DPM – Artık Herkes Proje Yöneticisi: Proje Yönetiminin Geleceğine Nasıl Hazırlanmalı?

[00:00:00] Herkese merhaba, proje yönetimi becerilerinin herkes için önemi ve bunun bir disiplin olarak proje yönetiminin geleceğini nasıl etkilediği hakkındaki oturumumuza hoş geldiniz.

Galen Low: Uh, her ay, bazen daha da sık bu tür etkinlikler düzenliyoruz. Bu etkinlikler, üyelerimizin ve VIP konuklarımızın burada, Digital Project Manager’da bize katkıda bulunan ve bizimle iş birliği yapan uzmanlarla doğrudan etkileşim kurmasını sağlıyor. Beni tanımayanlar için ben Galen. Digital Project Manager’ın kurucu ortaklarındanım.

Bugün, iyi ya da kötü, sunucunuz ben olacağım. Ve bugün proje yönetimindeki en önemli isimlerden bazıları da benimle birlikte. Crystal Richards, Melissa Con Blackmore ve James Louttit burada. Kısa süre içinde resmî tanıtımları yapacağız ancak önce geleneğe bağlı kalabiliriz diye düşündüm.

Sohbete nereden katıldığınızı ve son zamanlarda yaşadığınız en büyük iş zorluğunun ne olduğunu bizimle paylaşabilir misiniz? Uzun bir açıklama olmasına gerek yok. Hatta bunu özetleyen iki kelime bile yeterli. PMP sınavı, son dakika çalışması, gayriresmî yetki ya da ekip için sürekli kek yapan kişi olmak gibi.

Belki projelere liderlik etmeyi bırakıp bir yerde fırın açmalı ve Bitcoin’le boyanmalısınız. Tamam, bu iki kelimeden biraz daha fazlaydı; siz bunları yaparken bugünkü oturum için bazı teknik duyuruları paylaşacağım.

Bu oturumun kaydedildiğini ve kısa süre sonra proje yönetimi topluluğumuzla, hatta daha geniş kitleyle paylaşılacağını bilmenizi isterim. Web sitemizde ve sosyal kanallarımızda bu kayıttan kesitler kullanabiliriz. Kameralarınız ve mikrofonlarınız varsayılan olarak kapalı; dolayısıyla kayıtta görünmeyeceksiniz. Ancak sohbeti gerçekten seviyoruz. Konu panelistlerin ve benim konuştuğumuz şeylerle ilgili olmasa bile sohbeti sürdürmenizde sakınca görmüyoruz.

Kayıtta yer almayacak. Çekinmeyin. Odadaki tek uzmanlar biz değiliz; sizler de uzmansınız. Sizden haber almak istiyoruz. Lütfen sohbete katılın ve sorularınızı sorun. Sorulardan söz etmişken, oturumun sonunda DPM üyelerimizden gelen sorular için zaman ayıracağız. Soru-cevap bölümüne bir soru yazdıysanız Michael onu da düzenleyecek.

Bir sorunuz varsa buraya yazın. Üyeyseniz canlı etkinlik Slack sohbetimize yazın. Michael arka planda çalışıyor; hepsini bir araya getirecek ve sorduğunuz sorulara zaman ayırdığımızdan emin olacağız. Bugün izleyiciler arasında birkaç VIP konuğumuz da var; eğer siz de onlardan biriyseniz hoş geldiniz.

Bu, üyelerimiz için her ay düzenlediğimiz bir dizi oturumun yalnızca biri. Üyelerimiz tüm oturum kayıtlarına, şablonlar, kaynaklar ve kısa kurslar kütüphanemize, ayrıca amiral gemisi sertifika kursumuz olan Digital Project Management uzmanlaşma programına erişebiliyor.

digital project manager.com/membership adresine giderek topluluğa katılabilirsiniz. Pekâlâ, başlayalım. Bugünkü oturum proje yöneticilerinin değil, proje yönetiminin geleceği hakkında. Proje yöneticilerine de değineceğiz ancak asıl odak, proje yönetimi becerisine verilen önem.

Günümüzde neredeyse her profesyonel rolde bu beceriyi nasıl geliştireceğinizi ve kendinizi proje yöneticisi olarak görseniz de görmeseniz de buna nasıl yaklaşmanız gerektiğini konuşacağız. [00:01:00] Panelistlerimizle tanışalım. Kimi konu alacağım? Önce Crystal ile başlayalım. Kendisi tanınmış bir proje yönetimi koçu ve Minds Spark’ın başkanı ve sahibidir.

Crystal, arkanda görüyorum; yeni kitabın PMP Exam Prep for Dummies yayımlandı. Wiley’nin ikonik For Dummies serisinden biri olduğunu biliyorum. Aklıma takıldı: PMP Exam Prep for Dummies kitabındaki “aptal” kim?

Crystal Richards: PMBOK kılavuzunun yedinci baskısının yazarları.

Galen Low: Bu biraz sert oldu.

Crystal Richards: Onlar için yazdım; konuyu nasıl sadeleştireceklerini ve geri kalanımız için nasıl anlaşılır hâle getireceklerini anlatıyor.

Galen Low: Yedinci baskı, oldukça…

Crystal Richards: Bir kuruluştan söz etmedim; insanlardan söz ettim.

Galen Low: Bayıldım. Bu kitabın var olmasına çok sevindim. İlgilenenler kolayca bulabilir: PMP Exam Prep for Dummies. Kitabının yayımlanması için tebrikler.

Crystal Richards: Teşekkür ederim.

Galen Low: Sırada kimi konu alsam? Melissa’ya geçelim. Powerhouse Project Manager’da baş proje yöneticisi olan Melissa Con Blackmore, aynı zamanda TikTok’ta en çok takip edilen proje yönetimi içerik üreticisi.

Birkaç hafta önce Tampa Bay Humane Society ile Giving Back Day kapsamında bambaşka bir projenin parçası oldun. Anladığım kadarıyla PMP sahibi proje profesyonellerinden oluşan bir ekip, barınaktaki köpekler için bir bağış toplama etkinliği planlamak, pazarlamak ve düzenlemek üzere gönüllü olmuş.

Bunun parçası olmak istemenin nedeni neydi ve bu köpekler artık projelere liderlik etmeye hazır mı?

Melissa Khan-Blackmore: Evet. Sıkça konuştuğum konulardan biri, proje yöneticileri olarak becerilerimizi amacımızla uyumlu hâle getirdiğimizde bunun ne kadar güçlü olduğudur. Proje yönetimini sizin için gerçekten anlamlı bir iş yapmak üzere kullandığınızda tatmin duygusu ortaya çıkar.

[00:03:00] Kariyerimizde en çok mutluluğu burada bulur ve dünyada en büyük etkiyi burada yaratırız. Barınak köpeklerine yardım etme ve proje yönetimi bakış açımı kullanma fırsatım varsa kesinlikle varım. Soruna cevap olarak: Evet, bu köpekler artık paydaş yönetimi konusunda resmen eğitimli; özellikle de işin içinde ödül mamaları varsa.

Galen Low: Etkinliğin adını yayımlarken değiştireceğiz: Artık herkes proje yöneticisi. Köpekler bile. Bayıldım. Son olarak James’e geçelim. James Louttit, Impactful Project Management’ın kurucusu ve baş eğitmeni. İrlanda’nın en iyi proje yönetimi uzmanı olarak tanımlanıyorsun.

Leading Impactful Teams adlı bir kitap ve sesli kitap yayımladın. Bu arada dinlemesi çok keyifli. Play-Doh ve balon hayvanlar kullanarak proje yönetimi öğretiyorsun; şimdi İrlanda ve Birleşik Krallık’taki büyük şirketlerin COO ve CIO’ları seni içki içmeye davet ediyor.

Onlarla oturduğunda ne öğrenmek istiyorlar? Bir de hesabı kim ödüyor?

James Louttit: Beni davet ettiğin için teşekkürler Galen. İlginç olan şu: Büyük sorunlar küçük sorunlarla aynı. [00:04:00] Üst düzeydeki temel sorular şunlar: Nasıl önceliklendirme yaparım? Ekibimden en iyi verimi nasıl alırım? Nasıl değer yaratırım? Ekibimin üzerindeki stresi nasıl azaltırım?

Yani bizim yaşadığımız sorunların aynısını yaşıyorlar. Her iki düzeyde de işe yarayan bir dil bulmak çok eğlenceli. Dediğin gibi çizgi karakterler ve hikâyeler getiriyor, işin biraz eğlenceli olmasını sağlıyorum. İçkilerin hesabını kimin ödediğine gelince, duruma bağlı.

Şirkete girdiğimizde genellikle içecekler hazır oluyor. Sonunda çoğu zaman yalın kahve toplantısı, bira ya da başka bir şey oluyor. İçeri girerken aramızda küçük bir dans yaşanıyor: “Ben ödeyeyim.” “Hayır, ben ödeyeyim.” İrlandalılar ve İngilizler arasındaki bu oyun biraz tuhaf ama yaklaşık yarı yarıya diyebilirim.

Galen Low: Etkili liderlik, etkili hesaplaşma. Bu dansı iyi biliyorum. Sohbette biri Play-Doh proje yöneticisi istediğini söylüyor; harikayız. [00:05:00] Burada olduğunuz için teşekkürler. Sanırım ortak noktanız, her şeyi sadeleştirmeyi bilmeniz.

Proje yönetimi yoğun ve anlaşılması zor bir konu. Bazı insanlar bu konuda hiç konuşmak istemiyor. Siz ise farklı kanallarınızda bunu insanlar ve köpekler için anlaşılır hâle getirmenin yollarını bulmuşsunuz. Bunun için teşekkür ederim.

Proje yönetimi adını aldığı günden beri projeler, kendilerini hiçbir zaman proje yöneticisi olarak görmeyen kişilerin masalarının kenarında yürütülüyor. Yeni ekip eğitimi geliştirmek, yeni bir muhasebe sistemine geçmek ya da ofis tatil partisini planlamak buna örnek olabilir.

Bu projelerin çoğu RACI tabloları, iş listeleri ve risk kayıtları gibi proje yönetimi araçları olmadan, hatta herhangi bir plan yapılmadan tamamlanıyor. Bunun yerine “gayriresmî proje yönetimi”, yani işi bir şekilde tamamlamak olarak adlandırılan özel bir teknik kullanılıyor.

Ancak 2025’te hızlı yapay zekâ kullanımı ve çalkantılı ekonomi nedeniyle nitelikli, işe alınabilir ve güncel bir profesyonel olmanın gerektirdiği çıta yükseldi. [00:06:00] Proje yönetimi, veri okuryazarlığı ve yapay zekânın yanında en çok aranan beceriler listelerinin üst sıralarında yer almaya devam ediyor.

Bu masa kenarı projeler de biraz daha karmaşık hâle geliyor. Yeni eğitim programları yapay zekâ hakkında oluyor. Muhasebe sisteminin onlarca başka sisteme sorunsuz biçimde bağlanması bekleniyor. Ofis partisine yapay zekâ destekli ekip arkadaşlarını da dâhil etmek gerekebilir.

Asıl soru şu: Kendinizi proje yöneticisi olarak görseniz de görmeseniz de rolünüzde öğrenmeniz, uygulamanız ve savunmanız gereken doğru proje yönetimi düzeyi nedir? Zamanınızı boşa harcamadan size avantaj sağlayacak düzey ne kadar?

İşte girişim bu kadar. Belki mevcut proje yönetimi eğitimi ve öğreniminin durumuna bakalım. [00:07:00] Bazı insanlar bunu öğrenmek istemiyor. Proje yönetimi eğitimine karşı bazı insanlar ve kuruluşlar neden bu kadar isteksiz?

Crystal Richards: Galen, çok iyi sorular soruyorsun. Genel eğitim her kuruluşta zordur; çünkü o zamanın bedelini ödemeniz gerekir. Proje yönetimi eğitiminde, PMP eğitimi verdiğim dünyadan başlayayım. “Onları eğitirsem ayrılırlar” şeklinde bir kıtlık zihniyeti var.

Bu gerçekten yaşanıyor. Öğrencilerimden bazıları eğitimin parasını kendi cebinden ödüyor. “Şirketinizin ödemesini neden istemiyorsunuz?” diye soruyorum. “Eğitim aldığımı bilmelerini istemiyorum çünkü ayrılmaya çalışıyorum” diyorlar.

[00:08:00] Ben de “Şirketiniz sizi eğitsin; belki kalmaya daha yatkın olursunuz” diyorum. Yöneticileriyle yaşadıkları sorunlar gibi ayrılmak istemelerinin başka nedenleri de olabilir. Ancak şirketler açısından en sık duyduğum korku, eğitim verdikleri kişinin ayrılabileceği.

Richard Branson’ın söylediği bir söz vardı: “Onları eğitirseniz ve ayrılırlarsa ne olur? Peki ya eğitmezsiniz ve kalırlarsa?” Liderlik konumunda olanlara ya da yöneticilerinden eğitim ücretini istemekte tereddüt edenlere bunu hatırlatmak istiyorum. Özellikle bu piyasada, ortam sakinleşene kadar biraz daha uzun süre kalmayı sorun etmiyorum.

Galen Low: Bu da bir dans, değil mi? Eğitimimin ücretini öderseniz PMP almama yardım ettiğiniz için beş yıl boyunca şirkete bağlı mı kalacağım? Yoksa beni eğittiğiniz için mi ayrılacağım? Tam bir dans, tam bir bale.

Crystal Richards: Kesinlikle. Suzanne’ın yorumunda da çok iyi bir nokta var; paneldeki diğer kişilerin de buna değinmesine izin vereyim.

Galen Low: Kuruluşlar proje yönetimini anlamıyor olabilir. James, birçok büyük kuruluşla çalışıyorsun. Bu şirketlerde her zaman proje yönetimi eğitimi alınabilecek küçük bir portal olduğunu düşünürdüm. Durum gerçekten böyle mi?

James Louttit: Ben CIO olduğum için bu dünyayı iyi biliyorum. Üst düzey insanlarla yaptığım görüşmelerde çok azının PMP sahibi olduğunu görüyorum. Garip. PMP aldıktan sonra projeler ömür boyu mu sürüyor, yoksa insanlar sertifikayı saklıyor mu bilmiyorum.

Üst düzeye geldiklerinde proje söz konusu olduğunda ne yaptıklarını gerçekten bilen çok az kişi var. Genellikle başka nedenlerle o konuma geliyorlar. Proje yöneticileri tükeniyor, çok çalışıyor ve kariyerlerine bakıp “Bir saniye, burada biraz farklı bir şey yapabilirim” diye düşünmeye zaman bulamıyor.

Eğitimin çok önemli olduğunu düşünüyorum; ancak İrlanda ve Birleşik Krallık’ta Prince2 diye bir şey var. Süreci takip etmeniz, her şeyi imzalatmanız ve her belgeyi hazırlamanız gerekiyor. PMP bu kadar kötü değil; size bir araç kutusu veriyor ama yine de çok ağır.

Özellikle sınava girdiğinizde. Crystal, kitabının büyük bir bölümünü okudum ve konuyu sadeleştirme biçimini çok sevdim. Ancak burada çok fazla şey var. [00:11:00] Bazı şeyler yanlış. Örneğin önceliklendirme için MoSCoW yöntemi çok kötü bir yöntem.

Tahminler yalnızca çaba ya da yalnızca süreyle değil, çaba ve süreyle birlikte yapılmalı. İnsanlar çok basit konularda hata yapıyor. PMP’den çıktıklarında bu bilgi bombardımanına maruz kalıyorlar, sonra daha önce yaptıkları şeyi yapmaya devam ediyorlar; yalnızca isimlerinin arkasında üç harf oluyor ve daha pahalıya mal oluyorlar.

Galen Low: Bence üst düzeydeki durum gerçekten ilginç. Projeler yürütülüyor ve verimlilik önemli; belki PMP sahibi olanlar var, belki yok. Ancak kullanılan dil mutlaka PMP dili değil.

Bu, mesleğe yeni girenler için önemli bir yanılgı. Melissa, özellikle genç profesyonellerin “Belki PMP almalıyım” diye düşündüğünü görüyorsundur.

Crystal Richards: James’in söylediklerine bir şey eklemek istiyorum. Washington DC bölgesinde, federal sözleşmeler var. Yöneticim bir gün “Bu sözleşmede kilit personel olacaksan PMP almalısın” dedi. Eğitim kampına katıl, sınavı geç, sonra öğrendiğin her şeyi unut, dedi.

Bu yüzden kitapta da vurguladığım şey şu: Sınavda ne olduğunu bilmek için kitapta bölümler arasında dolaşabilirsiniz. Ancak her zaman söylüyorum: Kuruluşunuzun ihtiyaçlarına en uygun şekilde uyarlama yapmalısınız. “Bunu yap, sonra şunu yap” şeklinde reçeteci bir yaklaşım olmamalı.

İyi bir eğitmen ya da mentor size yapabileceğiniz her şeyi sunmalı; projenizin bağlamı ve durumuna göre hangilerini seçebileceğinizi anlatmalı. Bu arada MoSCoW tekniğini seviyorum.

Galen Low: İşte şimdi başlıyoruz. Logolarınızın olduğu boks eldivenleri hazırlayacağımı söylemiştim. Melissa, sen ne düşünüyorsun?

Melissa Khan-Blackmore: Kısa tutacağım. Birçok girişimde, doğrudan üst düzey yöneticilerle çalıştım. Kuruluşların proje yönetimi eğitiminden kaçınmasının nedeni, gerçek proje yönetiminin ne olduğunu bilmemeleri. Uygun şekilde eğitilmiş bir proje yöneticisinin ve bu mesleğin kapasitesini anlamıyorlar.

Proje yönetiminin gerçekten bir bilimi olduğunu bilmiyorlar. Yangın çıkmadan önce onu önlemeye yardımcı olabilecek gerçek stratejiler, araçlar ve teknikler var. Ancak eğitimin maliyetine bakıyorlar; değeri ya da yatırım getirisini göremiyorlar.

Ben her zaman kuruluşların yangın çıkmadan önce yangın söndürücü almak yerine yangın sırasında almayı tercih ettiğini söylerim. Temel sorun bu.

James Louttit: Bu benzetmeyi sevdim. Ancak ilginç soru şu: PMP veya eğitimlerin büyük bölümü, tamamlandıktan sonra rafa kaldırılacaksa gerçekten değer sağlıyor mu? İnsanlara mutlaka reçeteci olmayan, değerli şeyleri nasıl öğretebiliriz?

Galen Low: Yapay zekâ da sohbete katıldı. İnsanlar proje yönetiminin değerini anlamıyorsa, “Sorun değil, yapay zekâ biliyor. Artık proje yönetimini öğrenmemize gerek yok” diyebiliriz. Sizce yapay zekâ, proje yöneticisi olmayan kişilerin projelere liderlik etmesine nasıl yardımcı oluyor? Nerede işe yarıyor, nerede yaramıyor?

Melissa Khan-Blackmore: Şu anda bulunduğumuz dönem açısından çok güncel bir soru. Eğitimlerle öğrendiğimiz süreç ağırlıklı görevlerin çoğunu yapay zekâ artık dakikalar, hatta saniyeler içinde üretebiliyor: Gantt çizelgeleri oluşturmak, riskleri takip etmek ve güncellemeleri özetlemek gibi.

Doğru komutları ve araçları kullanmayı biliyorsanız işe yarıyor. Milyonlarca dolarlık son projemde tüm ders çıkarımlarımı kapalı kaynaklı bir yapay zekâya verdim ve şimdiye kadar sahip olduğum en iyi proje planını oluşturdu. Çok sayıda riski benim için azalttı.

Yapay zekânın proje yönetiminin süreç tarafındaki sürtünmeyi ortadan kaldırabileceğini gördüm. Ancak yapay zekâ insanlara liderlik edemez. Sezgisi yoktur, güven oluşturamaz, zorlanan ve anlayışa ya da yalnızca insani varlığınıza ihtiyaç duyan ekip üyesiyle ilişki kuramaz.

Bir ekibe ilham veremez. İki kişinin arasına girip çatışmayı gerçek zamanlı olarak yatıştıramaz. İnsan yargısı ve duygusal zekâ gerektiren şeyleri yapamaz. Proje yönetimi bir bakıma süreçtir ve yapay zekâ bu konuda bize kesinlikle yardımcı olabilir; ancak aynı zamanda insanlarla ilgilidir. Hiçbir otomasyon ya da komut mühendisliği insan unsurunun yerini tutamaz.

İş arayan insanlar için işe alım yöneticileri, bilinçli ya da bilinçsiz olarak, giderek daha fazla insani özelliğe sahip kişileri arıyor. Çünkü proje yönetimi özünde son derece insani bir alandır.

James Louttit: Melissa’ya katılıyorum. Diyelim ki ChatGPT kullanarak risk belirlemeyi öğretiyorum. Çok faydalı ama tehlikeli bir araç. Risk belirleme, paydaşları ve ekip üyelerini sürece katmanın, onları projenin yolculuğuna dâhil etmenin temel yollarından biri.

Risklerini kendilerinin dile getirmesi, ChatGPT ile aynı şeyleri söyleyip söylememelerinden bağımsız olarak sürecin önemli parçası. Bunu yapay zekâya bırakırsak güçlü bir şeyi kaybederiz. Konu bir belgeyi doldurmak değil, riski yönetmek.

Ben eğitimde fikirleri ve olası sorunları ekipten ortaya çıkarmak için sessiz yazma, benzerlik gruplama, oylama ve uygulama tekniklerini öğretiyorum. Bundan sonra ChatGPT’ye sorup neyi kaçırdığınızı kontrol edebilirsiniz. Ancak insanlara sormazsanız onların desteğini alamazsınız.

Galen Low: Bence asıl sihir burada. Melissa, proje planlamasında stratejik ve proaktif bir zihniyet kullandığını söyledin. James de aynı şeyi söylüyor: Proje hakkında gerçekten düşünme, projeye inanma ve sahiplenme sürecini atlamayalım.

Hepimiz risk yönetimi toplantılarında bulunmuşuzdur. “Projemizde ne olabilir?” diye sorulur; on dakika boyunca herkes tavana bakar. Süreç bize nereden başlayacağımız konusunda yardımcı olabilir.

James Louttit: Ben hiç öyle bir toplantıda bulunmadım. Play-Doh kullanarak sessiz tekniği uygularsanız fikirlerini kısa sürede ortaya çıkarırsınız.

Galen Low: Harika. İşin sırrı Play-Doh, balonlar, bilye yarışı ve bira. Yatak daha sonra geliyor.

Melissa Khan-Blackmore: Yüzde yüz. James’in insan unsuru hakkındaki söyledikleriyle yapay zekâyı proje yöneticisi olarak kendinizi daha büyük, daha iyi ve daha güçlü hâle getirmek için kullanmak arasında denge kurmak gerekiyor.

Galen Low: PMP konusuna dönelim. James, üst düzey yöneticilerin çoğunun PMP sahibi olmadığını ya da bunu profillerine koymadığını söyledin. PMP öğrenmek için kusursuz olmayan bir yol olabilir. Kimler PMP almalı? Proje yöneticisi olmayan profesyoneller için ne zaman faydalı olur?

Crystal Richards: Bunu hâlâ anlamaya çalışıyorum. 2021’den önce sınav değiştiğinde, işe girmek isteyenlere “PMP al” deniyordu. İnsanlar PMP alıyor, sınavı geçmek için gerekeni öğreniyor, sonra da “Ben proje yönetimini bilmiyorum; yalnızca sınavı geçecek kadarını öğrendim” diyordu.

Bu beni üzüyor. PMP’nin içinde yararlanabileceğiniz çok değerli şeyler var. Ancak bu kimlik bilgisi ne yazık ki metalaştı ve gerçekten sağlayabileceği faydayı kaybettik. Araçları yalnızca kullandığınız için kullanmayın. RACI tablosunun neden önemli olduğunu anlayın.

Monday.com, Asana, Clarity ve Primavera gibi araçların çoğu PMP, PRINCE2 ve diğer iyi uygulamalara dayanıyor. Bir şeyi neden yaptığınızı ve öğrendiğinizin araca nasıl çevrileceğini anlamaya çalışın.

İnsanlar PMP’yi yalnızca peşinden koşmak için kovalamamalı. Öğrenmekte zorlandığınız bir kavram varsa onu araştırın ve projenize uygulanabilir olup olmadığını görün. İş kırılım yapısını seviyorum; planlamaya başlarken beyaz tahtamı çıkarır ve proje başlatma belgesini oluşturmak için geriye doğru çalışırım.

James Louttit: Crystal, çok haklısın. Mesele doğru bilgiyle gereksiz bilgiyi ayırabilmek. PMP sınavını geçtim, ancak çalışırken her şey aynı öneme sahipmiş gibi görünüyordu.

Örneğin çoğu proje yöneticisinin tahmin yaparken gözden kaçırdığı nokta, iş çabası ile süre arasındaki farktır. İş çabasını tahmin etmeli, ardından süreyi planlamalı ve kaynak dengelemesini anlamalısınız. Bunu atladığınızda proje planlarınız ve tahminleriniz kötü olur.

PMP’yi almak, maaşınızda yüzde 10 artış sağlayacaksa alın. Ancak iyi tarafları kullanın, kötü tarafları bırakın. Anlamadığınız bir şeyi kullanmayın.

Melissa Khan-Blackmore: Tahminlerinizi yapay zekâya yaptırın, sorunlarınız çözülür.

Galen Low: Bu çok yanlış. James’e kalp krizi geçirteceksin.

Melissa Khan-Blackmore: İşe yaradı.

PMP’nin sizi sihirli bir şekilde işe sokmayacağına ve bir gecede daha iyi bir proje yöneticisi yapmayacağına katılıyorum. Ancak PMI, PMBOK kılavuzunu tasarlarken her küçük aracı sırayla kullanmanızı beklemiyor. Hangi süreçlerin ve araçların sizin, ekibiniz ve projeniz için en uygun olduğunu seçmeniz bekleniyor.

Başlatmadan kapatmaya kadar olan yaklaşımın ve iş kırılım yapısı gibi birçok aracın faydalı olduğunu düşünüyorum. PMP stratejilerini düğünümü planlamak için kullandım ve mükemmeldi.

Ancak deneyiminiz ve özgüveniniz yoksa PMP sizin için çok şey yapmaz. Gönüllü ya da ücretsiz çalışmalarla deneyim kazanabilirsiniz. PMP size özgüven ve bir tür onay damgası verebilir; ancak bir gecede daha iyi proje yöneticisi yapmaz.

Galen Low: Bence konuşmanın en iyi tarafı, bu konular arasındaki ayrımı ortaya koyması. PMP eğitim değildir. Deneyimin doğrulanması ve akreditasyondur. Bazı kişiler PMP’yi üniversiteden sonraki ilk adım gibi görüyor. Oysa rehberlik, eğitim ve öğrenme desteği gerekir.

PMBOK’u ezberleyip dünyaya çıkmak doğru yaklaşım değil. Melissa, PMBOK TikTok’tan söz eder misin? Kısa videolar insanlara eğitimden önce bir başlangıç noktası sağlayabilir mi?

Melissa Khan-Blackmore: Birçok kişinin zaten proje yönettiğini ve bunun farkında olmadığını yeterince konuşmuyoruz. TikTok’ta yaptığım eğitimin önemli bir bölümü bu farkındalıkla ilgili.

İnsanlar birden “Uzun zamandır proje yürütüyormuşum” diye fark ediyor. Proje başlatma belgesinden kapanışa, ders çıkarma toplantılarına kadar her şeyi yapan kişiler var; ancak yaptıklarının proje yönetimi olduğunu bilmiyorlar.

Bu farkındalık çoğu zaman her şeyi değiştiriyor. Yıllar içinde yüzlerce kişi bana gelip yaptıkları işin gerçekten proje yönetimi olduğunu fark etmedikleri için daha yüksek ücret aldıklarını ya da resmî bir proje yönetimi rolüne geçtiklerini söyledi.

PMP yalnızca iş unvanı proje yöneticisi olanlar için değil, proje yürüten ve özgeçmişlerinde bir onay damgası isteyenler için de kullanılabilir. Kısa videolarda daha iyi bir proje yöneticisi olmayı öğrenir misiniz? Hayır. Ancak ipuçları, hızlı bilgiler ve özgüven kazanabilirsiniz.

TikTok bir eğitim rehberi ya da kurs değil. Ancak kısa video içeriklerinin etkili, heyecan verici ve dikkat çekici olması nedeniyle LinkedIn gibi platformlarda da yaygınlaştığını görüyoruz.

James Louttit: TikTok’ta kısa eğitimleri deneyeceğim. Melissa’ya katılıyorum: Çok uzun ya da kısa değil, sıkıcı olması sorun. İki, üç veya dört saat boyunca uzman birini dinleyip her saniye öğrenebilirsiniz; otuz saniyede de sıkılabilirsiniz.

Önemli olan içeriği ilgi çekici, faydalı ve baştan sona etkili hâle getirmek. Otuz saniyede planlama pokeri ya da bir dakikada yalın kahve toplantısı nasıl yapılır gibi içerikler çok güçlü olabilir.

Öğrenmeye rastlantısal biçimde maruz kalmak yetmez. Öğrenmenizi yönlendirmeniz gerekir. Müzakere konusunda eksik olduğunuzu fark ederseniz bir müzakere kitabı bulun, sesli kitabını dinleyin ve uygulayın.

PMP bunun yalnızca küçük bir parçası. Önemli olan, alacağınız ücret artışı veya iş teklifinden çok, öğrenme yolculuğunuzun sorumluluğunu üstlenmenizdir.

Crystal Richards: Sertifikaların verdiği şey özgüvendir. Bir kişinin temel yetkinliklere ve gerekli altyapıya sahip olduğunu gösterir. PMP’nin amacı buydu. Biraz uzaklaşmış olabiliriz ancak yeniden denge kurma fırsatımız var.

Bir referans noktası edinmek güzeldir. James’in kitabı, Melissa’nın TikTok içerikleri veya benim kitabım bu konuda yardımcı olabilir. Sertifika, topluluğa, potansiyel işverenlere ve işe alım uzmanlarına bu kariyere bağlı olduğunuzu gösteren bir işarettir.

Ancak sertifikalar pahalı olabilir. Zamanınız ve sürekli eğitim puanları için ödeme yapmanız gerekir. Stratejik olun ve nedeninizi bilin.

James Louttit: PMP aldığıma hiç pişman değilim. 2016’daki tükenmişlik deneyimimden sonra aldım ve proje yöneticisi olarak geliştim. Ancak PMP’nin her şey olmadığını da fark ettim.

Proje yönetimi, değişim yönetimi ve çevik kolaylaştırıcılık arasında beceriler açısından büyük fark görmüyorum. İnsanları motive etmek, tahmin yapmak, müzakere etmek ve dinlemek gibi yumuşak beceriler her rolde değerlidir.

Kendinizi tek bir sertifika ya da unvanla sınırlamayın. İhtiyacınız olan becerileri öğrenmeye devam edin. Sertifika bir kez tamamlanıp biten bir şey değildir; gelişim zihniyeti önemlidir.

Crystal Richards: James, “öğrenmeye devam etmek” mi, yoksa “sertifika almaya devam etmek” mi?

James Louttit: Öğrenmeye devam etmek. Sertifikaları alıp almamak size kalmış. Birkaç sertifikam var ancak artık PMP’mi yenilemedim. Her gün okuyorum ve bu konuları öğretiyorum; başka neye ihtiyacım var?

Bir sorun yaşadığınızda o soruna yarayacak şeyi öğrenin. Örneğin zor bir görüşme yapmam gerekiyordu. Crucial Conversations adlı kitabı bulup okudum ve öğrendiklerimi uyguladım. Sorun ortadan kalktı.

Elbette PMP maaşınıza yüzde 10 artış sağlayacaksa alın. Ancak bir CIO olmak için PMP tek başına yeterli değildir. Güvenlik, ekip motivasyonu, paydaşlarla değer hakkında konuşma ve farklı alanları anlamanız gerekir.

Galen Low: Eğitim, ipuçları, teknikler, koçluk ve sertifika arasındaki ayrımı güzelce ortaya koyduk. Bazen pratik bir ipucuna, bazen yapılandırılmış eğitime ve rehberliğe, kariyerinizde ilerlemek istiyorsanız da sertifikaya ihtiyaç duyarsınız.

Önemli olan ne yapmak istediğinizdir. Kritik konuşmalar tekniğinde ustalaşmak mı, iyi bir proje yöneticisi olmak mı, sürekli öğrenmek mi? Hepsi geçerli.

Bir sonraki canlı oturumumuzda “2025’te zam almak için PM becerilerinizi nasıl kullanırsınız?” konusunu ele alacağız. 2025 DPM maaş araştırmasından yararlanarak daha iyi maaş için ne yapmanız ve ne söylemeniz gerektiğini konuşacağız.

James’in Leading Impactful Teams adlı kitabı var. Kitabı kendisi seslendirdi. Crystal, PMP öğrencilerinin çalışmaya başlamadan önce bilmesini istediği beş şeyi ücretsiz bir Google Dokümanı olarak paylaştı. Melissa ise LinkedIn’de düzenli içerik paylaşıyor ve TikTok’ta ondan proje yönetimi ipuçları alan binlerce takipçisi var.

Digital Project Manager olarak geri bildirimlerle gelişiyoruz. Bugünkü oturum hakkında ne düşündüğünüzü ve gelecekte hangi konuları ele almamız gerektiğini öğrenmek isteriz.

Şimdi izleyici sorularına geçelim. İlk soru uzaktan proje yöneticiliği hakkında: Uzaktan PM rollerinin geleceği nedir? Bazı kullanıcılar uzaktan PM işlerinin bittiğini söylüyor. Gerçekten bitti mi? Neden ofis içi rolden daha düşük ücret almalı?

James Louttit: Hayır, bitmedi. Projelerin yönetilmesi gerekir. Uzaktan yürütülüyorlarsa yine bir yöneticiye ihtiyaçları vardır. Ancak farklı ve daha zor beceriler gerektirir. İnsanlarla yüz yüze görüşemediğinizde ilişkileri sürdürmek zorlaşır ve projeler daha uzun sürebilir.

Ücretin daha düşük olmasının nedeni rekabetin daha fazla olmasıdır. Her şey çevrim içiyse dünyanın farklı yerlerinden iyi bir proje yöneticisi bulabilirsiniz. Yaşam maliyetinin daha düşük olduğu bir yerde yaşayan kişiye daha düşük ücret ödeyebilirsiniz.

Melissa Khan-Blackmore: Uzaktan çalışma bitmedi; yalnızca daha fazla talep görüyor. Bu roller için rekabet daha yüksek. Ben tamamen uzaktan çalışan bir program yöneticisiyim ve rolüm için yüzlerce başvuru gelebilir.

Galen Low: Uzaktan çalışan bir proje yöneticisiyseniz San Francisco’da yaşamayın. Orası oldukça pahalı.

Bir başka soru da temeller ile yeni çerçeveler arasındaki dengeyle ilgili: Prince2 gibi yeni çerçeveleri temel becerilere odaklanmayı kaybetmeden sürekli olarak nasıl entegre edebiliriz?

Melissa Khan-Blackmore: Önce nedeninizi belirleyin. Ne yapmak istiyorsunuz? Amacınız ne? Sizi ne heyecanlandırıyor? Ardından amacınızı gerçekleştirmek için hangi becerilere ihtiyaç duyduğunuzu belirleyin.

İletişiminiz, müzakere beceriniz ve iş birliği yeteneğiniz iyi mi? Duygusal zekânız var mı? Ekibiniz çevik çalışıyor ve siz çevikliği bilmiyor musunuz? İhtiyacınız olan şeyi öğrenin ve bir seferde tek bir beceriye odaklanın.

Bilgi yüklemesine kapılmayın. Bir beceriyi öğrenin, uygulayın, geliştirin ve sonra bir sonraki beceriye geçin. Hangi sertifikayı almalıyım sorusundan önce hayatınızda ve kariyerinizde gerçekte ne yapmak istediğinizi belirleyin.

James Louttit: Bir şeyi öğrenin, daha iyi yapın ve öğretin. Bir başkasına öğrettiğinizde onu gerçekten anlarsınız. Ekibinizi de böyle geliştirirsiniz.

Prince2 ve metodolojiler konusunda ise şunu söyleyebilirim: Metodolojiyi körü körüne uygulamayın. Prince2, kontrollü ortamlardaki projeler için tasarlanmıştır. Her şeyin onaylanması gereken, politikacıların sorumlu olduğu belirli koşullarda oluşturulmuştur.

Çoğu kuruluşta gereksiz bürokrasi yaratabilir. Çok kontrollü bir ortamda, örneğin güvenliğin kritik olduğu bir yapı projesinde çalışıyorsanız kullanışlı olabilir. Ancak çoğumuz için fazla ağırdır.

Metodolojiler belirli alanları bilen kişiler tarafından, kendi bağlamları için tasarlanır. Bize düşen, bu çerçevelerin farklı bölümlerini anlayıp kendi koşullarımızda neyin işe yarayacağını seçmektir.

Benim metodolojim olarak adlandırabileceğiniz yaklaşım değer ve çaba önceliklendirmesidir: En yüksek değer ve en düşük çaba gerektiren işleri önce yapın. Geri kalan her şey ek araçtır.

Bir metodolojiyi anlamak faydalıdır; sırf var olduğu için onu takip etmek ise çoğu zaman yanlıştır. Metodoloji uygulamak yerine bağlamı anlayın ve ihtiyacınız olan araçları seçin.

Crystal Richards: Buna katılıyorum. Neden bütün bir çerçeveyi uygulamaya odaklanıyorsunuz? Araç kutunuz burada. Bir proje profesyoneli olarak kuruluş için en iyi yaklaşımı seçmelisiniz.

Bir çerçeveyi parça parça uygulayıp kısa vadeli kazanımlar elde etmek, ona tamamen bağlı kalmaktan daha iyi olabilir. Aşırı idari iş yükü yaratmayın. Belgeler hazırlayıp hiç kullanmayan birçok kuruluş gördüm. Kazanımı elde edin ve öğrenmeye devam edin.

Galen Low: Süremiz dolmak üzere. Olağanüstü bir proje yöneticisini neyin oluşturduğuna dair harika bir soru var; bunun için ayrı bir oturum yapabiliriz.

Katılan herkese teşekkür ederim. Panelistlerimize zamanlarını ayırdıkları, bilgilerini paylaştıkları ve kendi kanallarında sıkıcı olmayan biçimde öğrettikleri için ayrıca teşekkürler.

Buradan tek bir şey götürecekseniz, yaptığınız şeyi neden yaptığınızı bilin. Bir çerçeveden neden yararlanıyorsunuz? O çerçeve hangi bağlamda oluşturuldu? PMP’nin amacı ne? Size ne sağlayacak?

Öğrenmenize yardımcı olacak şeyleri bulun, gelişmeye devam edin, eğitimi alın ve ihtiyaç duyduğunuz yere ulaşmanızı sağlayacaksa sertifikayı değerlendirin. Harika bir günün geri kalanını geçirmenizi dilerim. Bir sonraki oturumda görüşmek üzere.

​