Ekibinizin aynı hataları tekrar tekrar yaptığını mı düşünüyorsunuz? Muhtemelen öyle yapıyorlar ve bunun nedeni büyük olasılıkla değişmelerine yardımcı olmamanız! Ben ve Alexa, değişim fırsatlarını öne çıkarmak, süreç iyileştirmeleri oluşturmak ve ekibi doğru yönde ilerletmek için sprint retrospektiflerini nasıl kullanabileceğimiz hakkında konuşuyor. Sprint retrospektiflerini mümkün olduğunca verimli hâle getirmek için bazı pratik uygulamaları keşfetmek üzere dinleyin.
Bu podcast, The Digital Project Manager’da yayımlanan bir makalenin parçasıdır.
Makaleyi buradan okuyabilirsiniz.
Metni okuyun:
Podcast'lerimizin metin dökümlerini bir yazılım programı kullanarak oluşturmaya çalışıyoruz. Bot her zaman yüzde 100 doğru olmadığı için lütfen yazım hatalarını mazur görün.
Ben Aston:
Bizi dinlediğiniz için teşekkürler. Ben Ben Aston ve bu, Dijital Proje Yöneticisi Podcast'i. Bugün Dijital Proje Yöneticisi'ndeki yerleşik DPM uzmanlarımızdan biri olan Alexa Huston konuğum. Alexa, programa tekrar katıldığın için çok teşekkürler.
Alexa Huston:
Beni tekrar davet ettiğin için teşekkürler.
Ben Aston:
Ekibinizin aynı hataları tekrar tekrar yaptığını mı hissediyorsunuz? Muhtemelen yalnızca öyle hissettiğiniz için değil; gerçekten aynı hataları yapıyorlardır. Bunun nedeni de muhtemelen onların değişmesine yardımcı olmamanızdır. Ancak DPM Araç Setimizde bunu değiştirmemize yardımcı olabilecek bir araç var: Sprint Retrospektifi. Doğru yapıldığında bunlar değişim fırsatlarını öne çıkaran, süreç iyileştirmeleri üreten ve sonunda ekibin doğru yönde ilerlemesine yardımcı olan çevik toplantılardır. Kötü yapıldığında ise şimdiye kadarki en kötü suçlama oyununa dönüşürler. Bu nedenle, olumlu değişimi yönlendirmek için Sprint Retrospektifini nasıl kullanabileceğinizi keşfetmek üzere dinlemeye devam edin. Sprint Retrospektiflerini mümkün olduğunca verimli hale getirmenin bazı pratik uygulamalarından söz edeceğiz.
Alexa ile yaptığımız son podcast'i kaçırmış olma ihtimalinize karşı onu tanıtayım. Alexa harikadır. Proje yöneticiliğinden yeni iş geliştirmeye geçen biri ve şu anda Crema'da çalışıyor. Bu kez doğru söyledim mi? Kansas City'de.
Alexa Huston:
Crema, ama en azından Crema Labs demedin. Daha kötüsü olabilirdi.
Ben Aston:
Yani proje yöneticiliğinden iş geliştirmeye geçtin. Bize bunun nasıl göründüğünü anlatabilir misin? Proje yöneticiliğinden iş geliştirmeye geçen biri, iş geliştirme alanında ne yapar?
Alexa Huston:
Sıradan bir insan gibi görünür. Hayır, en azından benim için oldukça doğal bir ilerlemeydi. Küçük bir ajansın parçasıyım; bugün itibarıyla sanırım 25 kişiden biraz azız. Son birkaç yıldır DPM olarak çalışıyordum ve çoğumuzun bildiği gibi satış ile proje yönetimi arasında doğal bir örtüşme var. Zamanla satış tarafına daha fazla ilgi duymaya başladım. İş geliştirme ve operasyon ekiplerimizle yaptığım birkaç görüşmeden sonra bu, geçen yılın sonunda doğal bir fırsat olarak ortaya çıktı. İlk çeyreğin büyük bölümünü projelerimi buradaki harika proje yöneticilerine devrederek geçirdim. Şimdi tamamen iş geliştirme tarafındayım; ancak geçmişimde çok sayıda projeyi yönetmiş olmanın farklı bir avantajına sahibim. Bu nedenle yeni potansiyel müşterilerle ve fırsatlarla konuşurken işin ayrıntılarını ele alabilecek iyi bir kavrayışa ve yeteneğe sahip olduğumu düşünüyorum.
Ben Aston:
Evet, bence proje yöneticilerinin en büyük eleştirilerinden veya can sıkıcı bulduğu şeylerden biri genellikle şu: Satış ekibi yeni bir müşteriyi kazanırken harika bir iş yapıyor, fakat bir şekilde gerçekçi olmayan kendi tahminlerini, iş kapsamı açıklamalarını ve zaman çizelgelerini hazırlıyor. İş geliştirme dünyasını içeriden dışarıya doğru dönüştürüyor musun? Artık müşterilere bu çılgın tahminleri ve zaman çizelgelerini veren, sonra da projeyi devreden kişinin sen olduğunu düşünüyor musun?
Alexa Huston:
Ne demek istediğini biliyorum. Neyse ki burada büyük bir boşluk yok, ama yine de bir boşluk var. Departmanlar arasındaki her türlü devir teslimde bazı şeyler çeviride kaybolabilir. Ben de operasyonel açıdan boşlukların nerede olabileceğini belirleyip bunları doldurmak için elimden geleni yapıyorum. Bunun kolay bir örneği şu: Gelecekteki projeler için hangi kaynakların ayrıldığını belirleme konusunda iyi değildik. Kim geçici olarak rezerve edilmişti? Süre ve fiyat anlaşmaları yapıyoruz. Örneğin mart ayının sonunda bir kişi projeden ayrılıyordu ve bundan sonra nerede görev alacağı tahmin yazılımımızda doğru şekilde belirtilmemişti. Ben de boşlukları kapatabileceğimiz fırsatları bulmaya çalışıyorum.
Bu yalnızca benim yaptığım bir şey değil; birkaç haftada bir bir araya gelerek nerelerde daha iyi olabileceğimizi belirleyen gerçekten güçlü bir satış ve operasyon ekibimiz var. Umarım hiçbir şeyi daha kötü hale getirmiyorum. Daha iyi olmaya çalışıyorum. Bir proje yöneticisi geçmişinden gelmemin bana kesinlikle yardımcı olduğunu biliyorum; ürün geliştirmenin zorlu deneyimlerinden söz edebiliyor ve gerektiğinde başvurabileceğim pek çok örneği aklımda tutuyorum.
Ben Aston:
Yeni rolünde, proje yöneticisiyken iş geliştirme ekibine bakıp “Bunu neden doğru yapamadıklarını anlamıyorum” dediğin, şimdi ise işin içine girince “Neden yanlış yaptıklarını artık anlıyorum” dediğin ne gibi benzersiz zorluklarla karşılaşıyorsun?
Alexa Huston:
Evet, güzel soru. İlginç, çünkü konuştuğumuz herkesin kendine özgü bir zorluğu var. Ülkenin birçok ürün geliştirme şirketinden biri olduğumuz için sahip olduğumuz yeteneklerden çok sağlayabileceğimiz değere odaklanıyoruz. Soruna bir örnekle cevap verebilirim: Zaman çizelgeleri devreye girdiğinde. Daha önce de söylediğim gibi süre ve fiyat anlaşmaları yapıyoruz. Bu yeni role geçmeden önce satış görüşmelerinde bazen çok kısa süreler verildiğini duyardım. “İki ayda minimum uygulanabilir ürüne ulaşabiliriz.” Şimdi buna itiraz eder ve gerçekçi olmak gerekirse üç ay veya daha fazlasına ihtiyacımız olduğunu söylerdim. Hepimizin bildiği gibi mesele beklentileri doğru belirlemek. Bu, biraz daha uyum sağlamaya ve kişisel olarak üzerinde çalıştığım projelerden örnekler vermeye çalıştığım basit bir örnek. Bu son derece yararlı oldu.
Ben Aston:
Bu gerçekten yararlı görünüyor. Yeni rolünde geliştirmen gereken becerilerin olduğunu düşünüyor musun? Daha iş geliştirme odaklı bu role geçtikten sonra hangi konularda daha iyi olmaya çalışıyorsun?
Alexa Huston:
Kesinlikle, her zaman gelişmeye açık alan vardır. Özellikle bu çeyrekte, işe alışmaya başladığım için en çok odaklandığım konu daha danışmanlık temelli satış yapmak. Hazır çözümler sunmuyoruz. Ürün satmıyoruz. Potansiyel müşterilerimize özgün iş sorunlarını çözmeleri için yol boyunca danışmanlık vermeye çalışıyoruz. Dürüst olmak gerekirse, bazen konuştuğum kişiler sektörlerinde o kadar güçlü bir uzmanlığa sahip oluyor ki ne anlattıklarını anlamak benim için biraz göz korkutucu olabiliyor. Sorunun özüne ulaşmak için sorabileceğim ortak iş soruları var: Örneğin bu üründen nasıl para kazanacaksınız? İş modeliniz nedir? Teknolojiye yatırım yaparak işinizi nasıl ölçeklendirmeyi veya verimliliğinizi nasıl artırmayı planlıyorsunuz?
Kısacası daha iyi olmaya çalıştığım şey, ilk görüşmelerde daha özgüvenli olmak ve yüzeyde hemen fark edilmeyen, ancak yardımcı olabileceğimiz noktaları belirlemek.
Ben Aston:
Bence bunlar iş geliştirmede olsan da proje yöneticiliği yapsan da yararlı beceriler. Bazen aptalca olabileceğini düşündüğün soruları sorma konusunda özgüvene sahip olmak önemli.
Alexa Huston:
Kesinlikle, genellikle aptalca değillerdir. İnsanlar anlaşılmak ister. Aptal görünme korkusuyla bazen soru sormakta tereddüt ediyorlar; ancak bir şeyden tamamen emin değilseniz, açıklığa kavuşturmak için sorulan her sorunun sorulmaya değer olduğunu düşünüyorum.
Üzerinde çalıştığım bir diğer konu da mevcut hesaplarımızı büyütmek. Burada bazı ajanslarda bulunan hesap yönetimi katmanı yok; bu nedenle ilerlemeye devam edebileceğimiz alanları belirleme sorumluluğu ürün ekibinin omuzlarına düşüyor. Ancak ben de müşteri takdiri, müşteri ağırlama ve çalışmaktan keyif aldığımız müşterilerimizle nasıl yeni şekillerde çalışabileceğimizi belirleme konularında bu rolü üstlenmeye çalışıyorum. Proje yöneticiliği geçmişine sahip olmam ve sistemleri projelere dahil edilmek üzere burada kurmuş olmam, artık bir iş geliştirme çalışanı olsam da etkili oldu. Şirketimizdeki hesapları büyütmeyi düşünürken bu çok işe yarıyor.
Ben Aston:
Kulağa iyi geliyor. Müşteri ağırlamak, onları öğle yemeğine çıkarmak anlamına mı geliyor?
Alexa Huston:
Evet, biraz öyle olabilir. Bu podcast'te değineceğimiz haftalık ritüellerin dışında müşterilerle etkileşim kurmak için fırsatlar yaratmak. Artık projelerin içinde olmadığım için sonradan ortaya çıkıp “Merhaba, ben satış kızıyım. Bizimle harcayabileceğiniz daha fazla para hakkında konuşmak ister misiniz?” demek istemiyorum. Projeyi proje yöneticilerine devrettikten sonra bile bu ilişkileri kurmaya çalışıyorum.
Ben Aston:
Evet, bu gerçekten önemli bir nokta. Satış ile hesap yönetimi ya da hesap yönetimi ile proje yönetimi arasındaki devir teslim. “İşimi yaptım, hoşça kalın. Bol şans arkadaşlar” şeklinde olmamalı.
Alexa Huston:
Evet, bazen gerçekten öyle hissedilebiliyor. Dün, harika oldukları ve onları düşündüğüm için müşteri ekiplerimizden birine kapkek gönderdim. Bunun ağırlamadan çok takdir olduğunu sanıyorum; ancak nabzı tutmak ve onları düşündüğümüzü bilmelerini sağlamak önemli.
Ben Aston:
Makalen hakkında konuşalım. Alexa, “Gerçekten Değişime Yol Açan Bir Sprint Retrospektifi Nasıl Yürütülür?” başlıklı harika bir makale yazdı. Henüz okumadıysanız gidip okuyun. Sprint ve Scrum konusunda yeniyseniz şanslısınız; çünkü makale Sprint veya Retrospektifin ne olduğunu, neden yürütmeniz gerektiğini ve Sprint İncelemesi ile Sprint Retrospektifi arasındaki farkı açıklayarak başlıyor. Tüm bunları ele alıyoruz, ardından Alexa bazı zorlukları inceliyor: Karşılaşabileceğiniz sorunlar neler?
Henüz retro veya retrospektif yapmayanlar için soralım: Bunlar gerçekten işe yarıyor mu?
Alexa Huston:
Evet, yarıyor. Uzun sürebileceklerini veya etkili olmadıklarını düşünebilirsiniz; ancak işleri nasıl çeşitlendirebileceğinizden ve daha fazla katılımı nasıl sağlayabileceğinizden söz edeceğiz. Bir projenin, hatta kişisel hayatınızın akışı içinde bir adım geri çekilmenin önemli olduğuna gerçekten inanıyorum. Kendiniz için üç aylık retrospektifler yapmanız gerektiğini söylemiyorum; ancak az önce olanları değerlendirmek ve gelecekte işleri daha iyi hale getirecek uygulamaları hayata geçirmek faydalıdır.
Çevik süreçler kullanıyorsanız muhtemelen bu tür konuşmaları zaten yapıyorsunuzdur; ancak ben onların büyük bir destekçisiyim. Onları seviyorum.
Ben Aston:
Burada şeytanın avukatlığını yapacağım. Daha uzun projelerde veya ürün geliştirme sürecinin aynı bölümünde olduğunuzda, sprintin sonuna gelip “Evet, geçen seferkiyle hemen hemen aynı” diyebilirsiniz. Ne iyi gidiyor? Fena değil, ilerliyoruz. Ne iyi gitmiyor? Beklediğimizden biraz yavaşız. Bir dahaki sefere neyi daha iyi yapmalıyız? Daha hızlı olmaya çalışmalıyız.
Benim için asıl mesele mevcut duruma karşı ataleti kırmak ve insanları sürece dahil etmek. Onları gerçekten nasıl etkili hale getirebileceğimizden söz edelim. Makalende bahsettiğin ilk şeylerden biri ilgisizlikle mücadele etmek. Planlanmış bir toplantının rutinine karşı nasıl mücadele edebiliriz? Sırf toplantı yapmak için yapılan toplantılara karşıyım.
Alexa Huston:
Kesinlikle.
Ben Aston:
Dikkatli olmazsak bu toplantı takvimimizde yer alan, herkesin sprint sonunda yapılacağını bildiği ve bir sonraki sprint başlamadan önce mecburen gerçekleştirdiğimiz bir toplantıya dönüşebilir. Bu ilgisizlikle nasıl mücadele edersin?
Alexa Huston:
Bu harika bir nokta. Ben de sırf toplantı yapmak için toplantı yapmaktan nefret ederim. Bunun için birkaç şey söyleyebilirim. İnsanları hazırlayın ve belki benden daha iyimser bir yapınız vardır ama olumlu şeyleri teşvik edin, retrospektifin sağlayabileceği değeri öne çıkarın. Uzun vadeli projelerde işler akıp gider; konuşulacak bazı şeyler olabilir ama çoğunlukla tempoyu artırmamız gerekir. Bunun için insanları yalnızca retro sırasında hatırlamaya çalışmak yerine sprint boyunca düşüncelerini toplamaya teşvik ederim.
Benim yaptığım şey, ekipten duyduğum geri bildirimleri, şikâyetleri veya takdirleri süreç boyunca toplamak ve konuşmayı başlatmak için bunları kullanmak. Böylece “Neyi geliştirebiliriz?” sorusuna cevap verirken yalnızca hafızanıza güvenmeniz gerekmez. Başlamak için iyi bir yol, insanların sprint boyunca düşüncelerini toplamasını önermektir. Her zaman aynı soruları sormak zorunda değilsiniz; rutin projelerde 90 dakikalık bir toplantı yerine 15 veya 20 dakika yeterli olabilir. İçinde bulunduğunuz projenin türünü ve programını dikkate alın. Her zaman herkesin katılımını gerektirmez.
Ben Aston:
Bence bu gerçekten sağlam bir tavsiye. Önceden hazırlık yapmaktan söz etmen de çok yararlı. Her toplantıda önceden bir gündem göndermek ve insanlardan ne beklediğimizi söylemek isteriz. Bir sprint retrosunun değer taşıması için insanların önceden düşünmüş olması gerekir. Her şeyi bizim takip etmemiz güzel, ancak bazen retroda neyin iyi gittiğini, neyin kötü gittiğini ve bir dahaki sefere neyin değişmesi gerektiğini yalnızca ben anlatıyorum. Diğer herkes oturup not alıyor. “Hadi arkadaşlar, bana meydan okuyun. Bilmediğim bir şey söyleyin.” Onlara hazırlıklı gelmelerini söylemek gerçekten önemli.
Alexa Huston:
Evet ve yine sonucun ne olması gerektiğine odaklanmak gerekiyor. DPM'lerin çalışma ürününe katkıda bulunması beklenmez; onların görevi trenlerin zamanında ilerlemesine yardımcı olmaktır. Değer proje yöneticisinden çok geliştirme ekibindedir. Buradan proje yöneticileri bazı dersler çıkarabilir. Aslında retroda yapılan öneriler nedeniyle süreçleri birkaç kez değiştirdim. Bu, DPM'den tüm ekibe kadar projeye bütünsel bir bakış sağlar. Ekibin bunun kendi yararına da olduğunu bilmesini sağlamak gerekir.
Ben Aston:
Makalende insanların konuşmadığı veya katkıda bulunmadığı durumlarda onları sürece dahil etmek için yapabileceğimiz birkaç şeyden bahsediyorsun. Ne önerirsin?
Alexa Huston:
Farklı sorular sormak veya sırayla herkese söz vermek gibi birçok yol var. Herkesin bir cevabı olmasını istemek ideal görünmeyebilir ama işe yarar. Soruyu ortaya atıp birinin almasını beklemeyin. “Sağımdaki kişiyle başlayalım” ya da “John, seninle başlayalım ve sırayla ilerleyelim” deyin. Böylece bir sonraki kişiye geçmeden herkes katkıda bulunur.
Ben Aston:
Genellikle hiçbir şey söylemek istemeyen bir ekibiniz varsa, herkesin üç yapışkan nota üç kategorinin her biri için bir şey yazmasını isteyebilirsiniz. Onlara bunu yapmaları için iki dakika verin. Böylece kimse hiçbir şey söylemeden kalamaz.
Alexa Huston:
Kesinlikle. Bu baskıyı biraz azaltır. Özellikle konu hassassa veya riskli bir öneriyse, kişinin kendini daha güvende hissetmesini sağlayabilir. Retro bir suçlama oyunu olmamalıdır. İnsanların birbirini suçladığı bir ortam gibi hissettirmemelidir. Yapıcı olmalı; hem iyi çalışan şeyleri hem de geliştirilebilecek noktaları ortaya çıkarmalıdır. Düşünceleri kâğıda dökmek insanları daha rahat hissettirebilir.
Ben Aston:
Makalende retrospektifleri nasıl daha iyi hale getirebileceğimizden bahsediyorsun. Bunlardan biri, sürece yenilik katmak. Rutin hale gelmesini engellemek için kullandığın favori oyunlar veya insanların farklı düşünmesini sağlayan yöntemler neler?
Alexa Huston:
Bunlardan biri Lego retrospektifi. Bir grup Lego parçası bulup getiriyorsunuz. Retro için belirlediğiniz süre boyunca insanlar az önce tamamlanan sprinti temsil eden şekiller oluşturuyor. Daha sonra gelecek sprinti temsil eden başka bir şekil yapıyorlar. Aradaki farkları ve neden böyle yaptıklarını anlatıyorlar. Çok soyut bir yöntem. İnsanların hayal gücünü kullanması gerekiyor ama konuşmayı başlatıyor.
Ben Aston:
Onlara kaç parça veriyorsun?
Alexa Huston:
Elinizde kaç tane varsa.
Ben Aston:
Süre kutunuz ne kadardı? Bir hafta mı?
Alexa Huston:
Legolarla harika şeyler yaptılar. Sanırım 45 dakikaydı. Günlük rutinden uzaklaşıp soruları, beyninizi yaratıcı biçimde kullanacağınız bir egzersize dönüştürmek ilginçti. Kod da bir bakıma Lego parçası gibi. Lego kullanarak bir şekil oluşturmaya çalışmak, insanların önerileri farklı bir şekilde düşünmesine yardımcı olabilir. Belki biraz zorlama oldu ama bunu belirtmek istedim.
Ben Aston:
Buradaki önemli nokta, işleri rutin olmaktan çıkarmaya çalışmamız. Ekip bunun Sprint İncelemesi'nden sonra yaptığımız sıradan toplantı olduğunu düşündüğü anda katkıda bulunmayı bırakır. Amacımız bunu değiştirmek ve gerçekten değerli hale getirmek. Bir diğer noktan da bunu eylem odaklı yapmak. Bu duygu ve fikirleri bir sonraki adıma nasıl taşıyıp bir şeyler yapabiliriz?
Alexa Huston:
Bu önemli, çünkü insanların katkıda bulunduğu verimli bir konuşma yapabilirsiniz; ancak ortaya çıkan sorun herkesin yaşadığı bir sorun olmayabilir ve bu normaldir. İnsanların düşüncelerini ve duygularını doğruladığınızdan emin olun. Sıklıkla “Herkes söylenenle aynı fikirde mi?” diye sorarım. Cevap güçlü bir evetse bundan bir eylem maddesi çıkarma fırsatı vardır.
Örneğin bir projede test senaryoları yazmak hakkında iyi bir konuşma yaptık. Bunları biletlere dahil etme biçimimizin doğru olmadığını fark ettik. Bunu belki de doğal olarak kalite güvence çalışanımız gündeme getirdi ama tüm ekip sorunları anlayabiliyordu. Herkes aynı fikirdeydi; bu nedenle iş akışımıza yeni bir adım ekledik ve bunu sürece dahil edecek kişiye atadık. Değiştirilebilecek bir şey varsa belgeleyin ve sorumluluğu belirli bir kişiye verin. Bu kişi bir sonraki sprintte deneme yapabilir, bir ay sonra geri bildirim verebilir veya konuyu yönetime taşıyabilir. Önemli olan, kimin eyleme geçmekten sorumlu olduğunun bilinmesidir.
Ben Aston:
Makalende dışarıdan bir bakış açısına sahip olmaktan da bahsediyorsun. Ne kadar dışarıdan destek aldın? Başka bir ekipten insanları mı kullandın, yoksa danışman mı getirdin?
Alexa Huston:
Ben zaman zaman retrospektiflere katılmaları için kurum içindeki kaynaklardan yararlandım. Çevik yaklaşımın da öğrettiği gibi retrospektif çekirdek ekip içinde yapılmalıdır. Tüm müşteri paydaşlarını veya yardımcı rolleri dahil etmenize gerek yoktur. Örneğin şirketi ve projelerde olup bitenleri iyi bilen COO'muzdan birkaç kez katılmasını istedim. Nötr bir üçüncü taraf olarak doğru şeyleri belirlediğimizden emin oluyordu ve iyi sorular soruyordu. Bir konunun yüzeysel kaldığını fark ettiğinde temel soruna ulaşmamızı sağlamak için derinleşiyordu.
Kansas City'de bir yalın kahve grubuna katılıyorum. Her ayın üçüncü perşembesinde DPM'ler bir araya gelip projeleri, karşılaştıkları zorlukları ve içinde bulundukları kuruluşlarda yaşananları konuşuyor. Bazıları retrospektiflerden çok daha fazlası için dışarıdan danışman getirdiklerini söyledi. Bu geçmişte kullanılan bir seçenek. Tüm Sprint Törenlerine, retro da dahil olmak üzere, yardımcı olması için bir çevik koç getirebilirsiniz. İçerideki işleyişe aşina olmayan birinin nötr bir üçüncü taraf olarak “Bu ilginçti, biraz daha ayrıntı verebilir misiniz?” demesi yeni içgörüler sağlayabilir.
Ben Aston:
Makalende konuştuğumuz tüm konular arasında sence doğru yapılması en zor olan hangisi?
Alexa Huston:
Dürüst olmak gerekirse katılım sağlamak. Ekibin “Yine mi bu?” dememesi ve değerli çıktılar üretmesi için yollar bulmak zor. Scrum Master veya DPM olarak ekibe hizmetkâr liderlik yaklaşımıyla koçluk etmelisiniz. Heyecanınızı başkalarına zorla aktaramazsınız. Her seferinde aynı sorularla başlamak yerine The Office'ten kısa bir bölüm göstermek, kurabiye getirmek veya yiyecek ikram etmek gibi basit şeylerle ortamı daha eğlenceli ve yeni hale getirebilirsiniz. İnsanlara bunun rahat ama verimli bir konuşma olabileceğini hissettirin.
Katılım en zor konu olabilir. Yeni bir çözüm keşfetmiyorum; gerçekçiyim ve projelerin uzun süre devam edebileceğini biliyorum. Ajans tarafında çalıştığım için bir ürün üzerinde aylarca veya yıllarca çalışmanın nasıl olduğunu hayal edemiyorum. Yine de süreç boyunca kademeli iyileştirmeler yapılabileceğine inanıyorum. Bunlar çoğu zaman retrospektiflerde konuşulur.
Ben Aston:
Alexa'nın makalesinde çok sayıda oyun bağlantısı var. İlgiyi canlı tutmakta zorlanıyorsanız bunlara göz atın. Daha önce hiç retrospektif yapmamış kişiler için iyi bir başlangıç noktası nedir? Basit ve küçük başlıyorsak hızlı, kolay ve en önemli adım ne?
Alexa Huston:
Sorulabilecek en basit sorular şunlar: Neyi sürdürmek istiyoruz? Neyi bırakmak istiyoruz? Neyi denemek istiyoruz? Başka bir yaklaşım da şu olabilir: Neyi iyi yaptık? Neyi geliştirmek istiyoruz? Neyi yapmaya devam etmek istiyoruz? Yeni tamamlanan iş üzerine düşünmeleri ve işleri iyileştirecek öneriler geliştirmeleri için insanlara fırsat verin. Kusursuz değiliz; hiçbir proje kusursuz değildir. Bunun her şeyi düzelten sihirli çözüm olduğunu söylemiyorum.
Her zaman geliştirebileceğimiz ve öğrenebileceğimiz şeyler olacaktır. Ekibin kontrolü dışındaki unsurlar da ürünü etkileyebilir. Ekibin bunları konuşmasına izin verin, ancak mümkün olduğunca tarafsız kalıp arabuluculuk yapın. Dış faktörlerin çalışmalarını sınırladığı ekipler için bu zor olabilir. Belki ekip değişimi yönlendirmeye yardımcı olabilir. Önemli olan, her sprintin sonunda düşüncelerini paylaşabilecekleri ve nelerin geliştirilebileceği hakkında geri bildirim verebilecekleri özel bir zaman olduğunu bilmelerini sağlamaktır. Tüm retronun amacı budur.
Ben Aston:
Olumluluk önemli. Projelerde her zaman kötü giden dış faktörler vardır. “Bunu yapmayı bırakmalıyız” dediğiniz bazı şeyler değiştirilemez olabilir. Bunu olumlu bir noktaya çevirmeye veya etrafından dolaşmanın bir yolunu bulmaya çalışmalıyız. Odak, büyük bir şikâyet oturumuna dönüşmek yerine iyileştirme olmalı.
Alexa Huston:
İyimser olabilirim ama gerçekçilik duygum da güçlü. Ekibin doğrudan kontrol edemediği korkunç şeyler olabilir. Retrospektiflerin kolaylaştırıcısı olarak insanların bunları dile getirebilecek kadar güvende hissetmesini sağlamalısınız. Ancak her şeyin harika olduğunu söyleyerek sorunların üzerini örtemezsiniz; insanlar buna güvenmez. Ortamı hafif tutmakla ekibi gerçekten zorlayan alanları incelemek arasında doğru dengeyi bulun. Kuruluş içinde müttefiklerinizi bulun ve bunu daha iyi hale getirmek için nasıl etkili olabileceğinizi görün.
Bir kuruluşun veya ajansın çevik bir ekibi varsa ya da dijital ürünler geliştiriyorsa, muhtemelen ekibin sağladığı değeri bilen ilerici bir yapıya sahiptir. Bu konular gündeme geldiğinde onları geçiştirmeyin. Not alın ve kuruluş içinde müttefikler bulup bunları tartışmaya taşımanın yollarını arayın.
Ben Aston:
Bilgece tavsiyeler. Alexa, bize katıldığın için çok teşekkürler. Bugün yine seninle olmak harikaydı.
Alexa Huston:
Ben teşekkür ederim. Burada olmak harikaydı.
Alexa'nın bilgeliğini dinlemekten hoşlandıysanız şanslısınız; çünkü Alexa yaklaşan dijital proje yönetiminde uzmanlaşma kursumuzda da yer alacak. Ne demek istediğimden emin değilseniz ama proje yönetimi eğitimi almanız gerektiğini biliyorsanız kursa göz atın. Etkileşimli videolar, haftalık web seminerleri, ödevler, grup tartışmaları ve koçluk oturumları seçeneğini içeren yedi haftalık yoğun bir kurstur. digitalprojectmanagerschool.com adresine gidin ve kontenjanlar dolmadan kaydolun; yalnızca birkaç yer kaldı.
Ayrıca retrospektifler hakkındaki sohbete katkıda bulunmak isterseniz gönderiye yorum yapın ve DigitalProjectmanager.com'un kaynaklar bölümüne giderek Slack ekibimize katılın. Orada bu tür konuları konuşan 1.000'den fazla DPM bulacaksınız. Katılabileceğiniz pek çok ilginç sohbet var. Bir dahaki sefere kadar bizi dinlediğiniz için teşekkürler.
