Özellikle COVID-19 pandemisinin ardından sürekli değişen iş yeri dinamikleri, proje yönetimi alanında bir dizi zorluk ve fırsatı beraberinde getirdi. Kuruluşlar şu soruyla boğuşuyor: Ofise dönüş zorunluluğu, yüksek proje üretkenliğiyle bir arada var olabilir mi?
Galen Low, bu karmaşık konuya ışık tutmak üzere Project Management Institute’ta Kuzey Amerika Bölgesel Genel Müdürü olan Karla Eidem’i konuk ediyor.
Röportajdan Öne Çıkanlar
- Gerçekler ve Kurgu: Üretkenlik ve Çalışma Konumu [01:33]
- Kurgu: Yüz yüze çalışma ortamları gözle görülür biçimde daha üretkendir.
- Gerçek: PMI’ın Mesleğin Nabzı 2024 araştırması, yüz yüze, hibrit ve uzaktan çalışma ortamları arasında proje performans oranlarında önemli bir fark olmadığını gösteriyor.
- Her üç modelin performans oranları da dar bir aralıkta (%73,2 – %74,6) yer alıyor.
- Uzaktan Çalışmaya Geçiş: Zorluklar ve Uyum Sağlama [03:10]
- Mart 2020: 100’den fazla lokasyonda gerçekleştirilecek bir yazılım uygulaması yayılımı için kriz odası toplantısına liderlik etmek.
- Uzaktan çalışmaya geçiş: Sürekli iş birliğini sürdürmek için teknolojiden (sohbet işlevleri, SharePoint vb.) yararlanmayı sağlayacak bir zihniyet değişikliği gerektirdi.
- COVID-19 aşısı yayılım projesine liderlik etmek – şu unsurların önemini vurguladı:
- Esnek çalışma modelleri: Proje; yüz yüze, hibrit ve uzaktan çalışmanın bir bileşimini gerektiriyordu.
- Paydaş yönetimi: Hibrit bir ortamda geniş ve çeşitli bir grupla (200-250 çekirdek ekip üyesi, klinik/klinik olmayan personel, yöneticiler) etkili iletişim kurmak.
- Sunum tarzında uyarlamalar: Uzaktan katılımcıların ilgisini canlı tutmak ve herkesin sözünün duyulmasını sağlamak için görsellerden yararlanmak.
- Kriz Sırasında Başarılı Bir Uzaktan Proje Ekibi Oluşturmak [08:20]
- Temel Bilgilerle Başlayın: Herkesin proje yönetimi terminolojisini veya süreçlerini anladığını varsaymayın.
- Ortak Bir Zemin Oluşturma ve Yeniden Başlatma: Özellikle yeni bir ekiple çalışırken rolleri, sorumlulukları ve iletişim protokollerini açıkça açıklayın.
- Şeffaflık ve Erişilebilirlik: Başlangıç toplantılarından önce herkesin gerekli belgelere ve bilgilere erişimi olduğundan emin olun.
- İnsani Bağ: Sanal ortamda bile ekip üyeleriyle kişisel bağ kurmaya zaman ayırın. Uzaktan iş birliği için güven şarttır.
- Uyarlanabilirlik: Özellikle bir kriz sırasında esnek olun ve ekibe katı araçları veya süreçleri dayatmaktan kaçının.
- Empati ve Ekip Desteği: Pandemi sırasında uzaktan çalışmanın getirdiği zorlukları kabul edin ve iletişimi ve çalışma hızını buna göre ayarlayın.
- Çevik Zihniyet: Yinelemeli bir yaklaşımı benimseyin ve gerektiğinde planları ve süreçleri düzenlemeye hazır olun.
- İlerlemeyi Kutlayın: Ekip moralini korumak için kilometre taşlarını ve başarıları takdir edin.
- Ofise Dönüş: Geçerli Nedenler ve Sektör İçgörüleri [14:02]
- Sektör Gereklilikleri: İnşaat veya imalat gibi bazı sektörler, işin doğası gereği (örneğin fiziksel süreçleri gözlemlemek) yüz yüze çalışmayı zorunlu kılar.
- Hibrit Model: Uzaktan çalışmaya uygun sektörlerde bile yüz yüze iş birliğinin faydalı olduğu durumlar vardır.
- Örnekler:
- Beyin fırtınası oturumları
- Gerçek zamanlı tartışma gerektiren karmaşık sorun çözme çalışmaları
- Belgelerde yakalanmayan ayrıntıları belirlemek için fiziksel iş akışlarını gözlemleme
- Örnekler:
- Amaca Uygunluk: Ofiste bulunmayı zorunlu kıldıklarında proje yöneticileri, bunun proje başarısına nasıl katkıda bulunacağına dair net bir gerekçeye sahip olmalıdır.
Bazı sektörlerde tüm görevler uzaktan tamamlanamadığı için, çevrim içi bazı işleri yapabilmenin yanı sıra yüz yüze bulunmak da gerekir. Hibrit bir modelde çalışmanız ve ofise gelmeniz gerekiyorsa amaca uygunluk çok önemlidir. Proje planlamanızın amaca yönelik olmasını sağlamak, projenin başarılı olma olasılığını artıracaktır.
Karla Eidem
- Ofise Dönüş Zorunluluklarında Yaygın Hatalar [18:34]
- Yanlış yönlendiren gerekçeler: Liderler, uzaktan çalışmanın verimsiz olduğu algısına dayanarak yüz yüze çalışmayı teşvik edebilir; oysa veriler, uzaktan, hibrit ve yüz yüze çalışma modellerinde proje performansının benzer olduğunu göstermektedir.
- Esneklik eksikliği: Çalışma konumuna ilişkin “herkese uyan tek bir çözüm” yaklaşımı zararlı olabilir. Farklı projeler ve ekipler uzaktan, hibrit veya yüz yüze çalışmadan fayda sağlayabilir.
- Ekip görüşlerinin göz ardı edilmesi: Kuruluşlar, proje ekiplerini projenin ihtiyaçlarına en uygun çalışma yöntemlerini (Çevik, Öngörücü, Hibrit) seçmeleri konusunda yetkilendirmelidir.
- Hibrit Bir Dünyada Proje Yönetimi:
- Çevikliği benimseyin – En etkili yaklaşım, bir projenin özel gereksinimlerini dikkate alır ve yöntemleri buna göre uyarlar (örneğin, Çevik ve Öngörücü metodolojileri birleştirmek).
- Konuma değil, sonuçlara odaklanın – Proje başarısı, işin nerede yapıldığına göre değil, sonuçlara göre ölçülmelidir.
- İletişim çok önemlidir – Proje yöneticileri, iletişimi kolaylaştırmada ve tüm tarafların seçilen yaklaşımı ve bunun faydalarını anlamasını sağlamada kritik bir rol oynar.
- Hikâye anlatıcıları olarak proje yöneticileri – Proje yönetiminin değerini etkili bir şekilde iletmek ve esnek, sonuç odaklı yaklaşımları savunmak çok önemlidir.
Daha iyi iş birliği veya yenilik için işe dönüşü zorunlu kılmak, proje profesyonelleri için doğru yaklaşım olmayabilir. Kuruluşlar, projelerin nasıl yönetildiğini değerlendirmeli ve bunun herkese uyan tek bir çözüm olmadığını anlamalıdır. Esneklik çok önemlidir; yaklaşımınızda katı olamazsınız.
Karla Eidem
- Hibrit Çalışma Ortamında Proje Performansını Ölçmek İçin Temel Veriler [22:37]
- Proje performans oranı: Çalışma konumundan (uzaktan, hibrit, yüz yüze) bağımsız olarak %73-74 aralığında bir tamamlama oranına ulaşmaya odaklanın.
- Çalışan görüşleri: Çalışma konumu politikalarıyla ilgili kararlar alırken çalışanların esnek çalışma modellerine yönelik tercihlerini göz önünde bulundurun.
- Proje yöneticilerini güçlendirme: Proje performansını iyileştirmek için proje yöneticilerine mentorluk, eğitim ve ruh sağlığı programları gibi kaynaklar ve destek sağlayın. Bu kolaylaştırıcı unsurlardan en az üçünü sunan kuruluşlarda proje performansında %8,3 artış görülmektedir.
- Uzaktan ve Hibrit Çalışma: Yeni Bir Eğilim Değil [27:30]
- Uzaktan ve hibrit çalışma modelleri onlarca yıldır kullanılmaktadır.
- Örnek: 2000’li yılların başında Filipinler’de bulunurken Birleşik Krallık ofisleri için uzaktan çalışmak.
- Konuma değil, uyum sağlama ve iş birliğine odaklanın.
- Ekip üyelerinin fiziksel olarak nerede bulunduğundan bağımsız olarak proje başarısı elde edilebilir.
- Güçlü proje yönetimi becerileri ve etkili iletişim kritik öneme sahiptir.
- Proje yöneticileri, başarılı hibrit çalışmanın kolaylaştırılmasında kilit bir rol oynar.
- Sorumluluklar şunları içerir:
- Bilgi eksikliklerini belirlemek ve gidermek (ör. hibrit ekipleri yönetmek).
- Uzaktan iş birliği için net beklentiler ve temel kurallar belirlemek.
- Sorunları çözmek ve yeni durumlara uyum sağlamak için çeşitli beceri setlerinden (iletişim, liderlik, iş bilgisi) yararlanmak.
- Sorumluluklar şunları içerir:
- “Tek tip herkese uyar” yaklaşımı işe yaramaz.
- Kuruluşlar ve proje yöneticileri, farklı proje ihtiyaçları ve ekip dinamikleri için yaratıcı çözümler bulmaya açık olmalıdır.
- Örnek: Tamamen uzaktan çalışan bir ekibe uyum sağlamak için bir çalıştayın formatını değiştirmek.
- Uzaktan ve hibrit çalışma modelleri onlarca yıldır kullanılmaktadır.
- Proje Yöneticileri Ofise Dönüş Kararlarının Dışında Bırakıldığında [32:14]
- Dışlanmayı yeni beceriler geliştirmek için bir fırsat olarak görün.
- Becerilerinizi geliştirmek için proaktif bir şekilde kaynaklar arayın.
- Örnekler:
- Proje Yönetimi Enstitüsü (PMI) topluluğu (yalnızca Kuzey Amerika’da 445.000 üye)
- İlgili konulardaki podcast yayınları (ör. projeleri etkileyen sinirbilim)
- Örnekler:
- Proje başarısındaki rolünüzü ve önemini savunun.
- Uzmanlığınızı ve görüşlerinizi karar alıcılara sunabileceğiniz fırsatlar arayın.
- Proje Yönetiminin Geleceği: Beceriler ve Uyum Sağlama [34:26]
- Temel bir beceri olarak proje yönetimi: Proje yönetimi becerileri tüm meslekler ve sektörlerde giderek daha değerli hâle gelmektedir.
- Aktarılabilir beceriler: Proje yöneticisi olarak belirlenmemiş kişiler bile proje yönetimi metodolojilerinden (ör. yetenek üçgeni) yararlanabilir.
- Proje yöneticilerine olan talep: LinkedIn’e göre proje yönetimi, 2024 yılında en çok talep gören ilk 10 beceri arasında yer almaktadır.
- PMI erişim alanını genişletiyor: PMI, Cannes Lions Uluslararası Yaratıcılık Festivali’ne katılmak gibi çalışmalarla proje yönetimini yaratıcı sektörler gibi yeni alanlarda aktif olarak teşvik etmektedir.
- Proje Yönetimi: Evrensel bir çerçeve: Proje yönetimi, kişisel girişimlerden profesyonel çalışmalara kadar her tür projeyi planlamak ve yürütmek için yapılandırılmış bir yaklaşım sunar.
Konuklarımızla Tanışın
PMP® unvanına sahip Karla Eidem, PMI’ın Kuzey Amerika bölgesindeki Genel Müdürüdür. Stratejik bakış açısı, güçlü liderlik yetkinliği ve topluma bağlılığıyla bölgesel stratejinin tasarlanmasına ve uygulanmasına liderlik ederek PMI’ın kuruluşlar, bireyler ve topluluklar üzerindeki etkisini genişletmekte; proje başarısını en üst düzeye çıkarmaya ve daha iyi bir dünya yaratmaya katkıda bulunmaktadır.
Karla, Bölgesel Genel Müdür olarak görevinden önce PMI’ın Kuzey Amerika Bölgesel Operasyonlar Müdürü olarak çalıştı. Bu görevinde, PMI’ın erişimini genişletmek ve Amerika Birleşik Devletleri, Kanada ve Karayipler’deki uygulayıcı ve bölüm topluluğu üzerindeki etkisini derinleştirmek amacıyla stratejik girişimlerin geliştirilmesi ve uygulanmasında önemli rol oynadı. Ayrıca sayısız konuşma etkinliğine, medya görüşmesine ve mentorluk fırsatına katılarak bölge genelindeki bireyler ve kuruluşlar arasında karşılık bulan görüşlerini paylaştı; böylece daha güçlü bir topluluk duygusunun oluşmasına ve sürekli iyileştirme kültürünün ilerletilmesine katkıda bulundu.

Proje yöneticilerinin yetenekli hikâye anlatıcıları olması da aynı derecede önemlidir. Yalnızca tek bir yaklaşıma odaklanmak yerine proje yönetiminin değerini vurgulamamız gerekir. Bu, hem proje yöneticileri hem de kuruluşlar için bir zorluktur.
Karla Eidem
Bu Bölümdeki Kaynaklar:
- Dijital Proje Yöneticisi Topluluğuna Katılın
- Bültene abone olun ve en yeni makalelerimiz ile podcast’lerimizi alın
- Karla ile LinkedIn üzerinden bağlantı kurun
- Proje Yönetimi Enstitüsü‘ne göz atın
İlgili Makaleler ve Podcast’ler:
- Podcast hakkında
- Hiç Çaba Harcamadan İş Yerinde Nasıl Daha Üretken Olunur?
- Önde Gelen Yöneticilerden Öğrendiğimiz En İyi 4 Üretkenlik İpucu
- İş Akışı Verimliliği Nasıl Artırılır ve Üretkenliği Artıracak İpuçları
- Uyumu ve Üretkenliği Teşvik Eden 5 Ekip Oluşturma Etkinliği
- ABD’de Üretkenlik Paranoyasının Yükselişi ve Bununla Nasıl Başa Çıkılır?
- Zehirli Bir İş Yeri Beni Nasıl Daha İyi Bir Proje Yöneticisi Yaptı?
Deşifre Metnini Okuyun:
Podcast'lerimizin deşifresini bir yazılım programı kullanarak hazırlamayı deniyoruz. Bot her zaman yüzde 100 doğru çalışmadığı için lütfen olası yazım hatalarını mazur görün.
Galen Low: Merhaba herkese, bizi dinlediğiniz için teşekkürler. Ben The Digital Project Manager'dan Galen Low. Dijital profesyonellerden oluşan bir topluluğuz ve amacımız dijital dünyada proje yönetiminin değerini artırabilmek için birbirimizin becerilerini geliştirmesine, özgüven kazanmasına ve bağlantılar kurmasına yardımcı olmak. Bu konu hakkında daha fazla bilgi edinmek isterseniz thedigitalprojectmanager.com/membership adresini ziyaret edin.
Bugün oldukça tartışmalı bir konu olan ofise dönüş zorunlulukları hakkında gerçekleri kurmacalardan ayıracağız. Kuruluşların ofise dönüş zorunlulukları yürürlüğe girdikten sonra ekipler gerçekten uzaktan çalışmaya kıyasla daha mı üretken oluyor? Doğal olarak, konuşmaya bir proje perspektifi de katacağız. Böylece proje üretkenliğini inceleyip herkes ofisteyken nelerin daha iyi çalıştığını ve zorunlu ofise dönüşün proje teslimi açısından hangi durumlarda aslında geriye doğru bir adım olabileceğini göreceğiz.
Bugünkü konuğum, başka kim olabilir ki, Proje Yönetimi Enstitüsü'nün Kuzey Amerika bölgesinden sorumlu Genel Müdürü Karla Eidem.
Karla, bugün bize katıldığın için çok teşekkürler!
Karla Eidem: Çok teşekkürler Galen. Burada olduğum için çok heyecanlıyım.
Galen Low: Ben de heyecanlıyım. Az önce bekleme odasında proje yönetimi söz konusu olduğunda ne kadar meraklı olduğumuzdan bahsediyorduk.
Dinleyiciler, uyarıldınız; proje yönetimi konusunda epey heyecanlanacağız. Büyük resme bakacağız. Uzaklaşıp genel görünümü inceleyecek, sonra yeniden yakınlaşacağız. Ofise dönüşten bahsedeceğiz ve sonunda konuyu biraz farklı bir açıdan ele alacağız. Proje yönetimi mesleğinin genel durumunu konuşacağız. Sen bu görevi yürüttüğün, bu bakış açısına sahip olduğun ve tüm bu insanlarla konuştuğun için bunu gerçekten merak ediyorum. Oraya geleceğiz ama doğrudan zor bir soruyla başlayabileceğimi düşündüm.
Birçok kişi insanların ofiste daha üretken olduğunu ve ofise dönüş zorunluluklarının da bu nedenle uygulandığını söylüyor. Ancak sence COVID-19 pandemisinin çoğumuzu uzaktan çalışma ortamlarına zorlamasının üzerinden yalnızca dört yıl geçmişken, projelerin yalnızca yüz yüze bir ortamda daha verimli ve üretken yürütülüp yürütülmediğini anlayacak kadar veriye sahip miyiz?
Karla Eidem: Öncelikle, gerçekler ve kurmaca temasını sevdiğimi söylemeliyim. Evet, elimizde veri var. Hatta PMI'ın 2024 Mesleğin Nabzı raporu, dünya genelinde 2.500'den fazla proje profesyonelinin bulgularını özetleyen küresel bir araştırma raporu.
Bu rapor, çalışma konumunun proje üretkenliğini ve etkililiğini etkilediği yönündeki efsaneyi çürütüyor. Raporda gördüğümüz şey, yüz yüze, hibrit ve uzaktan çalışma için proje performans oranlarının aslında birbirine çok benzer sonuçlar verdiği. Yüzde 73,2 ile yüzde 74,6 arasında anlamlı bir fark yok.
Galen Low: İşte bu! Yüzdeyi hiç düşünmeden söylemeni sevdim. Bu rapor kesinlikle ilgimi çekti. Ben de bazı bağlantıları paylaşacağım. Bunu gerçekten ilginç buluyorum çünkü birazdan daha ayrıntılı konuşacağız; ofise dönüş etrafında üretkenlikle bağlantılı bir anlatı var, ancak bu bağlantı belki de hatalı.
Bazı açılardan bu bir yanılgı olabilir. Ama kendi övgümüzü de yapacak olursak, bu bazen yalnızca çalışma biçimlerinin yapılan işe ve işin gerçekleştirildiği bağlama uygun olmasını sağlayan harika proje yöneticileri sayesindedir. Bunu çok sevdim. Gerçekten harika.
Biraz geri sarabilir miyiz? Geçmişin ve ofise dönüşten bahsederken bizi genel olarak pandemiyi konuşmaya zorlayan noktalarla çok ilgileniyorum. O dönemde rolünün biraz farklı olduğunu biliyorum, bu yüzden konuya daha derinlemesine girmek istiyorum. DeLorean'a atlayalım. Bir zaman makinesiyle 2020'nin başlarına dönelim. Yılın başları, dünyanın her yerinde kapanmalar başlıyor. COVID-19 pandemisi ortaya çıktığında ne yapıyordun? Uzaktan çalışmaya geçmeye başladığımız sırada profesyonel yaşamındaki en sarsıcı değişiklik olarak neyi hatırlıyorsun?
Karla Eidem: Aman Tanrım, o döneme dönmek olumlu bir şey mi bilmiyorum ama aklıma gelen bazı temel anılar kesinlikle var. O sırada aslında bir sağlık sistemi için kurumsal kıdemli proje yöneticisi olarak çalışıyordum. Dolayısıyla sayısız anım var. Hatta 7 Mart gününü tam olarak hatırlıyorum. Yirmi beş farklı proje ekibi üyesini davet ettiğim bir savaş odası toplantısı düzenliyordum. Yüzden fazla lokasyonda bir yazılım uygulamasının kullanıma alınmasını planlıyorduk. Ekip üyeleri ABD'nin her yerinden gelmişti. Toplantıyı yeni bitirmiştik ki ertesi gün eve dönmemiz gerektiği söylendi.
Bu anıyı, hatta gerçek tarihi bile hatırlamamın nedeni bu. 8 Mart'ta, 'Aman Tanrım, şimdi ne yapacağım? Ekiple az önce bu toplantıyı yaptım,' diye düşündüm. Ancak önemli olan, bakış açısındaki değişimdi: 'Hayır, kaynakların hâlâ aynı. Sadece çalışma biçimini uyarlaman gerekiyor.' O dönemde sistemlerimizi, sohbet işlevlerimizi, SharePoint'lerimizi, depolarımızı, TeamSite'ımızı ve benzeri araçları avantajımıza kullanarak projeye devam ettik. Bununla birlikte, hayatımda yürüttüğüm en öğretici proje COVID-19 aşılarının sağlık sistemi genelinde uygulanmasıydı.
Galen Low: Vay canına.
Karla Eidem: Bu, yüz yüze, hibrit ve uzaktan çalışmanın aynı anda bir araya geldiği bir projeydi. Bu deneyim bana çok şey öğretti ve gerçekten tek bir çözümün herkese uymadığını hatırlattı. Paydaşlarınızı anlamak çok önemliydi. Yaklaşık 200-250 proje ekibimiz vardı ve bu yalnızca çekirdek ekipti.
Bunun dışında birlikte çalışmamız gereken çok sayıda klinik ve klinik olmayan ekip üyesi vardı. Sunum tarzımı, toplantıyı nasıl sunduğumu ve herkesin söz hakkı aldığından nasıl emin olduğumu bile değiştirmem gerekti. Çünkü hibrit çalışıyorduk. Çoğu zaman COO, direktörler, başhemşire, başhekim ve kurumun tüm liderleri dahil olmak üzere 25 lider aynı odada bulunuyordu.
Buna ek olarak görüşmede 25 ya da 50 kişi daha yer alıyordu. Güncellemeleri veya tartışmalarımızın bir bölümünü yaparken bazen kimseyi gözden kaçırmadığımızdan emin olmak için buna Hollywood Kareleri adını vererek şakalaşıyorduk. Bence proje yöneticilerinin yaptığı işin çok kritik bir parçası tarafsız olmak ve tüm seslerin duyulmasını sağlamaktır.
Böyle bir zorlukla karşılaştığınızda her gün yaptığınız şeylere güvenemezsiniz. Tarzınızı ve bilgiyi sunma biçiminizi mutlaka uyarlamanız gerekir. Yapmam gereken en belirgin şeylerden biri, insanların ekranda bakabilecekleri bir şeyin her zaman bulunmasını sağlamaktı. Çünkü tartışmanın içinde kaybolabilirlerdi; sonra da onlara, 'Bir saniye, konuşmamız gereken 10 kritik konu daha var,' diye hatırlatmanız gerekirdi.
Evet, hayatımın çok unutulmaz bir dönemiydi. Operasyonel aşamaya geçene kadar o odada, aynı sandalyede en az 18 ay oturdum. Daha anlatabileceğim pek çok hikâye ve öğrendiğim pek çok şey var. Başta da söylediğim gibi, çok öğretici bir deneyimdi çünkü bu arada hiçbir klinik geçmişim yok. Hayatım boyunca aşılar hakkında bu kadar çok şey öğreneceğimi hiç düşünmemiştim.
Ama tek bir kişinin hayatına dokunabildiysem ya da yardımcı olabildiysem, bundan daha iyi ne olabilir?
Galen Low: Bunu çok sevdim. Tam anlamıyla ateşle sınanmak ve olayların merkezinde olmak demek. Kurumsal PMO, aşı uygulaması, sağlık sektörü, proje ekibinde 200'den fazla kişi ve daha geniş paydaş ekosistemi...
Bunu seviyorum. Sen alçakgönüllü bir deneyim olarak tanımlıyorsun ve her şeyi değiştirmek zorunda kaldığın için bunu anlıyorum. Ancak proje yöneticisinin görevinin herkesin görüldüğünden, duyulduğundan ve anlaşıldığından emin olmak olduğu yönündeki içgörünü özellikle beğendim. İnsanların tutunabileceği görsel bir unsur bulundurmak gibi küçük değişiklikler bile bu sarsıcı ortamda çok önemli.
Her zaman uyguladığımız standart operasyon prosedürlerine ve alışkanlıklarımıza güvenemezdik. Hızla yenilik yapmamız gerekiyordu. Herkesi konuşabilecekleri ve duyulabilecekleri bir rahatlık alanına sokmak, gerçekten duyulduklarını bilmelerini sağlamak için bazen basit çözümler yeterliydi. Hibrit toplantılar zaten başlı başına zor olabilir. İletişimi kolaylaştıran ve işlerin ilerlemesini sağlayan bir role adım atmak gerekiyordu. Bu yaklaşımını gerçekten çok beğeniyorum.
Bu ölçekte, proje ekibindeki herkesin farklı hızlarda uyum sağladığını tahmin ediyorum. Pek çok kişi için rahatsız ediciydi; senin için de öyleydi. Bir ekip olarak her şeyin yeniden yerine oturmasını sağlayan, işin birdenbire yeniden doğal hissettirmesine yol açan şey neydi?
Karla Eidem: Kolay olmadı. Bir anda doğal hale geldiğini söylersem yalan söylemiş olurum. Ancak özellikle vurgulamak istediğim bir şey var: Bu deneyim sırasında proje ekibi, bir proje yöneticisiyle nasıl çalışacağını bile tam olarak bilmiyordu.
Bu nedenle en temelden başladım. Kendimi tanıttım ve bana ayırabilecekleri 10 ya da 15 dakika, ne kadar süreleri varsa onu bulup yaptığım işi ve bundan sonra işi nasıl yöneteceğimizi anlattım. Çok fazla ortak anlayış oluşturma çalışması yaptık. Çalışma biçimleri değiştiği için neredeyse yeniden başlangıç toplantısı yapmamız gerekti.
Birlikte veya bireysel olarak güncellememiz gereken belgeler ve çok sayıda hareketli parça vardı. Ancak proje yöneticisi olarak hatırlamam gereken temel şeylerden biri, herkesin proje yönetimiyle ilgili deneyiminin farklı olduğuydu. Bazıları bunun ne anlama geldiğini bile bilmiyordu; benim de bunu anlamalarını sağlamam gerekiyordu.
'Bunu bilmeleri gerekir' diye varsayımda bulunmadım. Önce kurum içi çalışma biçimlerimizi anlamalarını sağladım. Başlangıç toplantısını yapmadan önce hangi TeamSite'ı kullanacaklarını belirledim ve herkesin erişimi olduğundan emin oldum. Bağlantıyı göndermeden önce bu kısmı zaten düzeltmiştim.
Ardından proje ekiplerinin ve çalışma akışlarının hangileri olduğunu gösteren bağlantıyı gönderdim. Çok büyük bir proje olduğu için çalışma akışları oluşturulmuştu. Sorumlu kişi kimdi? Bir RACI matrisi vardı; ancak bunu basit tutmak gerekiyordu. Biz proje yöneticileri bunun ne olduğunu biliyoruz. Fakat onlara kısaltmalar, WBS, RACI ve RAID günlükleriyle yüklendiğinizde kendilerini kapatıp geri kalanını dinlemeyebilirler.
Gerçekten öğrendiğim temel şey, bir proje yöneticisi olarak kendi araçlarımı ekibe zorla kabul ettiremeyeceğimdi. Pandeminin yaşandığı bir dönemde bunlar zaten onlara doğal gelmiyordu. Bu duruma yeni araçlar ve yeni çalışma biçimleri de eklerseniz hiçbir yere varamazsınız. Bu nedenle birbirimizi tanımaya başladıkça her gün listemden birkaç kişiyi seçip onlarla beş dakika konuşuyordum.
Bence bu, 'Aslında seni tanıyorum,' hissini oluşturmaya başladı. Yüz yüze tanışmamıştık. Birbirimizi görmemiştik. Seni yalnızca videoda görmüştüm ama sana güvenmeye başlayabileceğimi hissediyordum. En çok üzerinde çalıştığım şey buydu. Düşünmem gereken sayısız başka konu vardı ama önce proje ekibinin kendini rahat hissetmesini istiyordum. Çünkü rahat değillerse, ne yaptığımı bildiğime ve bana güvenebileceklerine inanmıyorlarsa, ihtiyaç duydukları veri ya da bilginin tam olarak nerede olduğunu bilmiyorsam işi ilerletemezdik.
Bunu çok hızlı bir şekilde bulabilmem gerekiyordu. Elbette eğlenmeye de çalıştık. Dürüst olmak gerekirse kolay zamanlar değildi ve pek çok kişi zorlanıyordu. Ekibimi, özellikle klinik ekipleri mutlaka kontrol etmem gerekiyordu. Ortamı okumalı, sorun yaşayıp yaşamadıklarını veya yorulup yorulmadıklarını görmeli, molalar vermeliydim. Her zamanki hızımla ilerleyemezdim çünkü dikkate almam gereken başka koşullar vardı.
Aynı zamanda ilerlememiz gerektiğini de biliyordum. Takvimlerimiz çok sıkışıktı ve üç farklı aşı farklı zamanlarda kullanıma sunuluyordu. Her eyaletin önceliği farklıydı. Bu nedenle çevik bir şekilde ilerlememiz gerekiyordu. Süreci değiştirmeye ve ilerleme kaydetmeye devam etmeliydik.
Bunu ne kadar çok yaptıysak işlerin hâlâ yürüdüğünü o kadar fazla hissettim. Çarkın dönmesi başlangıçta zordu ama zamanla ivme kazanmaya başladı.
Galen Low: Anlattığın şeylerin ne kadar hassas bir denge oluşturduğu gerçekten ilginç. Bazı proje yöneticilerinin önce bir konuya odaklanıp sonra insani unsurlara geçeceğini düşünebiliyorum.
Sen ise süreçleri yeniden hizaladın ama her şeyin birbirine bağlı olduğunu gördün. Her kişiyle biraz zaman geçirip biraz güven oluşturabildin. İnsanları rahat ettirdin çünkü onları ilerlemeye devam ettirecek şey buydu.
İnsanların bu koşullarda yaşayacağı stresin ve baskının daha da yoğunlaştığını anlaman da çok önemliydi. Her projede ölüm kalım durumları, aşı uygulamaları ve benzeri olaylar yaşanmayabilir ancak ekipteki insanların hissedeceği streye karşı duyarlı olmak her proje için harika bir tavsiye.
Daha fazla proje yöneticisinin senin yaptığın gibi güven inşa etme fırsatı bulmasını isterdim. Nasıl çalıştığını açıklaman çok önemliydi çünkü insanların proje yöneticileriyle ilgili bazen oldukça olumsuz varsayımları olabiliyor. Kabul edelim, kötü proje yöneticileri de var.
İnsanlara karşı duyarlı veya anlayışlı olmayan, yalnızca baskı kurmak için gelen kişiler var. Oysa 'Ben böyle çalışıyorum. Tanımladığım çalışma akışları bunlar. Siz neye ihtiyaç duyuyorsunuz?' demek bile yeterli olabilir. Dediğin gibi bir saatlik kahve sohbeti değil, beş dakikalık kısa bir konuşma.
Uzaktan çalışma ortamında bu tür kısa etkileşimleri gerçekleştirmek büyük beceri gerektiriyor.
Karla Eidem: Kesinlikle.
Galen Low: Bu gerçekten çok ilginç. Bunu sevdim.
Günümüze dönebilir miyiz? Burada ofise dönüşü konuşmak için bulunuyoruz. COVID'in dünyamızı sonsuza dek değiştirmesinin üzerinden dört yıl geçti. Şimdi ekiplerin ofise dönmesi için büyük bir baskı var. Raporlardan bahsettin ve rolün gereği pek çok kişiyle konuşuyorsun. PMI üyelerinden duydukların, veriler ve kendi deneyimlerin ışığında, proje yönetimi açısından ofise dönüşü savunmanın en geçerli nedenleri neler?
Karla Eidem: Aslında Seattle'dan yeni geldim; ondan önce de Chicago ve Portland'daydım. Toplulukla konuşmak bana ek bakış açıları sağlıyor. İşimin en ilginç ve eğlenceli yanlarından biri, dışarıda toplulukla ve kendi insanlarımla bir arada olmak. Bir proje yöneticisinin başka bir proje yöneticisiyle konuşması gibi.
İş birliği, topluluk oluşturma ve üretkenlikle ilgili bazı algılar kesinlikle var. Ancak her proje yönetimi aynı değildir. Örneğin inşaat veya imalat gibi bazı sektörlerde işin yapılabilmesi için insanların yüz yüze bulunması gerekir.
Süreçlerin uzaktan ilerlemeyi nasıl sağladığını gözlemlemek veya bilmek zor olabilir. Bu nedenle en iyi sonuçları verecek doğru modeli seçmek önemlidir. Sağlık sektöründen geldiğimi söyledim; proje yöneticisi olarak işlerimin çoğu uzaktan yapılabilirdi ama neden hibrit çalıştık?
Liderler hâlâ odadaydı. Diğer liderler ve proje ekibi üyeleri çevrim içiydi çünkü yüz yüze insan bağlantısının ve anlık iş birliğinin gerekli olduğu durumlar vardı. Örneğin bir süreç akışı tasarlayıp çevrim içi sistemi oluşturmuş olsak bile gerekli proje çalışmasını gerçekleştirmek için hastanede bulunmam gereken zamanlar vardı.
Sizinle paylaşabileceğim ve başkalarından da duyduğum iyi bir örnek şu: Her şeyi belgelemiş olsanız bile, biz proje yöneticilerinin yaptığı gibi doküman hazırlayıp paylaşsanız ve süreç akışlarını gözlemlemek veya farklı düzenler oluşturmak için çeşitli yollar kullansanız bile, bazen işlerin nasıl yürüdüğünü gerçekten görmek için yüz yüze bulunmanız gerekir. Çünkü süreç akışınızın yakalayamadığı bazı ayrıntılar olabilir.
Bir alandan diğerine nasıl geçtiklerini ve arada neyin yanlış gidebileceğini görmek eşit derecede önemlidir. Bu size öngörebileceğiniz daha fazla risk de sağlayabilir. Sorunlar varsa gerektiğinde düzeltme yapabilirsiniz. Bu nedenle çevrim içi çalışmanın yanı sıra, bazı sektörlerin zaten yüz yüze bulunmanızı gerektirdiğini unutmamak gerekir; her iş çevrim içi yapılamaz.
Hibrit çalışmanız ve ihtiyacınız olan işi yapmak için ofise gitmeniz gerekiyorsa, niyetlilik çok önemlidir. Proje için planladığınız şeyin proje başarısına nasıl katkıda bulunacağını düşünmek, bu başarıyı daha da güçlendirebilir.
Galen Low: Bunu sevdim. Proje yöneticileri olarak bir şeyleri belgelediğimizi söylüyorsun.
Bu bizim düşünce biçimimiz. Ancak tamamen uzaktan çalışma ortamında ekiplerimizin de her şeyi belgelemesine güveniyoruz. Bir yerde yazılı değilse bundan haberdar olmayabiliriz. Aynı şey yüz yüze çalışma için de geçerli. Birisi bir şeyi söylemiyor veya gündeme getirmiyorsa bunu bilmeyebiliriz. Ancak yüz yüze deneyim başka şeyleri ortaya çıkarabilir.
Beden dilini fark edebilirsiniz. Koridorlarda dolaşabilirsiniz. Bir odada bulunup birinin bir şey söylediğini duyabilir ve 'Bu aslında bir risk,' diyebilirsiniz. Uzaktan çalışırken bunu hiçbir zaman fark etmeyebilirdiniz. Bu nedenle söylediklerin mantıklı.
Başlangıçta söylediğin şeyi de düşününce, 7 Mart'ta savaş odasındaydın, 8 Mart'ta uzaktan çalışmaya başladın. İyi bir savaş odasını severim. Bunu söylemek kulağa tuhaf geliyor ama yüz yüze bulunmak, belki de yalnızca dizüstü bilgisayarlarımızla çalışmak anlamına gelebilir. Mutlaka büyük bir toplantı olması gerekmez.
Hepimiz farklı iş akışlarını aynı odada yürütürüz. Böylece birbirimizi duyabilir, gözlemleyebilir, gayriresmî biçimde etkileşim kurabilir, bir soruyu sormak veya bir konuyu kontrol etmek için yanımıza gidebiliriz. Her şey eş zamanlıdır ve muhteşemdir.
Gerçekten muhteşemdir.
Karla Eidem: Buna yalnızca proje yöneticileri muhteşem der ama yüzde 100 katılıyorum.
Galen Low: İnsan kendini NASA'nın görev kontrol merkezinde gibi hissediyor. Oradayız. Büyük bir şey olursa hepimiz sevineceğiz. Büyük bir sorun çıkarsa hep birlikte mücadele edeceğiz. Bu tür şeyler var.
Ancak diğer tarafına da bakabilir miyiz? Şu anda ofise dönüş için büyük bir baskı olduğunu düşünüyorum. Konuştuğum insanlar bunu farklı açılardan değerlendiriyor ama bazı hatalar olduğunu söyleyebilirim.
Belki bazı şirketler ofise dönüş zorunlulukları konusunda mantıklı olmayan sonuçlara varıyor. Etkileşimde bulunduğun kişilerde şirketlerin yaptığı veya yapmak üzere olduğu ve projeleriyle çalışanları üzerinde gereksiz baskı oluşturan ne tür hatalar görüyorsun?
Karla Eidem: Mesleğin Nabzı raporumuzda da buna yer veriliyor. Uzaktan çalışmanın etkililiği konusunda algılarda kesinlikle bir boşluk var. Liderlerin yüzde 35'i uzaktan çalışmanın yüz yüze çalışmaya kıyasla her zaman veya genellikle daha az etkili olduğunu düşünüyor. Bu oran proje yöneticilerinde yalnızca yüzde 23. Bu algı, üretkenliğin azalacağı korkusundan kaynaklanabilir.
Daha iyi iş birliği veya yenilik adına işe dönüşü zorunlu kılmak, proje profesyonelleri için mutlaka doğru yol olmayabilir. Kuruluşların projelere nasıl yaklaşıldığına bakması gerekiyor. Daha önce de söyledim: Tek bir çözüm herkese uymaz. Bir yönteme veya diğerine saplanıp kalamazsınız.
Bunu şöyle görüyorum: Bir proje yöneticisi olarak alet çantasındaki araçlara bakan bir tamirci gibisiniz. Hangi aracın hangi durumda en iyi sonucu vereceğini değerlendirirsiniz. Çivi çakmak için tornavida kullanabilir miyim? Elbette kullanabilirim. Ancak bunu etkili bir şekilde veya kendime zarar vermeden yapabilir miyim?
Yoksa çekiç kullanırsam daha az çabayla daha doğru bir sonuç mu elde ederim? Verilerimiz de hibrit yaklaşımın amaca uygun bir yöntem olarak güç kazandığını gösteriyor. Bunu topluluk görüşmelerinde de duyuyorum. Çevik ve öngörücü yaklaşımın en iyi birleşimi her kuruluş için farklı görünüyor.
Çevik, hibrit veya öngörücü yaklaşım kullanmanızın proje performans düzeyleri açısından çok büyük fark yaratmadığını düşünüyorum. Bu, ofis içi, uzaktan ve hibrit çalışma arasındaki tartışmayla aynı. Sonuçlar ve proje performans düzeyleri karşılaştırılabilir. Kuruluşların tek bir proje metodolojisine odaklanması yerine ekiplerini, ilgili projeye uygun yöntemi veya yöntem kombinasyonunu seçmeleri için güçlendirmelerini öneririm.
Galen Low: Bunu sevdim. Aklıma bir somölye geldi. Doğru eşleştirmeleri seçiyorsunuz; çünkü yalnızca en iyi şarap veya yalnızca en iyi yemek diye bir şey yoktur.
Önemli olan bunların nasıl etkileştiğidir. Bu durum farklı insanlar için farklı olacaktır. Proje yöneticisinin bunu sahiplenen, tavsiye veren, girdileri toplayan ve 'Neye ihtiyacınız var?' diye soran kişi olduğunu düşünmeye başlıyorsunuz.
Daha önceki sözlerine dönersek, 'Neye ihtiyacın olduğunu söyle. Neyi seviyorsun?' diyorsunuz. Sonra da 'Tamam, bu yaklaşımı birlikte oluşturalım,' diyorsunuz. Özellikle PMBOK'un 7. baskısında PMI'ın uyarlamayı gerçekten benimsemesinden çok etkilendim. Özelleştirmeyi benimsedi çünkü tek bir yol yok.
Senin de söylediğin gibi, tornavida kullanan bir kuruluşsanız ama bir çivi çakmanız gerekiyorsa tornavida kullanmayın. Daha iyi bir yol bulmaya çalışın. Son on yıldır tornavida kullanıyor olmanız, gelecekte de doğru aracın bu olacağı anlamına gelmez. Farklı ekipler kendi standart operasyon prosedürleri ve günlük çalışma biçimleriyle bir araya geldiğinde belirli bir proje içinde çalışma biçiminin sahibi kimdir, yöntemlerin net olmasını ve projeye uygunluğunu kim sağlar? Bu benim için gerçekten aydınlatıcı oldu.
Karla Eidem: Proje yöneticileri olarak iyi hikâye anlatıcıları olmamız da aynı derecede önemli. Bir yönteme veya diğerine odaklanmak yerine proje yönetiminin değerini vurgulamak da bize düşüyor. Bu nedenle bu yalnızca kuruluşlar için değil, proje yöneticileri için de bir zorluk.
Galen Low: Kesinlikle.
Veriler hakkında biraz konuşabilir miyiz? Bu rapordan söz ediyoruz, üretkenlik hakkında bir fikir ediniyoruz ve bunun tek bir tarafın diğerine üstün gelmesi olmadığını söylüyoruz. Belki mesele yüz yüze veya uzaktan çalışma değil; aradaki hibrit yelpazenin tamamı. Ancak kuruluşlar bu şekilde ele alsa bile projelerinin gerçekten ne kadar iyi yürüdüğünü anlamak için hangi veri noktalarına odaklanmalı?
2019'da yüz yüze gerçekleştirdiğimiz projenin 2024'teki projeden çok daha iyi olduğunu söylemek yerine, pandemiden önceki kadar iyi çalışıp çalışmadığımızı anlamak için hangi veri noktalarına ve ölçümlere bakmalıyız?
Karla Eidem: Daha önce sözünü ettiğim Mesleğin Nabzı raporunda proje performansını zaten verdim. Ne yaptığınızdan bağımsız olarak proje performans oranı yüzde 73-74 arasında.
Bu kesinlikle veri noktalarından biri. Ekiplerin uyum sağlamasına imkân vermek, daha yüksek performansa yol açan temel faktör. Ayrıca son iki yılda esnek çalışma modellerinde çalışan beş kişiden dördü bu modelleri sürdürmek istiyor. Çalışanlarınızın ne istediğini anlamak önemli.
Daha da önemlisi, proje yöneticilerini unutmayalım. Projelere ve kurumsal hedeflere odaklanıyoruz ama proje yöneticilerini de unutmamalıyız. Vurgulamak istediğim temel nokta bu.
Proje performansını iyileştirmek için kuruluşlar ekiplerin daha fazla güçlenmesine, yeni beceriler kazanmasına, dirençli bir kültür oluşturmasına ve sürekli öğrenme yaklaşımını uygulamasına yardımcı olacak kritik destekler sağlayabilir. Verilerimiz, mentorluk, eğitim, uygulama toplulukları ve ruh sağlığı kaynakları gibi en az üç destekleyici program sunan kuruluşların, bu destekleri sunmayanlara göre 8,3 yüzde puan daha yüksek proje performansı gösterdiğini ortaya koyuyor.
Buradaki temel nokta şu: Yalnızca çalışma biçimlerini düşünmek değil, proje yöneticilerine araçlar, kaynaklar ve hatta bir topluluk sağlamak da kesinlikle fayda getiriyor.
Galen Low: Bu gerçekten ilginç çünkü insanlar oldukça akıllı, değil mi?
Proje yöneticilerini unutmamamız gerektiğini söylüyorsun. Bir bakıma insanları, becerilerini ve bu işten ne istediklerini de unutmamalıyız. Ofise dönüşle ilgili bazı konuşmaların çok mekanik olduğunu görüyorum. Sanki bizim için çalışan insanlar değil de kiraladığımız gayrimenkulün içinde bulunması gereken varlıklar gibi.
Bunun sonu, 'Bunun bana faydası ne?' sorusuna geliyor. Savaş odasına dönüp iş eğlenceli olmasa bile eğlenmeyi düşündüğünüzde, proje çalışmalarıyla ilgili en güzel anılarımın çoğunun bununla bağlantılı olduğunu fark ediyorum.
İnsanlarla yan yana oturup yeni beceriler öğrenmek, onların bir işi nasıl yaptığını görmek ve 'İşini böyle yaptığını bilmiyordum,' demek bir dayanışma oluşturuyor. Microsoft Teams üzerinden ekranını izlemek aynı şey değil; bu biraz ürkütücü olurdu.
Birlikte olduğumuzda, birlikte büyüdüğümüzde ve geliştiğimizde, bu işlerimizden beklediğimiz tatminle örtüşüyor. Bu işleri yeterince uzun süre yaptığınızda büyüyebilmek istiyorsunuz. Yetenek gelişimine ve ruh sağlığına odaklanıldığında neden sekizden fazla yüzde puanlık fark oluştuğuna şaşırmamalıyım. İnsanlara özen göstermek ve işi yapabilmeleri için onları desteklemek, aynı kalmalarını veya ofiste eski düzene dönmelerini istemekten çok daha önemli.
Karla Eidem: Evet, kesinlikle.
Galen Low: Geleceğe bakabilir miyiz? Birkaç zor soru da sormak istiyorum.
Ofise dönüş çerçevesinde konuşuyorum ama bazı dinleyiciler bunun yeni olmadığını söyleyebilir. On yıllardır uzaktan ve hibrit proje yönetimi yapıyoruz. Dünyanın dört bir yanına dağılmış çalışanları olan teknoloji kuruluşları var. Kuruluşların projelerin daha sorunsuz yürümesi için insanların ofise dönmesi gerektiğini söylemesi bir bahane mi?
Karla Eidem: Kariyerime 2005 yılında başladığımda zaten hibrit ve uzaktan bir çalışma düzenindeydim. Bankacılık sektöründeydim; bankacı değildim ama bankacılık sektöründe çalışıyordum. Projelerim Birleşik Krallık ofisleri içindi ve ben Filipinler'deydim. Bu nedenle kuruluşlar için yeni bir durum değil.
O zamanlar görüntülü görüşme yoktu. Konferans görüşmeleri için örümceğe benzeyen cihazlar kullanıyorduk. Hatırlıyor musun Galen?
Galen Low: Onları çok severdim.
Karla Eidem: Ben de hatırlıyorum. Soruna dönersek, COVID-19 bize bir şey öğrettiyse o da yeni çalışma biçimlerine uyum sağlayabileceğimiz ve her çözümün her kuruluş veya proje ekibi için işe yaramayacağıdır.
Kuruluşlar ve proje yöneticileri projelerin başarılı olmasını sağlama konusunda eşit derecede sorumludur. Projeler kurumsal hedefleri karşılamalı ve stratejiyle uyumlu olmalıdır. Araştırma verilerine geri dönersek, yalnızca ofise dönüş zorunluluğu uygulamak daha başarılı bir proje sağlamaz. Aradaki fark çok küçük.
Proje yöneticileri ve kuruluşların bu konuda eşit derecede sorumlu olduğunu vurgulamak istiyorum. Bazı proje yöneticileri araçlarını kullanmıyor, araçları bilmiyor veya kullanmak istemiyor olabilir. Ancak uyarlanabilir ve dirençli olarak, konumdan bağımsız biçimde ekiplerle etkili çalışarak işi tamamlayabilirsiniz. Tek bir yere yaslanmak zorunda değilsiniz.
Daha önce bir atölye çalışmasıyla ilgili yaşadığım bir olayı paylaşayım. Bir kişi yüz yüze bulunmanın atölye düzenlemenin en iyi yolu olduğuna kesinlikle inanıyordu. Tamamen uzaktan çalışan bir kuruluşta farklı ülkelerden ve ABD'nin farklı bölgelerinden geldiğimiz için bu bir sorun oluşturuyordu.
'Bu tek yol değil. Başka çözümler nasıl bulabiliriz?' diye konuşmamız gerekti. Bu, proje yöneticilerinin sahip olması gereken güç becerilerinden biri. Sorun çözme, iş birlikçi liderlik ve yetenek üçgenini düşünmek: Bu sorunu çözmek için başka ne yapabilirim?
Atölyedeki ortağımla konuşurken şunu fark ettim: Soruyu sormasaydım, o kişinin hibrit ekipleri nasıl yöneteceği konusunda deneyimi olmadığını bilemeyecektim. Elimi kaldırıp proje sponsoruna, 'Ben bunu biliyorum. Nasıl yapılacağını biliyorum,' dedim.
Ekibe yardımcı olup olamayacağımı sordum. Yardım ettik ve bazı temel kurallar belirledik. Örneğin ara verdiyseniz, odadaki insanlar orada diye konuşmaya kaldığınız yerden devam edemezsiniz. Çevrim içi katılımcılara mola verdiğinizi söylemiştiniz. Bu doğru olmazdı. Bu nedenle bununla ilgili kurallar koyduk.
Bu bana, elimizdeki soruna takılıp kalmamamız gerektiğini hatırlattı. Başka yollar bulmalıyız. Proje yöneticisi olarak sahip olduğumuz becerileri kullanabilecek durumdayız. Yetenek üçgenine geri dönersek, iletişim becerilerimiz ve güç becerilerimiz mi? Başkalarıyla ilişki kurma becerimiz mi? İş zekâmız mı? Yoksa farklı bir çalışma yöntemi, metodoloji veya çerçeve sunmak mı?
Ben sürekli olarak hangi becerilere sahip olduğumu ve projeyi sorunsuz yürütebilmek için bunları nasıl kullanacağımı düşünüyorum. Nerede olursanız olun hedeflerinize ulaşabileceğinizi anlatan iyi bir hikâye anlatıcısı olmalısınız.
Galen Low: Bunu çok sevdim. Yetenek üçgenini çok gerçek hale getirdin. Kitaptaki soyut bir kavram olmak yerine sesinizi duyurmak, etki yaratmak ve bunu cesaretle kullanmak için yararlanabileceğiniz bir araç seti olduğunu gösterdin.
Proje yöneticileri ve kuruluşların çalışma biçimleri konusunda yenilik yapma ve projelerin iyi işlemesini sağlama sorumluluğunun ortak olduğunu söylüyorsun. Ancak proje yöneticileri bu kararların alındığı masada her zaman bulunmuyor. Konuştuğum pek çok kişi ofise dönüş zorunluluğuna dahil edilmedi, görüşleri sorulmadı. Oysa bu kişiler yönettikleri işin çalışma biçimlerini son birkaç yılda şekillendirdi ve uyarladı.
Yetenek üçgenini de düşünürsek, proje yöneticileri bu sürecin dışında bırakıldıklarında ne yapabilir? El kaldırıp görüşlerini nasıl paylaşabilir ve araç setlerinden nasıl yararlanabilir?
Karla Eidem: Bu zorluğu bir fırsat olarak görün. Hayatta her zaman iş kararlarının tamamına dahil edilmiyoruz. Bu bir gerçek.
Fikrinizi söyleme fırsatı verilirse elbette bunu değerlendirin. Ancak böyle durumlarda zorluğu nasıl fırsata dönüştürür ve yeni beceriler öğrenirsiniz? Uzaktan çalışmaya alışmışsanız ve şimdi ofise dönmeniz gerekiyorsa çalışma biçiminizi nasıl değiştirirsiniz? Nasıl öğrenirsiniz?
Proje yöneticilerinden oluşan büyük bir topluluk var. Örneğin yalnızca Kuzey Amerika'da PMI'ın 445.000 üyesi bulunuyor. Konuşabileceğiniz ve tavsiye isteyebileceğiniz topluluklar var. Bu podcast'i dinleyebilirsiniz. Projelere nörobilimin etkisini ele alan son bölümleriniz gibi pek çok kaynak mevcut.
Bu nedenle zorlukları altına dönüştürelim ve onları fırsat olarak görelim.
Galen Low: Bununla başa çıkmak için topluluğa yaslanma fikrini seviyorum. Her görüşmede masada bulunmayacağız; hiç kimse bulunmayacak. Ancak tavsiye arayabilir, birbirimizle konuşabilir, bilgimizi paylaşabilir ve neyin işe yaradığını görebiliriz. Böylece doğru becerilerle donanıp konuyu gündeme getirmenin ve etkimizi kullanmanın yollarını bulabiliriz. Bu konuda iyiyiz. Etki yaratmayı biliyoruz. Bir şekilde o masaya ulaşabiliriz.
Son sorumda ofise dönüş konusundan biraz uzaklaşalım. Bir bakıma proje yönetiminin geleceğini ve bu rolün amacını konuşuyoruz. Uzaktan veya yüz yüze yapılmasından bağımsız olarak proje yönetimi mesleği ve zanaatı, zorunlu dijital dönüşüm, ekonomi, üretken yapay zekâ, artan karmaşıklık ve proje yöneticisi rolüne alışık olmayan yaratıcı sektörler gibi alanlara yanıt olarak hızla değişiyor.
Proje yönetimi giderek bir rolden çok hepimizin sahip olması gereken bir beceriye mi dönüşüyor? Buna bağlı olarak PMI gibi bir kuruluş bundan 5, 10 veya 15 yıl sonra neye dönüşecek?
Karla Eidem: Bu soruyu gerçekten çok seviyorum. Keşke proje yönetimi üniversitede cebir ve psikoloji gibi herkesin aldığı genel derslerden biri olsaydı. Proje yönetimi hakkında daha fazla konuştukça şunu fark ediyoruz: İster tam zamanlı proje yöneticisi olun ister bir departmanda çalışıp projeleri yönetiyor olun, bu beceri çok önemli.
Yetenek üçgenine geri dönersek, proje yönetimi becerileri aktarılabilir. Unvanınız proje yöneticisi olmasa bile bu beceriler iş yerinizde değerli olacaktır. Daha önce bankacılık sektöründe çalıştığımı ama bankacı olmadığımı, sonra sağlık sistemine geçtiğimi ve klinik geçmişimin olmadığını söyledim. Bana öğrettiği şey, o sektörün uzmanı olmak zorunda olmadığım, ancak proje yönetiminin uzmanı olmam gerektiğiydi.
Asya Pasifik ve Latin Amerika'da başlayıp şimdi Kuzey Amerika'da devam eden kariyer yolculuğum, her roldeki kişinin proje yönetimi becerilerinden faydalanabileceğini gösteriyor. LinkedIn'in proje yönetimini 2024'ün en çok aranan 10 becerisinden biri olarak adlandırdığını gördün mü bilmiyorum.
Bunun bir nedeni var. Tanım gereği projenin bir başlangıcı ve sonu vardır. Burada biraz meraklı davranacağız Galen ama herkes bunu yapar ve bunun sonucunda bir hizmet veya ürün ortaya çıkar. Evde bile bunu yaparsınız; tadilat yapar veya düğününüzü planlarsınız.
Bu nedenle proje yönetimi yalnızca aktarılabilir değil, içinde bulunduğunuz her kariyer ve sektör için de değerlidir. Yaratıcılıktan bahsettiğinde bu çok heyecan verici çünkü PMI olarak Cannes Lions Uluslararası Yaratıcılık Festivali'ne gidiyoruz.
Galen Low: Gerçekten mi?
Karla Eidem: Profesyonellerle konuşuyorum ve bunun için kişisel olarak çok heyecanlıyım çünkü küçük kız kardeşim Filipinler'de yaratıcı yönetici.
Hayatım boyunca kız kardeşim olmasına rağmen, kısa süre önce 'Senin proje yöneticisi olarak yaptığın şey bu mu?' dedi. Ben de 'Evet, yaptığım şey bu,' dedim. 'Bunun proje yönetimi olduğunu bilmiyordum,' diye karşılık verdi.
PMI'ın proje yönetimi becerisinin henüz yeterince bilinmediği yerlere ve sektörlere gitmesi bu yüzden çok heyecan verici. Eminim pek çok kişi 'Gereksinim topladığımı bilmiyordum. Bunun iş kırılım yapısı olarak adlandırıldığını bilmiyordum,' diyordur. Bunları zaten yapıyorlar ama bizim disiplin sağlayan çerçevemiz, dilimiz ve metodolojimiz var.
Galen Low: Bunu gerçekten beğendim. Projeler konusunda elçilik yapmak, onları doğru biçimde yürütmek ve etrafında kullanabileceğiniz dili yaymak gibi. Aslında hepimizin yaptığı bir şey.
Biraz zor bir soru: Unvanı proje yöneticisi olan PMI üyeleriyle başka alanlarda uzmanlaşmış ve projelerin önemli olması nedeniyle bir beceri edinmeye çalışan kişiler arasında bir gerilim olduğunu düşünüyor musun? Fikir ayrılıkları yaşanıyor mu, yoksa herkes arkadaş mı?
Karla Eidem: Bence kardeşlerinizle yaptığınız tartışmalara benziyor. Unvanı olanlarla olmayanlar arasında mutlaka bir kavga değil, anlayış eksikliği var.
Kapatılması gereken bir anlayış boşluğu bulunuyor. Proje yöneticisi değilseniz proje yönetimi becerilerini kullanmadığınız anlamına gelmez. Elçilik ve farkındalık oluşturma yoluyla bu boşluğu kapatabiliriz.
2021'de PMI Yetenek Açığı raporunu yayımladık ve 2030'a kadar bu talebi karşılamak için yaklaşık 25 milyon yeni proje profesyoneline ihtiyaç duyulacağını öngörüyoruz. Bu, yılda yaklaşık 2,3 milyon kişi demek. Kuzey Amerika'da ise her yıl proje yönetimi odaklı 120.000 pozisyon açılıyor.
Bu nedenle fikir ayrılıklarına odaklanmak yerine daha fazla kişiyi, hâlihazırda bu becerilere sahip olduklarına ve bunları proje yönetiminde kullanabileceklerine ikna etmemiz gerekebilir. Yetenek Açığı raporu, ne kadar talep ve ne kadar fırsat olduğunu gösteriyor. Bu fırsatlar yalnızca mevcut proje profesyonelleri için değil, bu alana girmek isteyenler için de geçerli.
Galen Low: Harika. Konuyu anlayış etrafında şekillendirmeni sevdim. Proje yönetimini sevme nedenlerimden biri de birçok farklı alana dokunabilmemdi. Ulaştırma veya kamu yönetimi uzmanı değildim ama bütün bu alanlarla çalışma fırsatı buldum.
Öte yandan sağlık sizin uzmanlık alanınızsa ve proje yönetimi bu alanda size yardımcı olan bir beceriyse, orada kalmak istemeniz de gayet normal. Bunlar birbirine zıt veya çelişen yollar değil; farklı yolculuklar. İkisi de mümkün.
Daha fazla fırsat olduğunu ve hepimizin iş için mücadele etmediğini düşünmek hoşuma gidiyor. Projeler işlerin nasıl yapıldığının, nasıl yenilik geliştirdiğimizin ve nasıl hızla ilerlediğimizin bir parçası haline geliyor. Hepimizin birlikte oynayabileceği çok alan var.
Karla, bugün zaman ayırdığın için çok teşekkürler. Burada çok değerli bilgiler var. Ben çok şey öğrendim; dinleyicilerimizin de çok şey öğrendiğini düşünüyorum. Çok eğlenceli bir sohbet oldu. PMI'ın Cannes Lions katılımı hakkında insanlar daha fazla bilgiye nasıl ulaşabilir? Dinleyicilerin bunu merak edeceğini düşünüyorum.
Birçok kişi PMI'ın Cannes Lions'a gideceğini duymamış olabilir. Bu oldukça ilginç görünüyor. Ne zaman gerçekleşecek? İnsanlar daha fazla bilgiyi nasıl edinebilir?
Karla Eidem: Elbette. Öncelikle PMI.org adresini ziyaret edebilirler. LinkedIn'de Project Management Institute sayfasını takip ediyorsanız pazarlama ekibimiz güncellemeleri çok iyi paylaşıyor.
CEO'muz Pierre Le Manh de bazen yeni güncellemeleri ilk paylaşan kişi oluyor. Web sitesi yeterli gelmezse Facebook, LinkedIn veya diğer sosyal medya kanallarımızı kullanabilirsiniz. Yerel bir bölümün üyesiyseniz orası da yaptığımız tüm heyecan verici çalışmaları öğrenebileceğiniz başka bir yer.
PMI ekosistemi çok geniş ve bir çark gibi çalışıyor. PMI ekosisteminin parçası olan her ortağı ve topluluğu harekete geçirmeye çalışıyoruz. Kültürel değerlerimizden biri olan birlikteliği de uygulamaya çalışıyoruz. Bilgi paylaşımı için PMI.org adresini, LinkedIn sayfamızı ve diğer sosyal medya hesaplarımızı ziyaret edin.
Galen Low: Harika. Heyecan verici zamanlar.
Pekâlâ, işte böyle. Her zamanki gibi binden fazla benzer düşünceli proje yönetimi destekçisiyle sohbete katılmak isterseniz topluluğumuza katılın. Daha fazla bilgi için thedigitalprojectmanager.com/membership adresini ziyaret edin. Bugün duyduklarınızı beğendiyseniz lütfen abone olun ve thedigitalprojectmanager.com üzerinden iletişimde kalın.
Bir sonraki bölüme kadar bizi dinlediğiniz için teşekkürler.
