Durum Raporlarınızı Hedef Kitlenize Uyarlamak İçin Yapay Zekâ Nasıl Kullanılır

 

Deşifreyi Okuyun:

Podcast yayınlarımızın deşifrelerini bir yazılım programı kullanarak oluşturmaya çalışıyoruz. Bot her zaman yüzde 100 doğru çalışmadığı için lütfen olası yazım hatalarını hoş görün.

Galen Low: Merhaba arkadaşlar, yayınımızı dinlediğiniz için teşekkürler. Ben Digital Project Manager'dan Galen Low. Dijital profesyonellerden oluşan ve birbirimizin yetkinlik kazanmasına, özgüven geliştirmesine ve bağlantılar kurmasına yardımcı olarak dijital dünyada proje yönetiminin değerini artırmayı amaçlayan bir topluluğuz. Bu konu hakkında daha fazla bilgi edinmek istiyorsanız thedigitalprojectmanager.com/membership adresini ziyaret edin.

Bugün, farklı paydaş kitleleriyle etkili iletişim kurmanın karmaşıklıklarını ve üretken yapay zekânın, aşırı hareketli yöneticilere, ilgisiz başkan yardımcılarına ve şahin gözlü sistem mimarlarına gönderilecek proje durum güncellemelerini onların ihtiyaçlarına göre uyarlamak için kullanılıp kullanılamayacağını konuşuyoruz — üstelik hepsinde sizin adınız olacak.

Bugünkü konuğum, siber güvenlik uzmanı ve yazılım girişimi QTalo'nun kurucusu ve CEO'su Devin Mahoney. Devin'in gerçekten ilginç bir geçmişi var. Kyrus Tech'te 10 numaralı çalışan olarak başladı; şirketin bu bölümü, şirket gelirlerinin yüzde 60'ını elde etmesine yardımcı oldu ve Carbon Black ile Red Canary gibi girişimlerin bugün geldikleri noktaya ulaşmasına katkı sağladı. Daha sonra Randori gibi diğer girişimlere rehberlik etti ve şimdi proje iletişimlerini kolaylaştırmaya odaklanan kendi platformuna yoğunlaşıyor.

Devin, bugün bize katıldığın için teşekkürler!

Devin Mahoney: Galen, burada olduğum için çok mutluyum. Beni davet ettiğin için teşekkürler.

Galen Low: Bağlantı kurduğumuza çok memnunum. Aslında birbirimizin hayranıyız. Bu podcast'i dinlediğini biliyorum. Ben de bültenini takip ediyorum. Bağlantı kurup iş birliği yapmamız çok mantıklı geldi. Konuya dalacağım için gerçekten heyecanlıyım.

Devin Mahoney: Ben de.

Galen Low: Biraz sohbet ettik ve son görüşmemizde, proje durum güncellemelerine odaklanan ürünün için yaptığın araştırmanın bir parçası olarak 200 proje yöneticisiyle durum raporlaması ve diğer proje iletişimleri hakkında konuştuğunu söyledin; özellikle de durum raporlaması hakkında.

Bu oldukça benzersiz bir şey, çünkü proje yöneticileriyle konuşurken bunun her zaman gündemin en sıcak konusu olmadığını düşünüyorum. Ancak gerçekten ilginç ve çok önemli. Bu 200 proje yöneticisiyle yaptığın görüşmeler boyunca, insanların tüm konuşmalarınızda tekrar tekrar dile getirdiği, durum raporlamasıyla ilgili en belirgin ve en ön plandaki sorunlardan biri neydi?

Devin Mahoney: Haklısın Galen. Durum raporlamasını bu kadar derinden önemseyen pek çoğumuz yokuz, fakat büyüleyiciydi; çünkü proje yöneticileriyle konuştuğumuz her şey bir durum raporuyla başlıyordu. Durumu raporlamadan bütçeleme yapamıyorlardı. Durumu raporlamadan kaynak planlaması yapamıyorlardı.

Açıkçası, projelerinin durumunu bilmeden yöneticileriyle konuşamıyorlardı. Bu yüzden durum konusu hakkında çok zaman harcadım ve tekrar tekrar duyduğumuz iki büyük sorun var. Birincisi araçların çoğalması. Proje yöneticileri, bu durum raporları ve diğer her şey için ihtiyaç duydukları içgörüyü elde etmek amacıyla çok sayıda araçtan geçiyor.

Jira, Asana ve Notion'a bakıyorlar; ama Slack'e ve e-postalara da bakıyorlar. Buradaki ikinci sorun ise bilginin her yere dağılmış olması; özellikle ekipler uzaktan çalışmaya başladıktan sonra. Tüm bu bilgi, bütün bu farklı araçlarda bulunuyor. Durum oluşturmaya ilişkin gördüğümüz en büyük sorunlar bunlar.

Galen Low: Açıkçası bununla çok bağ kuruyorum. Benim için durum raporlamasının iki aşaması var. Birinci aşama tam olarak bu: bütün bunları toplamak. Bu bir uğraş; adeta bir paskalya yumurtası avı gibi, değil mi? 'Tamam, bu hafta o kişinin şunu söylediği konuşmayı bulmak için hangi araçlara girmem gerekiyor, bütçemiz ne durumda?' diye düşünüyorsun. Bütün bunları bir araya getirmek neredeyse yaratıcı bir kolaj oluşturmak gibi. Ve bu gerçekten zorlayıcı.

Sonra ikinci aşamaya geçiyorsun; kendine karşı çok dürüst olman gereken an geliyor. 'Proje oldukça iyi gidiyor' diyorsun. Ardından tüm bu bilgileri bir araya getirip, bunu inceleyecek, belki projeye o kadar yakın olmayan ve seni sorguya çekecek kişilere; her hafta durum güncellemesi almaktan bıkmış ve belki de bunları okumayan kişilere iletmen gerektiğini fark ediyorsun.

Ama kendine şunu sormalısın: 'Bu gerçekten net bir tablo mu? Her yerden, bütün bu araçlardan, herkesin biraz maruz kaldığı araç çoğalmasından tüm bunları topladım. Şimdi doğru mu? Gerçeği yansıtıyor mu? Doğru hikâyeyi mi anlatıyorum? Bu hikâye ulaştığında insanlar ne hissedecek?'

Bu nedenle bunu anlıyorum. Bence bu bir bakıma şaşırtıcı değil, değil mi? Araçların çoğalması ve projenle neler olduğunu anlamak için her yere gitmek zorunda kalman, seni projede gerçekten neler olduğunun tercümanı hâline getiriyor. Ancak bunu her zaman gerçekten bildiğin için yapmıyorsun; bazen sadece her şeyi bir araya getirip gönderirken o anda anlamlandırıyorsun.

Devin Mahoney: Galen, burada yasın aşamalarına, son aşama olan kabullenmeye yaptığın benzetmeyi çok sevdim.

Galen Low: Proje işte bu noktada. Gerçekten de bütçeyi aştı. Yani durum raporlaması genel olarak biraz sancılı bir süreç. İçinde bulunduğum çevrelerde durum raporlaması, durum güncellemeleri ve paydaş iletişimi hakkında konuşuyoruz; belki bu konuda biraz takıntılıyız.

Ama 'Bunu yapmayı seviyorum. Proje yönetiminin en sevdiğim kısmı bu; bütün araçlardaki bilgileri bir araya getirip muhtemelen beni ciddi şekilde sorgulayacak ya da olumsuz tepki verecek bir grup insana hikâyeyi anlatmak' diyen biriyle hiç karşılaştığımı sanmıyorum.

Neyse, o durum raporunu teslim etmenin ötesinde gerçekleşen koca bir iş dünyası var. Fakat senin ilginç bir bakış açın olduğunu düşünüyorum; çünkü proje iletişimleri üzerine bir platform geliştiriyorsun. Eğer 2024'e geri dönüp baktığımda, üretken yapay zekânın gerçekten hızla ilerlediği bir dünyada yaşadığımızı görüyorum ve biz burada proje durum güncellemeleri hakkında bir podcast kaydediyoruz.

Sanırım soru şu: Durum raporlamasında daha iyi olmaya gerçekten ihtiyacımız var mı? Durum raporlamasının tamamen otomatik bir iş hâline gelmesine ne kadar kaldı? Yoksa bunun her zaman insan müdahalesi gerektiren bir faaliyet olacağını mı düşünüyorsun?

Devin Mahoney: Evet. Galen, bu soruyu gerçekten takdir ediyorum; çünkü üretken yapay zekânın bulunduğu dönem çok heyecan verici.

Haklısın, bu geliyor. O hâlde hazırlıklı olalım; çünkü üretken yapay zekâ, durum raporlaması sorununu kökten basitleştirmek ve bu işi otomatikleştirmek için bize büyük bir fırsat sunuyor. Yıllardır yaptığımız bütün bu angaryayı otomatikleştirmek zorunda olduğumuz bir dönüm noktasındayız.

Yani bunu seven birkaç kişiyle konuştum, fakat bu bir angarya. Dolayısıyla durum raporları için de geliyor. Peki bu biz proje yöneticileri için ne anlama geliyor? Seviyemizi yükseltebilir, paydaşlarımızın verilerimiz hakkında gerçekten önemsediği soruları sormaya başlayabiliriz.

Böylece daha bilgilendirici, daha iyi durum güncellemeleri sunabiliriz. Yine de dikkatli olmamız gerekiyor. Çünkü bu üretken yapay zekâ halüsinasyon üretebiliyor. Belki birileri bunu düzeltecek; ama şu anda insanın orada bulunması gerekiyor. Bu nedenle yapay zekânın bunu otomatikleştirmeye çok yaklaştığını düşünüyorum; ancak en azından öngörülebilir gelecekte, ihtiyacınız olan raporu aldığınızdan emin olmak için insanın burada bulunması gerekiyor. Daha da önemlisi, proje yöneticisinin iyi olanın nasıl göründüğünü bilmesi gerekiyor. Mesele yalnızca şeyi oluşturmak değil; oluşturulduğunda doğru şey olduğunu ve ileriye taşınabileceğini bilmektir.

Galen Low: Bunu sevdim. Üretken yapay zekâyla birlikte 'halüsinasyon' kelimesini çok kullanıyoruz; ama bunun proje durum raporu süreci için de her zaman geçerli olduğunu söyleyebilirim. Proje yöneticilerinin biraz halüsinasyon gördüğünü düşün: 'Her şey zamanında. Hiçbir sorun yok. Aa, evet, şu sorun hariç. Aa, evet, bu risk aslında gerçekleşiyor. Bir dakika.'

Birlikte çalıştığım bazı proje yöneticilerinin, belki de kasıtlı halüsinasyonlar içeren durum raporlarını gördüm. 'Her şey yolunda. Endişelenmeyin.' Oysa öyle değil.

Devin Mahoney: İçinde biraz kendini kandırma da olabilir mi?

Galen Low: Evet, değil mi? Bu çok kişisel bir şey. Bu, kendimden paydaşlarıma gönderdiğim karne gibi. Bir değerlendirme ve bazen öz değerlendirme anı. Ama şu fikri seviyorum: 'İyi olan nasıl görünüyor?'

İnsanların ne duyması gerektiği fikrini de seviyorum. Belki bu bilgiyi toplamak için bütün araçlarımızı didik didik incelememize gerek kalmaz ve bu zamanı biraz daha stratejik bir şey yapmak için kullanabiliriz. Ancak verilerle gerçekten oturup bir süre yaşamamız, değil mi?

Hikâyenin bizim için ne olduğunu, farklı paydaş gruplarımız için ne olduğunu ve bunu nasıl etkili şekilde iletebileceğimizi anlamamız gerekiyor. Doğru mu? Çünkü özellikle daha sonra denetime veya başka gözetim düzeylerine tabi olabileceğiniz bir projede işlerin tamamen ters gitmesi çok kolay. Ama evet, bunu sevdim. Heyecan verici bir dönem olduğunu düşünüyorum. Üretken yapay zekâyı durum raporlamasıyla birleştirmen hoşuma gidiyor; buna birazdan geleceğiz.

Fakat önce, bugün konuşmak istediğimiz şeyin özüne dalmak istiyorum. Kayıt sırasında bu bölümün çalışma başlığı 'Kırmızının, Sarının ve Yeşilin 50 Tonu'. Bu, proje durum raporlarının, projenizin içinde nerede durduklarına bağlı olarak farklı insanlar için çok farklı anlamlara gelebileceğini anlatmanın esprili bir yolu.

QTalo olarak yaptığınız şeylerden biri, proje yöneticilerinin doğru mesajı doğru kitleye nasıl göndereceğini anlamasına yardımcı olmak. Farklı paydaş türlerine ve bir proje yöneticisinin iletişimini daha etkili hâle getirmek için aynı mesajı neden farklı biçimde paketleyebileceğine dair bazı örnekler verebilir misin?

Devin Mahoney: Elbette. Soruyu takdir ediyorum; çünkü proje yöneticileri aslında bunu yapmak için çok zaman harcıyor. Verileri bir araya getirdikten sonra nasıl iletişim kuracağınızı anlamanız gerekiyor. Çok sayıda benzer rapor oluşturuyorlar; fakat bunlar farklı kitlelere yönelik. Bunun nedeni, kitlenizin paydaşınız olması ve raporu okuyup okumayacaklarının onu nasıl sunduğunuza bağlı olması.

Onların bir eylem gerçekleştirmesini ya da durum güncellemesinden bilgi almasını bekliyorsunuz. Bu nedenle raporunuzun ihtiyaç duydukları bilgiyi vermesi gerekiyor. Başarılı bir proje yöneticisi olacaksanız, rapor onları gerçekleştirmeleri gereken eyleme yönlendirmeli. Birkaç örnek vereyim.

Günlük ayakta toplantı raporu, yöneticinize sunduğunuz rapordan çok farklı görünecektir. Yöneticinize sunduğunuz rapor da çok üst düzeyde olan yönlendirme komitesine giden rapordan oldukça farklı olacaktır. Yönlendirme komitesi düzeyinde asıl mesele, sorunun ne olduğunu paylaşmak ve ardından bir eylem önermektir.

Bir geliştiricinin hafta boyunca hangi görevleri tamamlaması gerektiğini ve bunun neden önemli olduğunu bilmesi gerekir. Yöneticiniz içinse belki daha çok personel planlamasına ve istediğiniz kaynakları yönlendirmesine yardımcı olacak proje bağlamını sağlamaya odaklanırsınız.

Bu raporların her biri için kullanılan dil ve bağlam çok farklıdır.

Galen Low: Eylem açısını gerçekten sevdim. Bunu duyarken bile 'Bunu gerçekten yapıyor muyum?' diye düşündüm. Son on dakikada bile bunu 'Projeniz hakkında hikâyeyi anlatıyorsunuz' şeklinde çerçevelendirdim. Ama haklısın.

Mesele bir hikâye anlatmak değil. Bu bilgiyi birinin kullanarak bir şey yapmasını istediğin için bunu yapıyorsun. İnsanların 'Durum güncellemelerini okumuyorum bile' dediği tüm bu durumlarda, bu güncellemelerin, bu bilgiyle yapmaları gereken bir şey olduğunu açıkça gösterecek şekilde biçimlendirilmediğini savunmak istiyorsun.

Bir eyleme geçmeleri ya da karar vermeleri gerekebilir. Bu yalnızca her hafta gazetede yayımlanan bir serinin bir bölümü değil. Kendimi belli ediyor muyum? Sadece isteğe bağlı okuma değil; aslında işin bir parçası.

İş birliği sürecinin gerçekten bir parçası. Bu açıdan baktığınızda çok net oluyor: Kesinlikle ne yapılacağını açıkça gösterecek şekilde biçimlendirmemiz gerekiyor. Çünkü bu bir durum güncellemesi değil de 'Bu işi yaptığımızdan emin olabilir misin?' diyen bir e-posta olsaydı, biraz farklı odaklanırdık.

Devin Mahoney: Bir yere varmazdı.

Galen Low: Evet, farklı odaklanırdık.

Devin Mahoney: Proje yöneticileri liderdir. Biz lideriz. Liderliğimizi durum raporları aracılığıyla ve insanlara doğru bilgiyi kullanarak doğru eylemi vererek gösteririz.

Galen Low: Buna bayıldım. Aynen öyle.

Sanırım şunu da söyleyebilirim: Bazı dinleyiciler 'Ben bunu yapmıyorum. Benim durum raporum, benim durum raporumdur. Neden bütün bu farklı insanlar için uyarlama yaparak zaman harcıyorsunuz?' diye düşünebilir. Stratejik olmanın tam tersi değil mi bu? Aynı verileri farklı insanlar için farklı kelimelere dönüştürmekle zaman harcıyorsun. 'Ben tek bir durum güncellemesi gönderirim, yaptığım tek şey bu' diyorlar. Ancak özellikle QTalo'da uyarlama açıkça yaklaşımınızın temelini oluşturuyor.

İletişimlerinizi uyarlamanın önlemeye yardımcı olabileceği kaos türlerine dair bazı örnekleri merak ediyorum.

Devin Mahoney: Evet, bu da iyi bir soru. Mesajı düşünürken herkese aynı mesajı gönderirseniz, paylaştığım örnekteki ham durum gibi, oldukça benzer olur.

Ancak bu raporların her birinin gerçekten farklı hedefleri ve bu hedeflere ulaşmak için ihtiyaç duyduğu farklı iletişimler var. Üst yönetimi ele alalım. Onların mümkün olduğunca az dâhil olmasını istiyoruz. İşlerin beklediğimiz gibi ilerlediğini bilmeleri gerekir. Her küçük hatayı ve olası sorunu bu kadar üst düzeyde ortaya koyarsak, neye odaklanacaklarını bilemezler ve onların güvenini kaybederiz.

Proje yöneticileri olarak yargımızı kullanıp neye odaklanmaları gerektiğine dair içgörüyü onlara veriyoruz. Diyelim ki kaynak planlamasıyla çözülebilecek bir dizi sorundan söz ediyoruz ve yöneticimizi ekibe yeni bir kişi katmaya ikna etmeye çalışıyoruz. Proje için risk oluşturan belirli bir risk grubunu sunacağız ve yöneticimizin bunu görmesi gerekiyor. Ancak yönlendirme komitesinin, geliştiricilerin bunu görmesine gerek yok. Mesajı ulaşmak istediğimiz hedefe yönlendirerek yanlış mesajlaşmadan kaynaklanan büyük bir kaosu önlüyoruz.

Galen Low: Söylediğin açıdan bakınca benim için anlamlı; hedefimiz ne? Hedefimiz bir kişinin önemsiz ayrıntılara takılıp kalmasını veya güvenini zedeleyecek kadar fazla dâhil olmasını önlemekse, mesajı farklı verebiliriz. Bir bakıma stratejik geliyor; ancak başka birine gizlice iş çeviriyormuşuz gibi gelebilir.

Detayları kime ilettiğiniz konusunda çok seçici olmanın etiği hakkında ne düşünüyorsun?

Devin Mahoney: Öncelikle bu konuda yalan söylemeyin. Üst yönetime her şeyin yolunda olduğunu söylediğinizde gerçekten her şeyin yolunda olması gerekir. Ancak işler sarının tonuna doğru kaymaya başladığında açık olun; erken ve sık iletişim kurun ki bütün şirket bunun üstesinden gelebilsin ve önerdiğiniz çözümün arkasında durabilsin.

Aksi hâlde tüm güvenilirliğinizi kaybedersiniz. Bu mesajlaşmanın büyük bir kısmı aslında güvenilirliği korumakla ilgilidir; proje yöneticisi olarak bir şey söylediğinizde bunu gerçekten kastettiğinizi bilmektir. Olan biteni açıklamak için kullandığınız sınırlı sayıdaki kelime, aslında onların okuması gereken en önemli şeylerdir.

Galen Low: Bunu sevdim. Onlar için neredeyse bir filtre gibisin; hiçbir şeyi saklamak için değil, bilgilerin sindirilebilir, okunabilir ve onlar için anlamlı olduğundan emin olmak için. Ama yalan söylemiyorsun.

QTalo'da geliştirdiğiniz araca biraz daha derinlemesine girebilir miyiz? Başta üretken yapay zekâdan bahsetmiştim: Durum raporu hazırlama işiyle gerçekten ilgilenmemiz gerekiyor mu? Yakında bunu yapan bir robotumuz olacak mı? Olmayacaksa neden?

Aracın iş akışı hakkında biraz bilgi verebilir misin? Farklı proje iletişimi türlerini ve farklı paydaş gruplarını nasıl sınıflandırdığınızı ve proje yöneticisinin bunları nasıl ayarlayabileceğini adım adım anlatabilir misin?

Devin Mahoney: Elbette. Öncelikle QTalo'nun güzel tarafı salt okunur olması. Aracımız gidip güncellemeniz gereken başka bir araç değil. Projelerinizle ilgili her veri parçasını alıyor. Bunları tüm proje yönetimi araçlarınızdan ve tüm iletişim araçlarınızdan alıyor.

Bunu anlamlı hâle getirmek için gelen kutunuzun düzenli olması gerekmiyor. Bir projenin ne olduğunu ve o projeyle hangi iletişimlerin ilgili olduğunu gerçekten biliyor. Size zaten bulabileceğiniz bilgileri geri veriyor, ancak bunu çok daha hızlı yapıyor. Bir proje hakkındaki tüm bu verileri bir araya getirirken, o projede yakın zamanda gerçekleşen her şeyin tam bir resmini sunuyor.

Proje iletişimi ihtiyaçlarınızı öngördüğü için haftalık raporunuz veya yapmanız gereken anlık toplantınız gibi ihtiyaç duyduğunuz durum raporlarını, onlara ihtiyaç duymadan önce oluşturuyor. Böylece paydaşlarınızla en etkili şekilde iletişim kurabiliyorsunuz. İş akışında bu güncellemeleri paydaşa göre özelleştirmenize de olanak tanıyor.

Tekrar belirtmek istiyorum: Bu, elle güncellemeniz gereken başka bir araç değil. Alabilir, kullanabilir, hızlı bir güncelleme yapabilir ve başka bir güncellemeye ihtiyacınız olana kadar onu kendi hâline bırakabilirsiniz.

Galen Low: Bunu sevdim. Teknolojilerden herhangi birinin yerini almaya çalışmıyor; onları bir araya getiriyor.

Araçların çoğalması, topluluğumuzda ve içeriklerimizde sıkça gündeme geliyor. Kaç araç kullanıyorsunuz? Herkes 'Bir düzine kadar' diyor. 'Vay, bir düzine' diyoruz. Aynı anda kendimize bakıp 'Biz de bir düzine kullanıyoruz' diyoruz.

Bir proje yürüten ve bir düzine veya daha fazla farklı araç kullanmayan bir ekip var mı bilmiyorum. Bazı yazılım şirketlerinin bu çoğalmanın tamamının yerini alma yönünde ilerlemeye çalıştığını görüyorsunuz. Ancak karşı karşıya oldukları zorlu mücadele şu: Biz bu araçları seviyoruz. Evet, farklı araçlardan bilgi almak için her yere gitmemiz gerekiyor; ama bütün bu araçlara sahip olmamızın nedeni her birini sevmemiz.

Bu nedenle hoşuma giden şey, kullandığınız araçlara girip, söylediğin gibi salt okunur biçimde verileri çekmesi ve projenizin nasıl gittiğine dair bir öneride bulunması.

Devin Mahoney: Evet, sana güncellemeyi verecek ve bunu özelleştirmene yardımcı olacağız. Böylece yönlendirme komiten için doğru güncelleme olacak veya projenle ilgili tüm riskleri yöneticine gösterebileceğin doğru güncelleme olacak; böylece bu konuda verimli bir konuşma yapabileceksin.

Galen Low: Meraklı yönetici ayarı gibi bir şablon var mı?

Devin Mahoney: Umarım meraklı yöneticilerden birine sahip değilsindir; çünkü açıkçası yapacak daha iyi işleri var. Ancak bu, güvenilirlikle ilgili. Proje yöneticilerine güvenilirliklerini gösterme olanağı vermeye çalışıyoruz. Projede olan şey bu. Bilmen gereken şey tam olarak bu. Daha fazla ayrıntıya ihtiyacın varsa onu da veririz. Ancak üst düzeyde kal; çünkü proje tam olarak beklediğimiz gibi ilerliyor. Ya da ilerlemiyorsa, sapma burada.

Galen Low: Gerçekten ilginç.

Şu anda düşündüğüm şeylerden biri, ajans geçmişinden geldiğim için bizim için kurum içi bir durum raporu ve harici bir durum raporu olması alışılmadık bir şey değildi. Çok şüpheli bir durum değildi; ancak dış taraflara açıklamamız gerekenlerle kurum içinde paylaşmamız gerekenler arasında, söylediğin gibi, bir sınır vardı.

Mesaj farklı olacaktı. Hatta kurum içi Jira'mız vardı ve orada kendimizi tamamen serbest bırakabiliyorduk. Küfürler vardı; kimse hakkında kötü konuşmuyorduk ama bu kesinlikle müşteriye gösterilmeyecek konuşmalardı. Resmî proje iletişimleri ise farklıydı.

Aklımdan şu geçiyor: QTalo girip API entegrasyonu ve bunun ne kadar kötü olduğu, bu gereksinimin neden var olduğu hakkında dört gün boyunca yaptığımız tüm konuşmaları çekerse ne olur? Proje yöneticisi olarak tüm bunları, doğru olsalar bile, içeri aktarma konusunda ne kadar kontrolün var? Her şey o kadar doğru olabilir ki aslında bütün kirli çamaşırları ortaya çıkarabilir. Bu durum aracınızda nasıl ele alınıyor?

Devin Mahoney: Öncelikle sanırım sadece iki ay önce açık kaynaklı yazılımlar üzerine bir araştırma yapıldı. Yazılımda küfürlerin kullanılma sıklığı ile kod kalitesi arasındaki ilişkiye bakılıyordu. Burada pozitif bir korelasyon var.

Galen Low: Buna bayıldım.

Devin Mahoney: Yani kendini serbest bırakmanın iyi bir şey olduğunu söylüyorum. Kendinize karşı dürüst oluyorsunuz. Bak, QTalo senin bakış açın. Yöneticilerin senin gördüklerine dair bir bakışı yok. Sen, 'Neler olduğunu değerlendirdim. Durumu kısaltacağım. Sadece eyleme dönüştürülebilir kısımları bırakacağım ki onları görebilsinler' diyorsun.

Ya da ekipteki dayanışmayı göstermek için içeriden birkaç şakayı ortaya çıkarmak isteyebilirsin. Yöneticilerin de bazen biraz rahatlaması gerekir. Ancak gerçek hayatta olduğu gibi her şey özelleştirilebilir. Bu araç olmadan bir proje yöneticisi olarak sunup sunmamaya karar verdiğin gibi. Takdir yetkini ve liderliğini kullanarak nelerin dâhil edileceğine karar veriyorsun.

Galen Low: Aklımda şu soru var: Bir projede gerçekleşebilecek çok fazla şey ve ortaya çıkabilecek çok farklı iletişim türleri var. Yazılımınızı bütün bu senaryolarla başa çıkacak şekilde nasıl eğitiyorsunuz?

Ama sanırım bu aslında iki soru: Nasıl eğitiyorsunuz? Bir de bütün bunların mahremiyeti konusunda sınırlar nerede? İnsanlar şu anda belirli araçlarda özgürce konuşuyor. Yazılımımız bunlardan öğreniyor; ancak hangi noktada insanlar, söylediğimiz ve kullandığımız bütün bu araçlardan öğrenen bir aracın bulunması konusunda biraz çekingen hâle gelecek? Bu, konuşmaların bir kısmını potansiyel olarak kısıtlayabilir mi?

Tamam, bu üç soruydu ama...

Devin Mahoney: Önce mahremiyet sorusunu ele alayım; çünkü bunun önemli bir konu olduğunu düşünüyorum. QTalo'yu kullandığında, bir çalışan olarak görebildiğin şeylere dair sana bir bakış sunuyoruz. Yöneticinin gördüklerini göremezsin. Çalışanlarının gördüklerini göremezsin. Biri sana sürpriz doğum günü partisi düzenliyorsa, sen şaşırana kadar bu karşına çıkmaz. Bu bilgiler, kelimenin tam anlamıyla görebildiğin bir şey olmadığı sürece sana açık değil. Erişimi bu şekilde kısıtlaması için araca güveniyoruz. Bunun özgürce konuşma isteğini kısıtlayıp kısıtlamayacağına gelince...

Slack bunu yapmıyor; her şey kaydedilse bile. E-posta da yapmıyor. Bu nedenle bunun da özgürce konuşmayı engelleyeceğini düşünmüyorum. Bunun tabuta çakılan son çivi olacağını sanmıyorum. Farklı paydaş senaryolarıyla başa çıkması için yazılımımızı nasıl eğittiğimizi de sordun. İçinde hazır gelen pek çok farklı persona var.

Yöneticiyi, yönlendirme komitesini, geliştirme ekibini, muhasebe ve diğer destek ekiplerini içeriyor. Bunların mesajları zaten yazılıma eklenmiş durumda. Yazılımı, sahip olabileceğin çeşitlilikteki personaları ele alacak şekilde oluşturduk.

Ancak bu genelleştirilmiş profilleri alıp o paydaşa yazdığın kendi metinlerinden örnekler verebiliyorsun. Ardından özeti, daha önce yazdıklarına göre uyarlayabiliyoruz. Ayrıca bu mesajlaşmayı güncelleyebilirsin. Bir şeyi tam doğru söylemediysek 'Tamam, tekrar dene' diyebilirsin.

'Daha resmî ol. Biraz daha rahat ol. Bu çok uzun, biraz kısalt.' Böylece paydaşa yazıyormuşsun gibi personlar oluşturabiliyor ve o paydaş için anlamlı içerikler üretebiliyoruz.

Galen Low: Bunu sevdim. Aslında bu kaydı belirli bir zamanda yaptığımız için belki zamanla eskimiş görünebilir; ama bence şu anda ChatGPT'yi kullanma biçimimizde yeterince yararlanılmayan şeylerden biri tam olarak bu. 'Bana daha çok benzemene yardım et. Seni eğiteyim. Bu ses tonunu kullanmayı dene. Daha az söyle, daha çok söyle.' Bütün bu ince ayarlar, en azından içinde bulunduğum çevrelerde ve konuştuğum insanlar arasında yeni yeni ortaya çıkıyor.

İnsanlar onu Google gibi kullanıyor: Bir soru soruyor, cevap alıyor ve 'Tamam, teşekkürler' diyor. Aslında onu eğitmek için zaman ayırmıyorlar.

Belki de bazen bu makinenin, bu büyük dil modelinin belirli bir müşteriye yazacakları e-postayı doğru biçimde taklit edebileceği fikrine karşı direnç gösteriyorlar. Bir bakıma korku veya en azından tereddüt var: 'Bu yazılımı bana daha çok benzemesi için eğitmeye zaman ayıracağım.'

Sonra kendime şunu sorabilirim: 'Bir yazılım birkaç gün içinde benim olmayı öğrendiyse bu benim ve insanlığım hakkında ne söylüyor?' Buna karşı bir direnç var. Ama bu fikri seviyorum; elbette sana yardımcı olmak için burada. Senin adına karar vermiyor.

Yardım etmek için burada ve en azından paydaşla iletişim kurarken sana daha çok benzeyebilir. İşini kolaylaştırmak için burada.

Devin Mahoney: Sanırım değindiğin şey ilginç: Yapay zekâ bunları üretiyorsa ve bizim işimiz bu güncellemeleri incelemekse burada ne yapıyoruz?

Hayattaki amacımız ne? Daha önceki sorularından birine dönmek istiyorum. Öncelikle yapay zekâ geliyor ve burada olacak. İstesek de istemesek de burada. Bu yüzden onu benimsememiz daha iyi; çünkü pek çok açıdan işleri bizim için daha iyi hâle getirecek.

Daha spesifik olarak, paydaşlarımızla kurabileceğimiz iletişimin seviyesini yükseltmemizi sağlayacak. Güven ve iletişim oluşturmak için buradayız. Yapay zekâyı ve özetini alabilir, söylediklerini doğrulayıp kontrol edebiliriz. Artık bunu yaptığına göre farklı paydaşlarımızın ihtiyaçlarını öngörebilir, daha anlamlı sorular sorabilir, şirketi ileriye taşımaya yardımcı olabilir ve kendi konumumuzdan şirketi ortadan yönetmeye geri dönebiliriz.

Birkaç örnek vereyim. Artık şunu sorabilirsin: 'Ekibimde bir sorun var. Bu şirkette benzer bir sorunla daha önce kim ilgilendi?' Tamamen farklı bir ekipte bir yıl önce verilmiş bir cevap bulabilirsin. Sonra bu kaynağı getirip 'Bizde de benzer bir şey oluyor. Bununla başa çıkmamıza yardım et' diyebilirsin.

Bir proje yöneticisi olarak 'Bu ürünün nasıl ilerlemesini bekliyorduk? Gerçekte nasıl farklılaştı? Bunun sonucu ne oldu?' diye sorabilirsin. Gerçekten anlamlı sorular soruyoruz. Ne olduğunu hatırlamaya güvenmek yerine o zamanki gerçek zihinsel durumumuza güveniyor ve kendimizi ölçmeye başlıyoruz.

Yapay zekâ temel işleri yaptığı için burada ulaşabileceğimiz koca bir iletişim dünyası ve kazanabileceğimiz ek beceriler var.

Galen Low: Yaklaşımında en çok sevdiğim şey bunun iletişim odaklı olması. İki yıl önce veri odaklı tahmin hakkında konuşuyorduk. Projelerinden zamanında tamamlanıp tamamlanmadığı, bütçeye uyup uymadığı ve kapsamın ne olduğu konusunda iyi verilere sahipsen, kapsamını ve tahminini yaptığın başka bir projeyle elmalarla elmaları karşılaştırabilir misin? Cevap her zaman 'Gerçekten iyi verilere sahip olman gerekir' oluyordu.

Çalıştığım birçok şirkette, elektronik tablodaki sütuna bakıp 'Bu sekiz, bu dokuz, bu on bir' diyebilmek ve bu verileri nicel bir tarzda karşılaştırabilmek için gereken sınıflandırma ve kayıt tutma düzenini oluşturmakta zorlanıyorlardı.

Senin az önce söylediğin şey ise daha nitel bir veri. Bu veriler zaten kullandığımız araçlarda çoğunlukla kaydediliyor. Her projedeki her konuşmaya bir puan verip bu verileri nasıl paketleyeceğimizi ve geçmiş verileri nasıl oluşturacağımızı anlamak için bütün bunları didik didik inceleyecek bir ekibe sahip olmak zorunda değiliz. Sadece arama yapılıyor, muhtemelen doğal dil işleme kullanılıyor ve belirli anahtar kelimeler etrafındaki duygular belirleniyor.

Buna bakıp 'Bu olayın gerçekleştiği konuşmayı görüyorum' diyebilirsin. Sekiz puan aldığını görmek yerine konuşmanın kendisini görebilirsin. Belki tüm kişisel bilgiler yoktur; ancak ilginç olan, verilerini düzene sokma adımını ve kuruluşların bunlardan yararlanabilmek için geçmek zorunda kaldığı büyük çalışmayı atlaması. Bütün bu konuşmalar zaten gerçekleşiyor.

Hepsi orada. Bence bu gerçekten ilginç.

Devin Mahoney: Burası çok sayıda içgörü için verimli bir alan; bu yönde ilerlediğimiz için gerçekten heyecanlıyım.

Galen Low: İlginç bulduğum bir şeyden bahsettin: Yazılım bizim için durum raporu hazırlıyorsa zamanımızı ne yaparak geçireceğiz?

Buna çok fazla girmek istemiyorum; ancak bu arada düşündüğüm bir şey var. Tüm araçlarından ve araç karmaşandan geçip bilgileri toplamak yerine, bunu senin için yapan bir araca sahip olacağımız bir dünyayı tarif ediyoruz. Fakat günün sonunda yine de rapora bakıp doğru hâle getirmek için küçük ayarlamalar yapman gerekiyor.

Bazı insanların, bunun özlerinde ve kalplerinde inandıkları şey olmayabileceğini biliyorum; ancak işlevsel olarak 'Buna zamanım yok. Robot işini bitirdiğinde haber ver; bunun hakkında hiç düşünmek zorunda kalmayayım' diyorlar.

Bu yazılımı kendim gibi olması için eğitmeye ve durum raporu hazırlamak için harcadığım kadar zaman harcamaya niyetim yok. Buna sıfır saat ayırabileceğim zaman beni ara. QTalo gibi bir aracın durum raporu hazırlamasının, raporu incelemek ve biraz eğitmek için harcanacak zamana kıyasla en büyük faydası nedir?

Devin Mahoney: Önce sahneyi biraz değiştireyim. İkimiz de uzun süredir proje yönetimindeyiz ve insanlara mentorluk yaptık. Yeni mezun birini veya yalnızca birkaç yıllık proje yönetimi deneyimi olan birini alırsan yanlış şeyleri yapacaktır. Her yere bakmayı bilmeyecek, yöneticisiyle, geliştiriciyle ve Tanrı korusun bir yöneticiyle hangi üslubu kullanacağını bilmeyecek. Öğrenebilmesi, gelişebilmesi ve daha iyi proje yöneticileri hâline gelebilmesi için ona biraz öğretmenlik yapman gerekir.

Biz proje yöneticilerinin gerçekten iyi bir topluluğa sahip olduğumuzu ve senin de bunu gösterdiğini düşünüyorum Galen. Çok etkilendim. Birbirimizin yetkinliklerini geliştirmek istiyoruz. Bu nedenle sadece başımızı eğip işimizi yapmak değil, daha fazlasını yapmanın yollarını aramak gibi bir arzumuz var.

Sorunu tam olarak cevaplayamadım; ancak anlatmak istediğim şey şu: Bunu yapma arzusu var ve gereken çaba gerçekten düşük.

Çünkü bir iletişimi hazırlama çabasında, o e-postayı zaten gönderecektin. O sunumu zaten hazırlayacaktın. Yaptığımız tek şey yazdıklarını yapay zekâya göstermek; böylece yapay zekâ onu kopyalayıp bir dahaki sefere biraz daha iyi yapabiliyor.

Galen Low: Bunu tersine çevirmen hoşuma gitti. Ben 'Bu makineyi eğitmek zaman kaybı değil mi?' diye soruyordum.

Sen de 'Aslında makine seni eğitiyor' diyorsun. Bunu bağlayabileceğim bir şey var. Pandemi başladığında, herkes kapanmaya girdiğinde ve uzaktan çalışmaya başladığımızda neyin eksik olduğu hakkında çok konuşma yapıldı. Hâlâ ofise dönüşle uğraşan ve insanları işe gitmek için her yöne 45 dakika veya iki saat yolculuk yapmaya ikna etmeye çalışan kuruluşlar var.

Bu zor bir satış. Bir iş arkadaşım ile konuştuğum konulardan biri, işin farklı seviyelerde nasıl yapıldığına tanık olabilme fikriydi. Önceki bir kuruluşta genel müdürün ve kuruluşu yöneten üst düzey insanların yanında oturacak kadar şanslıydım. İnsanlar masalarına gelir, başka genel müdürler uğrardı ve kuruluşun etkili insanlarının konuşmalarına kulak misafiri olurdun. Konuşmaları nasıl yürüttüklerini ve bu konuşmalarda nasıl ilerlediklerini görürdün. Ben de 'Henüz o seviyede değilim, sadece izleyeceğim' derdim.

Uzaktan ve hibrit çalışma ortamlarında bu imkân ortadan kalkıyor. Bilgiyi sadece izleyerek, olayların gerçekleşmesine tanık olarak özümseyebileceğine güvenemiyorsun. Ancak hoşuma giden fikir şu: Bu konuşmaların çoğunu yakaladık, onları senin için sınıflandırdık ve belirli bir kişi için yönetici durum güncellemesini nasıl yazmayı düşünebileceğini gösteriyoruz. Bu, o kişiye gönderilmiş diğer güncellemelere, diğer yönetici durum raporlarına ve kullanılan dile dayanıyor.

Bu, yalnızca bir robot eğitmeni değil. Sadece projenle ilgili verileri bir araya getirmiyor; gerçekleşen konuşmaları da bir araya getiriyor. Böylece bu konuşmaları canlı olarak duymaktan yalnızca bir adım uzakta anlayabiliyorsun.

Açıkçası, bazı insanların bu yolu izlediğini ve belirli bir yöneticiye rapor gönderdiğini asla yüz yüze görmeyeceğin bir dünyada bu bilgiyi yakalamanın ne kadar büyük bir fayda sağlayabileceği aklıma gelmemişti. Bunu gerçekten sevdim.

Devin Mahoney: Bu fikir hoşuma gidiyor. Yeni bir proje yöneticisi olarak geldiğimizi ve 'Bu e-postayı yazmayı deneyeceğim ama Galen bunu nasıl yapardı?' diye sorduğumuzu düşün. Yazdıklarının yeterli bir kısmını ortaya koymuş oluyorsun; böylece aynı durumda ne yapacağını anlayıp görebiliyorum.

Daha önce bu yoldan geçmiş insanlardan öğrenme fırsatını insanlara sunduğumuz noktaya gelmeyi çok isterim.

Galen Low: Mentorun yöntemini ortaya çıkarmak gibi. Bazı insanların bunu seçici biçimde yaptığını düşünüyorum. Herkesin gönderilmiş öğelerime bakmasını ister miydim? Muhtemelen hayır. Ancak bir ekip arkadaşıma veya doğrudan bağlı birine iletip 'Bu kişiyle böyle iletişim kurardım, işte bir örnek' diyebileceğim birkaç şey var.

Bunun manuel süreçten geçmek yerine daha akıcı olması mümkün. Belki iş akışlarına dâhil edilir. Belki yazılım deneyiminin bir parçası olur. Bence bu gerçekten harika.

Devin Mahoney: Bunu eklemeden önce Tilburton'ı da ver bana.

Galen Low: İşte böyle. Birdenbire bir yığın maddeyi iş listesine ekliyorum. Belki aynı çizgide, bu podcast'in başlığı olacağını düşündüğüm şeyi cevaplamak için: Durum raporlamasının değişen tonları. Bazen bu şeyleri stratejik olarak kullanıyoruz ve sen de başta bahsettin.

İletişimin stratejik doğasının bir parçası, kırmızı bayrak kaldırmanın bir uyarı niteliği taşıması olabilir. Acil. Belki durum raporlarını hiç okumayan ve hiçbir şey yapmayan bir paydaşın dikkatini çekmek içindir.

Yazılım 'Durumun kesinlikle kırmızı' demeyebilir; ama sen 'Aslında kırmızı yap lütfen, birinin dikkatini çekmek istiyorum' diyebilirsin. Daha önce birinin bunu yapmış olması nedeniyle bu yazılımda ortaya çıkabilir.

Böylece 'Bunu kırmızı durum olarak işaretleyip bayrak kaldırabilirsin' dersin. Ancak bu, gri bir alana giriyor. Yapay zekâ araçlarımızın çok saf olmasını bekliyoruz; belki saf doğru kelime değil ama bir masumiyet duygusu var.

Bütün bunları okuyor, söylediklerimizden öğreniyor ve onlardan ortalama, profesyonel ve etik bir yanıt vermesini bekliyoruz. Ancak araç 'Bu durumu kırmızıya çevirmeyi düşünebilirsin; çünkü bu kişi durum güncellemelerini hiç okumuyor' diyebilir mi?

Bu aracın rolü mü, yoksa hâlâ karar verecek kişi sen misin?

Devin Mahoney: Çok farklı yönlere gidiyorsun Galen. Senden burada iki şeyi aklında tutmanı isteyeceğim. Birincisi, dünyaya dair pek çok bakış açısı var. Kırmızı, sarı ve yeşil ölçeğinde gerçekten 50 farklı ton bulunuyor ve farklı görüşlere sahip olsalar bile insanlar bulundukları nokta hakkında eşit derecede haklı olabilir.

İkinci şey ise nesnel gerçekliğin bulunması ve yapay zekânın projede gerçekte neler olup bittiğine dair bir temel sunmana gerçekten yardımcı olabilmesi. Dolayısıyla bu, proje yöneticisi olarak kırmızı, sarı ve yeşilin tonunu nereye ayarlamak istediğine karar vermene bağlı. Buna becerilerini ve deneyimlerini kullanarak karar veriyorsun.

Yapay zekâ temel katmanı sağlıyor ve karar vermen için sana bilgi veriyor; ancak kararları senin yerine vermeyecek. Birinin dikkatini çekmek için onu kırmızıya ayarlaman gerekiyorsa elbette yapabilirsin; fakat burada bir iletişim sorununu maskeliyorsun. Biraz daha derinlemesine düşünseydin ve bütün zamanını veri toplamaya harcamadığın için bunu yapacak zamanın olsaydı, bu kişiyle dürüst bir konuşma yapabilirdin.

'Bir risk görüyorum. Geçmişte dikkatini çekmek için bunu kırmızı olarak ayarlamak zorunda kaldım; ama bu risk hakkında konuşalım. Bunu kırmızıya dönmemesi için nasıl azaltabiliriz? Bugün yangın alarmını çalmayalım' diyebilirdin.

Galen Low: Bunu gerçekten sevdim. E-postayı acil olarak işaretlediğim bir zamanı hatırladım. Outlook'ta iki ünlem işareti vardı. Kuruluşta çok üst düzey bir kişiyle iletişim sorunu yaşıyordum. Bu bağlantıyı tümünü yanıtla ile gönderdim ve acil durum işaretiyle 20 kişiye ulaştı. Gerçekten de beklediğim tepkiyi aldım. Muhtemelen iletişim sorununu çözmeliydim; bunun yerine böyle bir uyarı göndermek doğru hareket değildi.

Devin Mahoney: Bir şey öğrendin.

Galen Low: Evet, öğrendim. Gerçekten. Bunun adil olduğunu düşünüyorum. Kararın hâlâ proje yöneticisinde olmasını seviyorum. Ancak daha önce değindiğimiz fikri biraz daha irdelemek istiyorum: Yakında hiçbir şekilde dokunmamız gerekmeyen bir durum güncellemesi robotu olmayacak mı?

Sence bu fazla ileri gitmek mi? İletişim konusunda riskler yaratır mı, yoksa hedef bu mu?

Devin Mahoney: Dün başka bir proje yöneticisiyle konuşuyordum. 200 görüşme yaptım ve o 201. kişiydi. Proje yönetimi geçmişine bakıyordu ve mühendislerinden kod tabanına gelen her hatanın bir iletişim sorununa dayandığını söyledi. Her hata.

Kimsenin konuşmadığı bir arayüz sorunuydu. Bir yerde belirlenmeyen bir beklentiydi. Hepsi iletişime dayanıyordu. Bir süredir yazılım geliştiriyorum. Her zaman hatalar ve iletişim kopuklukları oldu. Bunlar her zaman yanlış anlaşılmalara yol açacak.

Bunun etrafından dolaşabileceğimizi sanmıyorum. Ancak yapay zekâ burada devreye giriyor. Yapay zekâ, proje durum raporlarının projemizde neler olup bittiğine dair ortak bir tablo sunması ve daha iyi iletişim kurabilmemiz için bize alan açması nedeniyle devreye giriyor. Gerçekçi olmamız gerekiyor. Kusursuz olamayız. Ancak proje yöneticisinin işine baktığımızda rolünün liderlik etmek ve projenin başarılı olabilmesi için iletişimi sorunsuz tutmak olduğunu görüyoruz. Buna her zaman ihtiyaç olacağını düşünüyorum.

Galen Low: Bunu sevdim. İyi bir bakış açısı. Dinle, bitirmeden önce izleyicilerimizle paylaşmak istediğin başka bir şey var mı? Durum güncellemeleri, iletişim, yanlış anlaşılmalar, hatalar ve projelerin ilerleyişi konusunda.

Devin Mahoney: Elbette. Pek çok yöneticiyle ve proje yöneticisi olmayan pek çok kişiyle konuştum. Hepsine ifade etmek istediğim tek şey şu: Proje yöneticileri insanların ve ekiplerin başarılı olmasına yardımcı olmak için burada.

Peki yardımcı olanlara kim yardım ediyor? Proje yöneticileri, işler iyi gittiğinde gözden kaçar. Bu nedenle daha etkili çalışmak için ihtiyaç duyduğumuz araçlar bize her zaman verilmiyor. Ancak yapay zekânın bu araçları oluşturmamıza ve bu sorunu çözmemize nasıl yardımcı olabileceği konusunda kişisel olarak heyecanlıyım. Bir proje yöneticisine etkili bir araç sağlamak için yapılan yatırım, desteklediği tüm ekiplerde karşılığını verir.

Galen Low: Bunu gerçekten sevdim. Çünkü proje yöneticileri olarak başarılarımızın çoğunun aslında görünmez olduğuna inanıyorum. Sonuç olarak her zaman destek alamıyoruz. Toplulukta sürekli olarak itfaiyeci veya kurtarıcı proje yöneticisi hakkında konuşuyoruz. Her şeyi düzeltmek için devreye giriyor ve bunun için övgü alıyor.

Ancak projelerini sorunsuz yöneten, son derece proaktif olan ve hiçbir şeyin üst makamlara taşınmasına izin vermeyen proje yöneticisi radarın üzerinde bile değil. Proje yöneticilerinin iletişim aracılığıyla sağladıkları değerin hikâyesini anlatmasına yardımcı olma fikrini seviyorum. Bunun paydaşlara birkaç kelime yazıp e-posta göndermekten daha fazlası olduğunu göstermek önemli.

Daha fazlasını yapabilmek için bize alan açılması fikrini de seviyorum; çünkü süper kahramanlık becerimiz olmasa da bizi tanımlayan idari işlere ve görevlere takılıp kalıyoruz. Harika bir nokta.

İş listesine bir halkla ilişkiler temsilcisi botu ekleyebilir misin? Ne kadar harika olduğunu anlatan bir hikâyeyi şirketin Slack kanalında paylaşabilir mi?

Devin Mahoney: Hepimizin buna ihtiyacı var.

Galen Low: Buna bayıldım. Devin, bugün benimle vakit geçirdiğin için çok teşekkürler. Çok eğlenceliydi. Yaptığın işi seviyorum ve programımıza katıldığın için çok mutluyum.

Devin Mahoney: Galen, beni davet ettiğin için teşekkürler. Bu konu hakkında konuşmak çok eğlenceliydi.

Galen Low: Tamam arkadaşlar, işte böyle. Her zaman olduğu gibi, binden fazla benzer düşünceli proje yönetimi savunucusuyla sohbete katılmak istiyorsanız kolektifimize katılın. Daha fazla bilgi için thedigitalprojectmanager.com/membership adresini ziyaret edin. Bugün duyduklarınızı beğendiyseniz lütfen abone olun ve thedigitalprojectmanager.com adresinden iletişimde kalın.

Bir sonraki sefere kadar, dinlediğiniz için teşekkürler.