Hoe maak je de overstap van projectmanagement naar consultancy (en alternatieven)

Lees het transcript:

We proberen onze podcasts uit te schrijven met behulp van een softwareprogramma. Vergeef ons eventuele typefouten, want de bot heeft niet altijd 100% gelijk.

Galen Low: Hoi allemaal, bedankt dat jullie weer luisteren. Mijn naam is Galen Low van The Digital Project Manager. Wij zijn een gemeenschap van digitale professionals met als missie elkaar te helpen vaardigheden te ontwikkelen, zelfvertrouwen op te bouwen en verbinding te maken, zodat we de waarde van projectmanagement in een digitale wereld kunnen vergroten. Als je daar meer over wilt horen, ga dan naar thedigitalprojectmanager.com/membership.

Goed, vandaag hebben we het over wat ervoor nodig is om de overstap te maken van projectoplevering naar projectconsultancy. Ook onderzoeken we of dit daadwerkelijk een van de weinige haalbare opties wordt voor ervaren senior projectleiders wanneer zij de latere fasen van hun loopbaan bereiken.

Vandaag wordt ik vergezeld door Stephanie Best — iemand die deze overstap zelf heeft gemaakt: van directeur projectmanagement naar executive operations consultant bij haar eigen consultancybureau, Greannmhar Consulting.

Stephanie, bedankt dat je vandaag bij ons bent.

Stephanie Best: Galen, het is een genoegen en ik ben blij dat ik vandaag bij je mag zijn.

Galen Low: Ik voel me vereerd. Ik houd van onze gesprekken. We waren net in de groene kamer aan het kletsen, maakten veel grappen en dwaalden volledig van het onderwerp af, maar nu keren we terug naar de kern. Ik vind het geweldig om jouw verhaal met mijn luisteraars te delen. Ook wil ik bespreken wat ik misschien geen trend zou noemen, maar wel een frissere of zich ontwikkelende optie: de overstap van dagelijks projectmanagement naar een meer adviserende rol en wat dat inhoudt. Jij hebt die reis zelf gemaakt. Daarom dacht ik dat ik zou beginnen met een grote vraag en vervolgens zou uitzoomen om terug te werken naar die vraag.

De grote vraag voor mij is deze: consultancy lijkt steeds vaker de logische route voor ervaren projectprofessionals naarmate zij vorderen in hun loopbaan. Zie jij dat ook zo? En zo ja, waarom denk je dat dit gebeurt?

Stephanie Best: Ja, je hebt absoluut gelijk. Ik zie dat steeds meer projectprofessionals die zich halverwege hun loopbaan bevinden een stap terug doen en naar hun verschillende opties kijken, bijvoorbeeld of ze voltijds werknemer willen blijven, onafhankelijk willen werken of consultant willen worden.

Dus ja, ik zie het ook zo. Sommige mensen zijn hun hele loopbaan projectmanager en benutten zoveel mogelijk kansen in het leven, maar ik zie in mijn omgeving steeds vaker dat deze variatie ontstaat. Ik denk dat hier veel krachten tegelijk spelen. In de loop der jaren ontwikkelen we een krachtig pakket aan vaardigheden en gespecialiseerde kennis binnen specifieke niches. Consultancy is dan een natuurlijke volgende stap voor gevestigde projectprofessionals.

Het benut hun expertise, biedt meer impact en flexibiliteit, en er is vraag naar consultants en adviseurs. Zo kunnen mensen halverwege of later in hun loopbaan een winstgevende carrière opbouwen. Terwijl mensen deze verschillende opties onderzoeken, wordt het bovendien steeds normaler.

Vind je ook niet dat we meer dan ooit worden geconfronteerd met een ondernemerschapscultuur? Wanneer je door je telefoon scrolt, zie je overal mensen die voor zichzelf werken. We scrollen gemiddeld misschien wel viereneenhalf uur per dag. Die blootstelling heeft invloed: waar we naar kijken, is natuurlijk ook waar we naartoe gaan.

Persoonlijk zie ik binnen die cultuur fascinerende mogelijkheden, maar ook veel clichématige dingen waar je kritisch over moet nadenken. Mensen zeggen: begin je eigen website, start je eigen consultancy, enzovoort. Maar hoe dat er in werkelijkheid uitziet, verschilt sterk van persoon tot persoon, op basis van hun netwerk, loopbaan, vaardigheden, ervaring en persoonlijkheid.

Er spelen dus ontzettend veel verschillende factoren mee.

Galen Low: Ik vind die twee dingen samen geweldig. Ik heb inderdaad een opleving gezien in ondernemerschap, vooral na de pandemie. Onze kijk op werk is veranderd. En ik denk dat dat niet alleen geldt voor professionals die zich halverwege of aan het einde van hun loopbaan bevinden.

We bevonden ons al in de kluseconomie, en vervolgens werden we gedwongen ons af te vragen: wat als alles instort? Misschien moeten we een soort ondernemend vangnet of een plan B hebben — of misschien zelfs plan A.

LinkedIn is bovendien een soort voortdurend reclamebord van mensen met hun eigen praktijk, consultancy, training of boek. Sommigen delen hun gedachten omdat ze dat gewoon willen. Veel anderen doen het om bekendheid op te bouwen voor hun bedrijf en voor wat ze doen.

Je krijgt daar dus uren per dag mee te maken. Maar wat ik het meest waardeer aan wat je eerst zei, is dat projectmanagers veel te maken krijgen met allerlei bedrijfsaspecten. We zijn in zekere zin de operationele octopus die overal bij betrokken raakt.

Je werkt met het technische team, met creatieven, communicatie en marketing, je rapporteert aan leidinggevenden en krijgt daardoor een beeld van hoe alles werkt. Als je goed oplet en luistert, verzamel je gedurende je loopbaan veel kennis over hoe bedrijven werken en functioneren.

Dat betekent niet dat je automatisch een MBA behaalt door projectmanager te zijn, maar je ontwikkelt wel inzicht in hoe dingen voor elkaar worden gekregen. Dat is in zekere zin uniek. Je kunt zeggen: ik begrijp hoe besluitvorming werkt, hoe doelen vorm krijgen en hoe alles op elkaar aansluit. Ik kan op zijn minst adviseren, misschien aanvankelijk als projectconsultant. Ik begrijp hoe projecten moeten worden opgezet om doelen te bereiken.

Stephanie Best: Ik vind het geweldig hoe je dat formuleert. Daar ben ik het volledig mee eens.

Galen Low: Ik vraag me af of we kunnen uitzoomen, want dit is misschien een goed moment om jouw verhaal te bespreken. Ik ben benieuwd naar jouw reis van projectmanager naar executive consultant. Wat bracht je ertoe om de overstap te maken van werknemer naar ondernemer? En wat was je eerste stap? Wanneer werd het plan A in plaats van alleen plan B of een droom op je visionboard?

Stephanie Best: Ik heb zoveel visionboards gemaakt. Ik vond er zelfs een app voor.

Galen Low: Oké, die zetten we in de notities.

Stephanie Best: Zeker. Ik gebruik hem niet meer, ik weet niet waarom, maar hij is geweldig.

Galen Low: Je hebt je visie bereikt.

Stephanie Best: Ja, vermoedelijk. Een versie ervan. Het leven gebeurt terwijl je plannen maakt, toch?

Als ik terugga, wil ik eerst kort ingaan op iets wat je in je vorige vraag noemde: wanneer we al deze kennis en vaardigheden verzamelen, worden we strategisch doordat we met zoveel verschillende functies te maken hebben. Vervolgens kunnen we een stap terug doen en denken: ik heb een businesscase voor mijn dienstenpakket, gebaseerd op mijn blootstelling aan verschillende gebieden, mijn ervaring, opleiding enzovoort.

Dat was een heel verstandige observatie van je, en hij klopt. Mensen kunnen dit in hun loopbaan benutten en krijgen daardoor wat meer autonomie in hun besluitvorming.

Wat bracht mij ertoe om de overstap van werknemer naar ondernemer te maken, en wat was mijn eerste stap? Dat verschilt echt per persoon. Ondernemersreizen zien er verschillend uit, afhankelijk van je ervaring, je risicotolerantie en soms zelfs je geslacht.

Ik had mezelf altijd als bedrijfseigenaar gezien. Ik had jarenlang bij grote bedrijven gewerkt, waaronder multinationals. Daarna stapte ik over naar middelgrote bureaus en uiteindelijk naar kleinere organisaties. Elke functie had echter een gemeenschappelijk thema: mensen kunnen alleen hun beste werk doen wanneer het systeem waarin ze werken hen ondersteunt.

Wanneer er veel werk-om-het-werk is, veel blokkades en obstakels, wordt hun baan moeilijker en omslachtiger. Het is dan lastig om een betekenisvolle loopbaan op te bouwen wanneer je dag in dag uit wordt vastgehouden door bureaucratie.

Ik werkte me op via administratie, projectcoördinatie, senior projectmanagement en businessanalyse naar directeur projecten en directeur verkoop. In elke functie richtte ik me op het oplossen van operationele problemen ten gunste van mensen en winst. Ik merkte steeds opnieuw dat dingen ons vermogen om waarde te leveren in de weg stonden.

Een groot deel van mijn werk bestond daardoor uit het navigeren door operationele problemen of het bestrijden ervan, zodat ik mijn werk daadwerkelijk gedaan kreeg. Je hebt waarschijnlijk de uitdrukking ‘werk om het werk’ gehoord. Moet deze vergadering een e-mail zijn? Inbox nul? Dat is allemaal werk om het werk.

Je kunt je bedrijfsvoering optimaliseren door processen en communicatie in kaart te brengen. Zo kun je veel van dat werk verminderen, afhankelijk van hoe je wilt werken en waarde wilt leveren. Daarom raakte ik hier volledig door geobsedeerd.

Mijn eerste stap was een mislukking. Daarna verdubbelde ik de verkoopportefeuille van een van de laatste bedrijven waarvoor ik werkte. Ik ontwikkelde een strategie en een team voerde die zeer effectief uit. De leveringsmotor kon de groei echter niet bijhouden.

Uiteindelijk was het een te voorkomen operationeel probleem dat we al aan de muur zagen hangen. Het team moest zich aanpassen. Er was grote vraag naar een product dat we verkochten, maar we liepen maanden tot een jaar achter bij het bedienen van de markt door problemen met schaalbaarheid en bedrijfsvoering.

Met tijd tot mijn beschikking ontwierp ik een systeem en bouwde ik een gereedschapskist. Die helpt professionele dienstverleners hun mensen sterker te maken door obstakels voor succes weg te nemen en groei te stimuleren. Dat is een deel van mijn reis. Er waren ook persoonlijke elementen. Zestien jaar lang worstelde ik met een niet-gediagnosticeerde auto-immuunziekte. Tijdens mijn zwangerschapsverloven kreeg ik te maken met discriminatie. Ik heb twee kinderen.

Er waren dus veel obstakels die me inspireerden om iets voor mezelf op te bouwen en mijn eigen beslissingen te kunnen nemen. Deze ervaring was tegelijkertijd enorm leerzaam, transformerend en uitdagend.

Galen Low: Ik vind dat een geweldig verhaal. Ik houd ervan wanneer iemand uit projectmanagement, projectoplevering, bedrijfsvoering of een ander deel van het bedrijf in de verkoop terechtkomt.

Als je veel verkoop binnenhaalt, wordt dat vaak gezien als een goed probleem. In jouw geval klinkt het alsof het probleem niet snel genoeg kon worden opgelost. Er kwam veel nieuw werk binnen, maar operationeel konden jullie het niet ondersteunen.

Voelde je toen je je gereedschapskist samenstelde dat je dit al eerder had gedaan? Of was het meer: ik stel iets samen dat een aanbod vormt, maar ik heb dit aanbod nog nooit in mijn functie geleverd?

Stephanie Best: Dat was interessant. Ik moest patronen in mijn loopbaan herkennen en bepalen wat het meest relevant was: welk probleem stond werkelijk in brand en welk probleem loste ik steeds op?

Toen ik mijn gereedschapskist samenstelde, breidde ik mijn certificeringen uit. Ik deed iets wat ik al ongeveer vijftien jaar binnen projectmanagement en strategie beoefende. Ik ontdekte echter een certificering die DAVSC heet: Disciplined Agile Value Stream Consultant.

Dat is een combinatie van projectmanagement en bedrijfsvoering op directieniveau. Je brengt de waardeketen in kaart en beoordeelt hoe je de waarde die aan klanten wordt geleverd kunt optimaliseren.

Ik keek naar wat ik kon, wat mij meer aanzien en geloofwaardigheid zou geven en wat ik elke dag met plezier zou doen. In onze loopbaan doen we soms jarenlang dingen waar we goed in zijn, maar waarvoor we niet langer bekend willen staan of die we niet meer willen uitvoeren.

Soms betekent dat dat je een sprong in het diepe maakt, nieuwe vaardigheden ontwikkelt of nieuwe ervaringen opdoet naast je voltijdse baan. Langzame vooruitgang is nog steeds vooruitgang. Kortom: het was een combinatie van beide.

Galen Low: Wat ik geweldig vind aan jouw verhaal is de combinatie. Je kijkt naar alle onderdelen en vraagt: vormen ze samen een puzzel? Is er een businesscase? Zal ik waardevol zijn en hierin succesvol kunnen worden?

Dat sluit sterk aan bij wat je zei over je niet-gediagnosticeerde auto-immuunziekte: een onzichtbare aandoening waarvoor je op de werkplek soms wordt gediscrimineerd zonder dat de organisatie dit begrijpt. Organisaties zijn niet altijd goed in het omgaan met zulke onzichtbare aandoeningen.

Hetzelfde geldt voor zwangerschapsverlof en alle structurele dubbele standaarden en vooroordelen. Wanneer je spreekt over werk om het werk, komt daar nog een extra laag bovenop.

Stephanie Best: Alsof menselijkheid in de weg staat van een radertje in de machine zijn.

Galen Low: Precies. Het is bevrijdend om te horen dat het niet alleen ging om wegkomen uit een slechte situatie, maar dat je door deze keuze een andere balans kon creëren. Je neemt meer risico, je moet je diensten presenteren en het werk is anders dan inklokken voor een negen-tot-vijf of negen-tot-negen.

Maar er zijn ook voordelen: tijd met je kinderen, aandacht voor je gezondheid en andere overwegingen. Ik neem aan dat deze overstap niet eenvoudig was. Wat waren enkele grote uitdagingen en hoe heb je die overwonnen?

Stephanie Best: Dat is een geweldige en belangrijke vraag. De uitdaging lag bij mezelf, maar ook bij mijn gemeenschap en mijn gezin.

Wanneer je tegen je partner zegt dat je ondernemer wilt worden, moet je rekening houden met diens risicotolerantie, perspectief en behoeften. Uiteindelijk vorm je een partnerschap en neem je een beslissing die jullie beiden, jullie kinderen en het huishouden beïnvloedt.

We hebben daarom grenzen en voorwaarden afgesproken. Wat moet er gebeuren zodat ons gezin gezond blijft en deze keuze logisch is? Dat verschilt per gezin. Het gaat niet om de ondernemer die zegt: ik heb dit nodig en jij moet mij steunen. Het gaat om compromissen, nieuwsgierigheid en wederzijdse steun.

Nadat we hadden vastgesteld dat ons gezin hiervoor openstond, stapte ik erin. Ik deed veel aan vallen en opstaan. Het eerste wat ik leerde, was dat ondernemerschap tegelijkertijd eenzaam, complex en enorm ingrijpend kan zijn.

Het is stimulerend, uitdagend en inspirerend, maar er komt ook veel optimisme bij kijken. Je moet een beetje gek zijn, op een goede manier. Zoals Robin Williams zegt: je hebt dat kleine vonkje waanzin nodig om je leven te verlichten.

Een van de uitdagingen was dat alles erg solistisch voelde. Ik ben geen technologie-start-up. Ik wil mijn diensten op termijn wel productiseren, maar eerst wil ik meer gegevens. Er is internationaal veel steun voor technologie-start-ups, maar niet-technologische start-ups hebben volgens mij meer gemeenschap nodig.

Daarom heb ik mijn netwerk uitgebreid en ben ik naar evenementen voor ondernemers en zakelijke evenementen voor vrouwen gegaan. Ik heb opmerkelijke mensen ontmoet en de meest onverwachte contacten bleken waardevol.

Daarnaast heeft iedereen advies of kritiek, terwijl de meeste mensen niet weten wat je doormaakt. Het is fijn wanneer mensen nieuwsgierig zijn en vragen stellen. Het is ook fijn wanneer ze bezorgd om je zijn, want van buitenaf ziet het er soms krankzinnig uit.

Wanneer je een bedrijf begint, word je ineens deskundig op allerlei gebieden. Mensen proberen je dan in een hokje te plaatsen. Ik merkte dat veel mensen mij nog zagen als de vriendelijke, extraverte projectleider of projectmanager met wie ze jaren geleden hadden gewerkt.

Ze hadden moeite om een nieuwe identiteit, deze metamorfose en transformatie te accepteren. Mijn gemeenschap moest met mij meegroeien. Veel mensen hebben dat gedaan, maar sommige mensen zijn uit beeld verdwenen omdat ik niet meer voldeed aan hun verwachtingen van wie Stephanie was.

Je moet bereid zijn dat los te laten, erdoorheen te lopen, je hoofd hoog te houden en jezelf te vertrouwen. Zo heb ik het overwonnen: door mezelf te vertrouwen en betekenisvolle gesprekken te voeren met mensen die dicht bij me staan.

Galen Low: Ik vind dat fascinerend. Ik houd van het woord metamorfose. Ik zie dat gemeenschappen en de mensen om je heen soms veranderen terwijl jij verandert. Dat is waarschijnlijk prima, omdat het misschien niet bij iedereen past of omdat niet iedereen het kan ondersteunen.

Aan de andere kant kunnen onverwachte mensen in je netwerk juist heel ondersteunend of behulpzaam blijken. Als je nieuwsgierig blijft, kun je van elkaar leren, ook wanneer het van buitenaf niet lijkt alsof jullie veel gemeen hebben.

Stephanie Best: Absoluut.

Galen Low: Ik vind het onderscheid tussen netwerk en gemeenschap interessant. Sommige mensen staan echt achter je en vormen je steun. Voor luisteraars die een ondernemend pad overwegen maar geen partner hebben of niet dicht bij hun familie staan, kan het vooruitzicht van meer eenzaamheid afschrikken.

Maar je kunt een gemeenschap creëren die je ondersteunt. En ik wil terugkomen op de voorwaarden die je aan het begin noemde. Wat zijn jouw voorwaarden voor succes? Hoe weet je of het werkt, niet alleen als bedrijf, maar ook als leven? Slaagt mijn leven samen met mijn bedrijf, of wat is de wisselwerking?

Stephanie Best: Ik vind dat een goede vraag.

Galen Low: Heb je een voorbeeld van een voorwaarde die persoonlijker is dan zakelijk? Bijvoorbeeld: als ik dit drie dagen per week niet doe, raakt mijn leven uit balans en besteed ik te veel tijd aan het laten groeien van een bedrijf.

Stephanie Best: Daar kan ik me zeker in herkennen. We hebben gekozen voor een veel flexibelere aanpak. Een van de voordelen van een eigen bedrijf was voor mij dat ik rustig kon beginnen.

Veel mensen denken bij ondernemerschap aan vierentwintig uur per dag werken, voortdurend druk zijn en nooit slapen. Dat is niet gezond. Een van onze voorwaarden was dat ik tijd en flexibiliteit zou hebben, terwijl ik strategisch bleef bouwen en daar dagelijks tijd aan besteedde.

Ik zorg ’s ochtends voor mijn kinderen, geef ze een voedzaam ontbijt, troost ze wanneer ze verdrietig zijn bij het afscheid en haast ze niet. Dat is voor ons betekenisvol. Daarna kan ik aan de infrastructuur werken en tijd besteden aan het project waarover ik je vertelde.

Zolang ik mijn prioriteiten ken — het bedrijf laten groeien en duidelijk zijn over wat we wel en niet doen — verdwijnt veel werk om het werk. Wanneer je prioriteiten duidelijk zijn, richt je je alleen op inspanningen die waarde creëren.

Als je overbodige zaken schrapt, kun je ongeveer drie tot zes uur geconcentreerd per dag werken. Dat omvat groei, fouten, nuance, verkoop, relatieopbouw, dienstverlening, projectwerk met actieve klanten en het inhuren van externe consultants.

Je richt je op wat er werkelijk toe doet. Als bedrijfseigenaar moet je denken als een CEO, ongeacht de omvang van je bedrijf. Je moet de waarde van je tijd begrijpen, want je keuzes beïnvloeden niet alleen jou, maar ook je gezin en gemeenschap.

Als je alleen bent en geen gezin of gemeenschap hebt, moet je begrijpen hoe gezondheid en zorg er voor jou uitzien. Het is niet jouw schuld waar je nu staat, maar het is wel belangrijk om prioriteiten te stellen.

Galen Low: Ik waardeer dat je de nadruk legt op de ondernemerscultuur en het idee dat er maar één manier is om ondernemer te worden. Dat hoeft niet te betekenen dat je achttien uur per dag werkt of voortdurend onder druk staat.

Voor mij is het wel even wennen aan het idee van drie tot zes uur per dag werken. Ik kom uit een bureauomgeving waarin we tijd, factureerbare uren en een achturige werkdag bijhouden. Maar je kunt in drie uur een enorme impact maken: je volgende contracten binnenhalen, je netwerk uitbreiden of iemand ontmoeten die de koers van je bedrijf verandert.

Je denkt dan niet meer: heb ik acht uur gewerkt? Je denkt: heb ik vandaag een impact gemaakt die mijn bedrijf laat groeien en mijn gezondheid beschermt?

Stephanie Best: Ja, absoluut. Ik doe het bewust rustig aan. We hebben geweldige klanten gehad en met geweldige mensen gewerkt doordat ik me kon richten op wat werkelijk belangrijk is.

Het is moeilijk om los te komen van het idee dat je acht tot twaalf uur per dag aanwezig moet zijn om waarde te bewijzen. Maar uiteindelijk moet je kijken naar de resultaten die je moet leveren, je strategie, je prestatie-indicatoren en hoe je die vertaalt naar projecten en dagelijkse activiteiten.

Je moet jezelf afvragen of je verslaafd bent aan het afvinken van taken, of dat je je automatische piloot verandert in een waardegerichte manier van werken. Dat kost tijd. Als iemand mij een uitdaging geeft, wil ik die behalen en vaak zelfs de verwachtingen overtreffen. Geef me een dringende deadline en die staat boven aan mijn lijst totdat hij af is.

Galen Low: Dat is interessant: je gezondheid kan je ertoe aanzetten je gezondheid te negeren om te bewijzen dat je iets kunt.

Stephanie Best: Ja. Veel mensen met coeliakie weten niet dat ze de ziekte hebben. Er zijn honderden signalen en symptomen. Ze pushen zichzelf nog harder om te bewijzen dat ze tot de best presterende mensen behoren. Dat heeft op termijn gevolgen.

Galen Low: Laten we kijken naar de mensen die sceptisch zijn. Sommigen zeggen: het zou geweldig zijn, maar ik heb niet genoeg spaargeld of financiële zekerheid. Niet iedereen heeft de middelen om de overstap naar ondernemerschap te maken. Is dit echt een optie voor iedereen?

Stephanie Best: Uiteindelijk gaat het om risico. Iedereen heeft een ander risicoprofiel. Ik denk niet dat er vaste voorwaarden zijn die iemand automatisch uitsluiten. Het gaat eerder om de vraag hoe en wanneer je begint.

Je kunt met gezondheidsproblemen, sociale problemen of financiële problemen te maken hebben. Veel mensen hebben schulden. Toch bestaan er verschillende manieren om aan deze reis te beginnen. Ik richtte mijn bedrijf voor het eerst op in 2017, nam daarna weer voltijdse functies aan en richtte het later opnieuw op in 2022.

Soms word ik per ongeluk aangenomen, maar je netwerk helpt echt. Toen ik voor mijn kinderen zorgde, besteedde ik tijd aan het nadenken over mijn waardepropositie. Welke drie dingen zou ik mensen vertellen? Wat zou mijn korte presentatie zijn?

Wanneer je energie hebt, kun je een uur besteden aan de vraag: als ik een uur volledige vrijheid had om aan een bedrijf te werken, hoe zou dat eruitzien? Hoe zou ik het formuleren? Hoe zou ik het opbouwen?

Veel van wat ik aanvankelijk deed, is verdwenen. Slechts een deel ervan leidde tot een waardevol bedrijf. Dat is de 80/20-regel: veel inspanning, experimenteren, ontdekken, jezelf leren kennen en de markt testen.

Het duurde jaren om hier te komen. Het was niet alleen het gevolg van mijn laatste ontslagvergoeding. Het was jarenlang een verlangen om ondernemer te worden, omdat ik wist dat ik tot op zekere hoogte mijn eigen leven kon ontwerpen.

Het is niet allemaal geweldig en je kunt je agenda niet volledig zelf bepalen. Je moet nog steeds aansluiten bij wat de markt wil en waarde leveren aan klanten. Denk na over hoe ondernemerschap bij jou past. Wil je de verantwoordelijkheid, de verschillende rollen en het risico? Wil je rustig beginnen of meteen volledig inzetten?

Wees realistisch. Het is prima om te beginnen waar je bent. Het eindresultaat hoeft niet meteen perfect te zijn.

Galen Low: Ik vind twee dingen interessant. Ten eerste het klassieke idee van onmiddellijk succes: iemand begint een bedrijf en het lijkt alsof dat gisteren gebeurde. In werkelijkheid kan het zeven jaar voorbereiding hebben gekost.

Ten tweede vind ik het interessant dat je spreekt over een korte presentatie. Veel mensen zijn allergisch voor verkoop, maar zo’n presentatie helpt je om je waarde te testen. Is dit waardevol? Worden mensen nieuwsgierig? Je hoeft niet vier uur uit te leggen wat je bedrijf doet. Je onderzoekt kort welke waarde mensen zien.

Stephanie Best: Precies. Je moet gericht zijn op mensen, waarde willen leveren en relaties willen opbouwen. Geld is belangrijk, want daarmee overleeft je bedrijf, maar zonder authenticiteit, transparantie en relaties bereik je dat resultaat niet.

In een zakelijke relatie kan het zes maanden of langer duren voordat iemand klant wordt. Het gaat om netwerken, relaties ontwikkelen, kleine initiatieven proberen en ontdekken wat werkt.

Galen Low: Het kost tijd, maar ik houd van die authenticiteit. We hebben gesproken over een vonkje waanzin en obsessief zijn, maar dan wel obsessief over mensen en waarde leveren.

Stephanie Best: Precies. Dat is de juiste zaak om belangrijk te vinden.

Galen Low: Om af te ronden: we hebben veel gesproken over ondernemerschap. Ik presenteerde het aanvankelijk als iets dat steeds vaker lijkt op de enige haalbare optie. Maar dat is het niet. Welke alternatieven zijn er voor mensen die halverwege hun loopbaan als projectleider zijn, of daar voorbij?

Stephanie Best: Dat is een goede vraag. Er zijn veel alternatieven. Het gaat erom hoe goed en hoe bereid je bent om je businesscase voor waarde te herformuleren voor de verandering die je wilt maken.

Als ondernemerschap je niet aanspreekt, is dat volkomen geldig. Omdat je het overal ziet wanneer je scrolt, betekent niet dat jij het moet doen of dat je er gelukkig van wordt.

Je kunt onafhankelijk bijdragen, consultancy- of adviesrollen aannemen, leidinggevende functies zoeken of deeltijds voor organisaties werken. Halverwege je loopbaan heb je vaak een duidelijker beeld van wie je bent, wat je prettig vindt en wat je niet meer accepteert.

Aan het begin van je carrière zeg je vaak overal ja op om je waarde te bewijzen. Later word je meer op waarde gericht en begrijp je de waarde van geld en tijd. Je kunt niet elke minuut besteden aan verzoeken die niet aan een strategie zijn gekoppeld.

Kijk ook naar leiderschapsrollen of deeltijdse functies. Neem alle vaardigheden die je hebt opgebouwd, zowel technische als sociale vaardigheden, en onderzoek hoe die kunnen worden vertaald naar bijvoorbeeld een rol als vicepresident bedrijfsvoering of vicepresident klanttevredenheid.

Leer jezelf opnieuw te positioneren. Schakel een coach in als je hulp nodig hebt om jouw waarde te begrijpen in de context van de rol waarin je wilt groeien.

Als je programma’s of projecten beheert, wil je misschien meer variatie of strategische invloed. Je bezit misschien niet de formele bevoegdheid, maar je kunt je waardepropositie aanpassen zodat je die invloed binnen een organisatie wel krijgt.

Het gaat dus om herformuleren en relaties opbouwen. Onderzoek je risicotolerantie, je gezinssituatie, gezondheid, financiën en netwerk. Stel vragen, laat anderen je uitdagen en speel de advocaat van de duivel met verschillende perspectieven. Kijk vervolgens wat bij je past en richt je daarop.

Galen Low: Wat ik fascinerend vind, is dat alles wat je eerder zei over ondernemerschap ook geldt als je als projectleider iets wilt veranderen zonder ondernemer te worden. Bepaal wat je wilt, leg de puzzelstukken van je vaardigheden bij elkaar en kijk of je een compleet beeld krijgt.

Ontbreken er onderdelen, vul die dan aan met bijvoorbeeld een certificering. Bouw je korte presentatie over waarom jij geschikt bent voor de rol die je wilt. In plaats van klanten overtuig je interne belanghebbenden of een werkgever tijdens een sollicitatiegesprek.

En natuurlijk kun je ook gewoon projectmanager blijven. Dat is eveneens een geldige keuze. Als je wilt veranderen, gaat het erom dat je een visie ontwikkelt, ziet welke vaardigheden je onderweg hebt opgebouwd en die vertaalt naar een waardepropositie of persoonlijk merk dat je kunt inzetten voor verandering.

Stephanie Best: Ik vind het geweldig hoe je deze gesprekken samenvat. Uiteindelijk is het een mindset: wees de CEO van je leven en loopbaan. Dat betekent niet dat je ondernemer moet worden. Het betekent dat je controle neemt over je eigen pad.

Galen Low: Boom. Dat was een goede.

Stephanie Best: Boom.

Galen Low: Geweldig. Laten we het hierbij laten. Dit is een mooie plek om te eindigen.

Stephanie Best: Boom is een goede plek om te eindigen.

Galen Low: Boom is een goede plek om te eindigen.

Steph, heel erg bedankt dat je vandaag tijd met me hebt doorgebracht. Het is altijd leuk en we hebben veel besproken.

Stephanie Best: Dat hebben we zeker. Bedankt voor de gelegenheid om deze prachtige vragen te beantwoorden. Bedankt voor je tijd en je interesse om dit samen met mij te onderzoeken. Ik heb het zoals altijd geweldig gevonden om met je te praten.

Galen Low: Daar hebben jullie het. Als je wilt deelnemen aan het gesprek met meer dan duizend gelijkgestemde voorvechters van projectmanagement, sluit je dan aan bij onze gemeenschap. Ga naar thedigitalprojectmanager.com/membership voor meer informatie. Als je hebt genoten van deze aflevering, abonneer je dan en blijf op de hoogte via thedigitalprojectmanager.com. Tot de volgende keer, bedankt voor het luisteren.