Yapay Zekâ Odaklı Ekipler Yaratıcı Çalışmaları Nasıl Farklı Şekilde Gerçekleştiriyor?

Galen Low: Bazıları yapay zekânın, yaratıcılığı ve sanatsal ifadeyi metalaştırılmış kalitesiz içerikler uğruna yok ettiğini söylüyor. Ancak bazı ressamlar da fotoğraf makinesi ortaya çıktığında aynı şeyi söylemişti; bazı fotoğrafçılar da kameralı telefonlar ortaya çıktığında bunu söylemişti. Gerçeği söylemek gerekirse, yapay zekâ kaynaklı kalitesiz içeriklerden önce de doğrudan kalitesiz içerikler vardı.

Düşük kaliteli yaratıcı çıktılar her zaman var oldu. Dolayısıyla yaratıcı ajanslar alanında konu dönüşüm ile yenilik arasındaki ayrıma geldiğinde, aynı kuralların çoğu geçerliliğini koruyor. Henüz kimse uzman değil ve hedefi ıskalayan çok sayıda yapay zekâ üretimi çıktı kesinlikle var; ancak bu teknoloji aynı zamanda yaratıcılığı yüceltme potansiyeline de sahip.

Bu fikri incelemek için yapay zekâ odaklı bir yaratıcı ajans olan Original Model'in kurucu ortaklarını programa davet ettim. Cannes Lions Uluslararası Yaratıcılık Festivali'ndeki konumlarından canlı olarak bana katılarak, süreçlerinde yapay zekâyı kullanma yaklaşımlarını ve kendileri gibi ileri görüşlü ajansların yapay zekâyı pazarlama ve reklamcılığı sonsuza dek yeniden tanımlayabilecek bir şekilde nasıl benimsediğini paylaşıyorlar.

Ayrıca ses kalitesi için lütfen kusuruma bakmayın. Konuklarım son anda konum değiştirmek zorunda kaldı ve Cannes'daki etkinliklerin tam ortasında, kelimenin tam anlamıyla bir sahilde kaldılar. Bunu atmosferin bir parçası olarak değerlendirin. Bölümü beğeneceğinizi umuyorum.

Yapay zekâ çağında teslimat liderlerinin daha akıllı çalışmasına, daha sorunsuz teslimat yapmasına ve ekiplerini güvenle yönetmesine yardımcı olan program Digital Project Manager Podcast'e hoş geldiniz. Ben Galen'im ve her hafta gerçek dünyadan stratejileri, yükselen trendleri, kanıtlanmış çerçeveleri ve proje cephesinden ara sıra savaş hikâyelerini inceliyoruz. İster büyük dönüşüm projelerini yönetiyor, ister yapay zekâ iş akışlarını düzenliyor, isterse kaosu kontrol altında tutmaya çalışıyor olun, doğru yerdesiniz. Hadi başlayalım.

Bugün yaratıcı ajansların mevcut durumunu ve modern ajans ekiplerinin yapay zekâ bağlamında pazarlama ve reklamcılığı yeniden tanımlamak için neler yaptığını inceliyoruz. Özellikle yaratıcı ajansların kârlılık, verimlilik ve yaratıcı mükemmellik arasındaki dengeyi bulmak için yapay zekâ araçlarını ve teknolojilerini süreçlerinin neresine yerleştirmesi gerektiğine odaklanacağız. Cannes Lions Yaratıcılık Festivali'nden canlı olarak bana Original Model Creative Agency'nin kurucu ortakları Tom Brown ve Eric Oldrin katılıyor.

Eric ve Tom, Meta'daki görevleri sırasında markaların, içerik üreticilerinin ve kitlelerin etkileşim biçimini yeniden şekillendiren birçok teknolojik dönüşüm dalgasına tanık oldular. Bugün bu dersleri alarak Original Model'i kurdular. Bu yapay zekâ odaklı yaratıcı ajans, tüm üretim süreci boyunca yapay zekâyı kullanarak marka filmlerinden entegre kampanyalara ve deneysel sanatsal sinemaya kadar her şeyi üretiyor.

Tom, Eric, bugün burada olduğunuz için teşekkürler.

Tom Brown: Merhaba, teşekkürler Galen.

Eric Oldrin: Evet, teşekkürler.

Tom Brown: Harika bir giriş oldu.

Eric Oldrin: Evet, çok hoşuma gitti.

Galen Low: Teşekkürler. Evet, dinleyenler için söyleyelim: Arka planda bazı şeylerin olduğunu, belki dalgaların kıyıya çarptığını duyuyor olabilirsiniz; çünkü Eric ve Tom kelimenin tam anlamıyla Cannes'daki sahildeler.

Bu güzel manzaraya bakıyorum; dolayısıyla kayıtta bir miktar arka plan sesi olacak. Ancak bu enerjinin bir kısmını şişeleyip saklayabileceğimizi düşündüm, çünkü siz ikiniz, yani festivalin üçüncü günü mü ne?

Eric Oldrin: Evet, üçüncü gün.

Tom Brown: Açıkçası günleri karıştırmaya başladık.

Galen Low: Evet, evet, evet. Her şey tek bir güne dönüşüyor. Burası dünyanın en ünlü yaratıcı festivallerinden biri.

Şu anda orada çok şey oluyor. Buradaki stüdyoya gelirken bile ilk konumunuzun Oprah adında biri tarafından elinizden alındığını biliyorum. Bugün benimle zaman geçirdiğiniz için tekrar teşekkürler. Cannes Lions atmosferini biraz yakalayabilmeyi umuyorum. Ben tabii ki burada, evde kahvem ve terliklerimle sıkışıp kaldım; ama en azından sizin aracılığınızla, umarım dinleyicilerimizin de katılımıyla bunu biraz yaşayacağım.

İşe biraz kışkırtıcı bir soruyla başlayıp rüzgârın bizi götürdüğü yere gitmeyi düşündüm. Yol boyunca gerçekten harika yapay zekâ destekli yaratıcı işlerin nasıl göründüğüne ve neden bu kadar çok kişinin bunu yanlış yaptığına değinmek istiyorum. Yaratıcı süreç boyunca yapay zekâyı nasıl kullandığınızı, kalite standardınızı korumak için hangi kontrol ve denge mekanizmalarının bulunduğunu ve yapay zekâ mevcut hızında gelişmeye devam ederse yaratıcı ajansların üç ila beş yıl sonra nasıl görünebileceğini konuşmak istiyorum.

Tom Brown: Harika görünüyor. Bunların hepsi hakkında düşünüyoruz.

Galen Low: Tahmin edebiliyorum. Birincisi, şu anda bunların hepsi muhtemelen zihninizin en üst sıralarında; ikincisi, daha önce hiç var olmamış bir alan ve bağlamda iş kuruyorsunuz. Buna geleceğiz. Dinleyen ve merak eden yaratıcı ajans çalışanlarının aklındaki kışkırtıcı bir soruyla başlayabileceğimi düşündüm. Bu soruya biraz hazırlık yaparak gireyim; çünkü çok iyi video işleri üretiyorsunuz.

YouTube sayfanıza bir kez bakmam bunu anlamam için yeterli oldu. Ancak bazı kişiler bunu, insanları tepelerden kaçmaya gönderebilecek bir ifade olan yapay zekâ videosu kategorisine sokabilir. Benim açımdan mesele şu: Yapay zekâ video araçları neredeyse her gün gelişiyor ve geçtiğimiz yıl düşük kaliteli Super Bowl reklamlarından gerçekçi ünlü dövüş sahnelerine, inandırıcı propagandaya, yapay zekâ influencer'larına ve yapay zekâyla üretilmiş uzun metrajlı filmlere geçtik.

Tüm bu gelişmelere rağmen yapay zekâ videosu hâlâ kalitesiz içerik fikrinin peşinden sürükleniyor; herkes bariz yapay zekâ izlerini bulmaya çalışıyor ve bazı durumlarda aslında yanılıyor. Bu yüzden size şunu sormak istedim: İnsanlar olarak yapay zekâ videolarından neden bu kadar nefret etmek istiyoruz?

Tom Brown: Bence çok üst düzeyde bakıldığında insanların kötü içerikten hoşlanmamasıyla ilgili bir durum var.

Yapay zekâ ve kalitesiz içerik; bu iki şeyin bir araya gelmesi bugün sektörde kullanılan dilin bir parçası. Kalitesiz içerik uzun zamandır var ve yapay zekâ da kısmen araçların çok sayıda insanın büyük miktarda içerik üretmesine izin vermesi nedeniyle bunun üzerine eklenmiş durumda. Bu da belki iyi tasarlanmamış, zanaat ya da yönlendirme içermeyen, bir hikâye akışı bulunmayan işler ortaya koymak için daha fazla fırsat yaratıyor.

İnsanlar fikrin kendisine gerçekten yatırım yapmamış oluyor. Bu nedenle dışarıda böyle bir içerik yüzdesi olduğunda büyük bir hedef hâline geliyor. Ancak bunun çevresindeki kaygıya, hoşlanmamaya ya da insanların bundan kaçınmasına katkıda bulunan başka şeyler de var. Genel olarak insanların yeni şeylere karşı mesafeli olduğunu düşünüyorum.

Eric ve ben Facebook ve Instagram'da, nihayetinde de Meta'da uzun süre çalıştık. Bu şirketin sunduğu teknoloji yığını üzerinde pazarlamacılar ve reklamcılar için ilginç şeyler üretmeye yönelik tüm bu yeni fırsatları ilk elden gördük. Bunları denemeye karşı doğal bir direnç vardı; çünkü zordu ve farklıydı. Muhtemelen başka bir neden de bu, ancak birkaç neden daha olduğundan eminim; bunlardan birkaçından da bahsetmiştik.

Eric Oldrin: Evet, buna karşı bir direnç olduğunu düşünüyorum. Bizim açımızdan, söylediğin gibi, yaratıcı düşüncelerimizin somut bir çıktısı olan bazı yapay zekâ örnekleri gördünüz. Ancak yaratıcı bir ajans olarak yapay zekâyı bir araç olarak görüyoruz ve bir fikri iletmek, bir marka oluşturmak ve o markanın etrafında bir mesajlaşma platformu kurmak için gereken her türlü yöntemi kullanıyoruz.

Bu yöntem uygulamalı bir çekim olabilir. Dün, Cannes'da ödül kazanan Coinbase reklamının tamamen uygulamalı çekimle üretildiğini duydum. Otantikliğe yönelik bir açlık var; aynı zamanda her türlü başka ifade biçimine yönelik de bir açlık var. Belki kil animasyonu gerektirir.

Belki yalnızca ses gerektirir. Ortamı belirlemesi gereken şey fikrin kendisidir ve bu tamamen insana özgüdür. Bu nedenle Original Model'de, en azından üretim söz konusu olduğunda yapay zekâyı araç setimizin içindeki bir araç olarak görüyoruz. Ancak ben film yapımı ve geleneksel animasyon geçmişinden geliyorum; sonrasında dijitale geçtim.

Dolayısıyla ifadelerimizin bu alanda yaşadığını düşünüyorum. Ancak bir ajans olarak yapay zekânın üretimin ötesinde sunacağı çok daha fazla şey olduğunu görüyoruz. Bunu kitleler hakkında içgörüler ve anlayış elde etmek, ortaklarımızın hangi iş hedefleri doğrultusunda çalışmaya uğraştığını anlamak için bir fırsat olarak değerlendiriyoruz.

Tom'un bahsettiği tüm bu dirençlerin gerçek olduğunu düşünüyorum. Kalitesiz içeriğin ve kötü içeriğin yapay zekâdan önce geldiğine inanıyorum; yapay zekâ bunu yalnızca daha görünür hâle getirdi, çünkü insanların çok miktarda içerik üretmesi oldukça kolay. İnsanlar değişime de direnç gösteriyor. Ancak insanların yapay zekâya tepki verirken genellikle üçüncü bir noktaya odaklandığını düşünüyorum. Bunu özellikle ajans dünyasında, ama daha geniş bir çevrede de duyuyoruz: Yapay zekânın iş gücünü dönüştürdüğü hissi. İnsanların sahip olduğu pek çok beceri ve yetenekle, yıllar içinde oluşturdukları bilgi ve uzmanlıkla artık örtüşüyor.

Bunun yanıtının, bu yeni ortama dayanarak söz konusu becerileri geliştirme fırsatı olduğunu düşünüyorum. Oyunu gerçekten bir üst seviyeye taşımak mümkün.

Galen Low: Buna bayıldım. Özellikle yapay zekâyla içerik üretmenin ne kadar kolay olduğu ve ortaya çıkan içerik bolluğu hakkındaki noktalarınızın hepsinin çok iyi olduğunu düşünüyorum.

Eric, film yapımı geçmişin var. İkimiz de biliyoruz ki daha önce de kötü filmler vardı. Ancak onları yapmak uzun zaman alır, çok sayıda insan gerektirirdi; dolayısıyla her gün akışında karşına çıkan sıradan şeyler değillerdi. İkinizin de söylediği gibi, Instagram, Facebook ve Meta'daki deneyiminiz sırasında çok fazla değişim gördünüz.

İnsanların bu değişimi kabul etmesi ve hatta bu konuda iyi hâle gelmesi zaman alıyor. Fotoğrafçılığa da dönüyorum. Fotoğrafçılık bir zamanlar bir zanaattı. Avantaj, fotoğraf makinelerinin pahalı olması ve zanaatı anlamak için gerçekten zaman ayırmanız gerekmesiydi. Sonra fotoğraf makineleri akıllı telefonlarımıza girdi ve herkes fotoğraf çekebilir hâle geldi.

Tom, haklısın. Tıpkı internette çok sayıda kötü yapay zekâ videosu olması gibi, dışarıda da çok sayıda kötü fotoğraf var.

Tom Brown: İnsanlar fotoğraf makinesini suçlamaz, fotoğrafçıyı suçlar.

Galen Low: Evet.

Tom Brown: Şu anda insanlar aracın arkasındaki kişiler yerine aracı suçluyor. Bunu anlayabiliyorsun.

Yapay zekâ üretiminin bazı belirtileri olduğunu düşünüyorum. Ancak bu fark giderek kapanıyor. Her şey çok daha iyi hâle geliyor.

Eric Oldrin: İnsanların kalitesiz içeriği suçlaması, bunu fark etmeleri aslında harika. İnsanlarda kendileriyle bağ kuran hikâye anlatımına ve yaratıcılığa karşı açık bir açlık var.

Örneğin Sora'ya baktığınızda ilginç bir durum görüyorsunuz. Çok hızlı ve hafif içerik üretimi etrafında kurulmuştu. İnsanların çok miktarda yapay zekâ içeriği ürettiği ve sonra da bununla dalga geçtiği bir uygulama geliştirdiler. İlginç bir şekilde bu ürünü kullanımdan kaldırdılar.

Ortadan kalktı. Bunun pek çok nedeni olabilir, ancak Sora'nın günlük aktif kullanıcılarının yılın başlarında, 2025'te, nasıl başladığı da oldukça ilginç. Sayıları hızla yükseldi. İnsanlar çok heyecanlıydı. Ocak ve şubat aylarına ve ürünün kullanımdan kaldırıldığı döneme doğru baktığınızda, sayıların bir uçurumdan düşer gibi azaldığını görüyorsunuz. Bunun nedeninin insanların artık istememesi olduğunu düşünüyorum.

Oraya gittiler, tüm bu içeriğe baktılar ve bunun gerçekten derinliği ya da özü olmadığını söylediler. Dolayısıyla insanlar bir şeyleri suçlama ihtiyacı hissediyor. Evet, araçları suçluyor olabilirler; ancak kötü bir şey gördüklerinde bir şeyi suçlamaları yine de iyi. Çünkü gerçekten iyi içerik üretmek ve başkalarının da iyi içerik üretmesini istiyoruz.

Galen Low: Bu bakış açısını gerçekten sevdim. İzlenmelerimizle oy kullanıyoruz. Yaratıcı olarak insani zevk elbette önemli; ancak bu içeriği tüketen insanların zevki de önemli. Onlar da bunun iyi olmadığını söyleyerek bizi yaratıcılar olarak ileriye taşıyor ve teknolojiyi de ilerletiyorlar.

Buradan biraz uzaklaşıp sektöre bakabilir, ardından yaratıcı ajans alanına geçebiliriz. Instagram, Facebook ve Meta'daki görevleriniz sırasında ve muhtemelen kariyerlerinizin başka dönemlerinde hem yaratıcı alanda hem de iş dünyasında çok fazla değişime ve teknik-teknolojik dönüşüme tanık oldunuz.

Rakiplerinizin çoğu yapay zekâya nasıl daha fazla odaklanacağını anlamakta zorlanırken, sizi yapay zekâ odaklı yaratıcı hizmetler etrafında tamamen yeni bir iş kurma konusunda cesaretlendiren, geçmişlerinizden gelen şey neydi?

Tom Brown: Sanırım böyle yapılandık. Bir kısmı işimizin bunu gerektirmesinden kaynaklanıyordu; ancak aynı zamanda meraklı olmak ve yeni bir teknolojiye hâkim olmayı öğrenerek ilginç değerleri ortaya çıkarmak da bizim doğamızda var.

Bununla gerçekten ilgileniyoruz. En azından Original Model'i kurarken çok şey öğreneceğimiz garanti. Büyük bir kuruluşun size işinizin yüzde seksen beşini yapmanızı ve tüm bu yeni teknolojinin nasıl çalışabileceğini boş zamanınızda çözmenizi söylediği bir ortamda değiliz. İş modelimiz, bunu daha hızlı öğrenmeye ve bunu yaparken hem yeni fırsatlar hem de verimlilik bulmaya dayanıyor.

Şirketimizi asıl çeken şey buydu. Muhtemelen güven duygusundan çok merakla ilgiliydi.

Eric Oldrin: Ancak bu süreçten geçerken denemeye ve yaklaşımımızı şekillendirmeye başladık. Şu anda, özellikle burada büyük ve küçük birçok muhteşem ajansın arasında bulunurken beni heyecanlandıran şey, oluşturmaya başladığımız yaklaşıma duyduğumuz güven.

Her müşterimiz için özgün bir model olarak adlandırdığımız yapının eşdeğerini oluşturuyoruz. Bu; onların kendileri hakkında bildikleri her şey, onlarla yaptığımız her görüşme, beyin fırtınaları sırasında ortaya çıkan fikirler ve ilerledikçe onlarla gerçekleştirdiğimiz atölyelerde geliştirdiğimiz düşünceler hakkında bir bilgi külliyatı.

Zaman içinde bu, o marka ya da ortağımız hakkında kurumsal bilgi oluşturuyor. Bu, geçmişte müşteri ilişkileriyle yaptığımız şeye çok benziyor. R/GA'yı işe alırsınız, onu ajansınız olarak konumlandırırsınız ve ajansın çok fazla anlayışa ve ilişkiye sahip olması nedeniyle bir değiştirme maliyetiniz olur.

Bunu artık çok daha kapsamlı bir biçimde yapma fırsatımız olduğunu hissediyorum. Bazı yönlerden bu daha da güçlü; çünkü unutmayacak. Oluşturduğumuz bu modele, ajansımızın içindeki üçüncü bir ortak gibi yaslanarak daha iyi işler yapmamıza, daha büyük sorunları daha hızlı ve daha ilginç şekillerde çözmemize yardımcı olabiliyoruz.

Ancak sonuçta bu, Tom'la beni besliyor. Şaka yapıyoruz; çünkü daha yüksek düzeyde iş, yani daha fazla iş ortaya çıkardı. Bu ortağı dinlememiz ve ardından onunla birlikte çalışmamız gerekiyor. Bu yaklaşımdan heyecan duyuyorum. Çok yeni ve özgün.

Tom Brown: Bu işte uzun süre kaldığınızda çok sayıda iş görüyorsunuz. Bu işin özü fikirlerdir ve çok sayıda iyi fikrin kelimenin tam anlamıyla buharlaştığına tanık oluyorsunuz. Harika bir oturum geçirirsiniz ya da fikir üretmeleri için üç yaratıcı ekip gönderirsiniz; ancak günün sonunda bunların çoğu arada kaybolur, konuşma sırasında yitirilir veya başka bir acil duruma geçtiğiniz için unutulur.

Bağlantılı, yapay zekâ destekli bir yaklaşım oluşturduğumuzda gördüğümüz şey, bunun artık yaşanmadığı. Bu yaklaşım, onsuz zorlanacağımız bağlantıları kurmamıza yardımcı oldu. Üç hafta önce bir odada projedeki birinin düşündüğü parlak bir fikir, kitle hakkında bir içgörü ve daha sonra ortaya çıkan başka bir fikir artık birbirine çok daha hızlı bağlanıyor.

Bu, günümüz ortamında son derece önemli olan fikirlerin çoğalmasıyla ilgili. Çünkü tüm bu platformlarda içerik yayınlamak için çok fazla fırsat var. Dolayısıyla heyecanımızın nedenlerinden biri bu.

Galen Low: Buna bayıldım. Merakın bunu yönlendirmesini seviyorum.

Bir işe dalmak için gereken özgüveni değil, odağı öne çıkarmanızı seviyorum. Bir şeyi masanızın kenarında çözmeye çalışmak zorunda değilsiniz; doğrudan içine dalabiliyorsunuz. Daha önce değişim gördünüz. Sosyal medyanın ortaya çıkışını ve gelişimini gördünüz. Artırılmış ve sanal gerçekliği gördünüz; şimdi de yapay zekâ var.

Bunu bir düşünce ortağı olarak kullanabilirsiniz. Tom, yaratıcı süreçteki fikir üretiminin buharlaşması ve yolda kaybolması hakkında söylediklerin önemli. Birçok durumda iyi fikirler, yaratıcı işi daha iyi hâle getirebilecekken kenarda kalıyor.

Müşteriyle yürütülen keşif süreci boyunca ve ekiple yapılan atölye çalışmalarında fikirler arasındaki bağlantıları kurarak daha iyi bir ürün ortaya çıkarmak çok değerli. Bunu gerçekten seviyorum.

Eric, özgün model fikrinin, yol boyunca biriken bilgi külliyatı olduğunu daha önce açıkladığından eminim. Bu; brif, fikirler ve işin kendisi. Bunların tutarlı olması ve başvurulabilir nitelik taşıması gerekiyor.

Yapay zekâdan önce bu gerçekleşemezdi.

Tom Brown: Bu aynı zamanda akıl yürütmeyle de güçleniyor. Büyük dil modellerinin yalnızca bilgileri bir araya getirmediğini, aynı zamanda onları ileri taşıyıp görünür hâle getirebildiğini küçümsememeliyiz. Yine de bunun yaptığımız işin ve insan zevkinin, zanaatın ve bilişsel yaklaşımın öneminin seviyesine ulaştığını düşünmüyorum; ancak değere bir katman daha ekliyor.

Eric Oldrin: Pek çok açıdan ajansın üçüncü ortağı. Yalnızca bir başvuru kaynağı değil; yaptığımız işin önemli bir katılımcısı. Özgün model yaklaşımı, fikirlere ulaşma biçimimiz ve ortaklarla çalışma yöntemimiz, bu podcast'in parçası olmaktan heyecan duymamızın en büyük nedenlerinden biriydi.

Çünkü bu yaklaşım, dijital proje yöneticilerinin işi ilerletme biçimini gerçekten yeniden tasarlıyor. Fikirleri geliştirme ve ortaklarla çalışma şeklimiz, geleneksel sürece kıyasla çok daha sistemli, organik ve akışkan. Geleneksel süreç bazı yönleriyle çok doğrusal, neredeyse şelale modeli gibiydi; bu yaklaşım onun ötesine geçiyor.

Geçmişte Scrum türü proje yönetiminden bahsetmiştik. Bu, güçlendirilmiş Scrum; çünkü artık süreç içinde her yere gidebilme becerisine sahipsiniz.

Tom Brown: Yaratıcılığın, insanların yaratıcı fikirler üretme biçimini oldukça doğru şekilde taklit ediyor. Doğrusal değil.

Biraz dağınık. Yine de nihai duruma doğru bir ivme görebiliyorsunuz. Bir şey üretmeniz, ortaya koymanız ve uygulamanız gerekiyor. Ancak bunun işleri rayında tutmaktan sorumlu kişiler açısından çok ilginç sonuçları olduğunu düşünüyorum; çünkü raylar çok daha kıvrımlı.

Proje yönetimimiz için bir gerekliliğin, proje yöneticilerinin yaratıcı sürece gerçekten daha fazla dâhil olması olduğunu düşündük. Çünkü bu sürecin nasıl işlediğine dair sorumluluk ve anlayış, onların ne zaman bastırmaları, ne zaman yavaşlamaları ve belki de geriye dönmeleri gerektiğini bilmelerini sağlayacak. Bütün bunlar ileriye gitme amacıyla yapılacak.

Düşünmesi heyecan verici yeni bir yöntem. Daha iyi sonuçlar getireceğini düşünüyorum; ancak doğru aşama kapılarından geçtiğimizden emin olma sorumluluğunu üstlenmeyi düşündüğünüzde biraz korkutucu da gelebilir.

Galen Low: Buradaki çerçevelemenizi gerçekten sevdim. Yaratıcı olarak kendini tanımlamayan kişileri de sürece dâhil etmesi çok değerli. Örneğin proje yöneticisi mutlaka yaratıcı bir proje yöneticisi değildir. Geçmişte şöyle diyorduk: "Siz bu dili konuşuyorsunuz. İşinizi yapın ve bittiğinde bana haber verin."

Artık hepimizin işe daha yakın olabileceği fikrini seviyorum. Çevirinin ve anlayışın desteklenmesi sayesinde hepimiz konuşmanın içinde bulunabiliriz.

Eric Oldrin: Film dünyasında sanırım proje yöneticisi rolü var.

Ancak çoğu zaman bunun yanında bir de yapımcı bulunur. Yapımcıyı farklılaştıran şey, çoğunlukla işe ve yaratıcı fikre daha yakın olmasıdır. Projenin farklı parçalarını bir araya getirmeye daha yakındır. Bu ayrımı her zaman tuhaf bulmuşumdur.

Böyle bir ayrım olmaması gerektiğini düşünüyorum. Proje yöneticilerinin de bu şekilde düşünmesi ve işe daha yakın olması için büyük bir fırsat var. Yaratıcı tarafta çalışırken yapımcılarla birlikte olduğum için, onların olumlu bir "evet, ve" yaklaşımını benimsemesini memnuniyetle karşılarım. Böylece hem ormanı hem de ağaçları görebilirler.

Galen Low: Buna gerçekten bayıldım. Her gün düşündüğüm bir şey var: Özellikle ajans dünyasında bütün bu süre boyunca uzlaşmalarla çalışmışız. Her zaman böyle yapmış olsak da bu hep bir uzlaşmaydı. Kaynak planlaması bir uzlaşmaydı. Aynı anda sekiz aktif projesi olan ve toplantı odasından toplantı odasına koşan bir proje yöneticisi de bir uzlaşmaydı.

Bu, daha iyi iş birliği yapmamız, film sektörünün yaklaşımından bir sayfa almamız ve herkesin bir film üretmeye tamamen odaklanıp tutkuyla bağlanması için bir fırsat olmalı.

Tom Brown: Yalnızca konumlandırma açısından bile bu dönüşü seviyorum. Yapımcının unvanı bir şey üretmekle ilgili; proje yöneticisinin unvanı ise bir şey üretme süreciyle ilgili.

Dolayısıyla biraz eğilip, bunun ürettiğiniz şeyi kutlamakla ilgili olduğunu söylemek önemli. Elbette kritik bir rol oynuyorsunuz. Reklamcılık ve yaptığımız işte fikir yalnızca bir aydınlanma anı değildir; yani "İşte cümle" ya da "İşte hikâye" demekle bitmez.

Fikir tüm uygulama boyunca kendini gösterir. Proje yöneticisi buna doğru mercekten baktığında bunu derin biçimde şekillendirebilir. Fikrin dünyada nasıl göründüğü, nasıl uygulandığı, hangi kanalların kullanıldığı ve bu kanallardan nasıl yararlanıldığı; tüm bu uzmanlık proje yöneticisinde bulunur, çünkü yaşam döngüsünün tamamını görür.

Buna dair söz söyleme yetkisine sahip olduğunuzda iş daha iyi hâle gelir.

Galen Low: Original Model'de süreçlerinizde yapay zekâyı nasıl kullanıyorsunuz? Yapay zekâ destekli pazarda ajans alanında rekabetçi kalırken kaliteyi yakalamak ve gerçekten iyi kararlar vermek için hangi sınırları veya kalite ölçütlerini uyguluyorsunuz?

Tom Brown: Konumlandırmamız açısından en önemli farklılaştırıcının kendimize duyduğumuz güven olduğunu söyleyerek başlayayım. Konumlandırmamız deneyimimiz, hedeflerimiz, fikirlerimiz ve heyecanımız.

Bununla birlikte, yapay zekâ araçlarımızı ve teknoloji yığınımızı çok daha entegre ve bütünsel bir yaklaşımla kurduk. Yapay zekânın ajanslara veya pazarlama departmanlarına girdiği birçok yerde, farklı işlevlere sahip ekiplerin deneme yapması ve neler kurabileceklerini görmesi isteniyor. Üretim ekipleri bir şeyler kuruyor. Yaratıcı ekipler fikir üretme yöntemlerini deniyor. Strateji ekipleri araştırma yapmanın yollarını araştırıyor.

Bunların hepsi iyi; ancak hâlâ ayrı ama eşit yaklaşımını güçlendiriyor. Oysa biz tüm bu alanlarda ekip olarak çalışan tek bir işleviz. Önce temel bir yapay zekâ ortağı ya da stratejisti oluşturuyor, süreç ilerledikçe bunu yaratıcı ortağa, ardından üretim ortağına dönüştürüyoruz.

Bunun bir kısmını doğru hissettirdiği için yaptık. Bunu uyguladıkça sürekliliği keşfettik. Çünkü fikir çoğu zaman çok iyi tanımlanmış bir problemle başlar. Bunu iyi yaparsanız insanların motivasyonlarını ve engellerini gerçekten anlarsınız. Sonra bunu, boşlukları dolduracak fikirler üretme yöntemine ve nihayetinde bunu üretmenin en iyi yoluna dönüştürürsünüz.

Sanırım bizim gizli tarifimiz bu. Diğer ajansların da yapay zekâyı işlerine dâhil etmek için farklı yollar bulduğundan eminim.

Eric Oldrin: Güvenlik önlemlerimizin, Tom'un söylediği gibi, yaptığımız işe ve bildiklerimize duyduğumuz güven ile arkasındaki deneyimden oluştuğunu söyleyebilirim.

Bunu kurduğumuz ve geliştirdiğimiz son bir yıl içinde daha çok şey öğrendik ve daha fazla ilham aldık. Ancak yapay zekâdan önceye kıyasla daha çok çalıştığımı da hissediyorum. Bunun nedeni, yapay zekânın stratejideki olasılıkları ve yaratıcı fırsatları çoğaltarak çıktıyı yükseltmesi.

Bu da bizi kendi rolümüzü üstlenmeye zorluyor: üst düzey düşünme, karar verme ve yaratıcı yönlendirme. Yapay zekâ kavramları ve fikirleri üretiyor. Müşterilerimizden biri şu anda çok güzel bir entegre kampanyanın eşiğinde. Yakında burada gerçekleşecek büyük bir lansmanın parçası olacaklar. Bunun içinde kahve, bir slogan ve bir kampanya var.

Bunları yapay zekâ bulmadı. Bunları Tom'la ben bulduk. Ancak yapay zekâ oraya ulaşmamıza, kitleyi ve tüm olası yönleri anlamamıza ve düşüncemizi nereye yöneltmemiz gerektiğini görmemize yardımcı oldu.

Dolayısıyla güvenlik önlemimizin, sanırım, ikimizin arasındaki zihinler olduğunu söyleyebilirim.

Tom Brown: Sonrasında oluşturduğumuz özgün modeli, projenin fikrini, neyin işe yarayıp neyin yaramadığını anlaması için eğitebildik. Alternatif uygulamalar ya da başlıklar olabilecek farklı şeylerle geri dönmesini sağladık. Bazıları harikaydı, bazıları ise berbattı.

Bu geri bildirim döngüsü modeli daha da eğitti. Böylece model bir ortak hâline geliyor. Eric'le Original Model'i kurmadan önce kariyerimin son on yılında ekibimdeki birçok kişi kalemi elinde tutuyor, ardından bana geliyordu. Benim rolüm onları zorlamak ve işin özünü bulmaktı.

Bu modeller de birçok açıdan benzer bir rol üstlenebilir. Onları birbirleriyle karşılaştırabilirsiniz. Tüm büyük laboratuvarları kullanıyoruz; hangisinin farklı şekillerde yanıt verdiğini görüyor ve onları birbirleriyle karşılaştırıyoruz. Birkaç modelle üç saatlik bir oturum gerçekleştirebilirim; bu daha önce birkaç farklı kişiyle üç hafta sürerdi.

Eric Oldrin: Hatta birbirleriyle konuşacakları ve farklı roller üstlenecekleri örnekler kurabiliyoruz. Bu, her laboratuvarın içinde odak grubu oluşturmak gibi. Elbette onların da birden fazla modeli var. Dolayısıyla doğrulamamıza yardımcı olacak bir ekip yaratmak için çok fazla alanımız bulunuyor.

Diğer güvenlik önlemimize gelince: Fikirleri hayata geçirirken ve somut çıktılar üretirken, film yapımı tarafında üretken çıktılarla oynadığımız ve çeşitli filmler yaptığımız bir geçmişimiz var. Yarın gerçekleşeceğini düşündüğüm Londra Yapay Zekâ Film Festivali'nde iki filmle finalistiz. Sürecimiz büyük ölçüde araçlara yaslanıyor.

Ancak bu sabah Tom'la konuştuğumuz gibi, yaratıcı film yapımı sürecinde son derece insani olan bazı parçalar var. Bunun temel nedeni, tuhaf olmaları ve tuhaflığa ihtiyaç duymaları. O tuhaf kaliteye ihtiyaç var. Elbette oyuncuların insani performansı da öyle. Bazı şeyler var ki yapay zekâ bunlara ulaşamayacak. Örneğin Pulp Fiction'ın açılışını ve "Herkes kıpırdamasın, bu bir soygun" cümlesinin söylenişini düşünün. Bu, yapay zekânın kolayca yakalayabileceği bir şey değil; çünkü fazlasıyla sıra dışı.

Kurgulama, nüansı ve zamanlamayı oluşturma, iki planı birbirine bağlama ve kurguda devamlılık sağlama biçiminiz, tamamlamamız gereken şeyler. Son aşamada renk düzeltmeye kadar gidiyor.

Bu araçlar zaten uzun zamandır var. Bu arada yapay zekâ ve yapay zekâ üretim araçlarının çoğu da öyle. Büyük dil modellerinin bu konuşmayı hızlandırdığını biliyorum; ancak Final Cut'ta yapay zekâ var. Ara kare oluşturma da yapay zekâ. Macromedia'da çalıştığım dönemde de yapay zekâ vardı. Ara kare oluşturma yapay zekâdır.

Ancak bu son dokunuş unsurlarının, yani fazladan yüzde on ila yirmilik bölümün, her tür hikâye anlatımını ve üretimi gerçekten farklılaştıran kısım olduğunu söyleyebilirim.

Galen Low: Bütünsel yaklaşımı seviyorum. Tom, daha önce birçok kuruluşun ve ajansın her ekibe ya da departmana bir şey yaptırdığını ve bunların eşit ve birlikte olduğunu, ancak parçalarının toplamından daha büyük, bütünsel bir şey olarak ortaya çıkmadığını söylemiştin.

Bu fikrin baştan sona bütünsel biçimde gömülü olmasını seviyorum. Yapay zekâ odak grubu fikrinin dahice olduğunu düşünüyorum. Eric, yaratıcı işin belirli bir yüzdesinde insan dokunuşuna ihtiyaç olduğu konusunda hemfikirim. Bu insani taraf biraz tuhaf olabilir ve modeller bunu üretemeyebilir; çünkü onları tuhaf olmayan şeylerle eğittik.

Sonuçta ortaya çıkan şey çok insani. Ayrıca konuşmanın başında "Harika yapay zekâ videoları üretiyorsunuz" demiştim; ancak siz de az önce gerçek bir çekimden geldiğinizi söylediniz. Hâlâ uygulamalı olarak çekilen ve hibrit biçimde üretilen reklamlardan bahsediyoruz.

Sürecinizin hangi noktasında şu kararı veriyorsunuz: "Elimizdeki fikirlere, brife ve çözmeye çalıştığımız probleme göre insan oyuncular kiralayalım, bir ekip oluşturalım ve stüdyoda çekim yapalım" ya da "Bunun için burada üretebileceğimiz gerçekçi modeller yeterli olur"? Bu kararı ne belirliyor?

Eric Oldrin: Bunun tek bir yanıtı yok. Birçok farklı değerlendirme var. Proje yöneticilerinin çok iyi bildiği değerlendirmelerden biri zaman, para ve kalite üçgeni. Özellikle zaman ve para, kamerayı alıp almayacağınızı, ne tür bir üretim yapacağınızı, bir mekâna sahip olup olamayacağınızı ve oyuncu kullanıp kullanamayacağınızı belirler.

Dolayısıyla burada bazı kısıtlar ortaya çıkabilir. Pek çok küçük işletme, daha önce hayal bile edemeyecekleri şekillerde varlıklar üretebilme fikrini çok seviyor. Benim filmlerimin çoğunda anlatmak istediğim hikâyeler vardı; ancak Himalayaların tepesinde bir çekim yapmam ya da hikâyeyi hayata geçirmek için gereken her şeyi gerçekleştirmem mümkün değildi.

Pratiklik bu açıdan önemli bir değerlendirme; çünkü artık bir yol var. Ancak bunun karşısında, birçok markanın yapay zekânın farklı yönleriyle ilgili anlaşılır çekinceleri bulunuyor. Daha önce bahsettiğin gibi, kitlelerin ve müşterilerin soruları olabilir, tepki doğabilir; bu nedenle çok dikkatli olmaları gerekir.

Bu sorular pek çok farklı yerden gelebilir. Müşterilerle çalışırken çoğu zaman hukuk ekibi ve politika ekibiyle dikkatli bir süreç yürütür, yapay zekânın hangi rolü oynayacağına karar verirsiniz. Markanın yanında mı duracak? Marka yapay zekâ için uygun mu, değil mi?

Üçüncü değerlendirme muhtemelen en saf olanı. Bence hem Tom hem de ben en çok şuna bakarız: Fikir buna uygun mu?

Tom Brown: Evet, brif.

Bir diğer etken de üretken yapay zekânın daha önce yapamadığımız şekillerde prototip oluşturmamıza izin vermesi. Bazen bu adım, son işi o ortamda yapma fırsatının uygun olup olmadığını ortaya çıkarır.

Prototip oluşturmanın değeri var. Daha önce yalnızca taslaklar ya da hareketli taslaklar hazırlıyorsanız neyle karşılaşacağınızı kabaca bilirdiniz. Artık çok daha fazlasını elde edebiliyorsunuz. Eğer varlık videoysa, o varlığın hissine yüzde yetmiş beş oranında yaklaşabiliyorsunuz ve bu gerçekten heyecan verici.

Galen Low: Bu son derece iyi bir nokta. Gençken The Matrix'in kamera arkası görüntülerini izlediğimi hatırlıyorum. O zamanlar oyuncuları, dublörleri ve tüm düzenekleri getirmeden önce çekim çekim çalışıp işe yarayıp yaramayacağını anlamak son derece ileri bir işti.

Tüm bu değerlendirmeler, özellikle de brif önemli. Başta söylediğiniz gibi bu bir araç. İş için doğru aracı seçmeliyiz. Kısıtlar var. Her zaman Himalayalara uçamayız; ancak belki istediğimiz çekim orasıdır ve belki de kitle bunu kabul eder.

Belki de etmez. Hukuk ekibinin bir sorunu olabilir. Pek çok gereklilik var. Özgün model yalnızca yaratıcı bir bilgi külliyatı değil; benim dünyamda, süreç boyunca düşünmemiz gereken gereklilikler, varsayımlar, değerlendirmeler ve riskler de onun içinde yer alıyor.

Yaratıcı projelerde çoğu zaman herkes bunları, hatta proje yöneticisi bile düşünmüyor; çünkü yaratıcı işe ve çıktıya odaklanıyoruz. Bu zor bir iş. Ancak "Bunu düşündünüz mü?" diyen etkin bir ortağın bulunması ve bunun herkes için konuşmanın bir parçası hâline gelmesi fikrini seviyorum.

Böylece herkes "Bu uygun olacak mı?" diye düşünebilir. Model, müşteri tabanları yapay zekâya karşı olan bir kuruluşla çalıştığımızı belirleyip bunu kullanmamamızı önerebilir. Ya da tam tersi olabilir. Bunun gerçekten etkileyici olduğunu düşünüyorum.

Tom Brown: Bunun doğru olduğunu düşünüyorum. Öncelikle şunu söylemeliyiz: Bu alan çok yeni ve her gün gelişiyor; dolayısıyla hiç kimse bu konuda uzman değil. Kendimize ve müşterilerimize sorduğumuz, az önce gündeme getirdiğin türden pek çok soru var.

Ancak altı ay, bir yıl ya da iki yıl içinde canlı çekim yapmakla üretken yapay zekâ aracılığıyla üretim yapmak arasındaki farkın daha da kapanacağını düşünüyorum. Yapay zekâya bir araç ve ortam olarak verilen kültürel tepkinin nasıl gelişeceğini göreceğiz.

Geçmişte fotoğrafçılık, film, mobil teknoloji ya da başka teknolojilerde olduğu gibi bunun da hayatın bir parçası hâline geleceğini ve tartışmalı olmaktan çıkacağını düşünüyorum. Ortaklarımızın sevdiği faydalardan biri de bu süreçte bizimle birlikte öğrenmeleri.

Pazarlama ve reklamcılığın temel ilkelerinden biri eskiden tek bir kampanyaya bütün kaynaklarınızı yatırmaktı. İşe yarayıp işe yaramayacağını umarak beklerdiniz. Şimdi ilke şu: Çok şey deneyin.

Markanın kutsal değerlerini bozmayın; ancak deney yapın. Yapay zekâ bunu daha önce mümkün olmayan şekillerde yapmanıza olanak tanıyor.

Galen Low: Buna bayıldım. Ortaklarınızın ve müşterilerinizin bu konuda sizinle birlikte çalışmaktan heyecan duymasını seviyorum. Çevremde, müşterilerinin kendilerini uzman olarak görmeyeceğinden ve ne yaptıklarını bilmediklerini düşüneceğinden, hatta işten çıkarılacaklarından korkan birçok kişi var.

Sizin yaklaşımınız ise şu: Aslında hiç kimse uzman değil. Yaratıcılığa ve teslimata güveniyoruz. Pek çok deney yürütüyoruz. Bütün kaynaklarımızı tek bir işe yatırmıyoruz ve kutsal değerlerimize ihanet etmiyoruz; ancak ileriye doğru yineleme yapıyoruz. Pazarlama ve reklamcılık yapan çoğu işletme için bu iyi bir hareket biçimi.

Tom Brown: Yapay zekâyı sürecin içine kattığımızda tartışmasız biçimde değer sağlayan bölümleri keşfediyoruz. Son adım, yani üretim ve markanın ve fikrin dünyada nasıl göründüğü, muhtemelen en tartışmalı bölüm. Ancak bunun da giderek ortadan kalktığını düşünüyorum.

Galen Low: Bu gerçekten ilginç. Belki buradan devam edelim. Bunun çalışma başlığımızı "Yaratıcı Ajanslar Pazarlama ve Reklamcılığı Nasıl Yeniden Tanımlıyor" olarak belirledik. Önümüzdeki bir veya iki yıl içinde pazarlama ve reklamcılığa bakışımızı, ajansların çalışma biçimini ve müşterilerin değeri görme şeklini değiştirecek büyük dönüşüm ve büyük etki ne olacak?

Tom Brown: Eric'in daha önce dile getirdiği bütçe ve zaman kısıtlarının ortadan kalkmaya başlayacağını düşünüyorum. Bir fikir için hayal ettiğiniz her şeyi gerçekleştirme fırsatı; elli farklı egzotik mekân ve son derece pahalı oyuncu seçimi gibi kısıtlamalar nedeniyle engellenmeyecek. Bu, fikirler için alanı genişletecek.

Bu gerçekten heyecan verici; çünkü çok iyi fikirlerin yalnızca maliyetleri karşılanamayacak kadar yüksek olduğu için bir kenara atıldığını gördüm. Bu da insan yaratıcılığına, fikrin kendisine ve onun çevresindeki zanaata daha fazla baskı uygulayacak. Bence göreceğimiz en büyük değişimlerden biri bu.

Eric Oldrin: Yapay zekânın kendisinin de yeni yaratıcı fırsatlar ve markaların müşterilerle bağ kurması için yeni yüzeyler açacağını düşünüyorum.

Dün bir paneldeydik. Paneldeki kişilerden biri Spotify'dan eski bir arkadaşımdı ve yeni reklam biçimlerinden bahsediyorlardı. Bunu çok sevdim. Reklamla konuşabileceğiniz bir reklam biçiminden bahsediyordu.

Bunu hayal edebilirsiniz. Bir şeyle karşılaşırsınız, onu duyarsınız, soru sorabilirsiniz ve reklam biraz akıllı hâle gelir. Pazarlama ve reklamcılığın evrimini ve yapay zekânın işleri insanlar için daha etkili ve değerli, daha az ürkütücü hâle getirmedeki rolünü düşünmek ilginç.

Tom Brown: Kesinlikle. Yapay zekâ dünyaya entegre oldukça, bir fikri nasıl uygulayacağınızı hayal etmek bir anda çok daha sıra dışı hâle geliyor.

Bu çok fütüristik hissettiriyor; ancak sandığımız kadar uzak değil.

Galen Low: Bu gerçekten harika. Yeni biçimler fikrini seviyorum. Yalnızca gözlere ulaşmak yerine etkileşim kurulabilmesi çok ilginç. Bazı insanlar bunu ürkütücü bulabilir. Minority Report tarzı, reklam panosunun yanından geçerken adınızı bilmesi gibi şeyler var. Ancak günün sonunda mesele, deneyimin kalitesi ve değiş tokuş edilen değerle ilgili.

Eric Oldrin: Aynı zamanda fikirle de ilgili.

Beyninizin doğru yerde olması gerekiyor. Fikir ya da niyet bunu çok farklı yerlere taşıyabilir. Cannes Yaratıcılık Festivali'nde duyduğum en büyük temalardan biri, yaratıcılığın ve temel fikrin öneminin her zamankinden daha fazla yükselmesiydi.

Altı ay önce yaratıcılığın yapay zekâ tarafından yerinden edildiğini düşünen bir insan ormanı vardı. Şimdi ise fikrin, insani bakış açısının ve getirdiğimiz yaratıcılığın, çıktılara, fikirlere ve uygulamalara ulaşmamızı sağlayan tüm bu güçlendirilmiş yöntemleri besleyen şey olduğunun kabul edilmesini görmekten mutluyum.

Başka küçük bir etkinlikte BBDO'nun CEO'su Emma Armstrong'un yaratıcılık hakkında konuşmasını dinledim. Onu dinlerken tüylerim diken diken oldu. Kalpten konuşuyordu ve burada hissettiği büyük dalgadan, yaratıcılığın öneminden söz ediyordu.

Dolayısıyla yapay zekânın ilginç işler yaptığını görüyorum; ancak Tom'un da söylediği gibi, asıl mesele onun arkasındaki niyet.

Galen Low: Buna bayıldım. Başladığımız yere dönmemize de izin veriyor. Kalitesiz içerikten, insanların yapay zekâyı ayırt etmeye ve ondan biraz nefret etmeye çalışmasından bahsederek başlamıştık.

Özellikle ajans ortamında, ancak genel olarak yaratıcı alanda çalışan ve kendi görüşlerine göre ruhsuz, unutulabilir, gerçekten etkileşim yaratmayacak işler üretmeye zorlanan kişilere ne önerirsiniz? Yaratıcılığı yeniden keşfetmelerini ve onu değere bağlamalarını, dibe doğru bir yarışa katılmamalarını nasıl söylersiniz?

Tom Brown: Ruhsuz işler üretmeleri için baskı altındalarsa başka bir ajans bulmalarını söylerdim. İçeriğin farklı aşamalarda bir yeri var. Yüksek hacimli, yüksek hızlı performans pazarlaması var. Bir tepkiyi tetiklemek için üç saniyeniz olur ve bunun da bir yeri vardır.

Yapay zekâyı, değersiz ya da yüksek kaliteli olmayan işler üretme baskısından ayırmak gerektiğini düşünüyorum. Ben soruyu tersine çevirirdim ve insanlara sürece dâhil olup denemelerini önerirdim.

Mükemmellik merkezinizin ne olduğunu öğrenebilir ve bu modelleri ve teknolojiyi bir süper güce dönüştürebilirsiniz. Bunu ajansı kurduğumuz için yaptık. Akıl almaz bir şey. Kalite, yine, sizinle başlıyor.

Ancak benim açımdan bunu işin kalitesini yükseltmek için kullanabilirsiniz; kötü içerik hacmini artırmak için değil.

Eric Oldrin: Yüzde bin katılıyorum. Kendini bu duruma sıkışmış hisseden birine tavsiyem sahile gitmesi, yürüyüş yapması, kendi zihninden çıkması, kitap okuması ve bir fikre ulaşması olur. Sizi yaratıcılıktan uzaklaştıran şey araç değil.

Fotoğraf makinesi icat edildiğinde, sanırım 1862 civarında, insanlar bunun bildiğimiz anlamda sanatın sonu olduğunu söylüyordu. Işığı bir makineye yönlendiriyordu ve geriye yalnızca makine kalıyordu. Sanatçı ortadan kalkmıştı; çünkü onların hepsi ressamdı. Fırçayı tuvale sürmeye alışmışlardı.

Bu çok fiziksel ve dokunsal bir süreçti. Sonra bir anda önünüzdeki görüntüyü bu makine aracılığıyla yakalayabildiniz. Bunun ardından insanların bu ortamı olduğu gibi benimsemesi biraz zaman aldı. Empresyonizm bunun sonucunda doğdu. Resim yapmanın yeni yollarını ve fotoğraf makinesini kullanmanın yeni yollarını buldular.

Galen Low: Tom, Eric, benimle zaman geçirdiğiniz için çok teşekkürler. Bu gerçekten çok eğlenceliydi. YouTube kanalınıza ve profillerinize bazı bağlantıları program notlarında paylaşacağım. Cannes Lions'tan canlı olarak katıldığınız için tekrar teşekkürler. Orada iyi vakit geçirin.

Tom Brown: Biz de bundan çok keyif aldık. Tekrar teşekkürler Galen.

Eric Oldrin: Teşekkürler Galen.

Galen Low: Pekâlâ arkadaşlar. Digital Project Manager Podcast'in bugünkü bölümü burada sona eriyor. Bu sohbeti beğendiyseniz dinlediğiniz platformda abone olmayı unutmayın. Daha fazla pratik içgörü, örnek olay ve çalışma kılavuzu istiyorsanız thedigitalprojectmanager.com adresinden bizimle ücretsiz bir hesap oluşturun.

Bir sonraki bölüme kadar dinlediğiniz için teşekkürler