je mensen uiteindelijk tegen zichzelf. Dat is een belangrijke vraag, en zelfs als mensen hem niet leuk vinden, zullen ze je later dankbaar zijn.

Ben Aston:

Interessant, vooral wanneer je halverwege een project instapt. Als je die vraag niet stelt, kun je worden meegesleept door de opwinding. Soms bestaat er intern overeenstemming om veel middelen in te zetten omdat men denkt dat het project een goede kans maakt om een prijs te winnen of extra werk op te leveren. Maar voordat je meegaat in die stroom, moet je vragen: “Wat leveren we niet op?” En ook: wat zijn de mijlpalen? Is er een deadline? Dat speelt ook een rol.

Als we het team zijn gang laten gaan, maken ze misschien het meest fantastische product, maar het duurt eeuwig en wordt heel duur. Waarschijnlijk wint het wel prijzen.

Joanna:

Absoluut. Ik wil nooit degene zijn die mijn team ervan weerhoudt geweldig werk te leveren. Het draait allemaal om verwachtingsmanagement, zodat je de stem van de rede kunt zijn en mensen kunt aanmoedigen om meer te leveren of extra goed werk te doen wanneer dat goed is voor het team. Maar als mensen zichzelf in de weg zitten en middelen verspillen, kun je ook ingrijpen en zeggen: “Luister, we hoeven X, Y en Z niet op te leveren. Doe het rustig aan.”

Ben Aston:

Een andere vraag die je onder het begrijpen van het plan noemt, is: hebben we dit al eerder gedaan? Is dit eerder door ons of door iemand anders gedaan? Dat is een belangrijke vraag om aan het team en andere producenten en managers te stellen. Zijn er snelkoppelingen die we kunnen gebruiken, of materialen die we opnieuw kunnen inzetten? Mensen vinden het nu eenmaal leuk om het wiel opnieuw uit te vinden.

Joanna:

Absoluut. Die vraag sluit aan bij het idee dat een projectmanager verwachtingen voor het team moet managen en soms de slechte agent moet zijn die zegt: “We moeten stoppen of het afronden in plaats van dit als een experiment te behandelen.”

Kijken naar wat eerder is gedaan, kan echter ook een snelle route naar innovatie zijn. We moeten het wiel niet opnieuw uitvinden, maar kunnen wel zeggen: “Als jullie hiermee plezier willen hebben, laten we dan samen bepalen waar onze tijd het beste besteed kan worden.” Als iets al eerder is gedaan, laten we dan niet opnieuw dezelfde weg inslaan, maar zoeken waar we echt vernieuwend en origineel kunnen zijn.

Ben Aston:

Dat kan je later veel ellende besparen. Een andere vraag bij het algemene plan is: wat kan ons in de weg staan? Wanneer een project mislukt, waarom zou dat dan gebeuren? Welke grote obstakels kunnen we onderweg tegenkomen? Ik ben benieuwd hoe jij de antwoorden op die vraag bijhoudt en hoe je het team ertoe brengt hierover na te denken.

Joanna:

Mijn hele aanpak van projectmanagement draait om eerlijkheid. Al deze vragen werken alleen als je team, klanten en belanghebbenden eerlijk tegen je zijn en jij eerlijk bent tegen jezelf. De vraag welke mogelijke hindernissen mensen voorzien of wat volgens hen het project kan laten mislukken, heeft alleen waarde als je een eerlijk antwoord krijgt. Maar als dat lukt, opent het een hele wereld voor de projectmanager. Je kunt tijd besteden aan het onderzoeken van oplossingen voordat problemen ontstaan en die oplossingen meteen toepassen wanneer problemen zich voordoen.

Dat vergeten mensen vaak, ikzelf inbegrepen. Achteraf weet je alles beter. Het feit dat ik hier advies geef, betekent niet dat ik dit elke keer perfect doe. Ik heb gewoon de tijd gehad om over deze situaties na te denken en hoe ik ze in de toekomst anders zou aanpakken. Projectmanagers moeten onthouden dat het soms onze taak is om zijpaden te bewandelen en problemen te onderzoeken die nog niet zijn ontstaan, maar wel kunnen ontstaan. Zo hebben we oplossingen klaarliggen in onze gereedschapskist.

Sommige mensen zouden dat tijdverspilling vinden. Ik vind het belangrijk. Zelfs als het probleem volgende week, volgende maand of volgend jaar niet voorkomt, ben je voorbereid als het later wel gebeurt. Misschien gebeurt het bovendien bij een collega en kun je helpen. Dat is ook zeer waardevol.

Ben Aston:

We hebben gesproken over vragen rond het plan, de werkopdracht en de planning. Laten we het nu over het team hebben. Je stelde de vraag: wie gaat het werk doen? Is er een capaciteitsplan en is dat geschikt voor het doel? Hoe bepaal je of een capaciteitsplan klopt? Hoe weet je of mensen geschikt zijn voor de opdracht? Wanneer je nieuw bent, kan het gebeuren dat je eindigt met alle mensen met wie niemand anders wil werken. Hoe pak je dat aan?

Joanna:

Je maakt een goed punt. Deze vraag stellen gaat soms net zozeer over voorbereid zijn op slecht nieuws als over controleren of alles goed gaat. Welke uitkomst er ook is, de vraag stellen is belangrijk. Een van de hoekstenen van mijn visie op projectmanagement is eerlijkheid. Een andere is instinct. Een goed instinct is vooral bij mensen erg belangrijk.

Zelfs als je de vraag stelt en het antwoord van anderen krijgt, moet je je eigen instinct gebruiken om het team samen te stellen. Stel de juiste vragen aan teamleden om te bepalen of zij geschikt zijn voor de opdracht. Misschien heb je geen invloed op de personeelsbezetting omdat je halverwege bent ingestapt, maar je kunt je team snel leren kennen, sterke en zwakke punten inschatten en ervoor zorgen dat het projectteam alles heeft wat het nodig heeft.

Ben Aston:

Een snelle beoordeling begint met vragen die je normaal misschien niet zou stellen: waar werk je momenteel aan, wanneer rond je dat af, heb je dit eerder gedaan en weet je wat je doet? Dat kunnen domme vragen lijken, maar soms ontdek je dat mensen iets moeten doen waar ze geen verstand van hebben en waarvan ze niet weten wanneer het klaar is. Alleen omdat je een plan van iemand anders erft en er een team aan is toegewezen, betekent niet dat het het juiste plan of het juiste team is. Door die vragen snel aan het begin te stellen, voorkom je ernstige budgetoverschrijdingen.

Joanna:

Een goede projectmanager zijn draait zo sterk om zachte vaardigheden en mensenkennis, en om het stellen van de juiste vragen. Niet alleen om waterdichte documentatie te hebben en tijd en geld goed toe te wijzen, maar ook om een project van grote afstand te kunnen bekijken en de nuances van verschillende persoonlijkheden en hun behoeften te begrijpen. Niet alles draait om planningen, budgetten en specificaties.

Er komt zoveel kijken bij het managen van een project. Daarom vind ik het zo leuk. Ik houd ervan georganiseerd te zijn en documentatie bij te houden, maar ik houd ook van de uitdaging om halverwege in een project te stappen. Het is een goed moment om je zachte vaardigheden te testen en uit te breiden.

Ben Aston:

De volgende stap is de klant. Je maakt een goed punt met de vraag: wie is de klant? Wie neemt de beslissingen? Wie is het aanspreekpunt? Wie is de uiteindelijke beslisser? Je moet begrijpen wie er allemaal bij het project betrokken zijn en hoe de besluitvormingsstructuur eruitziet. Wil je daar wat meer over vertellen?

Joanna:

Deze vraag komt zeker voort uit persoonlijke ervaring. Vaak wordt je verteld wie de belangrijkste belanghebbende, beslisser of contactpersoon is, maar na verloop van tijd ontdek je dat dit niet klopt. Dat betekent niet dat iemand bedrieglijk handelt. Soms beseffen mensen gewoon niet dat de klant op papier één persoon is, maar in de praktijk een hele groep of iemand anders. Misschien is iemand dagelijks het aanspreekpunt, terwijl je uiteindelijk goedkeuring van iemand anders nodig hebt. Het is belangrijk klanten aan te moedigen hier open over te zijn en uit te leggen dat dit volkomen normaal is.

Ik vind het niet erg als er ergens nog een verborgen belanghebbende is. Ik weet hoe bedrijven werken. Ik vind het niet erg als je me over drie weken vertelt dat iets door iemand anders moet worden goedgekeurd. Ik wil het alleen vooraf weten, zodat ik me erop kan voorbereiden.

Ben Aston:

Dat klopt. Het klinkt vanzelfsprekend dat je moet weten wie de klant is, maar vooral bij een nieuwe klant kan dat ingewikkeld zijn. Het is één ding om een nieuw project over te nemen, maar iets anders om een nieuwe klant over te nemen zonder te begrijpen wie uiteindelijk de leiding heeft. Er zijn vaak verborgen klanten en juist die mensen zijn het belangrijkst.

Juniorere klanten proberen vaak indruk te maken op hun baas en voeren een riskant project uit zonder tussentijdse goedkeuring. Het is belangrijk te vragen of iemand anders het werk moet goedkeuren. Zo kun je extra controlepunten voorstellen en voorkom je dat budget wordt besteed aan werk dat uiteindelijk wordt afgewezen.

Dan komen we bij het vierde aspect: het werk. Je noemt vragen over succes. Waarom doen we dit werk? Is het om meer merkbekendheid te krijgen, een succesvolle lancering te garanderen, meer gebruikers te werven of de omzet te verhogen? We moeten de strategische doelen, doelgroep en consument begrijpen en nagaan of het werk dat we maken daadwerkelijk het gewenste resultaat zal opleveren. Hoe kom je op dat punt?

Joanna:

Deze vraag is om verschillende redenen erg belangrijk. Als je nieuw aan het project bent toegevoegd, kun je eenvoudig ontdekken waarom je dit werk doet en wat de klant, het team en de andere belanghebbenden ermee willen bereiken. Een duidelijk doel is belangrijk bij projectmatig werk. Het helpt jou en je team gefocust te blijven.

Het is ook een goede kans om de klant opnieuw richting te geven. Het is belangrijk om de klant in zijn eigen woorden te horen uitleggen waarom hij geld aan dit werk besteedt. Gebruik dat antwoord vervolgens om de klant gedurende het proces te begeleiden en motiveren. Het is een goede gelegenheid om de klant eraan te herinneren waarom hij jouw team heeft ingehuurd.

Je laat zien dat je begrijpt wat de klant probeert te bereiken en dat je er bent om daarbij te helpen. Het verenigt het projectteam en het klantteam rond één doel en brengt iedereen weer op één lijn.

Ben Aston:

Dat is een goede mogelijkheid om vragen te stellen die je eerder misschien niet kon stellen. Hoe draagt dit bij aan de strategische doelen van onze klant? Hoe gaat dit daadwerkelijk werken? Door die lastige vragen te stellen en het team opnieuw af te stemmen, kun je veel waarde toevoegen.

Om af te ronden: wanneer je een nieuw project overneemt, is het normaal dat je je onzeker voelt. Je hoeft niet meteen alle antwoorden te hebben, maar je moet ze wel snel verzamelen. Stel vragen, maak een plan en krijg inzicht in wat er gebeurt. Een ander belangrijk punt is dat je niet te veel moet beloven. Je weet waarschijnlijk nog niet alles. Zorg er dus vooral in het begin voor dat je je niet te veel vastlegt, want anders creëer je later alleen maar meer problemen.

Joanna, heb je nog gedachten over overdrachten en hoe we die beter kunnen uitvoeren wanneer we een project aan een andere projectmanager overdragen?

Joanna:

Het is een goede vraag. Er zijn vast eindeloos veel antwoorden en het kan altijd beter. Als ik één ding moet noemen, is het eerlijkheid. Of je nu informatie overdraagt of ontvangt: wees open en eerlijk. Doe niet alsof je je comfortabeler voelt dan je werkelijk bent. Het is prima om je kwetsbaar op te stellen en vragen te stellen. Het is ook prima om een vraag meer dan één keer te stellen wanneer je iets niet begrijpt. Als je met goede mensen werkt, zullen ze daar begrip voor hebben en je helpen.

Stel zoveel vragen als nodig is, zo vaak als nodig is en aan zoveel verschillende mensen als nodig is. Wees niet bang om open, eerlijk en kwetsbaar te zijn tegenover je team. Uiteindelijk is iedereen erbij gebaat dat we eerlijk tegen elkaar zijn.

Ben Aston:

Als niemand antwoorden lijkt te hebben op je vragen, komt dat waarschijnlijk doordat er geen antwoorden zijn en er geen plan bestaat. Op een bepaald moment moet je erkennen dat het plan niet geschikt is. Als projectmanager mag je dan volledig zelfstandig een nieuw plan maken en samen met het team bepalen hoe je het project gaat opleveren, succes gaat behalen en de strategische doelstelling van het project gaat bereiken.

Wanneer je een project overneemt, denk je soms dat je nog niet genoeg weet en dat het bestaande idee waarschijnlijk wel goed zal zijn. Ik zou zeggen: vertrouw op je gevoel en instinct. Maak een plan dat je zelf kunt dragen en uitvoeren.

Joanna:

Absoluut. Daar ben ik het honderd procent mee eens.

Ben Aston:

Joanna, heel erg bedankt dat je bij ons was. Het was geweldig om je erbij te hebben.

Joanna:

Heel erg bedankt. Het was erg leuk. Sorry dat ik zo verkouden klink.

Ben Aston:

Heb je deze week nog iets om weg te geven? De vorige keer waren het pennen. Ik ben benieuwd of iemand gebruik heeft gemaakt van je aanbod.

Joanna:

Met teleurstelling moet ik zeggen dat niemand dat heeft gedaan. Misschien willen jullie mijn speciale pennen niet, dus krijgen jullie deze keer misschien niets. Hoewel ik nu, vanwege mijn verkoudheid, naar een nieuw pakje Sudafed kijk. De weggeefactie van deze keer is een nieuw pakje pseudo-efedrine. Als je iets nodig hebt voor het verkoudheids- en griepseizoen, weet je me te vinden. Neem contact met me op.

Ben Aston:

Dat is een behoorlijk goed aanbod. Als je wat Sudafed wilt of aan het gesprek wilt bijdragen, laat dan een reactie achter bij het bericht en ga naar het communitygedeelte van The Digital Project Manager om je bij ons Slack-team aan te sluiten. Daar vind je allerlei interessante gesprekken. Tot de volgende keer: bedankt voor het luisteren.