Proje Ekibinizde Bağlılık Nasıl Oluşturulur ve İyi Oluş Nasıl Geliştirilir

Deşifreyi Okuyun:

Podcast bölümlerimizi bir yazılım programı kullanarak deşifre etmeyi deniyoruz. Bot her zaman yüzde 100 doğru çalışmadığı için lütfen olası yazım hatalarını mazur görün.

Galen Low: Merhaba arkadaşlar, yayınımızı dinlediğiniz için teşekkürler. Ben Dijital Proje Yöneticisi'nden Galen Low. Dijital dünyada proje yönetiminin değerini artırabilmek için birbirimizin becerilerini geliştirmesine, özgüven kazanmasına ve bağlantılar kurmasına yardımcı olmayı amaçlayan dijital profesyoneller topluluğuyuz. Bunun hakkında daha fazla bilgi almak isterseniz thedigitalprojectmanager.com/membership adresini ziyaret edin.

Bugün kendini birbirine bağlı hisseden bir ekibe sahip olmanın ne anlama geldiğini ve proje yöneticileriyle insan liderlerinin ekiplerinin zihinsel ve fiziksel sağlığına ilişkin farkındalıklarını nasıl kullanarak birliktelik duygusunu geliştirebileceğini ve iş birliğinin akıcı hale gelmesini sağlayabileceğini ele alacağız. Bugünkü konuğum yönetici kolaylaştırıcısı, çok satan yazar ve Starfish Synergies'in kurucusu; Hasbro'nun Play-Doh Power Solutions Kurumsal Eğitimi'nin Kuzey Amerika'daki münhasır sağlayıcısı Theresa Bailey.

Theresa, bugün bize katıldığın için çok teşekkürler.

Theresa Bailey: Beni davet ettiğin için teşekkür ederim. Burada olmaktan ve çok sevdiğim tüm bu konular hakkında konuşmaktan büyük heyecan duyuyorum.

Galen Low: Theresa ile Toronto'daki Collision Konferansı'nda tanıştım. Tarihe not düşmek için söyleyeyim, Temmuz 2024'te sohbet ediyorduk. Yaptığın işi, ekipleri nasıl geliştirdiğini ve elbette bence çok havalı olan Oyun Hamuru konusunu konuşurken gerçekten harika sohbetler ettik.

Theresa Bailey: Collision'da başlı başına çılgın bir deneyimdi. Çevrede çok fazla şey, çok fazla inovasyon vardı. Sanırım bir sahnenin arkasında duruyorduk ve bugün ele alacağımız bütün konular hakkında uzun uzun konuştuk.

Galen Low: Kesinlikle. Theresa'nın çantası, Oyun Hamuru ile dolu.

Theresa Bailey: Evet, öyleydi. Harika bir başlangıç noktası oluyor.

Galen Low: Kesinlikle. Ekip bağlılığı ve birlikteliği fikri üzerine başlamamızı sağlayacak büyük bir soruyla ilerlemek istiyorum. Sohbetimiz sırasında dikkatimi çeken şeylerden biri, çok sayıda ekiple çalışma fırsatına sahip olman. Yönetici ekipleri, işlevler arası ekipler, departmanlar arası ekipler ve proje ekipleriyle çalışıyorsun. Kendini birbirine bağlı hisseden bir ekibe sahip olmanın etkisi nedir? Bağlılık tanımını bugün yeniden ele almamızın önemli olduğunu neden düşünüyorsun?

Theresa Bailey: Bence herkes bugün ile, örneğin beş yıl önce arasındaki farkı hissediyor. Bağlantıda olmanın ya da belki de izole hissetmenin bugün nasıl göründüğü hakkında geçmişe kıyasla çok daha fazla konuşuyoruz. Konuya büyük bir odaklanma var; çünkü koşulların değiştiğini ve insanların hiç olmadığı kadar daha az bağlantı kurduğunu anlıyoruz. Dünya değişti. Teknoloji bizi aynı anda hem daha bağlantılı hem de daha kopuk hale getirdi; çünkü bazı durumlarda fiziksel olarak birlikte olmak artık daha az önemli.

ABD'de yalnızlık ve sosyal izolasyon salgını üzerine bir başhekim raporu hazırlandı ve bunun 2023'te yayımlandığını düşünüyorum. Bu konu her yerde karşımıza çıkıyor ve yeniden ele almamız gerekiyor. Çünkü yüksek çalışan devri, çalışanları elde tutamama ve insanların giderek tükenmesi gibi sorunlar şu anda son derece güncel.

Galen Low: Beş yıl önce dediğinde aklım hemen COVID-19 pandemisine gitti. Ancak yaptığın çerçevelemeyi takdir ediyorum. Doğru anladıysam bu, koşulların farklı olduğunu fark edebildiğimiz bir andı. Ekiplerin birlikte nasıl çalıştığına veya işin ne olduğuna dair geçmişte varsaydığımız bazı şeylerin ortadan kalktığını gösteren bir dönemdi.

Birçok kişi ofise dönelim ve her şey eskisi gibi olsun diyor. Ancak insanlar bunun böyle olmadığını görüyor; yüz yüze çalışıyor olsalar veya hibrit düzenlerde çalışsalar bile. Uzaktan çalışmayı gerçekten sevdiyseniz ve herkes ofise dönerken siz hâlâ uzaktan çalışıyorsanız, bu tamamen farklı bir oyun alanı.

Theresa Bailey: Evet, yaptığımız işin bağlamı farklı. Uzaktan çalışma popüler olmadan önce de uzaktan çalışıyordum. 2009'da evden çalışmaya başladım; o zaman buna gerçekten bir isim bile vermiyorduk. Evimde çalıştığım bir işim vardı. Fakat bugün durum çok farklı ve siyasi iklim de farklı.

Birbirimize davranış biçimimiz değişti. Birbirimizle etkileşim kurma biçimimizin çok farklı olduğunu herkes kabul edebilir. 2019'dan önce bile bazı şeyler değişiyordu. Sonra büyük bir duraklama yaşadık; şimdi bu dönemden çıkıyoruz ama hiçbir şey eskisi gibi değil. Çoğu durumda öylece kaldığımız yerden devam etmek mümkün değil.

Galen Low: Uzaktan çalışmayan ve uzaktan çalışabileceğini hiç düşünmemiş birçok kişiden neredeyse on yıl önce bu deneyimi yaşadın. 2009'da uzaktan çalışmaya geçtiğinde senin için nasıl bir süreçti? Büyük bir uyum gerektirdi mi?

Theresa Bailey: O zamanlar evet. İlginç bir değişimdi. Her zaman ofiste olduğumuz yapılandırılmış bir ortamda çalışıyordum. Evden çalışmaya başlamak çok daha fazla disiplin ve insanlarla görüşme zamanlarını koruyabilmek için çok daha fazla planlama gerektiriyor. O dönemde çevrim içi toplantılar da yapmıyorduk. Her şey telefon görüşmesiydi. Görüntülü konferans yoktu. Varsa da etkileşim içermeyen WebEx toplantılarıydı; çoğunlukla bilgi alıyordunuz.

Pandeminin ilk dönemlerinde artık yalnızca telefon görüşmeleri olmadığı için kamerada görünmem gerektiğini fark ettim. Masamı, koşu bandım yerine daha güzel bir arka plan görünecek şekilde yeniden düzenledim. Kendimi yalnız hissettim; hatta daha da yalnızlaştım. Ancak bu süreç fırsatların ve yaratıcılığın genişlemesine de olanak sağladı. Bağlantı kurma biçimimizi değiştirdi, ama insanların bunun dışında hâlâ çok izole hissettiğini de anlamamızı sağladı.

Galen Low: Yalnızlıkla nasıl başa çıktın? Bence bu kelime birçok dinleyicimde de karşılık bulacaktır. Yerleşme sürecinde yeniden bağlantıda hissetmek için ne yaptın?

Theresa Bailey: O dönemde mümkün olduğunda insanlarla fiziksel olarak buluşmaya ve bu toplantıları planlamaya çalıştım. Birlikte çalıştığım müşterilerle yüz yüze görüşmek, öğle yemekleri düzenlemek veya insanlarla düzenli olarak bir araya gelmek önemliydi. Sanal çalışma harika, ancak yüz yüze olduğunuz zamana kıyasla daha işlemsel hale gelebiliyor.

Örneğin, Collision'da ilk kez yüz yüze tanışmamış olsaydık, şu anda yaptığımız sohbeti yapıp yapamayacağımızdan emin değilim. Son aylarda konferanslara yeniden katılmaya başladım ve bu, benim için bağlantıyı yeniden hızlandıran büyük bir değişiklik oldu.

Galen Low: Pandemi sonrasında bir konferansa katılmak daha önce alışılmış bir şeydi. Ancak bu konferans, bağ kurmak, ilişkiler oluşturmak veya mevcut ilişkileri güçlendirmek için bir araya gelme anı gibi hissettirdi. Oradan ayrılırken tanıştığınız insanlarla artık farklı çalışabileceğinizi biliyordunuz. Bu, bahsettiğin şeyin büyük ölçekteki haliydi: Arada bir bir araya gelmek ve o insani, yüz yüze teması yaşamak. İşleri yapmanın tek yolu bu değil, fakat sosyal varlıklar olarak zihinsel iyi oluşumuza yardımcı oluyor. Sonra hibrit ve uzaktan çalışma düzenimize dönüp kendimizi yenilenmiş hissedebiliyoruz.

Theresa Bailey: Kesinlikle. O konferanstan önce programının nasıl olduğunu bilmiyorum ama katıldığım birkaç konferans neredeyse bir sevinç ve bağlantı patlaması gibiydi. Herkesin geri dönmüş olması, diğer konferanslardan daha yoğun ve amaçlı bir deneyim yaratmıştı. Önceden kanıksadığımız şeylerin aslında daha özel olduğunu fark ettik. İnsanlarla yeniden bağlantı kurmak ve sonrasında bilinçli bir şekilde takipte bulunmak konferanslarda ve ağ oluşturma süreçlerinde çok değişti.

Galen Low: Kullandığın “sevinç” kelimesini özellikle sevdim. Normalde bir konferansa giderken hedefim biraz sevinçle dönmek olmazdı. Ancak haklısın; bu birliktelik ve bağlantı kurma kıvılcımı sevinç yaratıyor. İlişkiler kurma ve birlikte çalışma biçimimizi değiştiriyor.

Bu da bizi ekip bağlılığına getiriyor. Sen artık usta bir kolaylaştırıcısın; yönetici ekiplerin etkileşimli, ilgi çekici ve yaratıcı atölyeler aracılığıyla değişime uyum sağlamasına yardımcı oluyorsun. Ayrıca psikoloji, özellikle toplum psikolojisi alanında bir geçmişin var ve geçmişte kâr amacı gütmeyen sektörde risk altındaki gruplarla çalıştın. Ekip temelli çalışmalarda evsizlik veya akıl hastalığıyla mücadele etmek kadar uç örneklerle karşılaşmasak da psikolojik açıdan proje çalışmasını ve genel olarak ekip çalışmasını olumsuz etkileyebilecek faktörler nelerdir?

Theresa Bailey: Birçoğumuz odaklanamama, konsantre olamama ve zihinsel sis yaşadık. Bunların çoğu yalnızca iş yerimizden kaynaklanmıyor. İş yerinde ekip kurmaya çok fazla odaklanıyoruz; ancak insanlar başka yerlerde yaşadıkları stresi, kopukluk hissini ve diğer sorunları iş yerine taşıyor.

Bu durum zihinsel sis, motivasyon eksikliği, erteleme, insanlarla konuşmak istemediği için takipte bulunmama veya kendini izole etme şeklinde ortaya çıkabilir. Başkalarına karşı empati eksikliği, insanlara karşı sabırsızlık, hoşgörü azalması, ekip toplantılarına katılmama veya tamamen geri çekilme gibi davranışlarda da görülebilir. Şu anda birlikte çalıştığım ekip ve gruplarda bunların hepsi fazlasıyla görülüyor.

Galen Low: “Sis” kelimesini sevdim. Son yıllarda pandemi, hayatımızda ve işimizde olanların çakıştığı bir an gibiydi. Eskiden iş kişiliğimi kuşanır, evde yaşadıklarımı geride bırakır, ofise gider ve işimi yapardım. Şimdi kişisel hayatla iş hayatı birbirine karışıyor. Bu alanlardan herhangi birinde yaşanan dengesizlik, tüm ekosistemi etkiliyor.

Theresa Bailey: Hem liderler hem de başkalarıyla çalışan insanlar olarak bunun farkında olmamız gerekiyor. Öğrenmek, beyinde nöral yollar oluşturmak demektir. Büyük değişim öncesinde sahip olduğumuz nöral yolları değiştirmek uzun zaman aldı. Bir ya da iki yıl içinde yeni yollar oluşturduk ve sonra aniden her şeyi yeniden değiştirmemiz beklendi. Beynimizdeki bu karmaşa hayatımızda ve işimizde de karmaşa yarattı. Yaşadığımız stres her alanda kendini gösteriyor.

Galen Low: Beynin kendini yeniden yapılandırması konusunu gündeme getirmen çok değerli. İnsanlar uyum sağlayabilen varlıklar, ancak kendimiz için bir tür ileri-geri hareket yarattık. Değişime uyum sağlamak yine de zor ve zaman gerektiriyor. İnsanları bir anda eski düzene geri döndürmek kafa karışıklığını ve izolasyonu artırabiliyor.

Theresa Bailey: Bunun gerçekleştiğini anlamak bile başkalarıyla nasıl etkileşim kurduğunuz ve ekiplerinizle işinizi nasıl planladığınız konusunda fark yaratır.

Galen Low: Proje yöneticileri, insan liderleri ve ekip üyeleri bu sisi ve izolasyonu nasıl fark edebilir? Daha derin bir bağlılık duygusu oluşturmak için ne yapabilirler?

Theresa Bailey: Genellikle empati eksikliği, çatışma, geri çekilme ve katılım göstermeme şeklinde ortaya çıkar. İnsanların birbirleriyle nasıl etkileşim kurduğuna, birbirlerine ve işlerine karşı ne kadar sorumluluk hissettiklerine bakmak gerekir. Herkes “bu benim işim” diyerek bireysel bir tutum almaya başladığında temel göstergeler ortaya çıkar.

İlk olarak neler olduğunu anlamaya çalışırım. Beni çağıran kişiyle konuşur, onun ne gördüğünü sorarım. Ardından diğer kişilerin bakış açılarını da öğrenirim. Sonra nerede olmak istediklerini belirler ve oraya nasıl ulaşacaklarına dair bir plan oluştururuz. İlk adımlardan biri, yaşadıkları zorlukları açıkça konuşmaları için insanları bir araya getirmektir.

Bazen insanlar daha önce bu konuları dile getirme fırsatı bulmamış olabilir veya kendilerini rahatsız eden şeyin ne olduğunu bile fark etmemiş olabilir. Bu nedenle psikolojik güvenliğin temelini oluşturmak gerekir. Ardından yapı, netlik ve güvenilirlik gibi etkili ekiplerin diğer temellerini ele alabiliriz.

Galen Low: Psikoloji geçmişin, kolaylaştırıcılık deneyimin ve yaşam koçluğu eğitimin bir araya geldiğinde bu konu daha da anlamlı hale geliyor. Bazı insanların yaşadıkları duygular hakkında konuşma veya bu duyguları fark etme fırsatı bulamadığını söyledin. Özellikle uzaktan çalışmada her şey işlemsel hale gelebiliyor: Gündem, toplantı hedefleri ve sonuçlar. Peki duygularımızı işleyecek, iş hakkında konuşacak ve izolasyonumuzu ele alacak alanı ne zaman bulacağız? Her şeyi tek başımıza çözmek zorunda değiliz. Ekip içinde bunun için bir alan yaratmak gerekiyor.

Theresa Bailey: Evet, bunun için bir alan olmalı. Proje yöneticileri ve müşterileriyle çalışan kişiler genellikle işlemsel olmaları gerektiğini düşünür. Ancak insanları etkileyen ve üretkenliği azaltan diğer konulara da zaman ayırmak gerekir. Gittiğim neredeyse her kuruluş iletişimin sorun olduğunu söyler. Fakat iletişim ne anlama geliyor? On iki kişiye sorarsanız art arda on iki farklı cevap alırsınız. Bu nedenle birlikte iletişimin ne anlama geldiğini tanımlamak gerekir.

Bazen mesele dışlanmış hissetmek veya bu konuşmaları yapacak enerjiyi bulamamaktır. Birlikte çalıştığınız insanları tanımak, özellikle proje yöneticileri için çok bilgilendirici olabilir.

Galen Low: İletişim açısından işler çoğu zaman kelimeler nedeniyle ters gidiyor. Herkes hedefin ne olduğunu bildiğini düşünse de başarının nasıl göründüğüne dair farklı anlayışlar olabilir. Herkes toplantıdan farklı bir sonuçla ayrılırsa, aslında ne yapmaya çalıştığımız konusunda birbirimizden kopmuş oluruz.

Theresa Bailey: Bir projede çalışan üç ekip, kullandıkları aynı ürün için üç farklı terim kullanıyordu. Biri kimyasal ürün, biri torba yakası, diğeri eski bir isim diyordu. Aynı şeyden bahsediyorlar ama aynı dili kullanmadıkları için iletişim tamamen bozuluyordu. Ortak bir sözlük oluşturmak çok önemli.

Galen Low: Dijital proje yönetiminde işlevler arası ekipler aynı sorunu yaşıyor. Yaratıcılar ve mühendisler bazen aynı fikirde olmalarına rağmen farklı kelimeler kullanıyor ve birbirlerini rakip olarak görüyorlar. Proje yöneticisinin görevi onları aynı kelime dağarcığında buluşturmak ve aslında aynı şeyi söylediklerini görmelerini sağlamak.

İşin önemli bir kısmı, ekibe değer vermek ve bir ekip üyesinin moralinin düşük olduğunu fark edip onunla konuşmaktır. Bu görünmez emek genellikle kutlanmaz. Oysa insanların iyi iş çıkarmasını sağlamak, yalnızca görev listesini kontrol etmekten veya baskı yapmaktan çok daha insani bir beceridir.

Theresa Bailey: İnsanlar çalışmaya devam ettiği sürece asıl iş ve sihir budur. Yaratıcılarla mühendisler ortak bir anlayışa ulaştığında insanların rahatladığını, omuzlarını indirdiğini ve birbirleriyle yeni ilişkiler kurabildiğini görürsünüz. Enerjileri kendi görüşlerini savunmak yerine inovasyona ve yaratıcılığa yönelir.

Galen Low: Psikolojik olarak güvenli ve rahat bir ekip olmanın yaratıcılık ve inovasyon üzerindeki etkisini merak ediyorum. Bağlı hisseden bir ekibe sahip olmanın temel faydalarından biri bu mudur?

Theresa Bailey: Evet, bu temel bir fayda. Google'ın etkili ekiplerle ilgili Aristoteles Projesi'nde beş bileşen belirlendi: etki, toplantı, güvenilirlik, yapı ve netlik. Beşinci ve açık ara en önemli bileşen psikolojik güvenlikti. İnsanların cezalandırılma, alay edilme veya kötü karşılanma korkusu olmadan kendilerini özgürce ifade edebilmeleri gerekir. Hibrit, uzaktan veya yüz yüze çalışmanız fark etmez; bu güvenliği yaratabilirseniz çok daha ileride olursunuz.

Galen Low: Psikolojik güvenlik bir moda sözcüğe dönüştü. Kurumlar bunu yalnızca işaretlenmesi gereken bir kutu gibi görmeye başladı. Oysa insanların duyguları hakkında konuşmak, güvenli bir ortam oluşturmak ve atıştırmalık sunmak tek başına yeterli değil. İnsanlar kendilerini güvende hissettiğinde daha yaratıcı ve yenilikçi olabilir; akıllarındaki fikirleri paylaşabilir ve iş için daha iyi çözümler üretebilirler.

Theresa Bailey: İnsanların konuşabileceği bir alan yoksa işteki hataları görürler ama bir şey söylemezler. Bazen kararınızın başarısız olmasını izlerler; çünkü itiraz etmeye güvenmezler. Bu nedenle psikolojik güvenliği bir kontrol listesi olarak görmüyorum. Bu, insan olmak, ilişkiler kurmak, topluluk oluşturmak ve samimi davranmakla ilgilidir.

Galen Low: Bu kadar doğal ve insani bir şeyi karmaşık bir çerçeveye dönüştürüp sonra da tartışmaya açmak çok insani bir davranış. Oysa topluluk oluşturmak ve ilişki kurmak yaptığımız işin merkezinde yer alıyor.

Theresa Bailey: Bu unsurlar proje yöneticisi olarak sizi daha üretken hale getirir. İnsanlar yeni ve daha iyi fikirlerini paylaşabilir, yanlış yöne gittiğinizi fark etmenize yardımcı olabilir ve çözüm bulmak isteyebilir. Bir projede birlikte çalıştığınız insanlardan korkuyor veya onlarla çalışmayı istemiyorsanız aynı heyecanı yaşayamazsınız.

Galen Low: Son sorum şu: Dinleyicilerimiz proje yöneticileri, insan liderleri veya orta kademe yöneticiler. Bağlılığa ve insanların zihinsel ve fiziksel sağlığına yatırım yapmanın iş sonuçlarını iyileştireceğine inanıyorlar, ancak kuruluşları buna direniyor. İşten ödün vermeden insanlar ve bağlılık için yatırım yapmanın dengesini kurmaları için onlara nasıl bir argüman sunarsın?

Theresa Bailey: Veri istiyorsanız başhekim raporuna bakın. Kopukluk ve yalnızlık her türlü hastalığın artışıyla ilişkilidir. Bu durum devamsızlığı, çalışanların ayrılmasını ve sağlık yardımı maliyetlerini etkiler. Bunu gösteren doğrudan araştırmalar var.

Ayrıca insanların birbirinden hoşlanmadığı bir yerde çalışmanın size nasıl hissettirdiğini düşünün. İnsanlar ayrılacaktır ve bu sizin stresinizi de artıracaktır. Çevrenizdeki insanlara nasıl hissettiklerini sorun ve mümkün olduğunca fazla görüş toplayın. Bu, topluluk ve bağlantı oluşturmak için daha fazla çalışma yapmanın gerekçesini sağlar.

Galen Low: Harika. Theresa, bugün bize katıldığın için çok teşekkürler. Bu gerçekten çok keyifliydi. Seninle sohbet etmek her zaman harika.

Theresa Bailey: Benim için de öyle. Çok teşekkür ederim. Gördüğünüz gibi bu konular hakkında konuşmayı çok seviyorum; bütün gün devam edebilirim.

Galen Low: Evet arkadaşlar, bölümümüzün sonuna geldik. Binden fazla benzer düşüncelere sahip proje yönetimi savunucusuyla sohbete katılmak isterseniz topluluğumuza katılın. Daha fazla bilgi için thedigitalprojectmanager.com/membership adresini ziyaret edin. Bugün duyduklarınızı beğendiyseniz lütfen abone olun ve thedigitalprojectmanager.com üzerinden iletişimde kalın.

Bir sonraki bölüme kadar dinlediğiniz için teşekkürler.