Yeni projelere başlamak, özellikle yeni bir müşteriyle çalışıyorsanız, ajans bünyesinde yeniyseniz veya özensizce hazırlanmış bir devir teslimin ardından görevi devralıyorsanız son derece göz korkutucu olabilir. Ben Aston, yönünüzü bulmanız ve bir projeyi düzene sokmanız için proje planı, ekip, müşteri ve iş hakkında sorulması gereken soruları ele almak üzere Joanna Leigh Simon ile konuşuyor. Kendi proje işe alıştırma deneyiminizi nasıl çok daha az stresli hâle getirebileceğinizi öğrenmek için kulak verin.
Deşifreyi Okuyun:
Sesli yayınlarımızı bir yazılım programı kullanarak yazıya dökmeyi deniyoruz. Bot her zaman yüzde 100 doğru çalışmadığı için lütfen yazım hatalarını mazur görün.
Ben Aston:
Bizi dinlediğiniz için teşekkürler. Ben Ben Aston ve bu, Dijital Proje Yöneticisi Sesli Yayını. Bugün, 2017’deki büyük kalem dağıtımıyla ünlü … Aslında dünya çapında ünlü Joanna Leigh Simon aramıza katılıyor. Bizi dinlemeye devam edin. Muhtemelen Joanna’nın bugün dağıtacak bir şeyi olmasını umuyorum. Her zaman bizimle paylaşacak heyecan verici bir şeyi oluyor. Hoş geldin Joanna.
Joanna:
Merhaba Ben. Beni tekrar davet ettiğin için çok teşekkür ederim.
Ben Aston:
Harika. Bugün yeni bir projeye atandığımızda neler olduğunu konuşacağız. Bazen yeni bir projeye atandığımızda bu iyi bir şeydir, ancak çoğu zaman oldukça zor olabilir. Bu nedenle, yönümüzü bulmak ve projeleri düzene sokmak için neler yapabileceğimizi, böylece onları gerçekten yönetmeye başlayabilmemizi konuşacağız.
Başka insanlardan projeleri devralmanın, hatta bazen yalnızca projelere başlamanın bile oldukça stresli olabileceğini düşünüyorum. Her şeyi nasıl düzene koyabileceğimizi ve tüm süreci nasıl daha az stresli hâle getirebileceğimizi konuşacağız. Ancak buna geçmeden önce Joanna, daha önce seninle tanışmamış olanlar için biraz kendinden bahseder misin? Ne yapıyorsun ve hikâyen nedir?
Joanna:
Elbette. Philadelphia’da yaşayan bir yapımcı ve proje yöneticisiyim. Yaklaşık sekiz yıldır küçük ajanslarda çalışıyorum. Önce kapsamlı halkla ilişkiler ve reklam şirketlerinde, ardından video prodüksiyonunda ve en son bir grafik tasarım ve marka oluşturma şirketinde görev yaptım. Bunların her birinde, 21. yüzyılda olduğumuz için doğal olarak güçlü bir dijital bileşen vardı. Şu anda bir sonraki pozisyonumun ne olacağını belirlemeye çalışıyorum. Philadelphia’dan taşınma ihtimalini de değerlendiriyorum.
Ben Aston:
Heyecan verici zamanlar. Joanna için bir işiniz varsa ve bunu dinleyip “Bu kızı işe almak istiyorum” diyorsanız onunla iletişime geçin. Joanna işe hazır. Bize, boş zamanlarında kendini nasıl meşgul ettiğini anlatır mısın? Biyografinde boş zamanlarında yapmayı sevdiğin bazı şeylerden bahsetmişsin. İşin olmadığı ve “Sadece biraz dinleneceğim” demenin çok kolay olduğu zamanlarda kendini nasıl meşgul ve sürece dâhil tutuyorsun?
Joanna:
Kesinlikle, tatil olduğu ve herkes izinde bulunduğu için kendime bolca dinlenme zamanı ayırdım. Bu gerçekten harika oldu ve fırsat bulan herkese bunu şiddetle tavsiye ederim. Ama şaşırtıcı biçimde gerçekten çok meşgul de kaldım.
Çok fazla serbest çalışma yaptım ve bu çok heyecan verici. Çoğunlukla, yapmayı çok sevdiğim marka stratejisi üzerine çalıştım. Yerel olarak insanlarla, ayrıca Kaliforniya’da ve başka yerlerdeki müşterilerle çalışmak harikaydı. Tam zamanlı bir işiniz varken yapmanın zor olduğu her şeyi yapmaya çalışıyorum. Doktora gitmek, egzersiz yapmak, işlerini halletmek ve dairemdeki şeyleri onarmak gibi işler. Tüm bu idari işleri halledebilmek gerçekten çok güzel.
Ben Aston:
Komik, değil mi? Aslında hayatı yaşamak bile tam zamanlı bir iş.
Joanna:
Gerçekten öyle.
Ben Aston:
Dişçiye gitmek, doktora gitmek ve bir sonraki büyük işin için kendini hazırlamak gibi şeyler. Ancak Slack ekibimizde sıkça gündeme gelen bir konu var. Uzaktan çalışan proje yöneticileri kanalında bunu görüyorum. Serbest veya sözleşmeli proje yönetimine geçmeyi düşünüyorum ama işi nasıl bulacağım diye soruyorlar. Tanıdığı olan insanların kendi işlerini alabildiği görülüyor ve senin de bazı işler bulabilmiş olman harika. Bu işleri nasıl buluyorsun?
Joanna:
Tamamen dürüst olmak gerekirse bu işleri mutlaka aramadım; sanırım onlar beni buldu. İşi yapmayı seviyorum. Son birkaç yılda kendimle ilgili kabullendiğim bir şey bu.
“İşkolik” yerine “kariyer odaklı” ifadesini tercih ediyorum; siz nasıl adlandırırsanız adlandırın. İşi yapmayı gerçekten seviyorum. Sanırım arkadaşlarımla ve tanıdıklarımla konuşurken, yeni bir tam zamanlı iş aramaya kendimi adayacağım bir boş dönem yaşayacağımı anlatıyordum. İnsanlar da “Bir arkadaşım var, kendi işini yeni kurdu. Düzenlenmesine ya da şu veya bu konuda strateji geliştirmesine yardımcı olacak birine gerçekten ihtiyacı olabilir” diyordu. Ardından “Onunla tanışmak ister misin?” diye soruyorlardı. Ben de sürekli “Evet” diyordum çünkü bu işi büyüleyici buluyorum.
Ayrıca, sunabileceğim hizmetlerden yararlanabileceğini düşündüğüm kişilere ulaşıp “Biraz boş vaktim var, sizinle çalışmayı çok isterim” diyordum. Bunu mutlaka para kazanmak için yapmıyordum; bu tür işleri gerçekten sevdiğim ve tam zamanlı yapmadığımda özlediğim için yapıyordum.
Ben Aston:
Güzel. Önemli olan birkaç kişiyi tanımak ve onların senin için işi olmasını ummak. Çoğu insan için bunun aynı olduğunu hissediyorum. İş bulmada kişisel çevren çok önemli ve şu anda insanların gelip almasını bekleyen gizli bir sözleşmeli proje yönetimi işi deposu yok. Görünüşe göre kişisel bağlantılar kurmak gerçekten önemli.
Joanna:
Kesinlikle. Klişe ama çok doğru. Bu tür şeyler çoğu zaman onları aktif biçimde aramadığınızda, tamamen doğal bir şekilde gerçekleşiyor. Tam zamanlı serbest çalışan olma fikrinin beni korkuttuğunu dürüstçe söyleyebilirim çünkü iş bulmaya çalışmanın o sürekli çabasını sevmiyorum. Bunun bana uygun olmadığını hissediyorum. Kendimi bu şekilde pazarlamakta pek iyi değilim. Ancak insanlara ne aradığınız ve neler sunabileceğiniz konusunda dürüst olduğunuzda, işlerin doğal biçimde ortaya çıktığını gördüm.
Ben Aston:
Bu gerçekten ilginç. Bugün birkaç şey konuşacağız. Öncelikle, yakın zamanda yazdığın makaleden söz etmek istiyorum. Makale tamamen yeni bir projeye başlarken sorulması gereken sorularla ilgili. Henüz okumadıysanız, özellikle yeni bir projeye başlamak üzereyseniz ve farlara bakakalmış bir geyik gibi hissediyorsanız, bu bölüm tam size göre.
Projeye başlamak, özellikle yeni bir müşteriyle çalışıyorsak, ajansa yeni katıldıysak ya da bir projeye atanıp “Tamam, bu artık senin projen, sorumlusu sensin” deniyorsa son derece göz korkutucu olabilir. Genellikle, deneyimlerime göre on seferin dokuzunda, projeyi size devreden kişi artık projeyle ilgilenmez. Tek söyledikleri, projenin aslında çok basit olduğu ve devir teslim gerektirmediğidir. Herkes ne yaptığını bilir ve herhangi bir nota ihtiyaç yoktur.
Projelerin üzerime bırakılmasıyla ilgili deneyimim bu yönde. Kimse gerçekten neler olduğunu bilmiyor. Not yok, devir teslim yok; peki ne yaparsınız? Bugün bunu konuşacağız: yeni bir projeye başlarken sorulacak soruları. Joanna, önce bana şunu anlat: Bu tür projeleri devralma deneyimin nasıl oldu? Benimkine benzer şekilde derin sulara atılmış ve yüzmek ya da batmak zorunda bırakılmış gibi mi hissettin, yoksa daha iyi deneyimlerin oldu mu?
Joanna:
Korkunç hikâyeler yaşadığımı sanmıyorum, ancak bu durumda kesinlikle birçok kez bulundum. En canlı hatıram son işime başladığım zamandan. Geldiğimde uzun süredir bir proje yöneticileri yokmuş. Bu nedenle tüm projeleri yaratıcı yönetmenler yönetiyordu ve o sırada ajansın yaklaşık 20 projesi vardı. Geldiğimde oturup her projeyi tek tek incelemekte ve makalede yer alan tüm soruları sormakta ısrar ettim. Bu oldukça zahmetliydi ama tüm bu bilgileri bir anda elde etmek de harikaydı.
Biraz fazla meraklıca gelebilir ama proje yönetimini gerçekten seviyorsanız, ki dinleyicilerinin çoğunun sevdiğini varsayıyorum, yarısı tamamlanmış bir projeyi devralmak gibi bir zorluğun içine dalmak oldukça büyüleyici olabilir. Bence birçok insan böyle bir zorluğun üstesinden gelir. Ben bunu kişisel açıdan oldukça heyecan verici buluyorum.
Ben Aston:
Heyecan verici olabilir. Ancak önemli olanın, makalede ana hatlarını çizdiğin gibi, bir projeyi devralırken nasıl ilerleyeceğinize dair küçük bir plan yapmak olduğunu düşünüyorum. Yeni bir projeyi devralmanın heyecanıyla doğrudan işe ve projeye dalabilirsiniz. Fakat makalende anlattıklarını dört alanda özetleyebilirim: proje yönetimi planını anlamak, ekibi tanımak, müşteriyi anlamak ve dördüncü olarak işi anlamak.
Öncelikle iş kapsamı belgesi hakkında sorular sormaktan, aslında ne teslim ettiğimizi ve daha da önemlisi ne teslim etmediğimizi anlamaktan bahsettin. Joanna, iş kapsamı belgesini nasıl kavrayabileceğimizden söz etti.
Joanna:
Kesinlikle. Makalede, başlangıçta hangi soruları sormanız ve bunları kime yöneltmeniz gerektiğini biraz daha ayrıntılı açıklıyorum. Proje yöneticilerinin, özellikle yaratıcı bir ortamda, eğlenceyi bozan kişiler olarak kötü bir üne sahip olduğunu düşünüyorum. “Tamam, herkes sakin olsun, kendinizi fazla kaptırmayın” diyen kişilerdir bunlar. Ben o kişi olmayı hiç sevmesem de bunun yaptığımız işin temel bir parçası olduğunu düşünüyorum. Proje yöneticisi olarak ne teslim etmediğimizi anlamak gerçekten önemli. Bu soruyu sorduğumda genellikle göz devirmeler ve homurdanmalarla karşılaşıyorum: “Yine proje yöneticisi gelip kanatlarımızı kıracak.”
Bazen kötü adam olmak zorundasınız. Ancak bu soru çok önemli çünkü herkesi kafa karışıklığından ve zaman, enerji ve para israfından korur. Geçmişte müşterilerin, yaratıcıların veya müşteri yöneticilerinin “Neden kendimizi sınırlayalım? Her şeyi yapalım” diyerek çıtayı çok yükseğe koyduğu birçok durum yaşadım. Bir proje yöneticisi olarak, ne teslim etmemiz gerektiği konusunda insanlardan dürüst yanıtlar almak önemlidir; çünkü sonunda insanları kendilerinden korumanın yolu budur. Bence bu çok önemli bir nokta ve hoşlarına gitmese bile sonrasında size teşekkür ederler.
Ben Aston:
Özellikle bir projeyi ortasından devraldığınızda ilginç, değil mi? Bu soruyu sormazsanız projenin heyecanına kapılabilirsiniz. Bazen içeride “Buna çok sayıda kaynağımızı ayıralım; ödül kazanmak için iyi bir fırsat olabilir” ya da “Bunu doğru yaparsak ileride ek işler gelebilir” şeklinde bir uzlaşma oluşur. Ancak kendinize “Neyi teslim etmiyoruz?” diye sormadan akışa kapılırsanız, bunun yanında kilometre taşlarının neler olduğunu da düşünmelisiniz. Bir son tarih var mı? Çünkü bu da her şeyi etkiler.
Ekibi kendi hâline bırakırsanız en harika şeyi yaratabilirler ama bu sonsuza kadar sürebilir ve çok pahalı olabilir; yine de muhtemelen ödül kazanır.
Joanna:
Kesinlikle. Ekibimin gerçekten harika işler yapmasını engelleyen kişi olmak istemem. Her şey beklentileri yönetmekle ilgilidir. Böylece mantığın sesi olabilir ve ekip için faydalı olacaksa insanları daha fazlasını yapmaya teşvik edebilirsiniz. Ancak insanların kendi yollarına çıkıp kaynakları tükettiğini düşünüyorsanız araya girip “Arkadaşlar, X, Y ve Z’yi teslim etmemiz gerekmiyor; biraz rahatlayın” diyebilirsiniz.
Ben Aston:
Planı anlamak için sorulması gereken sorular çerçevesinde değindiğin diğer konulardan biri de bunu daha önce yapıp yapmadığımız. Bunu daha önce biz ya da başka biri yaptı mı? Ekibe ve belki diğer yapımcılara ve yöneticilere “Yararlanabileceğimiz kestirme yollar veya yeniden kullanabileceğimiz şeyler var mı?” diye sormak çok önemli. İnsanlar doğaları gereği tekerleği yeniden icat etmeyi sever. “Geçen sefer yeterince iyi yapmadık, bu nedenle yeniden yapmalıyız” diye düşünürler.
“Daha önce yaptığımız hangi şeyi yeniden kullanabiliriz?” sorusunu sormak gerçekten önemli.
Joanna:
Kesinlikle. Bu soru, proje yöneticisinin ekibi için beklentileri yönetmesi ve bazen kötü polisi oynayarak “Bunu durdurmamız ya da bitirmemiz gerekiyor; şimdi deney yapma zamanı değil” demesi fikriyle de bağlantılı.
Ancak geçmişte yapılanlara bakmak, yenilik için hızlı bir yol bulmanın da harika bir yöntemi olabilir. Bu nedenle tekerleği yeniden icat etmediğimizden emin olmak önemli; fakat aynı zamanda “Eğer bununla biraz eğlenmek istiyorsanız, zamanımızı en iyi nerede değerlendireceğimizi birlikte belirleyelim” demek de önemli. Daha önce yapılmışsa aynı yoldan tekrar gitmeyelim; neyin gerçekten yenilikçi ve özgün olabileceğini bulalım.
Ben Aston:
Bu kesinlikle ileride yaşayacağınız büyük sıkıntıları azaltabilir. Acıdan söz etmişken, genel planı değerlendirirken nelerin önümüze çıkabileceğinden bahsettiğini düşünüyorum. Bu sorulması harika bir soru: Bir proje başarısız olacaksa neden başarısız olur? Yol boyunca karşılaşabileceğimiz temel engeller neler? Bunu nasıl takip ediyorsun? Bu soruların yanıtlarını ekipten nasıl alıyor ve buna nasıl hazırlanıyorsun?
Joanna:
Proje yönetimine yaklaşımımın tamamı dürüstlük üzerine kurulu. Yeni bir projeye ortasında atandığınızda sormanızı önerdiğim tüm bu sorular, ekibinizin, müşterilerinizin ve tüm paydaşlarınızın size karşı dürüst olmasına ve sizin de kendinize karşı dürüst olmanıza bağlı. Olası engellerin neler olduğunu veya projenin başarısız olmasına neyin yol açabileceğini sormak, ancak dürüst bir yanıt alırsanız değerini gösterir. Fakat dürüst bir yanıt alırsanız bu, proje yöneticisi için yepyeni bir alan açabilir. Sorunlar ortaya çıkmadan önce çözümleri araştırmak için zaman ayırabilir ve ortaya çıktıklarında bu çözümleri hemen uygulayabilirsiniz.
İnsanların bunu çoğu zaman, benim de dâhil olduğumu düşünüyorum, unuttuğunu sanıyorum. Geçmişe dönüp bakmak kolaydır. Burada tavsiye veriyor olmam, bunları her seferinde kusursuz yaptığım anlamına gelmez. Sadece bu durumlar hakkında düşünmek ve gelecekte onlara nasıl farklı yaklaşabileceğimi değerlendirmek için zamanım oldu. Proje yöneticilerinin hatırlaması gereken şey, bazen henüz gerçekleşmemiş ama gerçekleşebilecek sorunları incelemek için küçük yan yollara sapmanın ve bu sorunlara çözümleri araç setimizde hazır bulundurmanın işimizin bir parçası olduğudur. Bazı işlerde, henüz ortaya çıkmamış sorunları çözmek için araştırma ve strateji geliştirmeye zaman ayırdım; bunu yalnızca hazırlık amacıyla yaptım.
Bazı insanlar bunu zaman harcamak olarak görebilir. Ancak bunun çok önemli olduğunu düşünüyorum. Sorun gelecek hafta, ay veya yıl içinde ya da şu anda üzerinde çalıştığınız projede ortaya çıkmasa bile ileride ortaya çıkabilir ve siz hazırlıklı olursunuz. Daha da önemlisi, belki sorun sizin değil çalışma arkadaşlarınızdan birinin karşısına çıkar ve siz yardım etmeye hazır olursunuz. Bunun da çok değerli olduğunu düşünüyorum.
Ben Aston:
Kesinlikle. Sorulacak sorulardan bahsettik: plan, iş kapsamı belgesi ve teslimat takvimiyle ilgili sorular. Şimdi ekibi konuşalım. Bu biraz zor olabilir. Özellikle bir ajansa yeni katıldıysanız veya bir projeye aniden atandıysanız, sormaktan bahsettiğin şeylerden biri işi kimin yapacağıdır. Bir kaynak planınız var mı ve bu kaynak planı amaca uygun mu? Ancak bir kaynak planının doğru olup olmadığını nasıl anlarsın merak ediyorum. İnsanların bu iş için uygun olup olmadığını nasıl değerlendiriyorsun? Yeniyseniz, kimleri kaynak olarak atayacağınızı soran herkesin çalışmak istemediği kişilerle baş başa kalabilirsiniz. Bunu nasıl yönetiyorsun?
Joanna:
Bu soruyu sormanın, her şeyin yolunda gitmesini sağlamaktan çok kötü habere hazırlıklı olmakla da ilgili olduğunu belirterek çok iyi bir noktaya değindin. Sonuç ne olursa olsun, soruyu sormak önemli. Böylece sonucu öğrenirsiniz. Daha önce proje yönetimi felsefemin temel taşlarından birinin dürüstlük olduğunu söylemiştim; bir diğerinin de sezgi olduğunu düşünüyorum. İyi sezgilere sahip olmak, özellikle insanlarla ilgili konularda, iyi bir proje yöneticisi olmanın çok önemli bir parçası.
Bu soruyu sorduğunuzda diğer insanlardan yanıt alsanız bile, ekibi oluşturmak için kendi sezgilerinizi kullanmanız önemlidir. Ekipteki kişilere doğru soruları sorarak iş için doğru insanlar olup olmadıklarını anlamaya çalışın. Proje ortasında göreve getirildiğiniz için personel seçimi üzerinde hiçbir kontrolünüz olmasa bile ekibinizi hızla tanımaya, insanların güçlü ve zayıf yönlerini değerlendirmeye ve proje ekibinizin ihtiyaç duyduğu her şeye sahip olduğundan emin olmak için sezgilerinizi kullanmaya çalışabilirsiniz.
Ben Aston:
Bu oldukça temel bir tavsiye. Hızlı bir değerlendirme yapmanın yollarından biri de, yeni bir projeye ve ekibe atandığınızda herkesin ne yaptığını bildiğini varsayma eğilimine kapılmamaktır. Ben iyimser bir insanım ve “Herkes ne yaptığını biliyordur; bunu daha önce yapmışlardır” diye düşünmeye meyilliyim. İşlerin hızla bozulduğu yer genellikle burasıdır. Ekibimizle ilk kez çalışırken normalde sormamız gerekmeyecek, belki sağduyu gibi görünen soruları sormalıyız: “Şu anda ne üzerinde çalışıyorsun?”, “Bunu ne zaman bitireceksin?”, “Bunu daha önce yaptın mı?”, “Ne yaptığını biliyor musun?”
Bunlar aptalca sorular gibi görünebilir, ancak bazen insanların ne yaptıkları hakkında hiçbir fikirleri olmayan bir işe atandığını ve ne zaman bitireceklerini bilmediklerini görebilirsiniz. Başka birinden devraldığınız bir planın veya ona atanmış ekiplerin doğru olması, bunun doğru plan ya da doğru ekip olduğu anlamına gelmez. Başlangıçta bu soruları hızlıca sormak, hiçbir şey yapmadan oturup “Ben yeniyim, sorun yok” diye düşünmek yerine ciddi bütçe kayıplarını önleyebilir.
Joanna:
Kesinlikle. Şimdi bunu konuştuğumuz için üzerinde daha çok düşünüyorum: iyi bir proje yöneticisi olmak, büyük ölçüde insan ilişkileri becerileri ve doğru soruları sormakla ilgilidir. Bu yalnızca kusursuz belgeler hazırlamak, zamanın, paranın ve diğer her şeyin doğru şekilde tahsis edilmesini sağlamak değildir. Aynı zamanda projeye 10.000 fit yükseklikten bakabilmek, farklı kişiliklerin inceliklerini ve ihtiyaçlarını anlayabilmektir. Proje yönetimi yalnızca zaman çizelgeleri, bütçeler ve teknik özelliklerden ibaret değildir.
Bir projeyi yönetmenin içine çok şey girer ve bunların hepsi insanlarla ilgilidir. Benim için işin sevdiğim tarafı da bu. Düzenli olmayı, belgeleri ve her şeyi kontrol altında tutmayı seviyorum; ancak bir projenin ortasında göreve başlamanın zorluğunu sevmemin nedeni, yumuşak becerilerinizi sınamak ve geliştirmek için çok iyi bir fırsat sunmasıdır.
Ben Aston:
Bir sonraki adım. Planı ve ekibi konuştuk; sırada müşteri var. Burada çok önemli bir noktaya değiniyorsun. Müşterinin kim olduğunu, kararları kimin verdiğini, iletişim kurulacak kişinin kim olduğunu ve nihai karar vericinin kim olduğunu sormak gerekiyor. Aynı zamanda projeye dâhil olan tüm farklı kişileri anlamak ve organizasyon katmanlarını kavramak gerekiyor. Bu konudaki düşüncelerini biraz açar mısın?
Joanna:
Elbette. Bu soru tamamen kişisel deneyimden geliyor. Bunun sürekli yaşandığını gördüm. Proje ekibi, yönetim veya müşterinin kendisi size temel paydaşın, karar vericinin ya da ana iletişim kişisinin kim olduğunu söylüyor; ancak bir süre sonra bunun böyle olmadığını fark ediyorsunuz. Kimsenin aldatıcı veya kötü niyetli davranması gerekmiyor. Bence bazen insanlar kâğıt üzerinde müşterinin tek kişi olduğunu, ancak pratikte bunun bütün bir grup ya da başka biri olduğunu anlamıyor. Günlük işlerde sahadaki ana kişi başka biri olabilir ama günün sonunda onay almanız gereken kişi farklı olabilir. Müşterilerin bu konuda sizinle açık olması çok önemli. Bunun tamamen normal olduğunu da onlara açıklamalısınız.
Müşterinize “Bir yerde sakladığınız gizli bir paydaş varsa umurumda değil. İşlerin nasıl yürüdüğünü biliyorum. Üç hafta sonra bunun başka biri tarafından onaylanması gerektiğini söylemeniz de sorun değil. Sadece bunun önceden olacağını bilmek istiyorum ki hazırlık yapabileyim” demek gerekir.
Ben Aston:
Bu çok doğru. Çok basitmiş gibi geliyor, değil mi? “Elbette müşterinin kim olduğunu bilmelisin.” Ancak özellikle daha önce çalışmadığınız yeni bir müşteriyi devralırken bu gerçekten doğru. Yeni bir projeyi devralmak başka şey, nihai sorumlunun kim olduğunu gerçekten bilmediğiniz yeni bir müşteriyi devralmak başka şey. Bazen dolaplarda saklanan ve tüm sürecin en önemli parçası olan müşteriler vardır.
Daha genç müşteriler genellikle kendilerini kanıtlamaya ve patronlarını etkilemeye çalışır; onay almadan projeyi yürütmeye çalışarak riskli bir yol izlerler. “Bunu onaylaması gereken başka biri var mı?” sorusunu anlamak önemlidir. Böylece daha kıdemli müşterilerle ek kontrol noktaları önerebilir, sonunda reddedilecek işler için bütçeyi tüketmezsiniz. Müşteriyi anlamak gerçekten önemli.
Dördüncü konuya, yani işe değinelim. Başarı hakkında sorular sormaktan bahsettin. Yeni bir projeyi devralırken bunun çok önemli olduğunu düşünüyorum. Bu işi neden yaptığımızı anlamamız gerekiyor. Marka bilinirliğini artırmak, başarılı bir lansman sağlamak, daha fazla kullanıcı kazanmak veya geliri artırmak için mi yapıyoruz? Bunun yanında başarının nasıl görüneceğini anlamak da var. Nasıl başarılı olacağız? Hedef kitleyi veya tüketiciyi anlamak ve ürettiğimiz işin doğru olup olmadığını değerlendirmek gerekiyor. Bu iş başarıyı sağlayacak mı? Bir projenin stratejik hedeflerini anlayıp yaptığımız işin amaca uygun ve etkili olmasını nasıl sağlıyorsun?
Joanna:
Bu soru birçok nedenden dolayı son derece önemli. Projeye yeni atandıysanız, müşterinizin, ekibinizin ve tüm paydaşların gözünde “Bunu neden yapıyoruz?” sorusunun yanıtını öğrenmenin kolay ve doğrudan bir yoludur. Proje temelli işlerde bir “neden” sahibi olmanın çok önemli olduğunu düşünüyorum. Hedeflerinizi bilmek ve kendinizi ve ekibinizi odaklı tutabilmek önemlidir. Ayrıca hâlihazırda devam eden bir projeye atılmanın iyi taraflarından biri de müşterinin odağını yeniden toplama fırsatıdır.
Bazen bunun kimsenin suçu olmadığını ve tamamen anlaşılabilir olduğunu düşünüyorum; müşteriler muhtemelen aynı anda çok sayıda işle uğraşıyor. Ancak bu fırsatı, müşterinin odağını yeniden toplamak için kullanmak önemli. Böylece yalnızca siz, proje yöneticisi ve hizmet sağlayıcı olarak ne yaptığınızı anlamazsınız; müşterinin bu işe neden para harcadığını kendi sözleriyle de duyarsınız. Daha sonra bu yanıtı sürecin geri kalanında ona rehberlik etmek ve motivasyon sağlamak için kullanabilirsiniz. Müşteriye ekibinizi neden işe aldığını hatırlatmak için harika bir fırsattır. Onun sözlerini kullanarak bunu müşteriye geri yansıtabilirsiniz.
Onun ne yapmaya çalıştığını anladığınızı ve hedeflerine ulaşmasına yardımcı olmak için orada olduğunuzu gösterebilirsiniz. Proje ekibini ve müşteri ekibini tek bir hedef etrafında birleştirmek, herkesi yeniden aynı sayfaya getirmek için harika bir fırsattır. Geçiş sırasında bazı kişiler odağını kaybettiyse veya herkes aynı noktadaysa ve herhangi bir sorun yoksa bu harika bir durumdur. İyi bir ortama dâhil olmuşsunuzdur; bunun değerini bilin.
Ben Aston:
Haklısın. Daha önce projeyi yöneten kişi olarak sormaktan kaçınabileceğiniz soruları sormak için gerçekten iyi bir fırsat. “Bu, müşterimizin stratejik hedeflerine nasıl hizmet ediyor?”, “Bu gerçekten nasıl çalışacak?” gibi soruları sormak ekibi yeniden hizalamak için çok faydalı. Bu gerçekten sağlam bir tavsiye.
Konuyu toparlayalım. Bir projeyi devralan kişi olarak devir teslimleri nasıl daha iyi yapabileceğimizle ilgili bazı düşüncelerim var. İlk olarak, yeni bir projeyi devralırken kendinizi kaybolmuş hissetmenizin normal olduğunu bilmek gerekir. Projeye yabancı olmak tamamen normaldir. Tüm yanıtları bilmemeniz sorun değil; önemli olan bazı yanıtları hızlıca bulmaktır. Bugün konuştuğumuz soruları sormak ve Joanne’in makalesinde yer alan tüm soruları incelemek, neler olduğunu anlamak ve bir plan oluşturmak için çok önemli.
Yeni bir projeyi devralırken aşırı taahhütte bulunmak çok cazip olabilir. Özellikle müşteri veya ekip tarafından baskı altındaysanız olumlu bir etki yaratmak, evet diyen ve işleri tamamlayan kişi olmak istersiniz. Ancak dikkatli olun: Aşırı taahhütte bulunmayın. Muhtemelen henüz her şeyi bilmiyorsunuzdur. Bu nedenle en azından başlangıçta yapabileceklerinizden fazlasını üstlenmediğinizden emin olun; aksi hâlde daha sonra kendiniz için daha fazla sorun yaratırsınız. Kötü bir devir teslim nedeniyle kimsenin neler olup bittiğini bilmediği bir projeyi devralmanız durumunda, devir teslimleri nasıl daha iyi yapabileceğimizi merak ediyorum. Projeyi alan kişi değil de başka bir proje yöneticisine devreden kişi sizseniz, bunu nasıl yapmayı tercih edersin?
Joanna:
Bu çok iyi bir soru. Her zaman geliştirilebilecek sonsuz sayıda yanıt olduğundan eminim. Ancak tek bir şeyden bahsetmem gerekirse, bu konuşmanın teması dürüstlük ve herkes için en iyisini düşünmek gibi görünüyor. Bilgiyi devreden de alan da olsanız, açık ve dürüst olun. Aşırı taahhütte bulunmama konusuna dönersek, olduğunuzdan daha rahatmış gibi davranmanız gerektiğini düşünmeyin. Savunmasız görünmek ve soru sormak sorun değildir. Bir şeyi anlamadıysanız aynı soruyu birden fazla kez sormanız da sorun değildir. İyi insanlarla çalışıyorsanız buna duyarlı davranacak ve ihtiyacınız olan noktaya ulaşmanıza yardımcı olacaklardır.
İhtiyacınız olduğu kadar, gerektiği kadar çok kez ve gerektiği kadar farklı kişiye soru sorun. Ekibinize karşı açık, dürüst ve savunmasız olmaktan korkmayın. O anda zayıf görünebilir veya işleri istediğiniz kadar hızlı kavrayamadığınız için hayal kırıklığı yaşayabilirsiniz. Ancak nihayetinde herkes birbirine karşı dürüst olduğunda bu herkes için daha iyidir.
Ben Aston:
Bu gerçekten sağlam bir tavsiye. Şunu da eklemek isterim: Bu araştırıcı soruları sorduğunuzda kimsenin yanıtı yokmuş gibi görünüyorsa bunun nedeni muhtemelen yanıtların gerçekten olmamasıdır. Çünkü ortada bir plan yoktur. Projeleri devralırken “Biraz daha kazmaya devam etmeliyim” diye düşünebiliriz. Ancak bir noktada planın olmadığını ya da amaca uygun olmadığını görürsünüz. Proje yöneticisi olarak yeni bir plan yapma, ekiple birlikte projeyi nasıl teslim edeceğinizi, başarıya nasıl ulaşacağınızı ve projenin stratejik hedefini nasıl gerçekleştireceğinizi belirleme yetkisine sahip olduğunuzu bilmelisiniz.
Bazen bir projeyi devraldığımızda yeterince bilgi sahibi olmadığımızı düşünür ve “Herhâlde bu doğru fikirdir” deriz. İçgüdülerinize güvenin. Joanna’nın başladığı noktaya dönün ve bir plan yapın. Bu, sahiplenebileceğiniz ve uygulayabileceğiniz bir plan olsun.
Joanna:
Kesinlikle. Yüzde 100 katılıyorum.
Ben Aston:
Joanna, bize katıldığın için çok teşekkürler. Seninle olmak harikaydı.
Joanna:
Çok teşekkür ederim. Çok eğlenceliydi. Burnum tıkalı gibi çıktığım için üzgünüm.
Ben Aston:
Gitmeden önce bu hafta dağıtacağın bir şey var mı? Geçen sefer kalemler vardı. Kalem teklifini kabul eden oldu mu merak ediyorum.
Joanna:
Kimsenin kabul etmediğini söylemekten gerçekten hayal kırıklığı duyuyorum. Özel kalemlerimi istemiyorsanız bu kez size hiçbir şey vermem gerektiğini düşünüyorum. Gerçi burun tıkanıklığından söz etmişken, şu anda elimde yeni bir Sudafed paketi var. Bu kez vereceğim şey, soğuk algınlığı ve grip mevsiminde ihtiyacınız olursa kullanabileceğiniz taze bir psödoefedrin paketi. Beni nerede bulacağınızı biliyorsunuz. Bana ulaşın.
Ben Aston:
Bu oldukça iyi bir teklif. Biraz Sudafed istiyorsanız veya sohbete katkıda bulunmak istiyorsanız gönderiye yorum yapın ve dijital proje yöneticisinin topluluk bölümüne giderek Slack ekibimize katılın. Orada her türden ilginç sohbet bulacaksınız. Bir sonraki bölüme kadar bizi dinlediğiniz için teşekkürler.
