PMP’nin Geleceği, Eksikleri ve Boşlukların Nasıl Doldurulacağı

Deşifreyi Okuyun:

Podcast'lerimizin deşifresini bir yazılım programı kullanarak deniyoruz. Lütfen yazım hatalarını mazur görün; bot her zaman yüzde 100 doğru çalışmayabiliyor.

Galen Low: Proje yönetimi sertifikaları dünyasında büyük değişimler yaşanıyor ve Proje Yönetimi Enstitüsü'nün PMP unvanı da bunun dışında değil. Bazı açılardan bu oldukça mantıklı. Proje ekiplerinin iş birliği yapma biçimi sürekli değişiyor, iyi bir lideri tanımlayan unsurlara dair anlayışımız gelişiyor ve üstlendiğimiz projelerin kapsamı genişliyor.

Ama yalnızca PMP unvanını alıp yolunuza devam etmek yeterli mi? Bu sertifika, rolün daha insani unsurlarını öğretiyor mu? Diğer proje yönetimi eğitimlerine ayak uyduracak kadar hızlı gelişiyor mu?

PMP sertifikasyon sürecindeki son değişikliklerden bazıları, kafanızda eskisinden daha fazla soru bıraktıysa dinlemeye devam edin.

PMP'nin mevcut durumunu ele aldığımız iki bölümlük serimizin bu ikinci kısmında, PMP sertifikasının size mutlaka öğretmediği becerileri, bu boşlukları mesleki gelişim yoluyla nasıl doldurabileceğinizi ve PMI ile PMP unvanını gelecekte nelerin beklediğini konuşacağız.

Herkese merhaba, dinlediğiniz için teşekkürler. Ben Dijital Proje Yöneticisi'nden Galen Low. Biz, dijital dünyada proje yönetiminin değerini artırmak için birbirimizin becerilerini geliştirmesine, özgüven kazanmasına ve bağlantılar kurmasına yardımcı olmayı amaçlayan dijital profesyonellerden oluşan bir topluluğuz. Bu konuda daha fazla bilgi edinmek isterseniz thedigitalprojectmanager.com adresine göz atabilirsiniz.

Bugünlerde yalnızca PMP almak yeterli mi? Yani sadece kendi kendinize çalışıp bir kitap okuyarak, sınava girip "tamam, artık oldum" dediğinizde, proje yöneticisi olarak araç setinizde neler eksik kalır? Bu bilgi birikimi sizi hangi konulara hazırlamıyor?

Crystal Richards: İnsanlara. Gerçi bu konuda biraz gelişme oldu. Ama sanırım benim kattığım şey de bu. Beni nasıl görüyorsanız, ders verirken de tam olarak böyleyim. Şakaları ve neşeyi işin içine katıyorum; ancak konu gerçekten insanlarla ilgili. Örneğin bir proje yönetimi planı oluşturmayı konuşuyoruz ve insanlar, "Crystal, kimsenin buna ayıracak zamanı yok" diyor.

Ben de, "Peki, söylediğiniz şeyleri tekrar tekrar anlatmak için 15 farklı toplantı yapmaya zamanınız var mı?" diyorum. Bu plan, insanların proje boyunca yaşadığı unutkanlık sorununu ele almanızı sağlar. Ayrıca iyi bir uygulama olarak, insanların planı imzalayıp onaylamasını sağlarsınız. Böylece size, "Bunu neden yapıyoruz?" diye sorduklarında, "Sözleştiğiniz 25. sayfada yazıyor" diyebilirsiniz.

Elbette bunu çok daha farklı şekilde yapabilirsiniz. Ama bence insan unsuru çok önemli. PMBOK kılavuzunun 7. baskısında çok etkileyici bulduğum bir cümle var: İnsanlar projeleri yönlendirir. Nokta. Yazdıkları tek cümle bu. Ve bu gerçekten doğru. Bir kuruluşta, "Hey, bunun gerçekleşmesini istiyorum" diyenler insanlardır.

İnsanlarla bağlantı kurmanız gerekir. İnsanlarla ilgili olarak derslerimde her zaman söylediğim bir şey var: İnsanlar yanlarında... deyip duruyorum. İnsanlar da "sorunlar, duygular, yükler, geçmişten gelen meseleler" diye tamamlıyor. Bunların hepsi sizin yönlendirmeniz ve üzerinde çalışmanız gereken şeyler. Sizin de kendi yükünüz var ve bunu da yönetmeniz gerekiyor.

Duygusal zekâdan çok kısa bahsediyoruz. Ancak PMP'yi aldıktan sonra üst yöneticileri, çalışma arkadaşlarınızı ve açıkçası resmî yetkiniz olmadığında insanları nasıl yöneteceğinizi anlatan mesleki gelişim derslerinin asıl faydası burada ortaya çıkıyor. Bir e-posta gönderilmiş, adınız da e-postada geçiyor ve siz, "Her neyse" diyorsunuz.

Bu nedenle insanları yanınıza çekmeniz, onların ışığı görmesini ve karanlıktan çıkmasını sağlamanız gerekir. Bütün bu insanları yönetmek önemlidir. Ben danışmanlık dünyasından geliyorum ve kendimize "etkileşim yöneticileri" derdik. İnsanları yönetmemiz gerektiğini biliyorduk.

Bu kişilerin doğrudan proje yönetimine geçişinin daha kolay olduğunu görüyorum; çünkü bütün bu insanlarla hâlâ etkileşim kurmaları gerektiğini biliyorlar. Zorlananlar genellikle kendi başına çalışan, teknik kişi ya da konu uzmanı olanlardır. Onlara, "Kendinizi yönetmekte iyisiniz; şimdi bütün bu insanlarla birlikte tüm projeyi yönetin" diyorum.

Daha önce çalışma arkadaşları olarak birbirleriyle söylenebilirlerdi. Artık görev devretmeniz ve onlara ne yapacaklarını söylemeniz gerekiyor. Kimse size bunu diplomatik olarak nasıl yapacağınızı öğretmedi. Siz de "Ben proje yöneticisiyim, ne yapacağınızı söyleme hakkım var" diye düşünüyorsunuz. Onlar da şöyle bakıyor...

Galen Low: Proje beratı rozetim nerede?

Crystal Richards: Aynen. Onlar da, "Seni benim patronum yapan kim?" diyor.

İnsanları teşvik etmek istediğim konu bu: Bir mentor bulun, liderlik gelişimi kurslarına katılın, LinkedIn Learning'i dinleyin, farklı bakış açıları edinin ve sizin için neyin işe yaradığını keşfedin. Kısa bir hikâye anlatayım. Örtük bilgi diye bir kavram öğreniyoruz. Bu, insanların deneyimlerine dayalı olarak gerçekten kafalarında bulunan bilgidir.

Örneğin bir patronum vardı; bazı şeyler yapardı ve ben bunları asla yapmazdım, gerçekten sorgulanabilir davranışlardı. Bir yönetici pozisyonundayken yardımcı yöneticim vardı. Bir konuda gerçekten çok iyi davrandım ve şaşırdı. "Crystal, bu harikaydı. Bunu nasıl yapacağını nereden bildin?" diye sordu. Ben de, "Eski patronumu düşündüm ve muhtemelen onun bunu yapacağını söyledim. Ben de tam tersini yaptım" dedim.

Bu, hislere ve deneyime, ayrıca nasıl yönetilmek istediğime dayanıyor. Biraz incelik ve özgüven gerektiriyor. Bunu sürekli geliştireceğinizi bilmelisiniz; her zaman doğru bir cevap ya da doğru bir yöntem olmayacak.

Çünkü insanlar yanlarında bir paket, duygular ve fikirler getirir. Sizin de bunları yönlendirmeniz ve akışa ayak uydurmanız gerekir. Ayrıca projenin nihai amacını her zaman hatırlayın. Bu nedenle proje beratı benim için altın değerindedir. "Tamam, bu tabloya bakayım. Bunu neden yapıyoruz? Bu iyi bir şey. Henüz vazgeçmeyeceğim." dersiniz.

Galen Low: Evet, ama bunu sevdim. İnsanlar projeleri yönlendirir. İsterseniz kötümser bir bakış açısıyla, projeleri genellikle insanların bozduğunu söyleyebilirsiniz; bütün o yükleriyle birlikte. Konuştuğum kişilerde tematik olarak ortaya çıkan şeylerden biri de, iyi bir lider olmak için alınması gereken ve bütün cevapları veren bir tür sihirli mermi, bir kurs arayışında olmaları.

Ama sizin de söylediğiniz gibi, mentorluğun, kötü liderlik örneklerini incelemenin, insanların birbirleriyle nasıl etkileşim kurduğuna bakmanın ve bütün bu girdileri kendinize özgü bir şey oluşturmak için kullanmanın püf noktası burada.

Nazik, karizmatik, empatik ve saygılı bir lider olmanın ders kitabı ya da sertifikası yok. Zaten böyle bir şey olsaydı, adınızın sonuna yazılacak harfler çok fazla olurdu.

Crystal Richards: Ama insanlar yine de deneyecektir.

Galen Low: Bir sonraki kursumuz Crystal ile DPM'nin ortak çalışması olur. Bunu sevdim. Ve bence konu tam da buraya bağlanıyor.

Bazı boşluklarınız olacak. Proje Yönetimi Bilgi Birikimi Kılavuzu'nu okumak, başlığın da söylediği gibi, eksiksiz bir paket değil. Bu yalnızca bir bilgi birikimi. Öğrendiğimiz bir sürü şeyin bir kitapta bir araya getirilmiş hâli. Birazdan 7. baskıya geleceğiz; ancak bazı insanların beklentisi bu yönde.

"Artık bütün araçlarım kemerimde. En iyi proje yöneticisi benim" diye düşünüyorlar. Bu, daha önce söylediğiniz yanlış anlaşılma. Aslında bu, projeleri yürüten, insanlarla nasıl etkileşim kurduklarına dikkat eden, resmî yetkisi olmayan bir yönetici olarak yüksek baskı altındaki durumlarda çalışan kişiler için.

Sonra PMP'ye girip bu bilgiyi gerçekten somutlaştırıyorsunuz. Kelime oyunu yapmak istemem ama...

Crystal Richards: Yapıldı bile.

Galen Low: Her şeyi bir araya getiriyorsunuz. Evet, işte bu. "Artık oldum." Hayır, bunu sevdim.

Belki bunu da sormalıyım. Biraz geniş bir fırçayla resim çiziyor olabilirim ama Indoor Recess'in amacı da bu değil mi?

Bir araya geliyor, bazı şeyleri biliyoruz ama bunları konuşarak anlamaya çalışıyoruz. "Bu proje beratım var ama kimse beni dinlemiyor" ya da "Bu beratı hazırladım, bir yerde rafta duruyor ve tozlanıyor; neyi yanlış yapıyorum?" diyoruz. Ders kitabında ya da bir kursta biraz öğrenebileceğiniz, ancak durumunuz bu kadar benzersiz olduğunda anlamlandırmanın zor olduğu insani, durumsal ve kaotik konuları ele alıyoruz. Indoor Recess'in amacı bu mu?

Crystal Richards: Evet, hepsi bu. Konu buysa bir iş kırılım yapısı oluşturmak gibi teknik konulara da giriyoruz. Biraz utanmazca tanıtım yaparak söyleyeyim: Indoor Recess nisan ayında başlıyor. Bu konuda benden daha fazla bilgi duyacaksınız.

Ancak birçok kişi risk yönetimi yapmıyor. Aman Tanrım, bu çok önemli. Ben oldukça neşeli ve iyimser bir insanım ama sürekli riskleri düşünüyorum. "Peki ya bu olursa?" diye soruyorum.

Bu çalışmayı bir stajyerimle yaptım. Ona bir risk kaydı oluşturmasını söyledim. O da, "Bunu hiç bu kadar derinlemesine düşünmemiştim" dedi. Yanıtlar geliştirme konusunu gerçekten konuştuk. Böylece bir şey olduğunda ne yapacağınızı düşünmek zorunda kalmıyorsunuz; B planınız hazır oluyor.

Böyle bir durum gerçekleşirse B planınız, hatta C planınız var. Bazıları düşük, bazıları yüksek öncelikli olabilir. Önemli olan durup düşünmektir. Müşterilerimden biri, 6. baskıya dayalı eğitim verdiğim dönemde, yapının en sevdiği yönünün insanı durup düşünmeye ve iyi sorular sormaya yönlendirmesi olduğunu söylemişti.

İyi bir proje yöneticisi olmak gerçekten bununla ilgilidir. Benim ihtiyaçlarımın ya da gereksinimlerin ne olduğunu düşündüğümle ilgili değildir. Paydaşların ihtiyaçları, istekleri ve gereksinimleriyle ilgilidir; onlarla müzakere etmeniz gerekir. Bu, insan unsurunun alıp verme kısmıdır; her şeyi tek başımıza yapamayız.

Şampanya bütçesiyle lüks bir araba alamazsınız. Elimizdeki bütçe bu; ama sorular sormaya ve dinlemeye hazırım. "Bu özelliğe neden ihtiyacınız olduğunu düşünüyorsunuz? Bunu yapabilir miyiz? Elimizdeki bütçeye göre kapsamı daraltabilir miyiz?" diye sorabilirsiniz. Ya da "Evet, bunu yapabiliriz; ancak daha fazla kaynak veya para sağlayabilirseniz" dersiniz.

Galen Low: Evet, bu bir denge kurma işi. Birçok kişi role girerken işin "hayır" demek olduğunu düşünüyor. Bazen öyle, ama çoğu durumda, "Gerçekten istediğiniz buysa, bazı şeyleri yeniden düzenlememiz gerekecek" demek gerekiyor. Bu konuşmayı seviyorum; çünkü çok doğal ve gündelik. İnsanlar risk yönetimi, risk kaydı ve nicel risk analizi gibi kelimeleri duyunca bunun üniversitede daha fazla matematik bilmesini gerektirdiğini düşünüyor. Oysa aslında soru şu: "Neye hazırlıklı olmamız gerekiyor?" Bunu konuşalım. Çünkü kaos var; her şey planlandığı gibi gitmeyecek. Bir şeyler olacak ve bununla nasıl başa çıkacağımızı iletişim kurarak belirlememiz gerekecek.

Crystal Richards: Sana kısa bir soru sorabilir miyim? Kaos dedin ve insanların proje yönetimini tanımlarken kullandığı bir ifade var: kontrollü kaos. Buna katılıyor musun?

Galen Low: Hem katılıyorum hem katılmıyorum. Kaos kelimesi biraz yüklü.

İnsanlar kaosu düşündüğünde çılgınca, panik hâlindeki bir ortamı düşünüyor. "Ben panikleyen bir proje yöneticisi miyim?" diye düşünüyorlar. Oysa benim kaos derken kastettiğim, işlerin tek bir şekilde ilerleyeceğini planlayamayacağınız. Dünya böyle çalışmıyor. Evrende hiçbir şey böyle çalışmıyor; bir şeyler değişecek. Proaktif olmanız ve sorunu çözmek için üretken biçimde hareket etmeniz gerekecek.

Bu, sabah koşuya çıkmaya hazırlanırken yağmur yağması ve günün geri kalanında kötü bir ruh hâline girmeniz gibi değil. Bunun yerine, "Bugün yağmur yağıyor; başka ne yapabilirim?" diye düşünmek. Sorun olarak yaklaşmak. Kaos, çözülmesi gereken bir sorundur. Telaş ya da panik anlamına gelmez. İşinizde kötü olduğunuz anlamına gelmez. Sadece bazı şeylerin değişeceği ve insanlara bunu anlatıp onların zihnindeki çelişkiyi giderecek kişinin siz olmanız gerektiği anlamına gelir.

Crystal Richards: Galen, bu bölümü kayıttan alıp derslerimde göstereceğim. Harikaydı, çok sevdim. Kesinlikle haklısın. Gerçekten etkili bir proje yöneticisinin özelliği bu. Durup, "Bu şekilde gitmezse bunu başka nasıl yapabiliriz?" diye düşünebilmek.

Bazen her şey sürekli ilerliyor ve planlama açısından düşünmüyorsanız durum kaotik görünebilir. Ama Peloton uygulamamı açabilir, birkaç mekik çekebilirim. Her şeyin sonu olmak zorunda değil. Yaz için iyi görünmek gibi nihai hedefinize ulaşmanın mutlaka bir yolu vardır.

Galen Low: Aynen öyle. Plan bunu söylemese bile nihai hedef nedir? Proje Yönetimi Bilgi Birikimi Kılavuzu'nun 7. baskısına geri dönebilir miyiz?

7. baskı, söylediğiniz gibi farklı bir yapıya sahip. Ben bunu çevremde çok konuştum ama sizin görüşünüzü gerçekten merak ediyorum. Artık farklı ve çok ilginç; insani unsurlar içeriyor. Ancak kafamın bir köşesinde şu soru var: Okumuş ama sınava girmemiş biri olarak, bu bilgiler nasıl sınava dönüştürülüyor? Sınav şimdi nasıl görünüyor? Bu, birden fazla seçeneği olan bir soruda insanî yaklaşımın nasıl korunacağını bilmekten çok bir zihniyeti paylaşmakla mı ilgili? Sınav değişti mi?

İnsanlar 5. ve 6. baskıları düşünüyorsa ne beklemeli? Köklü bir değişiklik oldu mu?

Crystal Richards: Önemli ölçüde değişti. Dikkatli konuşmalıyım; sınavı görmedim ve açıklamamamız gereken şeyleri açıklamamalıyız. Bildiğim tek şey sınav içerik taslağı. Duyduğum kadarıyla...

Galen Low: Anladım.

Crystal Richards: İnternette de görebileceğiniz üzere sınav büyük ölçüde durumsal. "Proje yöneticisi ne yapmalı?" sorusunu sormayı seviyorlar. İyi uygulamalara dair anlayışınıza göre bağlamı kavramak için sorunun tamamını okumanız gerekiyor.

Örneğin insanlar proje yöneticisinin kim olduğu ya da projenin neyle ilgili olduğu konusunda kafası karışmışsa ne yapmalısınız? Ben şahsen proje beratıyla ilgili bir yanıtı seçerdim. Yani soru, hangi belgeyi oluşturmayı başaramadığınızla ilgili olmaktan çok daha genel bir soru olurdu.

5. ve 6. sürümlere göre sınava girdiğimizde karşılaştığımız korkutucu matematik; kazanılmış değer yönetimi ve kritik yol yöntemiydi. İnsanlar bana artık hesap makinesi çıkarmalarına gerek olmadığını söylüyor. Ben de, "Vay canına" diyorum. Kendi deneyimime dayanarak söylüyorum; eğitim verme deneyimime değil.

Bunların aslında anlaşılması gereken iyi beceriler olduğunu düşünüyorum. Çünkü proje yönetimi yazılım sistemlerinden birini, özellikle Microsoft Project, Clarity ya da Primavera gibi güçlü araçları kullanıyorsanız, bunlar kazanılmış değer yönetimi ve kritik yol yöntemini kullanır. Böylece yenile düğmesine her bastığınızda yazılımın neden o yanıtı, sonucu ya da çözümü verdiğini anlayabilirsiniz.

Bunun üzerinde ne kadar derinleşeceğimi hâlâ tartışıyorum; çünkü anlamadığımda öğrencilerime kötülük ettiğimi düşünüyorum. Ama sonra onlara, "Bunu listenizde düşük önceliğe koyun. Matematik sizi korkutuyorsa sorun değil, iyi olacaksınız" diyorum. Sağladığım simülatör onlara matematik soruları da yöneltiyor.

Bu nedenle "Buna bakmayın" dersem ve sınav simülatörlerinde beş matematik sorusu çıkarsa öğrencilere doğru davranmadığımı hissediyorum. Onlar da, "Ama bize endişelenmememizi söylemiştiniz" diyor. Ben de beklentileri bu şekilde yönetiyorum. 7. baskı ciddi bir değişiklik. Önce bunu söyleyeyim, sonra sınava döneriz.

Daha kısa. 6. baskı 700'den fazla sayfa; bu baskı ise yaklaşık 240 ya da 250 sayfa. Benim sayımım böyleydi. Sonuçlara odaklanıyor. Bunu takdir ediyorum; çünkü birçok kişi 6. baskı ve önceki baskıların fazlasıyla kuralcı olduğunu düşünüyordu. Şunu ve bunu yapmak zorundaydınız.

Ayrıca ezberlememiz gereken 49 proje yönetimi süreci vardı. Bundan uzaklaştılar. Bu, ikimizin de aşina olduğu yapıdan büyük bir kopuş. 49 proje yönetimi sürecinin her biri için girdileri, araçları, teknikleri ve çıktıları iyi bilmemiz gerekiyordu.

Bunlara ITTO'lar diyoruz. Bundan da uzaklaşıyorlar; artık bunu yapmıyorlar. Ezberden çok, soruya göre durumu anlamak ve ne yapmanız gerektiğini bilmek önem kazanıyor. İnsanlar, "Gerçek hayatta ne yapacağımı bilmiyorum" diyor. Ben de onlara her zaman, "PMI gezegeninde olmalısınız" diyorum.

PMI, proje yöneticisinin ne yapması gerektiğini söylüyor? Bu soruları yanıtlarken değiştirmeniz gereken bakış açısı bu. Size "Proje yöneticisi ne yapmalı?" ya da "Proje yöneticisi bundan sonra ne yapmalı?" diye sorduklarında, cümleyi "PMI'ye göre" diye tamamlamalısınız.

Bazen "Gerçek hayatta ben bunu yapardım" dediğiniz seçenek de cevaplar arasında bulunur. Onu seçmeyin. Bir başka seçenek tuhaf gelebilir ama PMI'nin yanıtına daha çok benzer. Sınav sorularını yanıtlarken, "En iyi PMI yanıtı hangisi?" diye düşünmeniz gerekir.

En iyi PMI yanıtı hangisi?

Galen Low: Eskiden bununla çok dalga geçerdim. Çalışırken, "Gerçek dünyada böyle konuşulmasa da PMI gibi düşünmelisin" derdim. Ancak bunun proje yöneticileri için küresel bir bilgi birikimi olduğunu hatırlayınca anlam kazanıyor.

Birilerinin her gün kazanılmış değeri hesaplaması gerekiyor. Birileri her gün SPI ve CPI konusunda sorular alıyor. Siz almıyor olabilirsiniz ama bu beceriler birileri için gerekli. PMP'yi aldığımda, "Bunu yaptığım iş için gerçekten kullanmayacağım" diye düşünmüştüm. Sonraki işimde bunların bazılarına gerçekten ihtiyaç duydum.

Bütçeye bir sıfır eklediğinizde risk yönetimi çok daha önemli hâle geliyor. Bir sıfır daha eklediğinizde bu konuları ölçekli biçimde uygulamak gerçekten önemli oluyor. Günün sonunda bu bir bilgi birikimi. Her gün iyi bir proje yöneticisi olmak için kullanmanız gerekmeyebilir ama sınavı geçmek için bilmeniz gerekebilir.

Crystal Richards: Doğru. Eskiden tek bir metin vardı. Oysa mevcut sınav 12 farklı kaynağa dayanıyor. Bu 12 kaynağın tamamını okumanız gerekmiyor.

Bunlardan biri artık 6. baskı değil; onu listeden çıkardılar. Başvurdukları baskı 7. baskı ve yanında Çevik Uygulama Kılavuzu gibi başka kitaplar var. İkimiz için farklı olan bir diğer konu da sınavın yüzde 50'sinin çevik olması. Birçok kişi bunun yüzde 60 gibi hissettirdiğini söylüyor. Bunun nedeni hibrit yaklaşımın da eklenmiş olması olabilir.

İnsanlar, "Bu çevik bir soru" diyor; çünkü geleneksel proje yönetimi alanında bir şey yaparken çevik terimi de kullanılıyor. Ancak bugünün PMP adaylarının bizim sahip olmadığımız büyük bir avantajı var: Çevik araç ve teknikleri daha fazla öğreniyorlar. Büyük Çevik yaklaşım; Scrum gibi belirli bir çerçeve değil.

İnsanlar PMP'yi aldıktan sonra ne yapmaları gerektiğini soruyor. Çevikliğin kuruluşunuza sağlayabileceği mekanizmaları ve faydaları seviyorsanız çevik bir sertifika almak iyi bir fikir olabilir. Hangisini alacağınız size kalmış. ABD'de PMP proje yönetiminde altın standarttır. Çeviklikte ise biraz harikalar diyarı gibidir.

Zamanınızı ve bütçenizi değerlendirmeniz gerekir. Açıkçası kuruluşunuzda aynı çevik sertifikaya sahip kişiler varsa aynı dili konuşmak mantıklıdır. Genellikle tavsiyem bu yönde. ACP eğitimi veriyorum ve bunu seviyorum. Dürüst olmak gerekirse çok kişi almıyor ama daha derine indiklerini düşünüyorum.

PMP sınavı kadar zorlayıcı olabilir. Ezber yapmanız gerekir ve açık kitap değildir. İçeriği daha fazladır ancak etkinliklerden, rollerden ve benzeri konulardan söz eden iki günlük kurslardan daha derine iner.

Sertifikaya sahip olabilirsiniz; bunu küçümsemiyorum. Ancak asıl önemli olan, bu becerileri uygulamanız ve kuruluşunuza göre nasıl çalıştığını görmenizdir. Bu ister PMP, ister PMI-ACP, ister CSM olsun, bazı şeyleri kuruluşun ihtiyaçlarına göre uyarlamanız gerekir.

Galen Low: Ben PMP'yi 5. baskı döneminde aldım. ACP'ye de girecektim; çünkü müfredatımda çevik yoktu. Günümüzde PMP sınavında ve öğrendiklerinizde çevik konular bulunuyor. Ancak ACP daha ileri bir adım; PMP'nin üzerine çıkarak çevik uygulayıcı olmanıza yardımcı olacak daha karmaşık kavramları ve dili öğrenmenizi sağlıyor. Yine de ikisine de ihtiyacınız olabilir.

Crystal Richards: Kesinlikle. ACP yaklaşık beş ila yedi farklı uygulamadan bahsediyor. En popüler olanı Scrum çerçevesi; çünkü uygulaması en kolay olanı. Bunu takdir ediyorum; hemen uygulamaya başlayabilirsiniz.

Bu yüzden ACP yerine, benim PMP'de yaşadığım zorlu deneyimi ve başvuru sürecini tekrar yaşamak istemiyorsanız CSM almak iyi bir seçenek olabilir. CSM için başvuru yapmanız gerekmiyor ve birçok kişi bu belgeye sahip olduğu için en azından aynı dili konuşabilirsiniz.

Galen Low: Evet, bu önemli. Son soruya geldik. Daha önce, Proje Yönetimi Enstitüsü'nün PMP, sınav ve ACP konusunda yaptığı değişikliklerin kafa karıştırıcı olduğundan bahsettik. Hızlı değişiyor. Başka küresel olarak tanınan belgeler de var: CSM, yani Sertifikalı Scrum Yöneticisi; Google'ın proje yönetimi sertifikası var. Sizce Proje Yönetimi Enstitüsü bunlara ayak uyduracak kadar hızlı dönüşüyor mu? Daha fazla kafa karışıklığı mı yaşayacağız, yoksa özellikle bu konuda kitap yazan biri olarak, işler dengelenmeye mi başladı?

Crystal Richards: Burada başımı derde sokmamaya dikkat edeyim. İçeriğe çevik yaklaşımı dâhil etmelerini takdir ediyorum. Çünkü insanlar sık sık, "Geleneksel proje yönetimi mağara insanlarının yöntemidir, çevik olmamız gerekiyor" diyor. Buna tepki verdiklerini düşünüyorum.

Çevikliğin entegre edilmesi, insanların çevik sertifika alma konusunda daha iyi seçimler yapmasına da yardımcı oluyor. Daha fazla farkındalık kazanıyor ve heyecanlanıyorlar. PMP eğitiminde günlük toplantılardan ve geriye dönük değerlendirmelerden söz ettiğimizde, "Geriye dönük değerlendirmeyi seviyorum" diyorlar.

Çevik olmasa bile bunu kendi projelerinde uyguluyorlar. Ayrıca bazı çevik uygulamaları zaten yaptıklarını fark edip daha fazlasını öğrenmek istiyorlar. İnsanları yükseltmek, güçlendirmek ve öğrenmeye devam etmeleri için meraklarını uyandırmak her zaman önemlidir. Bu açıdan harika bir iş yaptıklarını düşünüyorum.

Çok sayıda ürün eklediler ve şimdi insanlar biraz kafası karışmış hissediyor. "Bu mikro sertifikaları da mı almalıyım?" diyorlar. PMI'nin çeviklik açısından sunduğu tek ürün ACP değil; Disiplinli Çevik yaklaşım da var. Ayrıca inşaat proje yönetimi sertifikası çıkaracaklarını düşünüyorum.

Rekabet avantajı sağlamaya çalıştıkları kesin. İnsanların hangi belgenin doğru olduğunu anlamalarının en iyi yolu PMI'ye dâhil olmaktır; gönüllülük yapmak ya da üye olmak gibi. Bunları söylemem için bana ödeme yapılmıyor, keşke yapılsaydı. Ancak sertifika peşinde koşarken dikkatli olun.

Ben tamamım. Bana yeter. Daha önce Galen'in söylediği gibi, kimse bu sertifikayı sormadı. Biri bana inşaat proje yönetimi sertifikam olup olmadığını sormadıkça ve inşaat işi yapmadığım sürece sırf almak için almayacağım.

Program yönetimi sertifikaları da var. Ancak bunun daha çok ne istediğinizle ilgili olduğunu düşünüyorum. Bu sertifikaları almanın para ve zaman yatırımı olduğunu bilin. Çünkü artık onları sürdürmeniz gerekiyor. Birçok dinleyici gibi ben de sertifikalar aldım ve süresi doldu.

Bakımını yapmadım. Bazen, "Süresinin dolmasına nasıl izin verdim?" diye pişman oluyorum. Bu nedenle bütün sertifikaların peşinden koşarken dikkatli olun. İş için gerçekten gerekli mi? Sertifika alacaksanız işvereninizin ödeme yapmasını sağlayın.

Bunu mesleki gelişiminizin bir parçası olarak sunun; bu para cebinizden çıkıyor ama kuruluşunuza da fayda sağlayabilir. PMI'nin piyasa ihtiyaçlarına yanıt vermeye çalıştığını düşünüyorum. Umarım anketler yapmış ve bunları insanların söylediklerine dayanarak oluşturmuşlardır.

Proje yönetiminde ABD için altın standart PMP'dir ve Avrupa'da da kesinlikle yerini sağlamlaştırıyor. Avrupa'da PRINCE2 altın standart. Ancak Avrupa'daki birçok çalışma arkadaşımın PMP'ye de sahip olduğunu görüyorum. Gerçekten iş tanımının ne söylediği önemli. Federal sözleşmelerde çalışıyorsanız, sözleşmede kilit personel olmak için bu altın standart sertifika olabilir.

Galen Low: İnsanlarla konuşmaya ve işin içine dâhil olmaya dair bu fikri sevdim. Birçoğumuzun web sitesine bakıp bütün yanıtları bulacağını düşünmesi mümkün; ancak bu işe yaramayabilir. Çünkü herkesin ihtiyacı farklı. Bizi zor durumda bırakmadın. Harika iş çıkardın.

Crystal Richards: Her şey için teşekkürler PMI.

Galen Low: Harika. Crystal, bugün benimle zaman geçirdiğin için çok teşekkürler. Programımıza katılman büyük bir zevkti. Dinleyicilerimizi uğurlamadan önce, MindsparQ ve Indoor Recess, kitabın ve kursun gibi sözünü ettiğin program ve projeler hakkında insanlar daha fazla bilgiye nasıl ulaşabilir?

Crystal Richards: Kesinlikle. Çok teşekkür ederim. Bir numaralı yol, LinkedIn'de sürekli aktif olduğum için benimle bağlantı kurmak. "DPM ile bu kaydı ve podcast'i dinledim" derseniz kesinlikle kabul ederim. Benimle bağlantı kurmak isteyen herkese açığım.

Web sitem The MindsparQ. Adresi themindsparq.com. LinkedIn sayfamda web siteme bir bağlantı da var. Ana sayfamın en altına indiğinizde, bültene kaydolabileceğiniz bir bölüm göreceksiniz. Her hafta değerli bir şey sunmaya çalışıyorum; bu bir ipucu ya da hemen yapabileceğiniz bir şey olabilir.

Derslerle ilgileniyorsanız yaklaşan derslerimi de paylaşacağım. Bu kayıt sırasında yaklaşan iki ACP dersim var. Hazır olduğunuzu düşündüğünüzde 2023'te PMP almak için programımı inceleyebilirsiniz. Web sitelerinde bunu görünce, "Bu kafiyeli oldu" dedim. Bunu kullanacağım.

Nasıl yardımcı olabileceğimi bana bildirin. Başlamak için yalnızca bazı kaynaklara ihtiyacınız varsa onları da paylaşabilirim. Bir bağlantım, "Eğitim kampınıza katılmak isteyip istemediğimi bilmiyorum" demişti. Ben de, "Tamam, işte yapmanız gerekenler" dedim ve ona uzun bir liste verdim. Harfiyen uyguladı ve 30 gün içinde geçti.

Bu sürecin işe yaradığını böyle biliyorum. Bana, "Söylediğiniz her şeyi uyguladım" dedi. Bunu da memnuniyetle sağlayabilirim. Çünkü o parayı harcamak isteyip istemediğinizden emin değilseniz, zaten benim tarafımda zorlayıcı biri olacaksınız. "Bunu kendim de yapabilirdim" diyeceksiniz.

Tavsiyemi dinleyin. İşte izlemeniz gereken liste; siz de başarılı olacaksınız.

Galen Low: Aynen öyle. İşte bu kadar. Crystal, bizimle zaman geçirdiğin için bir kez daha çok teşekkürler.

Dinleyenler için, her zaman olduğu gibi, binden fazla benzer düşüncedeki proje yönetimi savunucusuyla sohbete katılmak isterseniz topluluğumuza katılın.

Daha fazla bilgi edinmek için thedigitalprojectmanager.com/membership adresine gidin. Bugün duyduklarınızı beğendiyseniz abone olun ve thedigitalprojectmanager.com üzerinden iletişimde kalın. Bir sonraki bölüme kadar, dinlediğiniz için teşekkürler.