Gebruik projectscopeverklaringen om jezelf te redden (met Robyn Birkedal)

Lees het transcript:

We proberen onze podcasts te transcriberen met behulp van een softwareprogramma. Vergeef ons eventuele typefouten, want de bot is niet altijd 100% correct.

Ben Aston:

Je bent zenuwachtig en houdt de telefoon vast met klamme handen. De klant is boos. Aan de telefoon dreigen ze het project stop te zetten en niet te betalen voor het werk. En tot nu toe verliep alles zo goed. Ze waren volledig ontspannen en jij ook. Ze wilden hun website laten herontwerpen. Klonk eenvoudig. En je had niet echt de moeite genomen om iets op te schrijven, omdat iedereen het leek te begrijpen. Iedereen was ontspannen en nu niet meer. Wat zij dachten te krijgen, was eigenlijk ook een rebranding boven op die herontworpen website. Nu zit je maag in de knoop, omdat je weet dat je dit hebt verpest. Niets stond op papier. En het is hun woord tegen dat van jou. Ik raak al gestrest als ik dit vertel. Dus als je veel minder stress wilt, blijf dan naar deze podcast luisteren om te ontdekken waarom scopeverklaringen zo belangrijk zijn, hoe je ze schrijft en hoe je ze voor je project gebruikt.

Bedankt dat je luistert. Ik ben Ben Aston, oprichter van The Digital Project Manager. Welkom bij de DPM-podcast. We hebben als missie projectmanagers te helpen slagen en mensen die projecten beheren te helpen betere resultaten te leveren. We zijn er om je te helpen je vaardigheden op het gebied van projecten naar een hoger niveau te tillen. Kijk op thedigitalprojectmanager.com voor meer informatie over de trainingen en hulpmiddelen die we via het lidmaatschap aanbieden. Deze podcast wordt mogelijk gemaakt door Clarizen, de leider op het gebied van software voor enterpriseproject- en portfoliomanagement. Bezoek Clarizen.com voor meer informatie.

Vandaag praat ik met Robyn. Robyn is een van onze vaste DPM-experts. En toevallig woont ze vlak bij mij, in de buurt van mijn werkplek. Ze houdt van emoji’s, lijstjes maken en puppy’s. Ze is chef-kok geweest en daarna projectmanager geworden, met meer dan tien jaar ervaring in projectmanagement bij bureaus en start-ups. Ze wordt binnenkort bovendien beschikbaar voor contractwerk. Dus als je een contractuele projectmanager zoekt, zoek haar dan op LinkedIn. Hé Robyn, heel erg bedankt dat je vandaag bij ons bent.

Robyn Birkedal:

Hoi Ben. Altijd fijn om bij je te zijn.

Ben Aston:

Ik wil eigenlijk beginnen met dat lijstjes maken en die puppy’s. Heb je vandaag al een lijst gemaakt?

Robyn Birkedal:

Dat heb ik. Eigenlijk — ik ben zo’n nerd — heb ik één lijst met de belangrijkste doelen voor vandaag. Ik heb een lijst in mijn planner. En dan heb ik ook nog mijn Google Agenda. Blijkbaar heb ik op elk moment drie verschillende lijsten nodig. En wat je achter me niet kunt zien, is mijn prikbord met post-itnotities.

Ben Aston:

Dat is dan het archief van je lijsten.

Robyn Birkedal:

Dingen in verschillende categorieën die ik persoonlijk en professioneel probeer te bereiken, of gewoon verschillende inhoudsideeën voor jou.

Ben Aston:

Heb je ook een puppy bij je?

Robyn Birkedal:

Ik heb mijn achtjarige puppy bij me. Uiteraard houd ik veel meer van honden dan van katten, en iedereen mag me daar gerust op aanvallen. Emoji’s voelen de laatste tijd minder enthousiast aan. Maar ik denk dat dat het gezicht was.

Ben Aston:

Dat was ik vorig jaar ook.

Robyn Birkedal:

Ik weet het niet.

Ben Aston:

Lijstjes zijn dus duidelijk belangrijk voor je. Je vindt ze inspirerend. Maar ik ben benieuwd waar jij inspiratie vandaan haalt. Wat lees je? Waar houd je je momenteel mee bezig om inspiratie op te doen?

Robyn Birkedal:

Dat is een geweldige vraag. Ik zou hier nu gemakkelijk dertig minuten over kunnen praten. Natuurlijk is The Digital Project Manager een constante bron van inspiratie. Ik heb even wat afstand genomen van mijn intensieve betrokkenheid bij die Slack-community. Nu ik terug ben, miste ik veel van mijn vrienden daar. Dat is een groot plezier geweest, maar ook lokaal haal ik veel inspiratie uit mijn vrienden en gemeenschap. Ik wil graag één van de geweldige groepen uit Portland noemen waarbij ik door de jaren heen betrokken ben geweest: PDXWIT, wat staat voor Portland Women in Technology. Ik waardeer die gemeenschap enorm. Ze organiseren goed opgezette evenementen voor vaardigheidsontwikkeling, mentorschap en toegang tot banen binnen gemeenschappen. Ze hebben me veel geleerd over diversiteit en inclusie. Ik raad jullie dan ook sterk aan om iets vergelijkbaars op te zetten of een kijkje te nemen op pdxwit.org.

Ben Aston:

Dat is mooi. Waar probeer je beter in te worden? We hebben momenteel allemaal wat meer tijd. Ik heb het gevoel dat ik word overspoeld met masterclasses, fitnessprogramma’s en allerlei andere dingen. Als je nadenkt over wat je inspireert: wat wil je doen? Werk je aan een nieuwe hobby? Leer je een nieuwe programmeertaal? Waar ben je mee bezig?

Robyn Birkedal:

Onlangs ben ik weer in Drupal gedoken, waar ik ongeveer zeven jaar niet mee had gewerkt. Ik probeer dus bij te houden waar dat momenteel staat. Daarnaast denk ik na over iets wat, Ben, na al die jaren bijna als een echt geheim voelt om hardop met jou te delen: ik overweeg om verschillende certificeringen te behalen. Misschien mijn PMP halen of me verdiepen in SAFe. Ik moet nog uitzoeken wat precies bij me past, maar ik onderzoek of ik dat wil doen. Vooruitkijkend wil ik meer kennismaken met die methodologieën in plaats van me alleen comfortabel te voelen met wat ik al ken.

Ben Aston:

Dat is goed. Veel succes daarmee. Heb je onlangs nog iets ontdekt waardoor je leven leuker wordt? Wat brengt op dit moment een glimlach op je gezicht of geeft je een moment van plezier?

Robyn Birkedal:

Dit is ook een beetje gênant. Ik weet niet waarom ik vandaag zo zenuwachtig ben, maar ik geniet echt van thuiswerken. Op de achtergrond zet ik één zender aan op YouTube TV, waarop ik geabonneerd ben. Het is een zender die volledig over surfen gaat. Omdat ik in Portland woon, duurt het anderhalf uur om bij het strand te komen. Ik ben geen surfer en weet niets van surfen, maar ik kijk er graag naar. Blijkbaar staan er surftoernooien op de achtergrond en nu ben ik geobsedeerd door allerlei mensen, zoals Andy Irons, en het verhaal rond Kelly Slater. Ik heb er veel van geleerd, wat het vreemdste recente ding is dat mijn leven leuker maakt.

Ben Aston:

Wie is je favoriete surfer?

Robyn Birkedal:

Zeker Kelly Slater.

Ben Aston:

Weet je, hij was hier. Dat was een goede opening voor mijn eigen beroemde-mensenverhaal. Ik ben ooit in Hawaï gaan surfen met Kelly Slater.

Robyn Birkedal:

Je kunt dat niet zomaar zeggen en doen alsof dat werkt.

Ben Aston:

We kwamen uit het water en hij ging met zijn vriendin het water in. We kruisten elkaar en ik zei: ‘Hoi Kelly.’ Dus we zijn met hem gaan surfen.

Robyn Birkedal:

Ja, jullie waren op hetzelfde moment in het water.

Ben Aston:

Ja, dat bedoel ik.

Robyn Birkedal:

Het klinkt alsof je onder de grote golven lag, als je daar samen met Kelly was.

Ben Aston:

Ja. Daarom is dat mijn beroemde-mensenverhaal. Maar laten we teruggaan naar het serieuze onderwerp. Weg van het strand en terug naar scopeverklaringen. Laten we beginnen met het waarom. Ik probeerde aan het begin uit te leggen waarom we om scopeverklaringen zouden moeten geven. Projecten lopen mis. Er ontstaan misverstanden en scopeverklaringen kunnen ons redden. Heb je horrorverhalen over situaties waarin je geen scopeverklaring had? Waarom krijg je zoveel energie van scopeverklaringen?

Robyn Birkedal:

Absoluut. Zelfs toen ik je introductie net hoorde, dacht ik eraan hoe dat trauma bij me terugkwam en altijd zal terugkomen. Scopeverklaringen zijn ontzettend belangrijk omdat je daarmee zorgt dat je team en je klant duidelijk begrijpen wat de overkoepelende vereisten zijn. Uiteindelijk bepalen ze ook hoe je kunt falen en hoe dat eruitziet. Wat we hier proberen te voorkomen, is dat je jezelf blootstelt aan conflicten met de klant of je interne team en dat je probeert iedereen op één lijn te krijgen, zodat je rechtszaken voorkomt.

Ben Aston:

We proberen dus zoveel mogelijk duidelijkheid en een gedeeld begrip te creëren. Scopeverklaringen zijn daar goed voor omdat ze dat begrip vastleggen. Soms denken we: iedereen zit op dezelfde lijn, we zijn allemaal vrienden. Het is vaak juist erger als je bevriend bent, omdat iedereen ervan uitgaat dat de anderen elkaar begrijpen. En dan zijn er stiekeme woorden zoals ‘bijwerken’ of ‘vernieuwen’, die erg dubbelzinnig zijn. Scopeverklaringen verminderen die dubbelzinnigheid en maken de grijze gebieden veel duidelijker.

Robyn Birkedal:

Zeker. Zelfs in de tien jaar dat ik in dit vakgebied werk, veranderen die termen bijna elk kwartaal. Voordat we bespreken wat scopeverklaringen zijn en hoe ze werken, wil ik zeggen dat het schrijven van een scopeverklaring in deze rol enorm wordt onderschat. Het is het droogste onderdeel van het werk en meestal het lastigste onderdeel om je project mee te starten. Niemand wil er verantwoordelijkheid voor nemen. Maar persoonlijk vind ik het geweldig, omdat de tijd die je aan het begin van een project investeert, zorgt voor een veel efficiënter verloop later in het project.

Ben Aston:

Laten we het bij de basis houden. Voor mensen die denken: wacht even, wat is een scopeverklaring? Hoe zou je die omschrijven?

Robyn Birkedal:

Er zijn veel verschillende termen, zoals je al zei met ‘vernieuwen’ tegenover ‘herontwerpen’. En hoe verschillen ze van een werkbeschrijving? Voor mij is een scopeverklaring simpelweg een manier om het werk te beschrijven dat je afspreekt te leveren. Ze beschrijft de fundamentele beperkingen van het project. We bespreken dus wat er wordt geleverd, wat niet wordt geleverd, welke aannames er zijn over wat je gaat leveren en welke aanvullende verduidelijkingen nodig zijn.

Ben Aston:

De scopeverklaring beschrijft en legt dus de scope vast. We zeggen: dit gaan we doen en dit gaan we niet doen. Als we niet exact kunnen definiëren wat we wel of niet doen, kunnen we op zijn minst het proces beschrijven dat we volgen. Mensen vragen soms of ze een werkbeschrijving nodig hebben of hoe een agile werkbeschrijving eruitziet. Ook dan moeten we definiëren wat we wel en niet doen. In plaats van concrete opleveringen te definiëren, kunnen we ons richten op de uitkomst die we willen bereiken en het proces dat ons daar brengt.

Robyn Birkedal:

Precies. Er zijn enkele basisprincipes die je moet volgen, maar er bestaat niet één sjabloon dat elke digitale projectmanager gebruikt. Elk bedrijf is anders. Elk project en elk programma is anders. Wat we zoeken, is consistentie om jezelf te beschermen. Of, zoals ik het in dat artikel noemde: om je te redden. Je moet je team beschermen en het bedrijfsinitiatief beschermen.

Ben Aston:

Heb je voorbeelden van situaties waarin je de scope niet volledig genoeg hebt gedefinieerd en wat er toen gebeurde?

Robyn Birkedal:

Ik vind dat een moeilijke vraag, omdat ik in eerdere rollen het advies heb gekregen om niet te veel details op te nemen. Dat zou je juridisch kwetsbaar kunnen maken. Waar ik echter het meeste succes mee heb gehad, is zo veel mogelijk detail opnemen. Of het nu om een watervalproject of een agile project gaat: definieer alles binnen die verklaring en controleer het vervolgens samen met de klant. Je doet het niet altijd perfect en soms ontdekt een klant iets anders. Het gaat erom dat je het landschap beheerst en vooraf zo goed mogelijk tijd investeert.

Ben Aston:

Mijn horrorverhaal gaat over een grote klant in consumentenelektronica. We maakten aangepaste animaties en de klant wilde zeker weten dat we de rechten hadden gekocht. We kochten rechten voor vijf jaar, terwijl we de animatie oorspronkelijk slechts voor één campagne nodig hadden. Later kwam de klant terug en zei dat hij de rechten voor altijd, in elk medium en elk formaat wilde. Dat werd een enorm probleem, omdat we de rechten maar voor vijf jaar hadden gekocht. De relatie met de klant viel uiteindelijk volledig uiteen door één scopeverklaring die niet duidelijk genoeg was over de duur van de rechten. Zulke kleine misverstanden kunnen grote gevolgen hebben.

Daarom moet je dit serieus nemen. Een scopeverklaring kan niet alleen een project laten mislukken, maar ook de volledige klantrelatie beschadigen. Laten we bespreken hoe je zo’n verklaring schrijft. Hoe bepaal je hoeveel detail je moet opnemen? Te weinig detail laat ruimte voor interpretatie; te veel detail kan elk mogelijk scenario proberen af te dekken. Hoe pak je dat aan?

Robyn Birkedal:

Voordat we daarop ingaan: ik ben geen advocaat en geef geen formeel juridisch advies. Ik spreek alleen vanuit mijn ervaring, voornamelijk uit mijn loopbaan in de reclamewereld. Een scopeverklaring kan binnen verschillende omgevingen verschillende vormen aannemen. We kunnen haar een raming, werkbeschrijving, contract of voorstel noemen. Het is in feite een combinatie van elementen die in verschillende formats kunnen voorkomen. Ze is geen geheimhoudingsovereenkomst, raamovereenkomst, opdrachtovereenkomst of serviceniveauovereenkomst. Het is slechts één onderdeel van wat je aan je klant moet leveren.

Ben Aston:

Zeker.

Robyn Birkedal:

Wat mijn proces betreft: ik gebruik meestal sjablonen die mijn interne team al heeft aangeleverd. Ik bewaar ook eerdere werkbeschrijvingen in een persoonlijke map, zodat ik kan terugkijken hoe ik een scope of verklaring heb opgesteld voor bijvoorbeeld een brandingproject, digitaal project, vernieuwing of herontwerp. The Digital Project Manager is daar ook een goede bron voor. Ben, jij hebt bovendien een uitstekend artikel geschreven over het schrijven van een werkbeschrijving, inclusief een sjabloon.

Ben Aston:

Het is dus belangrijk om een eigen bibliotheek met scopeverklaringen op te bouwen die je kunt verminderen, hergebruiken en recyclen. De parameters voor vergelijkbare projecten zijn vaak hetzelfde: hoeveel concepten je ontwikkelt, hoeveel revisierondes er zijn, hoe de interactie en feedback met de klant verloopt en wat de uiteindelijke opleveringen zijn. Als je steeds dezelfde soort opleveringen maakt en hetzelfde proces volgt, kun je scopeverklaringen gemakkelijk hergebruiken.

In het artikel op thedigitalprojectmanager.com/project-scope-statement vind je veel voorbeelden. Sommige zijn algemeen en kun je opnieuw gebruiken door alleen de namen aan te passen. Andere zijn specifieker. Denk bijvoorbeeld aan wie betaalt voor of verantwoordelijk is voor licenties van afbeeldingen en video’s, hoe lang een klant nodig heeft om werk goed te keuren of feedback te geven en hoeveel goedkeuringsrondes er zijn.

Wat maakt volgens jou een goede of slechte scopeverklaring?

Robyn Birkedal:

Dat is een grote vraag. Je kunt daar uren over praten. Ik raad aan om gebruik te maken van je eerdere scopeverklaringen en die van collega’s of vrienden. Zo hoef je niet steeds vanaf nul te beginnen. Ik kan je vijf dingen geven die je kunnen beschermen. Wil je die horen?

Ben Aston:

Ja, ga je gang.

Robyn Birkedal:

Ten eerste: definieer het waarom. Ik noem dit gedeelte meestal het overzicht, omdat dat wat formeler klinkt. Hier beschrijf je het werk, waarom het project of programma bestaat, waarom het wordt uitgevoerd en wat het moet bereiken. Houd het kort en duidelijk. Het moet de waarde van het werk beschrijven en uitleggen waarom het belangrijk is.

Ben Aston:

Het waarom is belangrijk omdat het onze vangrail is. Als we kunnen aantonen dat wat we hebben geleverd aansluit op het oorspronkelijke doel, hebben we een gemeenschappelijke basis. Misschien vindt de klant de uitvoering niet mooi, maar als we kunnen aantonen dat het resultaat het aantal abonnees verhoogt — het oorspronkelijke doel — dan hebben we bereikt wat we moesten bereiken.

Robyn Birkedal:

Dat werkt bij alle projectmethodologieën. Je moet altijd weten waarom je verdergaat. Het helpt om dat bovenaan je Slack-kanaal of in teamdocumentatie te zetten, zodat iedereen zich eraan kan uitlijnen.

Mijn tweede tip is: beschrijf het goedkeuringsproces. Dit lijkt eenvoudig, maar hier gaat het vaak mis. Leg vast wanneer de klant feedback moet geven, wie feedback geeft en hoe die feedback moet worden aangeleverd. Bespreek het mondeling met de klant en leg het vervolgens schriftelijk vast.

Mijn derde tip is: benoem precies wat je gaat leveren. Dit is meestal het grootste onderdeel van je scopeverklaring. Het kan zeer gedetailleerd zijn bij een watervalbenadering of meer procesgericht bij een agile aanpak. Beschrijf wat mensen krijgen, wanneer ze het krijgen en hoe ze het krijgen. Ik ben voorstander van detail, vooral over revisierondes, contentinvoer, migratie, hosting, configuratie, formele kwaliteitscontrole, afbeeldingsrechten en implementatie.

Ben Aston:

Als we iets kunnen definiëren, moeten we dat doen. Als je nog niet precies weet wat je gaat leveren, gebruik dan een voorzichtige ondergrens. Als je denkt dat je twee tot vier concepten kunt ontwikkelen, beloof er dan twee. Als je maximaal vijf componenten verwacht, definieer er dan vijf. Zo creëer je een gemeenschappelijke basis zonder jezelf te veel vast te leggen.

Robyn Birkedal:

Dat helpt ook om je interne team te sturen. Ontwerpers, ontwikkelaars en strategen kunnen verschillende verwachtingen hebben. Door vooraf duidelijkheid te creëren, beperk je die interne onrust en niet alleen de onrust bij de klant.

Mijn vierde tip is: definieer wat wel en niet inbegrepen is. Na de opleveringen neem ik meestal een afzonderlijk onderdeel op met afhankelijkheden en aannames. Hier leg je vast wat nodig is om het werk te laten slagen, bijvoorbeeld tijdige schriftelijke feedback of de gevolgen van meerdere implementaties. Als de klant de implementatiedatum uitstelt, kan een wijzigingsopdracht nodig zijn omdat dit extra tijd en middelen kost.

Ik gebruik daarnaast een onderdeel met uitsluitingen, oftewel ‘buiten scope’. Daarin neem je alles op waarvan je denkt dat de klant er mogelijk om kan vragen, maar wat je niet levert. Denk aan aanvullende trainingsdocumentatie, hosting, lettertypekosten, digitale stijlgidsen of voortdurende licentierechten. Je beschermt jezelf tegen verantwoordelijkheid voor zaken die nooit zijn afgesproken.

Ben Aston:

Dat zijn ook wel negatieve scopeverklaringen: een lijst met alles wat je zeker niet doet. Als een klant zegt dat hij de website wil vernieuwen en ook een volledige rebranding noemt, maar daar geen budget voor heeft, leg je vast dat rebranding geen onderdeel van het project is. Later kun je naar die afspraak verwijzen.

Robyn Birkedal:

Precies. Er is geen juiste manier om dit te doen. Vertrouw op je intuïtie en schrijf op welke dingen verkeerd kunnen gaan. Sommige managers vinden dat je te veel scenario’s beschrijft, maar voor mij is dit vooruitdenken en risico’s beperken.

Mijn vijfde en laatste tip is mogelijk controversieel: maak een matrix van de scopeverklaring. In eerdere projecten heb ik uren besteed aan het doorzoeken van documentversies, bestanden, Slack, e-mail, ontwerpschetsen en code om te achterhalen wat er precies was afgesproken. Daarom houd ik vanaf het begin de opleveringen bij. Zo hebben we een duidelijk beeld van hoe we de verklaring uitvoeren.

Ben Aston:

Het idee is dat de werkbeschrijving geen eenmalig document wordt. Door de opleveringen in een matrix te zetten en bij te houden, herinner je de klant en stakeholders eraan dat je het document serieus gebruikt. Zo blijft het gedurende het project relevant.

Robyn Birkedal:

Ik deel zulke matrices niet altijd rechtstreeks met de klant. Soms bewaar ik ze alleen intern in de projectstructuur. Maar wanneer er discussie ontstaat, kan ik ze erbij halen en direct aantonen wat er is afgesproken.

Ben Aston:

Als je deze tips volgt, zou alles toch soepel moeten verlopen? Waar gaan scopeverklaringen volgens jou meestal mis?

Robyn Birkedal:

Het gaat mis wanneer je de regels te rigide volgt. Je moet elk project afzonderlijk benaderen. Ik heb vroeger gedacht dat ik altijd hetzelfde sjabloon moest gebruiken. Nu weet ik dat je flexibeler moet zijn, omdat klanten verschillende voorkeuren en volwassenheidsniveaus hebben. Tegelijkertijd moet je wel strikt zijn over wat je daadwerkelijk afspreekt te doen.

Ben Aston:

Een grote uitdaging is bepalen hoe specifiek je moet zijn. Aan het begin van een project weet je soms nog niet precies wat je gaat leveren. Na de ontdekkings- of ontwerpfase kan blijken dat een onderdeel niet nodig of niet betaalbaar is. Denk daarom aan je planningshorizon. Maak scopeverklaringen voor realistische projectonderdelen en werk de scope voor latere fasen pas uit wanneer je meer weet.

Robyn Birkedal:

Een andere uitdaging ontstaat wanneer de klant de scopeverklaring goedkeurt zonder alle stakeholders erbij te betrekken. Dat kan je project ernstig schaden. Een mondelinge bespreking en een gezamenlijke afstemmingssessie helpen om dat te voorkomen.

Ben Aston:

Die mondelinge bespreking is belangrijk. We willen niet dat klanten iets ondertekenen zonder het te hebben gelezen of begrepen. Het doel is niet om van de scopeverklaring een juridisch document te maken. Het doel is om verwachtingen af te stemmen. We willen niet voor de rechter belanden om te bepalen wat de werkbeschrijving betekent. We willen op dezelfde lijn zitten voordat we het werk uitvoeren.

Zie het dus als een hulpmiddel voor gesprekken. We proberen de klant niet te misleiden, maar willen samen vastleggen wat iedereen verwacht. Als het een juridisch conflict wordt, is er al iets misgegaan en verliest waarschijnlijk iedereen geld — en mogelijk ook de klantrelatie.

Robyn Birkedal:

Er is niets mooiers dan een scopeverklaring te kunnen kopiëren en plakken in een juridisch bindend document, terwijl je zeker weet dat alle partijen dezelfde betekenis aan de afspraken geven.

Ben Aston:

Laten we dus zorgen voor afstemming. Robyn, heel erg bedankt dat je vandaag bij ons was.

Robyn Birkedal:

Bedankt dat je me hebt uitgenodigd.

Ben Aston:

Ik hoor graag van jullie die luisteren: wat zijn jullie tips en trucs voor scopeverklaringen en werkbeschrijvingen? Waar bewaren jullie ze? Hoe maken jullie ze? Wat werkt wel en wat niet? Deel het in de reacties. Vertel ons over jullie mislukkingen en successen. Als je meer wilt leren en vooruitgang wilt boeken in je werk, sluit je dan aan bij onze DPM-community via thedigitalprojectmanager.com/membership. Daar krijg je toegang tot ons Slack-team, mentorschap, sjablonen, workshops, spreekuren, vraag-en-antwoordsessies, e-boeken en meer. Als je hebt genoten van deze aflevering, abonneer je dan en blijf op de hoogte via thedigitalprojectmanager.com. Tot de volgende keer. Bedankt voor het luisteren.