Yapay Zekâ Bu Teslimat Yöneticisini Kurucuya Dönüştürdü
Michael Gold, yapay zekânın ona her zaman kurmak istediği yazılım ürününü hayata geçirmek için nihayet gereken avantajı sağlamasından önce 15 yılını proje yönetiminde geçirdi. Onun hikâyesi, yapay zekânın proje yöneticilerini kuruculara dönüştürmesiyle ilgili değil; zaten kurucu olanların son bahanesini ortadan kaldırmasıyla ilgili.
Michael Gold
Yapay Zekâya Erişim: Yapay zekâ, teknik olmayan bir kurucuya yazılım prototipi oluşturmak için pratik bir yol sundu; teknik uzmanlığın yerini almadan engelleri azalttı.
Kullanıcı İçgörüsü: Michael'ın ilk elden proje yönetimi deneyimi, Aria'yı pratik sıkıntılar, yaklaşılabilir tasarım ve temkinli yapay zekâ desteği etrafında şekillendirdi.
Hafta Sonu Prototipi: Bir hafta sonu prototipi fikri doğruladı; ancak güvenlik, mimari, faturalandırma ve güvenilirlik için mühendisler hâlâ vazgeçilmezdi.
Proje Yöneticisi Avantajı: Proje yöneticileri zaten işleri tanımlar, birbiriyle yarışan öncelikleri yönetir ve belirsizlikle başa çıkar; bunlar girişimciliği destekleyebilecek becerilerdir.
Pazar Değişimi: Yapay zekâ artık uygulayıcıların biriken yazılım sıkıntılarını, tedarikçi yol haritalarını beklemek yerine test edilmiş ürünlere dönüştürmesine olanak tanıyor.
Michael Gold 15 yaşındayken kendi etkinlik şirketini işletiyor ve 500 kişilik buluşmalar düzenliyordu. Babası da tüm hayatı boyunca kendi işini yürütmüştü. Girişimcilik, ailesinde bir hedef olmaktan çok, doğal karşılanan bir varsayımdı.
Ve sonra, yolun bir yerinde bundan vazgeçti.
"Büyüdükçe girişimci olmaktan biraz korkar hâle geldim," dedi bana. Bunun yerine proje yönetiminde bir kariyer inşa etti: Yaklaşık 15 yıl boyunca, önce yaratıcı alanlarda, ardından teknoloji sektöründe çalıştı. Yaklaşık iki yıl önce parça zamanlı çalışmaya geçerek kendi proje yönetimi ajansını kurdu ve girişimler ile kurumsal müşteriler için parça zamanlı teslimat yöneticisi olarak çalışmaya başladı. Her ölçüte göre başarılı bir yoldu. Ancak girişimcilik arzusu hiçbir zaman tamamen ortadan kalkmadı. Sadece uykuda kaldı.
Continue Reading for Free
Create a free account to finish this article, plus get ongoing access to timely insights and practical resources.
Have an account? Log In
Büyüdüm ve girişimci olmaktan korkar hâle geldim.
Michael, ilk etkinliklerinden yirmi yılı aşkın süre sonra bu ay profesyonel hizmetler otomasyonu (PSA) aracı olan Aria yazılım ürününü piyasaya sürdü. Ürünü, illüstratör olan eşi Rachael'in de yer aldığı küçük bir kurucu ekiple geliştiriyor.
Michael'la son birkaç ay içinde iki kez röportaj yaptım ve her iki görüşmede de aynı soru tekrar tekrar gündeme geldi: Ne değişti? Çünkü o bir geliştirici değil. Hiçbir zaman da olmadı. Değişen şey, yapay zekânın geliştirici olmama durumunu eskisine kıyasla daha küçük bir soruna dönüştürmesiydi.
Her şey hırsla değil, rahatsızlıkla başladı
Michael'ın yazılım geliştirmeye giden yolu bir iş planıyla başlamadı. Küçük ve tanıdık hayal kırıklıklarıyla başladı.
Rachael, ajansının sitesini Wix'te oluşturmuştu ve her değişikliğin onun üzerinden yapılması gerekiyordu. "Her şeyi yapması için ona güvenmekten gerçekten nefret ediyordum," dedi. Bunun üzerine siteyi bir yapay zekâ kodlama aracına bağladı. "Bir saat içinde aynı web sitesine sahip oldum, ama artık kontrol edebildiğim bir siteydi." Daha sonra, tek kişilik bir operasyon için saçma görünen aylık 100 dolarlık aboneliğin yerine kendi CRM'ini yapay zekâ destekli kodlamayla oluşturdu. Gerçek ürün kadar iyi değildi ve bunu kendisi de söylüyor; ancak ihtiyacı olanı yapıyordu ve daha da önemlisi, "onu geliştirmek gerçekten eğlenceliydi."
Bu deneyim, daha önce sorma imkânı bulamadığı bir soruyu gündeme getirdi:
"HubSpot gibi bir aracın, mümkün olan her müşteriye hizmet verebilmek için mümkün olan her özelliğe sahip olması gerekiyor. Bu yüzden de inanılmaz bir araç olduğu için fiyatı neyse o kadar tutuyor. Ancak o aracın yalnızca %0,5'ine ihtiyacınız varsa, şu soru ortaya çıkıyor: Diğer %99,5'i için neden ödeme yapıyorum?"
[Hubspot] İnanılmaz bir araç olduğu için fiyatı neyse o kadar tutuyor. Ancak o aracın yalnızca %0,5’ine ihtiyacınız varsa, şu soru ortaya çıkıyor: Diğer %99,5’i için neden ödeme yapıyorum?
Her küçük geliştirme, bir sonrakini düşünülebilir hâle getirdi. Bu, yazılım kurucusu olmaya karar veren biri değildi. Kendi sorunlarını çözen ve bu süreçte kaybettiği özgüveni sessizce yeniden inşa eden bir proje yöneticisiydi.
Şimdi çözmeye çalıştığı sorunu daha önce bizzat yaşamıştı
Yazılım konusunda tarihsel olarak şöyle bir durum var: Onu geliştirenlerle ondan sıkıntı çekenler nadiren aynı kişilerdi. Bir ürün geliştirmek için geliştiriciler, kullanıcı deneyimi tasarımcıları ve ürün yöneticileri gerekiyordu. Son kullanıcının rolü ise bir özellik talebi oluşturup en iyisini ummaktı. Sorunu yaşayan kişiyle çözümü kullanıma sunan kişi arasındaki mesafe; bir destek talebi, bir özellik talebi portalı, bir müşteri yöneticisi ve bir başkasının ürün yol haritasından oluşuyordu.
Michael yıllarını bu mesafenin yanlış tarafında geçirdi.
Sekiz ya da dokuz yıl önce, kendisi başlamadan bir hafta önce yeni bir PSA platformunu kullanıma sunmuş olan bir ajansa katıldı. Tepkisi ılımlı değildi. "Deneme sürem boyunca neredeyse istifa ediyordum, çünkü bunun dünyadaki en kötü şey olduğunu düşünüyordum. Ondan o kadar nefret ediyordum ki."
Bu konuyu şirket sahibiyle görüştü. Aracın kaldırılmasını istiyordu. Sonra alışılmadık bir şey oldu; kendini satıcının ürün beta yol haritasında buldu. "Aracı şekillendirmelerine yardımcı oldum," dedi ve ürün, uygulayıcıların katkılarıyla geliştikçe onun ürünle ilişkisi de gelişti. "Deneme süresinde neredeyse istifa eden bu adamdan, sonunda aracı benimseyen ve ardından şirket içindeki savunucusu olan kişiye dönüştüm."
Bu, uygulayıcıların etkisinin eski modeliydi: bir beta programına dahil olacak kadar şanslı olmak ve başkasının ürününü dışarıdan şekillendirmek. Ajansının müşterileri için PSA araçlarını uygulayarak geçirdiği yıllar da eklenince Michael, bu kategoriyi geliştirici koltuğu dışındaki her koltuktan görmüş oldu. Bu araçların tam olarak nerede zorlandığını biliyor: hantal işe alışma süreci, soğuk ve neşe vermeyen arayüzler. "PSA araçlarının özellikle güzel olduğunu düşünmüyorum. İçinde bulunmanın keyifli olduğu alanlar olduklarını da düşünmüyorum," dedi. Rachael'ın kurucu ekipte yer almasının ve Aria'nın "sıcak ve davetkâr bir yer gibi hissettirmesini gerçekten istemesinin" nedeni de bu.
PSA araçlarının özellikle güzel olduğunu düşünmüyorum. İçinde bulunmanın özellikle keyifli olduğu alanlar olduklarını da düşünmüyorum. Bu yüzden Aria’nın sıcak ve davetkâr bir yer gibi hissettirmesini istedim.
Ayrıca LinkedIn yerine gerçek teslimat ekiplerini gözlemleyerek çoğu proje yöneticisinin hâlâ yapay zekâya dokunmadığını biliyor; bu nedenle Aria'nın asistanı otonom şekilde çalışmak yerine sorunları işaretliyor ve harekete geçmeden önce soruyor. "Ajanlar bana, olması gerekip gerekmediğinden bağımsız olarak, korkutucu geliyor," dedi. "Bence yanınızda olan dost canlısı bir asistana sahip olmak, önündeki engeli azaltıyor."
Bunların hiçbiri bir ürün ekibinin kullanıcı görüşmelerinden elde edebileceği içgörüler değil. Bunlar yara izleri. Michael, bir perşembe günü saat 16.00'da bir proje yöneticisini neyin sinirlendirdiğini tahmin etmiyor. O proje yöneticisi kendisi oldu. Yeni olan, uygulayıcıların bu bilgiye sahip olması değil. Yeni olan, sonunda bu bilgiye doğrudan dayanarak harekete geçebilmeleri.
Prototipten ürüne
Kanıt tek bir hafta sonunda ortaya çıktı. Kurucu ortağı James kendilerinin bir PSA aracı geliştirmesi fikrini ortaya attığında Michael başlangıçta hayır dedi. Bu gerçekten karmaşık bir yazılım; bir şirketin en hassas operasyonel ve finansal verilerini barındıran türden. "Bir PSA aracını vibecoding yöntemiyle geliştirmemin imkânı yok," diye düşündüğünü hatırlıyor.
Sonra, kimseye söylemeden klavyenin başına oturdu. "24 saatimi vibecoding yaparak geçirdim. İnsanı gerçekten bağımlı hâle getiriyor. Böylece, kelimenin tam anlamıyla bir hafta sonu içinde, bir PSA aracının yapması gereken her şeyi yapan bir PSA aracı prototipine sahip oldum. Ya da en azından yüzeyde öyle görünüyordu."
Bir hafta sonu içinde, bir PSA aracının yapması gereken her şeyi yapan bir PSA aracı prototipine sahip oldum. Ya da en azından yüzeyde öyle görünüyordu.
Son cümle önemli ve Michael bu konuda oldukça net. Prototip işin sonu değil, başlangıcıydı. O zamandan bu yana geçen aylar; güvenlik, faturalandırma ve daha derin mimariyi ele alan tam kapsamlı bir geliştiriciyle geçti. Deneyimli CTO'lar kodu inceledi ve danışmanlık görevlerinde yer aldı. Ürün yakın zamanda üçüncü taraf güvenlik doğrulaması olan CASA Tier 2'yi geçti.
"Elbette hâlâ hatalar var. Dolayısıyla sadece bir PSA aracını vibecoding yöntemiyle geliştireceğiniz fikri tamamen saçmalık."
Sadece bir PSA aracını vibecoding yöntemiyle geliştireceğiniz fikri tamamen saçmalık.
Öyleyse yapay zekâ ürününü geliştirmediyse ne yaptı? "Bunu kalem ve kâğıtla asla tasarlayamazdım."
Çeviri katmanı ortadan kalkıyor. Michael bir gereksinim belgesi yazamaz veya bir kullanıcı deneyiminin tel kafesini oluşturamazdı. On yıl önce bunun sonu gelirdi: fikir, tıpkı kurucu fikirlerinin proje yöneticilerinin zihninde sonsuza dek sessizce ölüp gitmesi gibi, uygulayıcının zihninde hapsolurdu. Bunun yerine yapay zekâ, on beş yıllık birikmiş son kullanıcı deneyiminin gözler önünde şekillenmesine kadar bir prototipi tekrar tekrar kurcalayarak düşünmesine görsel ve yinelemeli bir alan sağladı. Tepki verebileceği, iyileştirebileceği ve gerçek mühendislere teslim edebileceği bir şey ortaya çıktı.
Mevcut iş akışını, daha küçük düzeltmeleri ve özellik değişikliklerini "teknik kişilerin yetki alanı ve yönetişimi altında" ele aldığı "vibecoding'in son derece yapılandırılmış bir versiyonu" olarak adlandırıyor.
"Bir startup'taki teknik olmayan bir kurucunun ürünü gerçekten ilerletmeye devam edebilmesi fikri harikaydı. Ancak bunun koşulu, kendimden daha fazla teknik bilgiye sahip kişilerle ortaklık kurmam gerektiğiydi."
Bütün mesele başından beri PM becerileri miydi?
Yakın zamanda girişimci bir beceri seti olarak proje yönetimi hakkında yazmıştım; bu yüzden tezi doğrudan Michael'a yönelttim: PM'ler, diğer geçmişlerden gelen insanlara kıyasla kurucu olmaya daha mı yatkın?
Bu görüşün bazı kısımlarına katıldı. "Stresle başa çıkma konusunda daha yüksek bir eğilimleri" olduğunu söyledi. Sürekli olarak bağlam değiştiriyor ve eş zamanlı öncelikleri dengeliyorlar; diğer disiplinlerde çalışanlar ise tek bir şeye odaklanabiliyor. Daha da önemlisi, kendi işlerini kendileri tanımlıyorlar: "Bir PM, grafik tasarımcıya o gün yapması gereken bir iş verir; oysa bir PM'nin o işin ne olduğunu belirlemesi gerekir. İşte bu girişimciliktir."
Ama sonra ön kabulümü tamamen tersine çevirdi.
"Bence, daha en başlarda girişimci olduğum için proje yönetiminde iyiydim. Proje yönetiminin girişimcilik becerilerimi geliştirmesinden ziyade. Bence ben her zaman girişimciydim ve bu yüzden proje yönetimi bana doğal olarak uydu."
Bence ben her zaman girişimciydim ve bu yüzden proje yönetimi bana doğal olarak uydu.
Başka bir deyişle, nedensellik ters yönde ilerliyor. Proje yönetimi onu kurucu yapmadı. Kurucu karakterine sahip olması onu iyi bir proje yöneticisi yaptı ve meslek, asıl engel olan şeyi inşa etme görevi hâlâ çok yüksekken bu enerjinin kendini rahatça ortaya koyabildiği bir alana dönüştü.
Michael'ın istisnai bir örnek olmadığına bahse girerim. Her gün kullandıkları araçlar hakkında on yıllık deneyim birikimine sahip olan ve bunu özellik taleplerinden başka bir şeye dönüştürmenin hiçbir yolunu bulamayan kaç profesyonel var? Sonuçların sorumluluğunu üstlenmekten, işi tanımlamaktan ve tüm sistemi zihninde taşımaktan hoşlanan insanlar. Yazılımlarında tam olarak neyin yanlış olduğunu bilen ve yakın zamana kadar doğru olanın nasıl görüneceğini kimseye gösteremeyen insanlar.
Bu grup için son iki yıl denklemi değiştirdi. Bunun nedeni yapay zekânın proje yöneticilerini girişimcilere dönüştürmesi değil, zaten girişimci olanlar için son bahaneyi de ortadan kaldırmasıydı.
Michael ve ekibinin neler yaptığı hakkında daha fazla bilgi edinmek isterseniz buradan göz atabilirsiniz.
—--------
Bunun gibi daha fazla içgörü mü istiyorsunuz? Daha fazla uzmanı dinlemek için ücretsiz bir DPM hesabına kaydolun.
